24 ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΖΟΡΠΑ
ΤΙΤΛΟΣ:
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:
Το Capital Today παρουσιάζει ένα 24ωρο του Εκτελεστικού Προέδρου της Εταιρείας Α. Ζορπά και Υιοί Λτδ και Διευθύνοντα Σύμβουλου των Φούρνων Ζορπάς
ΦΥΤΕΥΤΑ:
«Κοιμόμουν πάνω στο πατάρι με ένα χαλάκι της θάλασσας, 65 γρόσια και ένα πάπλωμα δανεικό, γιατί δεν κρατούσα 35 λίρες να ενοικιάσω διαμέρισμα»
«Αν δεν ήταν τα αδέρφια μου και οι συνεργάτες μου και κυρίως, η εξαιρετική σχέση που έχουμε μεταξύ μας, δεν θα πετυχαίναμε.. Για να μεγαλώσει κάτι χρειάζεται κόσμο να το αγαπά. Χρειάζεται επίσης, να αισθάνεσαι ότι ανήκεις σε ομάδα, με κοινό όραμα και κοινό σκοπό. Για εμάς δεν υπάρχει το εγώ, αλλά το εμείς και μαζί μπορούμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα».
«Εδώ και χρόνια το Σάββατο και την Κυριακή επισκέπτομαι κάποια καταστήματα, χαιρετώ και ψωνίζω. Μπαίνεις μέσα στην ψυχή του άλλου»

Πλημμυρισμένη με εικόνες, γεμάτες αρώματα καμένου ξύλου στον παραδοσιακό ξυλόφουρνο και γεύσεις φρεσκοψημένου ζυμαριού, ο Κώστας Ζορπάς συνέδεσε από παιδί τη ζωή του με την οικογενειακή επιχείρηση. Όταν ο πατέρας του κ. Ανδρέας Ζορπάς ξεκίνησε να πωλεί φρέσκο ψωμί, ήταν μόλις 10 ετών. Δεκατρία χρόνια μετά, ενήλικας πια, ο μεγάλος γιος της οικογένειας, νοικιάζει το πρώτο κατάστημα στην Οδό Ιφιγενείας στη Λευκωσία. Τα χρόνια περνούν, οι Φούρνοι Ζορπάς μεγαλώνουν. Η γκάμα των προϊόντων εμπλουτίζεται, προσφέροντας αρτοσκευάσματα, γλυκά, φαγητό και καφέ. Οι φούρνοι Ζορπάς προσαρμόζονται σε νέα δεδομένα, όμως παραμένουν πιστά στην παράδοση του Αθηενίτικου ψωμιού και άλλων αρτοσκευασμάτων. Στη συνέχεια, αποκτούν μέσω εξαγωγών διεθνή παρουσία και δημιουργούν τη μονάδα παραγωγής στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2015 ένας ακόμα στόχος ολοκληρώνεται. Οι Φούρνοι Ζορπάς λειτουργούν στη Νέα Υόρκη το “The French Workshop”. Και έπεται η συνέχεια...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΜΙΛΥ ΜΙΝΤΗ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
06:50
Ξυπνά καθημερινά στις 6:50 το πρωί, παρόλο που το ξυπνητήρι είναι προγραμματισμένο για τις 7:00. Το σταματά, πριν προλάβει να κουδουνίσει!
07:45
Μετά τον πρωινό καφέ πηγαίνει στο γραφείο. Η ίδια συνήθεια εδώ και χρόνια. Ξύπνημα, γραφείο.
08:00
Ένας δεύτερος αχνιστός καφές είναι απαραίτητος για το ξεκίνημα της μέρας. Ακολούθως ενημερώνεται, συνήθως ηλεκτρονικά, για θέματα επικαιρότητας.
08:15
Στο τραπέζι συσκέψεων, ένα καλαίσθητο μπολ είναι πάντα γεμάτο με φρέσκα αλμυρά Ζορπάς, τα οποία συνοδεύουν τις συναντήσεις με τους συνεργάτες του. Ακολουθεί προγραμματισμός της μέρας και της εβδομάδας. Με τους συνεργάτες του είναι συνεχώς σε εγρήγορση, για ενημέρωση, επίλυση προβλημάτων κ.ά.
13:00
Συνηθίζει να γευματίζει στον επαγγελματικό του χώρο, εκτός αν έχει εξωτερική δουλειά ή επισκέπτες.
15:00
Όλη η μέρα είναι αφιερωμένη στη δουλειά, όπου παραμένει μέχρι αργά το απόγευμα.
19:00
Αν δεν υπάρχουν άλλες υποχρεώσεις, συνήθως επιστρέφει στο σπίτι περίπου αυτή την ώρα.
21:00
Μετά το δείπνο με τη σύζυγό του Ευδοκία, του αρέσει να ξεκουράζεται στο σπίτι. Αγαπημένο σημείο, ο καναπές. Συνήθως βρίσκεται με ένα σημειωματάριο στο χέρι και γράφει σημειώσεις που αφορούν τη δουλειά, τις οποίες θα μεταφέρει την επόμενη μέρα στο γραφείο. «Μεταφέρω πάντα δουλειά στο σπίτι και το πρωί πηγαίνω με μια κόλλα στο γραφείο. Οι έγνοιες είναι εκεί, δεν σταματούν. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο με εμένα αλλά με όλους τους ανθρώπους μας», λέει. Τον ρωτάμε πόσο δεσμευτική είναι η τεχνολογία με την έννοια πως ακόμα και στο σπίτι, λαμβάνεις email στο κινητό και μας αναφέρει: «Από τη μέρα που βγήκαν τα κινητά δεν ησυχάζει κανένας. Σήμερα το κινητό είναι προέκταση του χεριού μας. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι και ό,τι καλύτερο».
ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ
Το Σάββατο και η Κυριακή συνήθως περιλαμβάνουν βόλτες σε διάφορα καταστήματα Ζορπάς. Του αρέσει να καλημερίζει και να χαιρετά τους πελάτες και το προσωπικό. «Ο σεβασμός μας προς το προσωπικό είναι απόλυτος. Για εμένα όλοι όσοι εργάζονται στην εταιρεία είναι συνεργάτες, είναι συνάδελφοι. Εδώ και χρόνια, το Σάββατο και την Κυριακή επισκέπτομαι κάποια καταστήματα, χαιρετώ τον κόσμο και ψωνίζω. Μπαίνεις μέσα στην ψυχή του άλλου» εξηγεί. Τα Σαββατοκύριακα του αρέσει επίσης, να παρακολουθεί ποδόσφαιρο από την τηλεόραση. Δεν συνηθίζει να πηγαίνει στο γήπεδο, ειδικά τον χειμώνα, αφού, όπως μας λέει: «Είμαι άνθρωπος της ζέστης, του φούρνου! Μικρός καθόμουν πάνω στο φούρνο! 250 βαθμούς, φανταστείτε! Το κρύο δεν το αντέχω» (γελά).
ΟΙ «ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ…»
Στη ζωή ευτύχησε μετά τον γάμο του να αποκτήσει δύο παιδιά. Τις δίδυμες του κόρες Μαρία και Φλωρεντία, οι οποίες βρίσκονται στη Νέα Υόρκη και στην Αγγλία. Η κατά πέντε λεπτά μεγαλύτερη Μαρία σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Αγγλία και εργάζεται στην επιχείρηση στη Νέα Υόρκη. Η Φλωρεντία, συνεχίζει τις σπουδές της στην Αγγλία στον τομέα της Χημικής Μηχανικής. Η αλήθεια είναι πως όσο μας μιλά αντιλαμβανόμαστε το δέσιμο ανάμεσα σε πατέρα και κόρες. Ο ίδιος το επιβεβαιώνει. Μας δείχνει φωτογραφίες των παιδιών του και από δραστηριότητές τους στο εξωτερικό. Τότε τον καλούμε να μας αφηγηθεί τη δική του ιστορία, το success story του Ζορπά και πώς έχει καταφέρει να καθιερωθεί ως brand με τοπική και διεθνή παρουσία. «Μα είναι success story;» μας ρωτά.
ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
63 καταστήματα παγκύπρια, 1.850 εργαζόμενοι, 1 κατάστημα στη Νέα Υόρκη, ενώ αναμένεται το άνοιγμα ακόμα δύο στην Αμερική, €5 εκατ. εξαγωγές σε Ελλάδα, Βρετανία, Αυστραλία, Καναδά και μονάδα παραγωγής στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αποτελούν απτό παράδειγμα για την πορεία του Ζορπά. «Δεν ξέρω αν είναι ιστορία επιτυχίας» λέει και προσθέτει: «Είναι μια επιχείρηση, όπως όλες οι άλλες. Η επιτυχία δεν είναι του Ζορπά, αλλά του κόσμου. Όταν έχεις 1.850 εργαζόμενους σε μια εταιρεία, είναι εκείνοι που δημιουργούν την επιτυχία. Στο τέλος της ημέρας, επιτυχία είναι να νιώθουν όλοι καλά». Εξηγεί πως «όταν είσαι εργοδότης είσαι υπόχρεος να τρέχεις όλη μέρα. Από το πρωί μέχρι το βράδυ. Να δημιουργείς δουλειά και εκείνες τις προϋποθέσεις, ώστε ο κόσμος που εργάζεται να μην έχει έγνοια ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά του. Πρέπει στο τέλος του μήνα να μπορείς να πληρώνεις το προσωπικό σου. Συνεπώς, κάθε εργαζόμενος πρέπει να νιώθει ασφάλεια, αλλά και αγάπη για τη δουλειά του. Αυτό είναι το βάρος του εργοδότη και η εταιρεία Ζορπάς νιώθει αυτό το βάρος» τονίζει.
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ
Η επισήμανσή του, οδηγεί τη συζήτηση στο γεγονός ότι εν καιρώ κρίσης, οι Φούρνοι Ζορπάς, πήραν το ρίσκο και επεκτάθηκαν. «Την περίοδο εκείνη αλλάξαμε σε μεγάλο βαθμό τη στρατηγική μας και ανοίξαμε νέα καταστήματα. Το κάναμε συνειδητά. Την ώρα που άλλοι έκλειναν, εμείς ανοίγαμε γιατί έπρεπε και γιατί θέλαμε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Το 2015 ανοίξαμε το “The French Workshop” στην Αμερική. Πρόκειται για ένα εγχείρημα το οποίο πηγαίνει πάρα πολύ καλά, γι’ αυτό θα προχωρήσουμε σε άνοιγμα δύο νέων καταστημάτων». Ερωτηθείς αναφέρει ότι στην Αμερική βρίσκεται η κόρη του Μαρία, η κόρη του αδερφού του Χρύσω και ένας από τους διευθυντές της εταιρείας, oι οποίοι διαχειρίζονται με συνεργάτες την επιχείρηση. Όπως μας αναφέρει, δεν υπάρχει στο πλάνο άνοιγμα καταστήματος σε άλλη χώρα, ενώ και στην Κύπρο, σημειώνει, θα πρέπει πλέον να είναι σε πολύ καλό σημείο.
ΘΟΛΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Κληθείς να σχολιάσει τη γενικότερη εικόνα σε θέματα οικονομίας και κατανάλωσης ο κ. Ζορπάς εκτιμά ότι «ο κόσμος έχει ξεθαρρέψει, όμως, το πρόβλημα δεν το λύσαμε. Είναι καλό να βλέπεις τα πράγματα με αισιοδοξία και το ποτήρι αντί μισοάδειο, μισογεμάτο, γιατί η ψυχολογία είναι σημαντικός παράγοντας. Όμως, δεν έχουμε ξεπεράσει τα προβλήματα και θα πηγαίνουμε “κουτσαντίρι” πολύ καιρό ακόμη. Το περιβάλλον είναι ακόμα θολό, δεν μπορείς να δεις μακριά και όσα ξέραμε μέχρι το 2012-2013 τα έχουμε σβήσει. Αν πει κάποιος ότι ήμουν πετυχημένος μέχρι το 2012, δεν σημαίνει ότι θα είμαι πετυχημένος παρακάτω». Όσον αφορά στις συνήθειες του καταναλωτή, σχολιάζει θετικά το γεγονός ότι ο κόσμος είναι τώρα πιο μαζεμένος και πιο προσεκτικός στις αγορές του.
Η ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ
«Η ιστορία ξεκίνησε το 1975 από τον πατέρα μου Ανδρέα Ζορπά, ο οποίος μέχρι το 1974 ήταν αγελαδοτρόφος στην Αθηένου. Για να μπορεί να ζήσει την οικογένειά του έκανε τρεις δουλειές. Μέχρι το 1974 είχε αγελάδες, μάζευε γάλα (και από άλλους στο χωριό) και το έπαιρνε για παστερίωση στις μονάδες του Χαραλαμπίδη στη Λεμεσό. Η φάρμα του ήταν στο Πυρόι. Όταν έγινε η εισβολή ο πατέρας μου έμεινε χωρίς τις αγελάδες του. Τότε, ήμασταν τρία αδέρφια, μαζί με εμένα ο Τάσος και ο Δημήτρης. Το τέταρτο παιδί η αδερφή μου Ευανθία, ήρθε αργότερα. Πώς θα μας τάιζε; Δουλειές δεν είχε. Μόνο με την παστερίωση γάλακτος δεν τα έβγαζε πέρα. Το 1975, όταν ο Κουρούσιης έκανε το τυροκομείο στην Κοφίνου, συνέχιζε να παίρνει γάλα. Η Κοφίνου που ήταν το κέντρο μεταξύ Λευκωσίας και Λεμεσού και περνούσαν όλοι από εκεί είχε δύο περίπτερα. Ο πατέρας μου πήγε και βρήκε τους ιδιοκτήτες και τους είπε: “Να σας φέρνω ψωμί από την Αθηένου να το πωλείτε;” Θα έβγαζε 1-2 γρόσια. Οι άνθρωποι του είπαν εντάξει. Έτσι και έγινε. Πήγε και βρήκε τον καλύτερο αρτοποιό στην Αθηένου και του είπε: “Να μου φτιάχνεις ψωμιά, να παίρνω να πουλώ;”. “Να σου φτιάχνω” του απάντησε. Τότε ο πατέρας μου του είπε πως, αν τα ψωμιά φτάσουν τα 200 την ημέρα, θα κάνει δικό του φούρνο. Ο ψωμάς απάντησε θετικά, λέγοντας του πως θα πάει ο ίδιος να του τα φτιάχνει. Στον λόγο τους έδωσαν τα χέρια».
15 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ…
«Δεκαπέντε μέρες μετά, τα ψωμιά ξεπέρασαν τα 200. Έτσι ξεκίνησε τον δικό του φούρνο. Ο ψωμάς όπως του υποσχέθηκε πήγε και τον βοήθησε. Τότε, ήμουν μόλις 10 ετών. Και ξεκίνησα! Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι, για να μπορώ να δώσω ωραίο σχήμα στα ζυμωμένα ψωμιά (τακτική που ακολουθείτο στην κυπριακή παράδοση), στεκόμουν πάνω σε μια κάσα για να φτάνω στον πάγκο ή για να φουρνίσω. Έτσι ξεκίνησε η δουλειά του φούρνου το 1975, μέσα στην αυλή της μάνας μου».
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ
«Τη δεκαετία του 80 η δουλειά αυξήθηκε. Ο χτιστός, παραδοσιακός φούρνος, ο οποίος υπάρχει μέχρι και σήμερα, δούλευε 24 ώρες. Ο πατέρας μου, για να προλαβαίνει τη δουλειά, έχτισε ένα μεγαλύτερο φούρνο έξω από το χωριό. Το 1985 όταν απολύθηκα από τον στρατό επέστρεψα στην Αθηένου. Το 1988 πήραμε την απόφαση να κάνουμε ξεκίνημα στη Λευκωσία. Ήρθαμε με τη σύζυγό μου και νοικιάσαμε τα καταστήματα στην οδό Ιφιγενείας. Μόλις είχα παντρευτεί. Κοιμόμασταν στο πατάρι του καταστήματος σε ένα χαλάκι της θάλασσας, 65 γρόσια και ένα πάπλωμα δανεικό, γιατί δεν κρατούσα 35 λίρες να ενοικιάσω διαμέρισμα. Όταν η δουλειά ξεκίνησε να στρώνει νοίκιασα διαμέρισμα. Έτσι, την 1η Οκτωβρίου 1988 ξεκίνησε η πορεία του Ζορπά στη Λευκωσία. Σε παρατήρηση ότι έχει περάσει όλα τα στάδια της διαδικασίας, τονίζει τη σημασία του να υπάρχει ομάδα και σημειώνει: «Κανένας δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα μόνος του. Αν δεν ήταν τα αδέρφια μου και οι συνεργάτες μου και κυρίως η εξαιρετική σχέση που έχουμε μεταξύ μας, δεν θα πετυχαίναμε. Για να μεγαλώσει κάτι, χρειάζεται κόσμο να το αγαπά. Χρειάζεται επίσης, να αισθάνεσαι ότι ανήκεις σε ομάδα, με κοινό όραμα και κοινό σκοπό. Για εμάς δεν υπάρχει το εγώ, αλλά το εμείς και μαζί μπορούμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα».
ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ «ΜΑΖΙ»
Σημαντική προσφορά προς το κοινωνικό σύνολο από τους φούρνους Ζορπάς. Εδώ και εφτά χρόνια έχει δημιουργήσει το ίδρυμα «ΜΑΖΙ», Ίδρυμα Διατροφικών Διαταραχών και Παχυσαρκίας. Το Ίδρυμα «ΜΑΖΙ» έχει πρωταρχικό στόχο και σκοπό την έγκυρη ενημέρωση, επιμόρφωση και την εκπαίδευση του κοινού σε θέματα που αφορούν στις διατροφικές διαταραχές και στην παχυσαρκία, καθώς και την ανάληψη επιστημονικού και ερευνητικού έργου με στόχο την υγεία των πολιτών.
Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΕΝΟΥ
Μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να είναι έτοιμο το Μουσείο του Φούρνου Ζορπά που δημιουργεί η οικογένεια. Στο Μουσείο, το οποίο θα είναι ανοικτό στο κοινό, θα υπάρχει ο πρώτος φούρνος και εργαλεία, όπως παλιά ζυμωτήρια και ζυγαριές και άλλα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για παρασκευή και ψήσιμο παραδοσιακού ψωμιού. Στόχος της εταιρείας είναι, μεταξύ άλλων, να προσελκύσει τα σχολεία, ώστε να μπορούν τα παιδιά να βλέπουν και να μαθαίνουν για το ψωμί και την παράδοση της Αθηένου.
ΒΙΟ
ΜΟΤΟ: “Μια λέξη: Ανθρωπιά”
ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ: “Χρησιμοποιώ πολύ τις παροιμίες. Πάντα έχω κάτι από τον πατέρα μου και τον παππού μου και το λέω. Όμως, μια κουβέντα του πατέρα μου που χρησιμοποιώ συχνά είναι: Ένα ψέμα θέλει 100 να διορθωθεί και πάλι ψέμα θα είναι. Η αλήθεια είναι μια. Τη λες και ησυχάζεις”
ΕΥΤΥΧΙΑ: “Να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που γελούν, ανθρώπους που τους σέβεσαι και σε σέβονται”
ΦΟΒΟΣ: Θέματα υγείας
ΒΙΒΛΙΟ/ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Καζαντζάκης
ΜΟΥΣΙΚΗ: Ελληνικά, κυρίως δεκαετίας 60-70
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Γιάννης Πουλόπουλος
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ: Καλοκαίρι
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΧΩΡΑ/ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ: “Όπου βρίσκονται οι κόρες μου”