Πήγα
Τυφλός για μια ώρα

Έχουμε πολλάκις αναφερθεί σε "καθημερινούς ήρωες" -ας όψονται οι απανταχού marketeers-, τείνει όμως κι αυτό να χάσει το νόημά του. Ανάμεσά μας όμως ζουν άνθρωποι τέτοιοι, που αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις, τις οποίες οι πλείστοι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε αν δεν "φορέσουμε τα παπούτσια τους". Ακόμη κι αν, παραδείγματος χάρη, ζήσεις για μια ώρα τυφλός. Πώς μπορείς να ξέρεις πώς είναι να μην μπορείς να δεις το χρώμα του ουρανού, το φως, την παλέτα της ζωής, να αντιμετωπίζεις κινητικές δυσκολίες και να πρέπει να είσαι καθημερινά ανώτερος των συνθηκών, παρόλο που ξεκινάς με μειονέκτημα, σε πόλεις που δεν φτιάχτηκαν για εσένα και με ανθρώπους που και να θέλουν, δεν μπορούν να σε καταλάβουν. Και φυσικά ένας περίπατος κι ένα δείπνο με κλειστά τα ματιά δεν φτάνουν για να έχεις έστω και μια μικρή εικόνα του πώς είναι να σου λείπει μια βασική αίσθηση. Θα σε κάνει όμως να σκεφτείς διπλά την επόμενη φορά που θα νιώσεις αδικημένος, περιθωριοποιημένος ή όταν σου γεννιέται έστω και η υποψία πως μια πράξη σου θα δυσκολέψει τη ζωή τους. Συγχαρητήρια στο Rotaract club Λάρνακας για τη διοργάνωση του "Τυφλός για μια ώρα" στις 31 Ιανουαρίου. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι όλα τα καθαρά έσοδα διατέθηκαν για την αγορά μικρού λεωφορείου για την Παιδική Στέγη Λάρνακας. Γιάννης Χ. Πέτεβης