Η C.A.Papaellinas Ltd θα συνεχίσει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα θέματα φαρμακευτικής αγοράς

Οι προκλήσεις στον τομέα της υγείας και το ΓεΣΥ

ΦΥΤΕΥΤA

Η Εταιρεία παραμένει ένας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα διανομής και Sales & Marketing στον χώρο του φαρμάκου και προϊόντων υγείας στην Κύπρο

Οι προβλεπόμενες δαπάνες ενός μελλοντικού ΓεΣΥ θα πρέπει να συνάδουν με τις εισφορές των ασφαλισμένων

Το φάρμακο είναι ίσως, ο κυριότερος παράγοντας που βοηθά και αναμένεται να βοηθήσει περαιτέρω στη θεραπεία παθήσεων που παραμένουν αθεράπευτες μέχρι σήμερα.


Στο πλαίσιο της σημαντικής θέσης της στην αγορά του φαρμάκου στην Κύπρο η C.A.Papaellinas Ltd θεωρεί την παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας προς τους ιατρούς, τους φαρμακοποιούς, τις κρατικές υπηρεσίες υγείας, τους ασθενείς, αλλά και άλλους που δραστηριοποιούνται στον τομέα της υγείας ως την πρώτη από τις προτεραιότητές της.
Ταυτόχρονα, έχει ως στόχο να αποτελεί τοπικό συνεργάτη επιλογής για διεθνείς φαρμακευτικές και άλλες εταιρείες στον τομέα της υγείας οι οποίες επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στην Κύπρο.

Η C.A.Papaellinas παρέχει ένα τέτοιο εργασιακό χώρο και συνθήκες, όπου οι άνθρωποί της αναπτύσσουν τις ικανότητές τους και δημιουργούν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους και της οικογένειάς τους, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζουν την οικονομική ισχύ του οργανισμού.

Οι στόχοι της C.A.Papaellinas στηρίζουν την αποστολή της να κάνει όλο και περισσότερους ανθρώπους να ζουν και να αισθάνονται καλύτερα. Αν και η C.A.Papaellinas δραστηριοποιείται στον τομέα των φαρμάκων και υγείας από τη δεκαετία του 1920 και το μέγεθος, η δομή της και τα προϊόντα της έχουν αλλάξει σημαντικά, η αποστολή της και οι αξίες που τη διέπουν όπως η ακεραιότητα, η υπευθυνότητα και η πρωτοπορία παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Παράλληλα, παραμένει αναλλοίωτη και η κυρίαρχη θέση της στη οικονομία της Κύπρου.

Κύριοι τομείς δραστηριότητας της στη φαρμακευτική αγορά

Η C.A.Papaellinas δραστηριοποιείται βασικά σε τρεις τομείς:

1. Διανομή φαρμακευτικών προϊόντων και άλλων προϊόντων υγείας (συμπληρώματα διατροφής, ιατρικές συσκευές, βιολογικά προϊόντα, κ.λπ.) σ’ όλη τη κυπριακή επικράτεια, προς τις κρατικές υπηρεσίες και στούς οργανισμούς του ιδιωτικού τομέα.
2. Πραγματοποίηση εργασιών ανασυσκευασίας φαρμακευτικών προϊόντων.
3. Πραγματοποίηση δραστηριοτήτων Sales & Marketing στον τομέα του φαρμάκου και παροχή τέτοιων υπηρεσιών προς τους προμηθευτές της.

Οι δραστηριότητες διανομής πραγματοποιούνται από τη συνδεδεμένη με τη C.A.Papaellinas εταιρεία Pharmacyline C.A.Papaellinas, εφαρμόζοντας με συνέπεια τις αρχές των Good Distribution Practices (GDP) όπως καθορίζονται από τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς ποιότητας και την τοπική νομοθεσία. Έτσι, η C.A.Papaellinas βοηθά στο να φθάνουν στον ασθενή και επαγγελματία υγείας τα φαρμακευτικά και άλλα προϊόντα που χρειάζονται, στην κατάλληλη ποιότητα την κατάλληλη στιγμή.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως η Pharmacyline C.A.Papaellinas διανέμει φαρμακευτικά προϊόντα κατασκευαστών των οποίων αντιπρόσωπος στην Κύπρο είναι η ίδια, προϊόντα άλλων αντιπρόσωπων, καθώς και προϊόντα πολυεθνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο. Εκτιμάται ότι η Pharmacyline C.A.Papaellinas διανέμει περίπου το 20% της συνολικής αξίας φαρμάκου στη Κύπρο.

Οι δραστηριότητες ανασυσκευασίας πραγματοποιούνται από τη Μονάδα Ανασυσκευασίας Φαρμάκων της Pharmacyline C.A.Papaellinas. Οι δραστηριότητες Sales & Marketing καλύπτουν τόσο συνταγογραφούμενα φαρμακευτικά προϊόντα, αλλά και μη. Στόχος των δραστηριοτήτων της είναι η παροχή στον επαγγελματία υγείας, και κατ’ επέκταση στον ασθενή, απαντήσεις και βοήθεια στη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.

Υγεία και οικονομία
Οι καλοί δείκτες υγείας είναι σημαντικοί σε μια κοινωνία, υπό την έννοια ότι ένας υγιής πληθυσμός δείχνει τον βαθμό ανάπτυξης της κοινωνίας αυτής ως προς μια καλύτερη ποιότητα ζωής, και κατ’ επέκταση αυτός ο πληθυσμός θα είναι πιο παραγωγικός και η οικονομική κατάσταση μιας χώρας καλύτερη. Ταυτόχρονα όμως, η υγεία είναι μέρος της οικονομικής δραστηριότητας ως προσφορά και κατανάλωση υπηρεσιών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από τον πληθυσμό. Αυτή η συσχέτιση των επιπέδων υγείας και της οικονομικής δραστηριότητας εκφράζεται ακόμη μέσω της καθιέρωσης των δαπανών υγείας ως ενός σημαντικού ποσοστού στο ΑΕΠ της χώρας. Στην Κύπρο οι δαπάνες υγείας βρίσκονται στο 6,9% του ΑΕΠ (2013), ένα ποσοστό που φέρνει την Κύπρο μεταξύ των πέντε χαμηλότερων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τις σχετικές δαπάνες.

Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ένα παιδί, που γεννιέται σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναμένεται να ζήσει έξι χρόνια περισσότερο από όσο αναμενόταν να ζήσει ένα παιδί που γεννιόταν το 1980. Βασικό ρόλο σ’ αυτή την εξέλιξη έχουν παίξει οι αυξημένες δαπάνες της κοινωνίας για την υγεία και οι τεχνολογικές πρόοδοι στον ίδιο χώρο. Έχοντας σημαντικά θετικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, καθώς μεγαλύτερος αριθμός ατόμων παραμένει υγιής και παραγωγικά δραστήριος, ενώ ταυτόχρονα επιστήμονες και βιομηχανία έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να αναπτύσσονται νέες τεχνικές και να παράγουν προϊόντα που ανεβάζουν το επίπεδο υγείας περαιτέρω, συνεισφέροντας και στην ανάπτυξη της οικονομίας.

Χαρακτηριστικά και προκλήσεις του σημερινού συστήματος υγείας
Το σημερινό σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης έχει τις ρίζες του στην περίοδο της βρετανικής παρουσίας στη Κύπρο. Αυτό εξελίχθηκε στο σύστημα που έχουμε σήμερα και το οποίο μοιάζει με δύο τραίνα που κινούνται παράλληλα και οι επιβάτες αλλά και οι εργαζόμενοι σ’ αυτά ανεβοκατεβαίνουν απ’ το ένα στο άλλο, αναλόγως παραγόντων. Παρά το γεγονός πως για πολλά χρόνια διεξάγεται συζήτηση για την εφαρμογή Γενικού Σχεδίου Υγείας (ΓεΣΥ), καμιά ουσιαστική πρακτική ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση δεν έγινε, εκτός από την ψήφιση από τη Βουλή το 2001 σχετικού νόμου για το ΓεΣΥ, την ίδρυση του ΟΑΥ, καθώς και την πρόσφατη κατάθεση στη Βουλή του νομοσχεδίου για την αυτονόμηση των δημοσίων νοσηλευτηρίων και του νομοσχεδίου για τη αναθεώρηση του νόμου του ΓεΣΥ.

Υπολογίζεται πως το 45% των δαπανών υγείας στην Κύπρο σήμερα, αντιπροσωπεύει τις δημόσιες δαπάνες για υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, δηλαδή δαπάνες που πραγματοποιούνται στο κρατικό σύστημα υγείας, παραμένουν ωστόσο οι χαμηλότερες στην ΕΕ.

Οι κρατικές υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης έχουν ουσιαστικά αναλάβει πλήρως τις ομάδες πληθυσμού μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίες πάσχουν από χρόνια και δύσκολα θεραπεύσιμα νοσήματα, αλλά και ασθενείς των οποίων η θεραπεία και ο έλεγχός τους απαιτεί οικονομική δαπάνη μη βιώσιμη για τον προϋπολογισμό του μεμονωμένου ασθενή.

Ένα «φιλάνθρωπο» κρατικό σύστημα υγείας

Η μαζική πρόσβαση ασθενών, με βάση οικονομικά κριτήρια, προς το κρατικό σύστημα υγείας, και η παροχή προς αυτούς ουσιαστικά δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, δημιουργεί ένα «φιλάνθρωπο» κρατικό σύστημα υγείας, που στερείται το στοιχείο της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτή η προσέγγιση αναπόφευκτα, οδηγεί σε αναστολή εφαρμογής αναπτυξιακών προγραμμάτων για αντιμετώπιση της αυξημένης ζήτησης και κατ’ επέκταση σε προβλήματα ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών στο σύστημα αυτό. Παράλληλα, στον ιδιωτικό τομέα αναπτύσσονται προβλήματα που έχουν να κάνουν με την κυρίαρχη θέση του κρατικού συστήματος υγείας και τη μη ορθολογιστική εκμετάλλευση των επενδύσεων που πραγματοποιούνται και των προσφερόμενων υπηρεσιών από αυτόν.

Παρά το μικρότερο τους σε αξία μέγεθος, συγκριτικά με τις δαπάνες που επωμίζεται ο πληθυσμός σε ατομικό επίπεδο (ιδιωτικός τομέας), οι κρατικές υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αποτελούν τον βασικό κορμό του συστήματος υγείας στη χώρα.
Οι αναμενόμενες δημογραφικές αλλαγές, που θα συνίστανται σε περαιτέρω αύξηση του ορίου επιβίωσης και σε αύξηση του αριθμού των ανθρώπων άνω των εξήντα χρόνων, θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τον ρόλο των κρατικού συστήματος υγείας στην παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Πέραν των δαπανών που αναφέρονται πιο πάνω, μια πιο ενδελεχής παρατήρηση των συστατικών τους στοιχείων μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες για την αποτελεσματικότητα της χρήσης τους. Το 2010, από το σύνολο της δαπάνης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που πραγματοποιήθηκε από το κρατικό σύστημα υγείας, το 56% άνηκε σε δαπάνες ενδονοσοκομειακής περίθαλψης και μόνο το 16% σε εξωτερικούς ασθενείς. Περίπου 75.000 ασθενείς πήραν εντός του 2010 ενδονοσοκομειακή περίθαλψη στα νοσοκομεία του κρατικού συστήματος υγείας και πραγματοποιήθηκαν περίπου 1.900.000 επισκέψεις εξωτερικών ασθενών . Αντίθετα, οι δαπάνες για υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του ιδιωτικού τομέα συνίσταντο κυρίως σε υπηρεσίες προς εξωτερικούς ασθενείς και αντιπροσώπευαν το 36% της δαπάνης αυτής, ενώ οι δαπάνες ενδονοσοκομειακής περίθαλψης αντιπροσώπευαν το 25% του συνόλου. Φαίνεται πως οι περισσότερες εργασίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης πραγματοποιούνται στο κρατικό σύστημα υγείας, όπου όμως η αντίστοιχη δαπάνη είναι σχετικά χαμηλότερη.

Η ανάγκη για μια πιο ολιστική προσέγγιση

Τα πιο πάνω στοιχεία δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει σημαντικά ως και σήμερα παρά τις εξοικονομήσεις που επιβλήθηκαν. Είναι αναμενόμενο πως κάτω από την πίεση της ανάγκης για εκμηδενισμό των ελλειμμάτων των δημοσίων οικονομικών, οι αξιωματούχοι του κρατικού συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης να στοχεύουν, αφενός μεν στη διατήρηση των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας και αφετέρου στον έλεγχο ή/και μείωση των σχετικών δαπανών. Η αναβολή όμως επενδύσεων στον τομέα της υγείας από το κράτος, η μη επάνδρωση των κρατικών νοσηλευτηρίων, ο αποκλεισμός σύγχρονων ιατρικών και φαρμακευτικών τεχνολογιών, είναι ένας απλοϊκός τρόπος ελέγχου της σχετικής δαπάνης. Αυτή η πρακτική μακροχρόνια θα πλήξει την αποτελεσματικότητα του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στην Κύπρο και την υγεία του πληθυσμού.
Στο σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του ιδιωτικού τομέα ισχύουν σε μεγάλο βαθμό οι βασικές αρχές της ελεύθερης αγοράς, και γι’ αυτό τον λόγο δεν είναι εύκολο π.χ. με διοικητικό τρόπο να αναπτυχθούν συγκεκριμένοι τομείς προσφοράς ή να ελεγχθούν οι όποιες δαπάνες. Μεγάλο μέρος των ασθενών που κάνουν χρήση των υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα, θα μπορούσαν να λάβουν υπηρεσίες από το κρατικό σύστημα υγείας αλλά για διάφορους λόγους επιλέγουν τον τομέα αυτό. Κάτι τέτοιο, επιδρά θετικά στη απάμβλυνση των αναγκών σε υποδομές, τεχνολογία και προσωπικό στο πλαίσιο του κρατικού συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι δείκτης αποτελεσματικότητας μιας θεραπευτικής προσέγγισης είναι το πόση «ποιοτική ζωή» προσφέρει, κατά μέσο όρο, κάθε ευρώ που επενδύεται. Αυτός ο δείκτης μπορεί να υπολογιστεί τόσο στο επίπεδο μιας νέας φαρμακευτικής αγωγής συγκριτικά με μια παλαιότερη, η μιας νέας χειρουργικής τεχνικής ή ακόμα και στο πλαίσιο μιας σημαντικής επένδυσης στον τομέα της υγείας συνολικά. Η σύγκριση της εκάστοτε δαπάνης μεταξύ των δύο τομέων ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καθώς και με τις προϋπολογιζόμενες δαπάνες ενός μελλοντικού συστήματος υγείας πρέπει να γίνει με πολύ προσοχή και με επιστημονικό τρόπο. Δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε σε μια υψηλή αρχική δαπάνη ή στο “stress” αλλαγής και απόκτησης του καινούργιου, παραβλέποντας το μακροχρόνιο όφελος στην υγεία, αλλά και στην οικονομία.

Οι σημερινές δαπάνες για την υγεία και το προϊόν υγείας που παρέχεται στην Κύπρο έχουν επηρεαστεί από την τεράστια διαπραγματευτική ισχύ που διαθέτουν οι κρατικές δομές και η πλήρης αδυναμία του μεμονωμένου ασθενή να διαπραγματευτεί τη δαπάνη θεραπείας του στον ιδιωτικό τομέα.

Ο ρόλος του ΟΑΥ
Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον πραγματοποιείται η συζήτηση για το ΓεΣΥ και η συζήτηση για τον ρόλο του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας (ΟΑΥ). Ο ΟΑΥ καθορίστηκε πριν χρόνια, ουσιαστικά ως ασφαλιστικός οργανισμός δημοσίου δικαίου που θα αγόραζε υπηρεσίες από τα κρατικά νοσηλευτήρια, τα οποία θα ανεξαρτητοποιούνταν από την κρατική τροφοδότηση τους, καθώς και από ιδιωτικούς οργανισμούς και ιδιώτες παροχείς υπηρεσιών υγείας. Ο ΟΑΥ θα πρόσφερε αυτές τις υπηρεσίες καθολικά στον πληθυσμό, ο οποίος θα πλήρωνε ένα ασφάλιστρο για τον σκοπό αυτό. Ο ΟΑΥ έχει στελεχωθεί και λειτουργεί για χρόνια τώρα και, παρά το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατόν να εκπληρώσει τον προορισμό του, έχει μελετήσει και προτείνει σημαντικές ρυθμίσεις που αφορούν στην κοστολόγηση και χρέωση προς τους χρήστες των διαφόρων προϊόντων υγείας που θα παρέχονται (π.χ. ιατρική επίσκεψη, χειρουργικές επεμβάσεις, φάρμακα, κ.λπ) στο πλαίσιο ενός ΓεΣΥ. Η δημιουργία βαθμίδας ιατρών πρώτης γραμμής στο πλαίσιο του ΓεΣΥ λήφθηκε υπόψη και αποτελεί καινούργιο στοιχείο που, αν τελικά εφαρμοσθεί, αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργία του νέου συστήματος.

Οι προβλεπόμενες δαπάνες ενός μελλοντικού ΓεΣΥ θα πρέπει να συνάδουν με τις εισφορές των ασφαλισμένων. Αυτό αποτελεί επίσης σημείο τριβής, υπό την έννοια πως ο τρόπος με τον οποίο το προτεινόμενο ΓεΣΥ θα χρηματοδοτείτο μέσω του ΟΑΥ εμφανίζεται ως ανεπαρκής. Η ατομική συνεισφορά και η εισφορά του εργοδότη προς τον ΟΑΥ που προτείνεται στις αναλύσεις, υπολογίζονται στο επίπεδο του 5% του εκάστοτε εισοδήματος και το κράτος αναμένεται να συνεισφέρει ετησίως ποσά που βρίσκονται στο σημερινό επίπεδο δαπανών του για την υγεία. Η συνολική δαπάνη πρέπει να ελέγχεται μεν, αλλά ρυθμίσεις διοικητικού τύπου για μείωση των δαπανών να αποφεύγονται, για να μην δημιουργήσουν ίδιες συνθήκες με το σημερινό κρατικό σύστημα υγείας. Τέτοιες προσεγγίσεις θα οδηγούν σε πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα του προσφερόμενου προϊόντος υγείας.
Ο ασθενής και η ιατρική επιστήμη θα πρέπει να είναι το κέντρο του συστήματος υγείας και της κοινωνίας που το στηρίζει.

ΓεΣΥ - Βασικές προϋποθέσεις

Οι τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις για μπορέσει ένα ΓεΣΥ να εξελιχθεί σε μηχανισμό αναβάθμισης της υγείας και ταυτόχρονα τομέας οικονομικής ανάπτυξης για τη χώρα είναι α) η καθολικότητά του, με τη συμμετοχή όλου του πληθυσμού, β) η πληρωμή ασφαλιστικής συνεισφοράς από τους συμμετέχοντες ανάλογα με τα εισοδήματά τους, και γ) η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο είναι που πρέπει να γίνεται η συζήτηση για τους τρόπους μεγιστοποίησης του υγειο-οικονομικού αποτελέσματος από την οικονομική επένδυση που θα πρέπει να κάνει η κοινωνία στην υγεία. Αυτή η προσέγγιση βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη σημερινή φιλοσοφία και δομή του συστήματος υγείας στην Κύπρο που παρεμποδίζει την κίνηση προς τα μπροστά.

Το φάρμακο
Το φάρμακο είναι ένα σημαντικό συστατικό της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης τόσο στο πλαίσιο του κρατικού συστήματος όσο και του ιδιωτικού τομέα και υπόκειται στις ίδιες στρεβλώσεις που χαρακτηρίζουν το όλο σύστημα. Το κρατικό σύστημα υγείας παρέχει το κυριότερο μέρος της φαρμακευτικής περίθαλψης στη χώρα, επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα πάρα πολύ χαμηλές τιμές αγοράς - ως αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής δύναμής του - και αποδεικνύοντας τις σημαντικές εξοικονομήσεις που μπορούν να επιτευχθούν στον τομέα του φαρμάκου. Η άρνησή τους όμως, να χειρισθούν τα νέα και καινοτόμα φάρμακα και την ένταξή τους στο κρατικό συνταγολόγιο και την πρόσβαση των ασθενών σ’ αυτά, αναπόφευκτα υποβαθμίζει την προσφερόμενη σ’ αυτό τον τομέα φαρμακευτική περίθαλψη.
Από την άλλη, ο ιδιωτικός τομέας - και παρά το ότι είναι λιγότερο σημαντικός στην κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού - είναι για το ζωτικής σημασίας. Εξυπηρετούνται μεγάλοι αριθμοί ασθενών που υποφέρουν κυρίως από πιο ελαφριές και χρόνιες παθήσεις και οι ασθενείς και ιατροί έχουν περισσότερες επιλογές φαρμακευτικών θεραπειών, συγκριτικά με τις επιλογές στο κρατικό σύστημα. Παρά το γεγονός ότι συχνά ακούγονται επικριτικά σχόλια για τις τιμές των φαρμάκων στον ιδιωτικό τομέα, κάποιος θα πρέπει να βλέπει και τη συνολική εικόνα και να μην παραγνωρίζεται το γεγονός ότι και το φάρμακο υπόκειται στις ίδιες στρεβλώσεις όπως το όλο σύστημα υγείας στη Κύπρο. Δεν πρέπει επίσης να παραβλέπεται πως μέσα από τις δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα διασφαλίζεται η οικονομική βιωσιμότητα των επιχειρήσεων που συνολικά ασχολούνται στον χώρο του φαρμάκου, τόσο στις δραστηριότητες Sales & Marketing όσο και στη διανομή.
Βασικό χαρακτηριστικό του φαρμάκου είναι το πολύ μικρό κόστος κατασκευής του συγκριτικά με τη συνολική δαπάνη ανάπτυξής του και ενσωμάτωσης του στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική. Ταυτόχρονα, το φάρμακο είναι ίσως ο κύριος παράγοντας που βοηθά και αναμένεται να βοηθήσει περαιτέρω στη θεραπεία παθήσεων που παραμένουν αθεράπευτες μέχρι σήμερα.
Επειδή το θέμα της δαπάνης για φάρμακα είναι κάτι που συζητείται συχνά, θα πρέπει όλοι να είμαστε προσεκτικοί. Ρυθμίσεις που επικεντρώνονται σε βραχυχρόνια οικονομικά κριτήρια στερούν τους ασθενείς από σημαντικές θεραπευτικές επιλογές και υποβαθμίζουν το επίπεδο της προσφερόμενης φαρμακευτικής περίθαλψης. Ακόμη περισσότερο, αν το περιβάλλον που δημιουργείται προκύπτει από απλοϊκές αντιγραφές ρυθμίσεων που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες στο πλαίσιο πολύ διαφορετικών καταστάσεων, τότε σίγουρα πολλά πρόσθετα προβλήματα θα προκύψουν. Στο τέλος της ημέρας, η υγεία του πληθυσμού πρέπει να βελτιώνεται και η οικονομία θα πρέπει να λειτουργεί. Αν η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σ’ αυτό τον τομέα στην Κύπρο πληγεί ανεπανόρθωτα, αναπόφευκτα θα υποβαθμισθεί η ποιότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στη χώρα.

Συμπεράσματα

Η C.A.Papaellinas παραμένει ένας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα διανομής και Sales & Marketing στον χώρο του φαρμάκου και προϊόντων υγείας στην Κύπρο. Η έκταση των δραστηριοτήτων της και η τεχνογνωσία της, καθώς και οι αξίες και στρατηγικές της επιλογές, διασφαλίζουν τη συνέχεια της αποστολής της μέσα στο νέο περιβάλλον που δημιουργείται.
Το παρόν σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στην Κύπρο στερείται χαρακτηριστικών που απαιτεί μια σύγχρονη αναπτυγμένη κοινωνία. Στις συνθήκες οι οποίες βρίσκεται σήμερα η Κύπρος, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση όλων των οικονομικών πόρων που διαθέτει η κοινωνία για την υγεία, τόσο για το παρόν όσο και το μέλλον. Ο συνδυασμός της τοπικής πραγματικότητας με την εμπειρία πιο προχωρημένων χωρών στην οικοδόμηση και διαχείριση συστημάτων υγείας, αποτελεί την καλύτερη προσέγγιση για να αποκτήσει η Κύπρος ένα αποτελεσματικό ΓεΣΥ το συντομότερο δυνατόν.

Ένα τέτοιο νέο περιβάλλον θα βελτιώσει τόσο την ποιότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όσο και την οικονομική δραστηριότητα στον χώρο της υγείας στην Κύπρο.

Πηγές πληροφοριών

1. Eurostat
2. Explaining AmCham EU’s Position on Investment in Health Care, 2011, American Chamber of Commerce to the European Union, Brussels
3. MERCER, Actuarial Study of Cyprus National Health Expenditure and National Health System, July 2013

4. Health Care Systems: Getting more value for money.
Organization for Economic Cooperation and Development, Economic
Department, Policy Notes, No 2

5. Health and Hospital Statistics 2011-2013, Republic of Cyprus