24 ΩΡΕΣ ΜΕ…
Τον ροκ υπουργό Υγείας Δρ Γιώργο Παμπορίδη
ΤΙΤΛΟΣ:
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:
Ο υπουργός Υγείας Δρ Γιώργος Παμπορίδης αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται σε μια εξομολόγηση από καρδιάς στο Capital Today
ΦΥΤΕΥΤA:
«Η προσπάθεια τού αριστεύειν έχει μέσα της μια αξία, ακόμη και αν δεν επιτυγχάνεις την αριστεία».
«Η απελπισία είναι πολύ κοντά όταν βρίσκεσαι σε επαφή με το “τέρας” που ονομάζεται Δημόσια Υπηρεσία και διαπιστώνεις ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν με τίποτα».
Συμβουλή του πατέρα του: «Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά σε αυτό που θα επιλέξεις, προσπάθησε να είσαι ο καλύτερος».

Συναντάμε τον υπουργό Υγείας Δρα Γιώργο Παμπορίδη μια πολύ βροχερή, αλλά ξεχωριστή μέρα για τον ίδιο. Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017. Ημέρα των γενεθλίων του. Στο πρόγραμμά του δεν αλλάζει κάτι. Η μέρα του είναι γεμάτη γιατί και ο ίδιος, όπως το αντιλαμβανόμαστε, βρίσκεται σε συνεχή δράση. Παρόλο που κάθεται στην «καυτή καρέκλα» του υπουργείου Υγείας, εντούτοις βρίσκει τρόπους να γεμίζει τον χρόνο του, να απολαμβάνει πολλά από αυτά που αγαπά, να ζει και να χαίρεται τις καθημερινές και μικρές στιγμές με την οικογένειά του. Παίζει μποξ, έχει αδυναμία στις μηχανές και στα αυτοκίνητα, του αρέσει το καλό φαγητό και η ροκ μουσική. Ο χρόνος για την οικογένειά του είναι «ιερός», έχει τρεις γιούς με την αγαπημένη του Γαλάτεια και πάνω, και πρώτα απ’ όλα, είναι σύζυγος και πατέρας. Στο υπουργείο Υγείας εισέρχεται αποφασισμένος να συμβάλει στον στόχο για μεταρρύθμιση στον τομέα της υγείας. Εκτιμά ότι η κατάσταση είναι οριακή και δηλώνει ευθαρσώς πως «όσοι ζητήσουν αναβολή, ουσιαστικά ζητούν ακύρωση της μεταρρύθμισης στον τομέα της υγείας».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΜΙΛΥ ΜΙΝΤΗ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
6:00
Το πρωινό ξύπνημα περιλαμβάνει καφέ εσπρέσο και αρκετή… δράση. Η μέρα του αρχίζει πολύ δυναμικά, ειδικά αφού έχει τρία αγόρια στο σπίτι!
6:55
Μαζί με τους δύο δίδυμους γιούς του, Πάνο και Σέργιο ηλικίας 9 ετών, και τον μικρότερο γιό του Στέφανο ηλικίας 6 1/2 ετών, επιβιβάζονται στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση το σχολείο.
7:15
Ξεκινά η πρώτη «μάχη» της ημέρας στο πατρικό του σπίτι. Αθλείται σχεδόν καθημερινά: παίζει μποξ για μισή ώρα ή κάνει τροχάδην. Αμέσως μετά αναχωρεί για το υπουργείο Υγείας.
8:30
Ανεβαίνει τον 8ο όροφο του κτηρίου. Ετοιμάζει ένα εσπρέσσο και σηκώνει τα μανίκια πάνω. Στην «ηλεκτρική καρέκλα», όπως χαρακτηρίζεται από πολλούς, αρχίζει μια άλλη δύσκολη μέρα.
13:30
Αναχωρεί από το Υπουργείο του για μια περίπου ώρα και μεταβαίνει για μεσημεριανό γεύμα, το οποίο συνήθως είναι επαγγελματικής φύσης.
15:00
Επιστρέφει στο Υπουργείο και συνεχίζει να εργάζεται μέχρι τις 19:00. Επιλέγει συνειδητά να μην μεταφέρει δουλειά στο σπίτι κι αν χρειαστεί να εργαστεί Σαββατοκύριακο, πηγαίνει στο γραφείο. «Το να γίνεσαι σκλάβος της δουλειάς είναι το μεγαλύτερο ολίσθημα. Η ζωή είναι σύντομη. Αν δεν χαρείς τους ανθρώπους που σε εκτιμούν και εκτιμάς, μια μέρα ξυπνάς και δεν έχεις τίποτα» τονίζει.
19:30
Προσπαθεί να διατηρεί την καθημερινή ροή του προγράμματός του και να βρίσκεται νωρίς στο σπίτι για να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του και να δει τα παιδιά του. Στα καθήκοντά του, είναι να βάζει τον Πάνο και τον Σέργιο για ύπνο διαβάζοντας τους παραμύθι, ενόσω η σύζυγος προσπαθεί να κοιμίσει τον Στέφανο.
20:30-21:30
Μια πολύ γεμάτη μέρα ολοκληρώνεται συνήθως με ένα καλό δείπνο, το οποίο η Γαλάτεια έχει ετοιμάσει με πολύ αγάπη και μεράκι. Ένα σπίτι γεμάτο από μυρωδιές, αρώματα και γαστρονομικές απολαύσεις από τα έμπειρα χέρια της συζύγου του.
22:00
Συνηθίζει να πηγαίνει για ύπνο μετά τις 22:00 το βράδυ. Χαριτολογώντας λέει πως «μετά τον ύπνο των παιδιών μόλις που προλαβαίνουμε να συρθούμε μέχρι το κρεβάτι για να ξυπνήσουμε ξανά στις 6:00 το πρωί».
ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ
Συναντήσαμε τον υπουργό Υγείας την ημέρα των γενεθλίων του. Η μέρα γιορτάστηκε ήσυχα με την οικογένειά του και η σύζυγός του τού ετοίμασε το αγαπημένο του φαγητό. Μακαρόνια με κιμά! «Ένα απλό πιάτο» μας λέει, «που η Γαλάτεια ετοιμάζει υπέροχα». Η μέρα των γενεθλίων του, έδωσε την αφορμή για μια αναδρομή στη ζωή του και θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα, για τον κ. Παμπορίδη που «ρίσκαρε» να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Υγείας.
ΤΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
«Τα παιδικά μου χρόνια στιγματίστηκαν από την εισβολή. Ήμουν σε μια πολύ τρυφερή ηλικία. Η πρώτη μου ημέρα στο Δημοτικό Σχολείο ήταν η 15η Σεπτεμβρίου 1974 μετά την εισβολή. Και ενώ είναι μια ημέρα που τα περισσότερα παιδιά αναπολούν με νοσταλγία, η γενιά μου τη βίωσε τραυματικά. Όταν περάσαμε την αυλή του σχολείου στον Άγιο Αντώνιο, ήταν γεμάτη τσαντίρια, πρόσφυγες και παιδιά αγνοουμένων. Επειδή ο πατέρας μου ήταν γιατρός, καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, η κλινική του, ήταν γεμάτη τραυματίες. Ζήσαμε τον πόλεμο σε μια τρυφερή ηλικία και ίσως να είμαστε η τελευταία γενιά που θυμόμαστε τι σημαίνει πόλεμος. Όσο μεγάλωνα υπήρχε πάντα γύρω μου αυτή η σκιά και η αίσθηση της αδικίας για το κακό που μας βρήκε».
Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Στο γυμνάσιο φοίτησε στην Αγγλική Σχολή στη Λευκωσία. Τότε, άρχισε να ανακαλύπτει τα ενδιαφέροντά του και να καλλιεργεί τα πολιτικά του πιστεύω. Ασχολήθηκε με το μαθητικό κίνημα του ΔΗΣΥ, τη ΜΑΚΙ και έπαιξε για έξι χρόνια ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του ΑΠΟΕΛ. Στον στρατό υπηρέτησε για 29 μήνες ως αξιωματικός και στη συνέχεια άνοιξε ο δρόμος για τις σπουδές του, αρχικά στην Ελλάδα στη Νομική Σχολή Αθηνών. Όπως ο ίδιος μας λέει, «πέρασα πολύ ωραία στα φοιτητικά μου χρόνια. Το πρώτο μου πτυχίο στη Νομική Αθηνών, ήταν το 1989, μια έντονα πολιτικοποιημένη περίοδος. Ήταν μια εποχή που η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” έσφυζε από ιδέες και νοήματα. Ξυπνούσα το πρωί, αγόραζα εφημερίδα και δυστυχώς ένα πακέτο τσιγάρα (πλέον δεν καπνίζει) και ξεκινούσα για το Πανεπιστήμιο όπου υπήρχαν έντονα πολιτικές συζητήσεις. Ήταν μια ωραία εποχή». Ακολούθησαν μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, όπου ασχολήθηκε ενεργά με το φοιτητικό Κίνημα και ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ΕΦΕΚ Ηνωμένου Βασιλείου. Αρχικά στο Σαουθάμπτον, όπου έκανε το πρώτο του Μάστερ στο Ναυτικό Δίκαιο και στη συνέχεια στο London School of Economics, όπου έκανε το δεύτερο του Μάστερ στις Διεθνείς Σχέσεις. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Λονδίνο και παράλληλα απέκτησε διδακτορικό στο Διεθνές και Ναυτικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.
Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΑΛΑΤΕΙΑ
Το 2000 αποτέλεσε ένα σημαντικό ορόσημο στη ζωή του, καθώς τότε γνωρίστηκε με τη σύζυγό του Γαλάτεια. Γνωρίστηκαν σε ένα φιλικό σπίτι και ένα χρόνο αργότερα συγκατοίκησαν στην Αθήνα. Παντρεύτηκαν πριν 11 χρόνια και δημιούργησαν μια όμορφη και δεμένη οικογένεια. Μιλώντας μας για τη Γαλάτεια και τα παιδιά του, το χαμόγελο παραμένει μόνιμα στο πρόσωπό του, ενώ στην ερώτησή μας αν ο έρωτας περνά τελικά και από το στομάχι, το γέλιο του είναι πηγαίο. «Ω βέβαια! Έχω το προνόμιο να ζω σε ένα σπίτι όπου τα εδέσματα που μαγειρεύονται αγγίζουν πολύ ψηλά επίπεδα και επειδή μάλλον είμαι κοιλιόδουλος, με την καλή έννοια, το εκμεταλλεύομαι στο έπακρο» μας αναφέρει. Ομολογεί πως στους νέους πειραματισμούς της συζύγου του είναι ο πρώτος που δοκιμάζει το φαγητό, αλλά και ο αυστηρότερος της κριτής. «Δεν θα την κολακέψω και δεν θα πω μπράβο αν δεν το νοιώθω». Η αγάπη για τη μαγειρική και η εξερεύνηση άλλων εθνικών κουζινών, αποτελεί ένα κοινό στοιχείο του ζεύγους. «Πριν ευτυχήσουμε να αποκτήσουμε τα παιδιά μας, κάναμε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Χαρακτηρίζουμε τους εαυτούς μας περισσότερο ως Culinary Tourists» μας λέει, ενώ μας αποκαλύπτει ότι στα αγαπημένα του φαγητά συμπεριλαμβάνεται οτιδήποτε βγαίνει από το μπάρμπεκιου και πως ο ίδιος, κυρίως τα Σαββατοκύριακα, αναλαμβάνει ρόλο ψήστη. Του αρέσει να ψήνει σούβλα, σουβλάκια και άλλα είδη σχάρας.
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ…
Η δράση, η περιπέτεια και οι έντονοι ρυθμοί, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής του τα οποία επιχειρεί να συνδυάσει αρμονικά με την ηρεμία και την ξεκούραση. Πώς το καταφέρνει; Σάββατο, νωρίς το πρωί βάζει το κράνος του, ετοιμάζει ένα playlist από κλασικά ροκ και ξεκινά με τη μηχανή του την περιδιάβαση. Κύκκος, Μαχαιράς, Αγρός είναι κάποιοι από τους προορισμούς που επιλέγει, άλλες φορές μόνος, κάποτε με κάποιον φίλο με τον οποίο θα σταματήσει για καφέ στον προορισμό. «Είναι ο μόνος προσωπικός μου χρόνος και λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης» μας αναφέρει. Δύο ώρες αργότερα βρίσκεται στο σπίτι του, όπου οι άνδρες της παρέας - παρόλο που όλοι έχουν αδυναμία στη μαμά - θα περάσουν χρόνο μαζί, κυρίως παίζοντας παιχνίδια στο Playstation. «Τελευταία εντρυφούμε και στο skateboard, είναι το νέο πάθος των παιδιών» προσθέτει, ενώ το Σάββατο το απόγευμα συνήθως το περνούν στο σινεμά.
O ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
Η απόφασή του να αφήσει προσωρινά το δικηγορικό γραφείο και να εμπλακεί με την πολιτική, ήρθε μετά από σκέψη και παρόλο που αρνήθηκε αρχικά, ο Πρόεδρος τού υπέδειξε ότι δεν δικαιούται να αρνηθεί, μας εξηγεί. Αναφέρει ότι ο ίδιος ασχολείται «από 13 ετών με την πολιτική και όχι από την ασφάλεια της κερκίδας». Θεωρεί πως «όταν μπορείς να συνδράμεις σε κάτι για το κοινό καλό, δεν μπορείς να αρνηθείς» και ομολογεί πως «αν δεν υπήρχε το project της μεταρρύθμισης της Υγείας το οποίο θεωρεί πρόκληση, δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να υπηρετήσει την καθημερινότητα ενός Υπουργείου σε βάρος της οικογενειακής του ισορροπίας και των άλλων επαγγελματικών του δραστηριοτήτων».
ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ
«Θα με ρωτήσετε - πιθανότατα - αν μετανιώνω. Θα σας πω ότι υπάρχουν πάρα πολλές φορές, ακόμη και σε μια ημέρα, που μετανιώνω. Η απελπισία είναι πολύ κοντά όταν βρίσκεσαι σε επαφή με ένα “τέρας” που ονομάζεται Δημόσια Υπηρεσία και διαπιστώνεις ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν με τίποτα. Προκύπτει κάτι, όμως κάθε τόσο που σου δείχνει πως η προσπάθειά σου, έστω και σε μικρό βαθμό, αποδίδει και κάνει διαφορά στις ζωές των ανθρώπων και αυτή είναι η κινητήριος δύναμη για να συνεχίσεις» εξηγεί.
ΓεΣΥ: ΑΝ ΟΧΙ ΤΟ 2017 ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ;
Ερωτηθείς αν έχει κατά βάθος βρει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που και ο ίδιος υποβάλλει, όπως το «πώς είναι δυνατόν ως Πολιτεία να μην μπορέσαμε να δώσουμε αυτό το πολύτιμο αγαθό στους πολίτες μας και αφήσαμε το πρόβλημα να παραμένει άλυτο» σημειώνει: «Έχω διάφορες απαντήσεις, αλλά δεν έχουν σημασία. Είτε γιατί το κυπριακό αναλώνει το 80% της δημόσιας συζήτησης, είτε γιατί οι πολιτικοί μας στερούνται της απαραίτητης ωριμότητας ώστε να διακρίνουν και να ιεραρχούν τα ζητήματα, όπως τα ιεραρχεί λαός. Τείνουν ευήκοα ώτα προς οργανωμένα σύνολα παρά προς τις ανάγκες του πολίτη, όμως οι Κύπριοι έμαθαν εκ των πραγμάτων να απαιτούν αυτά που δικαιούνται. Είναι πεποίθησή μου ότι ο Κύπριος πολίτης δικαιούται να απαιτήσει υψηλό επίπεδο υγείας αντίστοιχο με άλλων ευρωπαϊκών χωρών και οι πολιτικοί, δεν έχουν παρά να εισαγάγουν την μεταρρύθμιση.
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΡΙΜΗΝΟ
Εντός των επόμενων 2-3 μηνών, αναμένεται να διαφανεί χρονικά κατά πόσον υπάρχει πολιτική βούληση για υλοποίηση του ΓεΣΥ, εκτιμά ο υπουργός Υγείας, υποστηρίζοντας πως, «δεν θα βρεθούν πολιτικοί να το μπλοκάρουν ευθαρσώς, αλλά θα βρίσκουν προσκόμματα για να αναβληθεί πάλι η μεταρρύθμιση». Κατά την έκφρασή του, αυτή είναι η προσφιλής μέθοδος των πολιτικών που θέλουν να κρύβονται πίσω από καταστάσεις και θεωρεί πως «τώρα θα δοθεί η μάχη για το κατά πόσον θα γίνει η μεταρρύθμιση ή όχι. Όσοι ζητήσουν την αναβολή της, ουσιαστικά ζητούν την ακύρωσή της» σημειώνει. Σύμφωνα με τον Δρα Παμπορίδη, εντός των επόμενων μηνών θα πρέπει να αναμένεται η κατάθεση νέων νομοσχεδίων στη Βουλή, για τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, την Ηλεκτρονική Υγεία, τις Πανεπιστημιακές Κλινικές κ.ά. «Ενδεχομένως, να κατατεθεί νομοσχέδιο για την καλλιέργεια και εμπορία ιατρικής κάνναβης», προσθέτει, ξεκαθαρίζει όμως πως αν δεν αποφασιστεί η εισαγωγή του ΓεΣΥ και της Αυτονόμησης, τα υπόλοιπα νομοσχέδια δεν έχουν κανένα ρόλο να διαδραματίσουν. Ερωτηθείς κατά πόσον υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω παράταση, τονίζει πως «η κατάσταση στον τομέα της υγείας είναι οριακή» και διατυπώνει έντονα τη θέση πως «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λειτουργούμε με ένα μοντέλο του περασμένου αιώνα, που σχεδιάστηκε για την Κύπρο του 1960. Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως το να μην παρέχουμε ποιοτική υγεία σε όλο τον πληθυσμό, είναι όνειδος για την Πολιτεία και η Κύπρος είναι η μοναδική χώρα που δεν παρέχει καθολική κάλυψη. Αυτό το πράγμα, πρέπει να κλείσει και ο τομέας της Υγείας να τύχει ριζικής μεταρρύθμισης» καταλήγει.
ΒΙΟ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ: Ένας από τους αγαπημένους, Μαλδίβες
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ: Η ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη.
ΜΟΤΟ/ΡΗΤΟ: «Αρχή άνδρα δείκνυσι».
ΜΟΥΣΙΚΗ: Κλασική ροκ. Ακούει Pink Floyd, Qween, ACDC, Bon Jovi, Gun N' Roses αλλά και πιο ήπιους ήχους.
ΧΟΜΠΙ: Snowboard, ποδόσφαιρο, αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.
ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΑ: Ducati Scrambler Classic.
ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ: Μετά από πρόκληση και συνήθως οι προκλήσεις έρχονται από τη γυναίκα του.
ΕΥΤΥΧΙΑ: Υγεία, οικογένεια, φίλοι και καλυμμένο το βιοποριστικό.
ΦΟΒΟΣ: «Πέραν από τον θάνατο - με την έννοια του αγνώστου - μεγαλύτερος φόβος είναι η ζωή χωρίς υγεία. Η καθήλωση σε μια κατάσταση που σου αποστερεί τη δυνατότητα απόλαυσης των στοιχειωδών χαρών της ζωής».
ΝΟΜΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ; «Νομική γιατί κρίνεται, μετριέται και εκτιμάται. Στην πολιτική ο καθένας ανοίγει το στόμα του και λέει ό,τι θέλει. Ειδικά ο λαϊκισμός, είναι ανάθεμα για την κοινωνία».
Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ: «Δεν τους δίνω ακόμα, αλλά αν μπορούσα να τους δώσω, θα ήταν να ζήσουν τη ζωή τους με τα θέλω τους και όχι με τα πρέπει μας.
Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ: «Σε ανύποπτο χρόνο ο πατέρας μου μου είχε πει “κάνε ό,τι θέλεις, αλλά σε αυτό που θα επιλέξεις, προσπάθησε να είσαι ο καλύτερος”. Μία ιδιαίτερα σημαντική συμβουλή με την έννοια ότι, ενώ σε απελευθέρωνε από τα στεγανά, σου έδινε παράλληλα το στίγμα ότι η ελευθερία δεν σημαίνει και ανευθυνότητα. Η προσπάθεια τού αριστεύειν, έχει μέσα της μια αξία, ακόμα και αν δεν επιτυγχάνεις την αριστεία».
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: «Μακαρόνια με κιμά, λαζάνια, Wellington beef και οτιδήποτε βγαίνει από το μπάρμπεκιου».