Ο Αθανάσιος Ορφανίδης μιλά για τη μεγάλη κλοπή του 2013, πώς έδιωξε τον Βγενόπουλο και για τις ευθύνες Χριστόφια και Αναστασιάδη

Δρομολαξιά και Focus είναι ασήμαντα μπροστά στα δις που αλλάξαν χέρια
Πυρά εναντίον όλων για τις ευθύνες της καταστροφής του χρηματοπιστωτικού συστήματος
«Προκαλεί μειδίαμα το ότι αυτοί που έστρωναν κόκκινα χαλιά στον κύριο Βγενόπουλο, και μου έκαναν πόλεμο όταν αρνούμουν τις χαλαρώσεις που τότε ζητούσαν προς όφελός του, κάνουν τώρα αυστηρή κριτική»
Ο πρώην Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Δρ Αθανάσιος Ορφανίδης δίνει τις δικές του εξηγήσεις για την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας και εξηγεί γιατί ένας οικονομολόγος, υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς, έχει ως πρότυπο τον αριστερό ποιητή Γιάννη Ρίτσο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΙΩΑΚΕΙΜ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
Βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας τις τελευταίες εβδομάδες λόγω της πολύωρης παρουσίας του στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών. Ο Δρ Αθανάσιος Ορφανίδης μιλά αποκλειστικά στο Capital Today και παρουσιάζει τις δικές του αλήθειες, αναφέροντας πως ο Λένιν δίδασκε ότι «εάν ένα ψέμα επαναληφθεί πολλές φορές, γίνεται αλήθεια». «Στην Κύπρο» συνεχίζει «ορισμένοι φαίνεται να ακολουθούν πιστά αυτά τα διδάγματα».
Βρεθήκατε στην Κύπρο αυτό το καλοκαίρι, παρουσιάζοντας το βιβλίο σας The Cyprus Bail-In. Η εμφάνισή σας, στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, τάραξε τα νερά και έκανε κάποιους να ανησυχούν και άλλους να σας ασκήσουν σφοδρή κριτική. Πώς το σχολιάζετε;
Με λυπεί η κατάσταση στον τόπο μας. Μετά τη λήξη της θητείας μου στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, είδα έναν σχεδιασμό και αποφάσεις από την τότε κυβέρνηση και την ΚΤΚ που οδήγησαν δυστυχώς στην καταστροφή των κυπριακών τραπεζών και της οικονομίας, ένα χρόνο μετά. Αποκορύφωμα ήταν το «κούρεμα» και η μεταφορά δισεκατομμυρίων ευρώ από την περιουσία κυπρίων προς όφελος ξένων συμφερόντων, τον Μάρτιο του 2013.
Δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, καταθέτες, κάτοχοι αξιογράφων, μέτοχοι των κυπριακών τραπεζών έχασαν τις περιουσίες τους, ένεκα ενεργειών κυπρίων αξιωματούχων, από το καλοκαίρι του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2013. Η πληγή είναι μεγάλη για πολλά νοικοκυριά, η ανεργία είναι ακόμη πολύ υψηλή και θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά.
Αναγνωρίζεται πια, από πραγματικούς και ανεξάρτητους γνώστες του αντικειμένου, ότι αυτό που έγινε στην Κύπρο ήταν μια κλοπή. Πολλοί θα ήθελαν να αποσιωπηθεί το έγκλημα αυτό. Ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας με γνώση των γεγονότων, θεωρώ καθήκον μου να συμβάλω στην αποκατάσταση της αλήθειας για την αναγνώριση από πλευράς της πολιτείας της υποχρέωσης να αποζημιώσει τους συμπολίτες μας, των οποίων οι περιουσίες έχουν κλαπεί.
Το βιβλίο The Cyprus Bail-In, το οποίο επιμελήθηκα με τον καθηγητή του Imperial College Αλέξανδρο Μιχαηλίδη, είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που άρχισε τον Μάιο του 2013, με το συνέδριο που είχε οργανώσει τότε το Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος. Στην παρουσίαση του βιβλίου, στις 28 Ιουλίου 2016, παρουσιάσαμε περιληπτικά τα αποτελέσματα της έρευνας, τα οποία έδωσαν απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το πώς οδηγήθηκε η Κύπρος στο «κούρεμα». Κοινό συμπέρασμα σε πολλά από τα κεφάλαια του βιβλίου, ήταν η διαπίστωση του υψηλού κόστους της κωλυσιεργίας της κυβέρνησης Χριστόφια να διαχειριστεί την κρίση όταν αυτή άρχισε. Μια διαχείριση όμοια με το Μαρί.
Παρουσιάστηκαν επίσης, νέα στοιχεία που δείχνουν ότι η κλοπή που έγινε τον Μάρτιο του 2013 δεν ήταν αποτέλεσμα αποφάσεων της τελευταίας στιγμής, αλλά καλού σχεδιασμού μήνες πριν. Σχετικό είναι και το σημείωμα που έχει αποκαλυφθεί πρόσφατα, το οποίο φαίνεται ότι ετοιμάστηκε σε συνεργασία της ΚΤΚ και της ΕΚΤ τον Ιανουάριο το 2013. Το σημείωμα εξηγεί με λεπτομέρεια τον σχεδιασμό που υλοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2013 για τη μεταφορά αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ από τις κυπριακές τράπεζες στην Τράπεζα Πειραιώς. Εξηγεί ακόμη και τη σημασία των νομοσχεδίων που μεν ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης ΑΚΕΛ τον Ιανουάριο του 2013, απέκρυψε όμως από τη Βουλή μέχρι τις 22 Μαρτίου 2013, όταν ζητήθηκε η άμεση και χωρίς μελέτη έγκρισή τους υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου και τον ωμό εκβιασμό που η ΚΤΚ και η ΕΚΤ επέβαλαν στη νέα κυβέρνηση και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Η παρουσίαση του βιβλίου φαίνεται πως ανακίνησε το ενδιαφέρον για διαλεύκανση της κλοπής που έγινε στην Κύπρο και οδήγησε στην πρόσκληση από την Επιτροπή Θεσμών.
Κάποιοι δεν με ήθελαν…
Γιατί περιμένατε τρία χρόνια να παρουσιαστείτε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών της Βουλής;
Μα εγώ ζητούσα από το 2013 την ευκαιρία να μιλήσω στη Βουλή και να πω τις απόψεις μου, αλλά και να παράσχω τη σχετική πληροφόρηση στις αρμόδιες επιτροπές της. Δυστυχώς, κάποιοι φαίνεται πως δεν ήθελαν να μου δοθεί η ευκαιρία. Να υπενθυμίσω ότι από το καλοκαίρι του 2012 είμαι μόνιμος κάτοικος στις ΗΠΑ, όπου εργάζομαι. Με την προηγούμενη Βουλή, η Επιτροπή αρνήθηκε να δεχθεί πληροφόρηση που προσέφερα μέσω τηλεδιάσκεψης όταν ήμουν στις ΗΠΑ και δεν μου έδινε την ευκαιρία να παρουσιαστώ ενώπιον της το καλοκαίρι, όταν ήρθα στην Κύπρο. Χαιρετίζω τα βήματα εκσυγχρονισμού της νεοεκλεγείσας Βουλής. Οι εργασίες της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής φέτος άρχισαν τον Αύγουστο και με μεγάλη ευχαρίστηση παρουσιάστηκα, εφόσον ήμουν στην Κύπρο. Πέραν από τις δυο συνεδρίες, στις οποίες ήδη παρευρέθηκα, έχω επίσης εισηγηθεί και τον εναρμονισμό με την τεχνολογία του 21ου αιώνα, ώστε στο μέλλον να μπορεί να μιλά κάποιος στην επιτροπή μέσω τηλεδιάσκεψης. Αυτό, δεν το λέω μόνο για διευκόλυνση όσων ζουν στο εξωτερικό. Το λέω και για να μην μπορεί κανείς να κρύβεται πίσω από την απουσία του στο εξωτερικό.
Ήμουν και παραμένω στη διάθεση όλων όσων πραγματικά επιθυμούν τη διαλεύκανση των εγκλημάτων που οδήγησαν την Κύπρο στην καταστροφή τον Μάρτιο του 2013. Εγώ ρωτώ: Ποιος φοβάται τη διαφάνεια; Γιατί η ανοχή στην απόκρυψη στοιχείων από την ΚΤΚ και το Υπουργείο Οικονομικών; Γιατί ακόμη δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία που συνέλεξε το 2013 η επιτροπή Πική, και τα οποία δυστυχώς δεν έχουν αξιοποιηθεί επαρκώς;
Με δική μου πρωτοβουλία, είχα πρόσφατα και δυο πολύωρες συναντήσεις με τον Γενικό Ελεγκτή, του οποίου εκτιμώ ιδιαίτερα τη δουλειά ως ανεξάρτητου αξιωματούχου, γιατί έχει δώσει δείγματα γραφής ότι δεν χαρίζεται σε κανέναν. Θέματα όπως η παράνομη παροχή ΕLA στη Λαϊκή Τράπεζα, η καθοδήγηση της PIMCO για το φούσκωμα των κεφαλαιουχικών αναγκών των τραπεζών, τα ύποπτα συμβόλαια της Alvarez & Marsal, οι αυθαίρετες αποφάσεις σχετικά με τη μεταφορά περιουσιών από τις κυπριακές τράπεζες στην Τράπεζα Πειραιώς, και άλλα, εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της Ελεγκτικής Υπηρεσίας.
Προειδοποίησα πολλές φορές…
Δέχεστε κριτική για παραλείψεις και κατηγορήστε ότι δεν «κρούσατε το κώδωνα του κίνδυνου». Γιατί δεν προειδοποιούσατε πιο έντονα για την καταστροφή;
Όντως, έχω προσέξει κατηγορίες για αποφάσεις που, ενώ δήθεν πήρα εγώ, στην πραγματικότητα άλλοι πήραν (π.χ. την απόφαση του Εφόρου Εταιρειών της Κυβέρνησης Χριστόφια για τη Μαρφίν) και για παραλείψεις σε θέματα όπου ο νόμος δεν μου επέτρεπε να παρέμβω (π.χ. για τα ομόλογα της Ελληνικής Κυβέρνησης). Ομολογώ, είναι εκπληκτικό ποιες παρεμβάσεις γίνονται για να παραπλανηθεί το κοινό. Όμως είναι σημαντικό να αξιολογούνται αποφάσεις και δήθεν παραλείψεις με βάση τις αρμοδιότητες που ορίζει ο νόμος.
Διερωτώμαι ποιες προειδοποιήσεις δεν έδωσα. Αυτοί που με κατηγορούσαν τότε ότι ασκούσα υπερβολική κριτική, σήμερα λεν πως… δεν μιλούσα! Τι να υπενθυμίσω μεταξύ άλλων: Τις δεκάδες επιστολές στην κυβέρνηση Χριστόφια όταν ήμουν Διοικητής; Ως αξιωματούχος είχα την υποχρέωση να είμαι πολύ προσεχτικός με δημόσιες παρεμβάσεις, αλλά ο κίνδυνος που ελλόχευε πολλές φορές από τους χειρισμούς της κυβέρνησης με ανάγκαζε να κάνω και δημόσια κριτική στο μέτρο του δυνατού. Θυμάστε την κριτική που δέχτηκα μετά το Μαρί, όταν προειδοποίησα την κυβέρνηση ότι η κατάσταση ήταν τόσο κρίσιμη που οι οικονομικές επιπτώσεις περαιτέρω κωλυσιεργίας θα μπορούσαν να είναι συγκρίσιμες με το 1974; Έντονα προειδοποιούσα επίσης και μέλη της Βουλής, ηγεσίες κομμάτων και κοινωνικούς εταίρους.
Ο Χριστόφιας «αδειάζει» Σιαρλή
Σημειώνω ότι, όταν τελείωσε η θητεία μου, η κατάσταση της οικονομίας ήταν ακόμα διαχειρίσιμη και ήμουν σε πολύ στενή επικοινωνία με τον τότε υπουργό Οικονομικών Βάσο Σιαρλή. Θεωρούσα ότι αν η κυβέρνηση ΑΚΕΛ υλοποιούσε τα σχέδια, που μου είχε πει ότι τροχιοδρομούσε, η Κύπρος θα απέφευγε την καταστροφή. Δυστυχώς, ένα μήνα μετά τη λήξη της θητείας μου, ο Πρόεδρος Χριστόφιας «άδειασε» πανηγυρικά τον Υπουργό του, αντί να υιοθετήσει τους σχεδιασμούς που θα σταματούσαν την καταστροφή του τόπου. Θυμάστε τη δήλωση Χριστόφια ότι «δεν είναι οι μανδαρίνοι που αποφασίζουν»;
Δεν επέλεξα τη σιωπή
Προσθέτω ότι δεν επέλεξα τη σιωπή, ούτε μετά τη λήξη της θητείας μου, όταν αντιλήφθηκα ενέργειες της ΚΤΚ που οδηγούσαν στην αποδόμηση του τραπεζικού συστήματος. Αντιλαμβανόμουν το κίνδυνο για τον τόπο. Συμφώνησα, για παράδειγμα, με την επισήμανση που έκανε ο πρώην Πρόεδρος Βασιλείου, τον Ιούλιο του 2012, ότι αν οι Αρχές της Δημοκρατίας κατέστρεφαν το τραπεζικό σύστημα, θα κατέστρεφαν τον τόπο και επανέλαβα το μήνυμα του κ. Βασιλείου πολλές φορές.
Τον Δεκέμβριο του 2012, όταν αντιλήφθηκα πως οι ενέργειες της ΚΤΚ, που με τις οδηγίες της φούσκωναν τα νούμερα της PIMCO, οδηγούσαν σε κούρεμα, εγώ φώναζα ακόμη και με δημόσιες παρεμβάσεις πόσο κρίσιμο ήταν να ανατραπεί το φούσκωμα που τροχιοδρομούσε η ΚΤΚ ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του τόπου. Ως αποτέλεσμα, δέχτηκα λάσπη και συκοφαντίες, που ακόμα συνεχίζονται. Γιατί άραγε;
Υπενθυμίζω ότι αντί να προστατέψει τον τόπο, τον Ιανουάριο του 2013, η κυβέρνηση ΑΚΕΛ χαρακτήριζε τις προειδοποιήσεις μου «εμετικό κρεσέντο». Δεν κατάφερα να πείσω, και θεωρώ ότι έχω ευθύνη γι’ αυτό, αλλά να μην ξεχνούμε ποιοι είναι αυτοί που οδήγησαν μεθοδικά τον τόπο στην καταστροφή, όταν εγώ και άλλοι προειδοποιούσαμε.
Γιατί πιστεύετε ότι οι προειδοποιήσεις σας έπεσαν στο κενό;
Δεν μπορώ να γνωρίζω. Θεωρώ όμως, ότι πρέπει οι Αρχές να διερευνήσουν σε βάθος τα γεγονότα για να δοθούν απαντήσεις. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι ήταν πολλά τα λεφτά. Τα σκάνδαλα της Δρομολαξιάς και της FOCUS (και είναι γνωστό πλέον από δημοσιεύματα στην εφημερίδα Πολίτης και το πόρισμα του Γενικού Εισαγγελέα ποιο κόμμα πήρε τις μεγαλύτερες «εισφορές»), είναι ασήμαντα μπροστά στα δισεκατομμύρια ευρώ που άλλαξαν χέρια τον Μάρτιο του 2013, ως αποτέλεσμα ενεργειών της ΚΤΚ και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Για εμένα, δυσάρεστη έκπληξη ήταν το ότι ακόμη και μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης, στις 24 Φεβρουαρίου 2013, όταν μπορούσαμε ακόμη να ανατρέψουμε το «κούρεμα» και τη μεταφορά δις ευρώ σε ξένα συμφέροντα, δεν έγινε η πρέπουσα διαχείριση.
Οι εκτιμήσεις της PIMCO
Είπατε ότι μέχρι τις αρχές Μαρτίου 2013 το «κούρεμα» μπορούσε να αποφευχθεί; Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος όμως, σχολιάζοντας τον ισχυρισμό σας, δήλωσε ότι το «κούρεμα» δεν μπορούσε να αποφευχθεί στο πρώτο Eurogroup. Πώς απαντάτε;
Όντως, στις 15 Μαρτίου 2013 (στο «πρώτο» Eurogroup), ήταν πλέον αργά. Όμως εγώ ήμουν σαφής και ακριβής: Δήλωσα, και δηλώνω και τώρα, ότι το «κούρεμα» και το ξεπούλημα των κυπριακών τραπεζικών καταστημάτων προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς θα μπορούσε να αποφευχθεί μέχρι τις αρχές Μαρτίου.
Τι εννοώ; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης (ο οποίος εξελέγη στις 24 Φεβρουαρίου 2013 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Μαρτίου 2013) και ο υπουργός Οικονομικών Μιχάλης Σαρρής, είχαν το χρόνο και τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν άμεσα και επίσημα τις υπερβολικές εκτιμήσεις της PIMCO και να απαιτήσουν από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς την ίδια μεταχείριση που είχαν άλλες χώρες που ζήτησαν βοήθεια, όπως για παράδειγμα, η Ελλάδα.
Από την 1η Μαρτίου 2013 - για να μην πω, από τις 25 Φεβρουαρίου 2013 - υπήρχε αρκετός χρόνος για να γίνει αυτό.
Σας θυμίζω ότι ήδη από τα μέσα Φεβρουαρίου 2013 η εφημερίδα Πολίτης αποκάλυψε σχετική επιστολή που εξηγούσε πώς η Κεντρική Τράπεζα είχε καθοδηγήσει τη PIMCO να διογκώσει τις εκτιμήσεις της. Υπήρχε η γνώση, υπήρχε ο χρόνος, υπήρχε και η δυνατότητα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να μην υιοθετήσει την άποψη της Κεντρικής Τράπεζας και του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, που θεωρούσαν σωστές τις εκτιμήσεις PIMCO και να προχωρήσει με τον τρόπο που περιέγραψα. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.
Για λόγους που δεν γνωρίζω, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανέχτηκε αυτούς - που ο ίδιος επέκρινε πριν εκλεγεί - ή έπεσε στην παγίδα τους. Όμως η κύρια ευθύνη παραμένει στα άτομα που σχεδίασαν την καταστροφή των τραπεζών και τη μεταφορά δισεκατομμυρίων ευρώ σε ξένα συμφέροντα πριν αναλάβει η παρούσα Κυβέρνηση.
Αναφέρατε ότι η διαχείριση της οικονομίας από το ΑΚΕΛ ήταν όπως το Μαρί. Τι εννοείτε;
Και στις δύο περιπτώσεις, ένα θέμα που στην αρχή μπορούσε να τύχει εύκολης διαχείρισης, αφέθηκε να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη έκρηξη. Στο θέμα της οικονομίας, το μόνο που ενδιέφερε την προηγούμενη κυβέρνηση ήταν να σπρώξει την «έκρηξη» στην επόμενη κυβέρνηση. Γι’ αυτό και περιορίστηκε σε αποφάσεις όπως το δάνειο από τη Ρωσία και την παράνομη παροχή ΕLA στη Λαϊκή Τράπεζα. Παρόμοια είναι και η επικοινωνιακή διαχείριση και εμφανής είναι και ο στόχος. Να υπενθυμίσω και κάτι που δεν τιμά καθόλου την κυπριακή πολιτεία. Στο Μαρί, η πολιτεία προστάτεψε τον κύριο υπαίτιο και τιμώρησε άλλους. Μήπως αυτό επιδιώκουν και με την οικονομία;
Εγώ τον έδιωξα τον Βγενόπουλο
Δέχεστε σφοδρή κριτική για τον κύριο Βγενόπουλο. Γιατί δεν πήρατε πιο δραστικά μέτρα εναντίον του ως Διοικητής;
Προκαλεί μειδίαμα το ότι αυτοί που έστρωναν κόκκινα χαλιά στον κύριο Βγενόπουλο, και μου έκαναν πόλεμο όταν αρνούμουν τις χαλαρώσεις που τότε ζητούσαν προς όφελός του, κάνουν τώρα αυτή την κριτική. Ο Λένιν δίδασκε ότι «εάν ένα ψέμα επαναληφθεί πολλές φόρες, γίνεται αλήθεια» και στην Κύπρο ορισμένοι φαίνεται να ακολουθούν πιστά αυτά τα διδάγματα.
Υπενθυμίζω ότι τον κύριο Βγενόπουλο δεν τον έφερα εγώ στη Κύπρο. Εγώ τον έδιωξα από την Κύπρο, όταν μπορούσα να αιτιολογήσω αυτή την απόφαση μέσα στα πλαίσια του νόμου και παρά τη στήριξη που του παρείχε η κυβέρνηση ΑΚΕΛ. Ως Διοικητής, πήρα τα μέτρα που έπρεπε και που μπορούσαν να ληφθούν, μέσα στα πλαίσια του νόμου, όπως επιβάλλεται σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου. Μετά που έδιωξα τον κύριο Βγενόπουλο, ζήτησα περαιτέρω έρευνες, που θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί μερικούς μήνες μετά τη λήξη της θητείας μου. Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι άλλοι, διέκοψαν όλες τις έρευνες για τη Λαϊκή, ακόμα και αυτές γιατί τις οποίες δήθεν είχε προσληφθεί το 2012 η Alvarez & Marsal. Γιατί άραγε; Άλλοι είναι που χρωστούν εξηγήσεις.
Υπενθυμίζω επίσης ότι το 2009, όταν η Μαρφίν εξέτασε τη μεταφορά της έδρας της εκτός Κύπρου, και είχαμε την ευκαιρία να γλυτώσουμε τους κινδύνους από αυτήν την τράπεζα, δεν ήμουν εγώ που ζητούσα την παραμονή του κυρίου Βγενόπουλου στην Κύπρο.
Ήταν ο Γενικός Γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος που ισχυρίζονταν τότε ότι η παραμονή της Μαρφίν ήταν προς το «συμφέρον της Κύπρου». Και ήταν ο τότε υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης που έλεγε: «Εμάς θα είναι πολύ μεγάλη η ικανοποίησή μας αν βρεθούν εκείνοι οι συναινετικοί τρόποι, για να παραμείνει η Μαρφίν στην Κύπρο.»
Μεγάλο στοίχημα η ανάπτυξη
Πώς αξιολογείτε την πρόσφατη διαχείριση της οικονομίας και ποια η άποψή σας για τις προοπτικές για ανάπτυξη;
Μετά την καταστροφή τον Μάρτιο του 2013, η Κυβέρνηση αντιμετώπισε τις προκλήσεις του μνημονίου με ικανοποιητικό τρόπο. Υπάρχει όμως ακόμα πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει, όπως για παράδειγμα, ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Υπηρεσίας.
Το μεγάλο στοίχημα για τα επόμενα χρόνια είναι η ανάπτυξη. Ακούμε πολλά τον τελευταίο καιρό για ενθάρρυνση επενδύσεων στην Κύπρο, ώστε να επαναφέρουμε γρήγορη ανάπτυξη και ευημερία στον τόπο. Ως ιδέα ακούγεται ωραία. Όμως, ο πιο σημαντικός παράγοντας για προσέλκυση επενδύσεων είναι η αξιοπιστία των Αρχών και η εμπιστοσύνη ότι το κράτος θα προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία των επενδυτών. Αυτό είναι δύσκολο όταν, τόσο πρόσφατα, το ίδιο το κράτος, η κυβέρνηση και η ΚΤΚ με ενέργειες που ήταν τουλάχιστον αυθαίρετες, έχουν ουσιαστικά στερήσει τις περιουσίες από χιλιάδες καταθέτες, κατόχους αξιογράφων και μετόχους κυπριακών τραπεζών.
Αν η Δημοκρατία θέλει να επανακτήσει την αξιοπιστία της, ώστε να επανέλθει στον τόπο μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, επιβάλλεται να αναγνωρίσει τις ευθύνες της κυβέρνησης και της ΚΤΚ και να βρει τρόπο να αποζημιώσει τους συμπολίτες μας, των οποίων οι περιουσίες έχουν ουσιαστικά κλαπεί. Όπως έγινε και με το Μαρί, με αναγνώριση της ευθύνης της πολιτείας.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μπορεί να το πράξει αυτό και να ολοκληρώσει τη διαλεύκανση των εγκληματικών ενεργειών που έγιναν πριν αναλάβει ως Πρόεδρος. Αντίθετα, η ευθύνη θα μείνει πάνω του, δυστυχώς, αν δεν ενεργήσει ώστε να τιμωρηθούν όσοι πραγματικά ευθύνονται.
Ο Ρίτσος σύμβολο του Ελληνισμού
Μια φωτογραφία σας μου έχει κάνει εντύπωση. Σας βλέπω έξω από το σπίτι που έζησε ο Γιάννης Ρίτσος, να στέκεστε δίπλα από την προτομή του. Πόση σχέση μπορεί να έχει ένας οικονομολόγος της ελεύθερης αγοράς και οικονομίας με έναν ποιητή, ο οποίος είναι μια συμβολική προσωπικότητα της αριστεράς;
Η φωτογραφία είναι από πρόσφατες οικογενειακές διακοπές στη Μονεμβασιά. Μεγάλη μπορεί να είναι η σχέση, όχι μόνο η δική μου, αλλά και οποιουδήποτε ανθρώπου, με έναν ποιητή όπως ο Γιάννης Ρίτσος. Και επιτρέψτε μου να πω πως ο Γιάννης Ρίτσος δεν είναι συμβολική προσωπικότητα μόνο της αριστεράς αλλά ολόκληρου του Ελληνισμού και, θα τολμήσω να πω, ολόκληρης της ανθρωπότητας. Και το λέω αυτό έχοντας πλήρη συναίσθηση των αγώνων και των θυσιών του Ρίτσου για την κοινωνική δικαιοσύνη, ιδεώδη με τα οποία μεγάλωσα και εγώ. Μάλιστα, με περηφάνια σάς αποκαλύπτω ότι ένα από τα αδέλφια της μητέρας μου πέρασε μήνες με τον Γιάννη Ρίτσο στη διάρκεια της εξορίας τους στη Μακρόνησο. Πιστεύω πως κάθε Έλληνας πρέπει να έχει ως φάρο στη σκέψη του μεγάλους ποιητές του Ελληνισμού και ανθρώπους όπως ο Γιάννης Ρίτσος. Γιατί αν όλοι μας, ανεξαρτήτως μόρφωσης, επαγγέλματος, καταγωγής ή ιδεολογίας είχαμε «πρόσωπα που δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο» (και ο ήλιος για μένα σημαίνει διαφάνεια) και καρδιές «που δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο» τότε σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος.
WHO IS WHO
Ο Αθανάσιος Ορφανίδης γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1962. Μεγάλωσε στη Λευκωσία. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Ελένειο και στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, από το οποίο αποφοίτησε το 1979. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά μέχρι τον Αύγουστο του 1981. Είναι νυμφευμένος με τη Λευκή και πατέρας δύο κοριτσιών, της Ελένης και της Χλόης.
Σπούδασε Οικονομικά και Μαθηματικά στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (Massachusetts Institute of Technology - M.I.T.), όπου και διδάσκει από το 2012. Το 1985 του απονεμήθηκαν δύο πτυχία, ένα στα Οικονομικά και ένα στα Μαθηματικά. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο M.I.T. στα Οικονομικά. Το 1990 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διδάκτορα στα Οικονομικά, αφότου ολοκλήρωσε τη διατριβή του σε θέματα μακροοικονομίας και διεθνούς οικονομικής.

Επαγγελματική πείρα
Ο Αθανάσιος Ορφανίδης από το 1990 μέχρι το 2007 εργάστηκε στο Συμβούλιο Διοικητών του Ομοσπονδιακού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (Board of Governors of the Federal Reserve System) που είναι η Κεντρική Τράπεζα των Η.Π.Α. Άρχισε την καριέρα του από τη θέση του οικονομολόγου στη Διεύθυνση Νομισματικής Πολιτικής, όπου δούλεψε σε ποικιλία θεμάτων σχετικά με τη μακροοικονομία, τα χρηματοοικονομικά και τη νομισματική πολιτική. Μεταξύ των θεμάτων αυτών περιλαμβάνονται η οικονομική ανάπτυξη και η μακροοικονομική σταθερότητα, ο πληθωρισμός, η νομισματική ανάλυση, οι κανόνες νομισματικής πολιτικής και ο καθορισμός επιτοκίων.
Το 2006 προήχθη στη θέση του Ανώτερου Συμβούλου στη Διεύθυνση Νομισματικής Πολιτικής. Από τη θέση αυτή ο κ. Ορφανίδης είχε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση, καθορισμό και εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής. Παράλληλα, ασχολείτο με την επεξεργασία θεμάτων που άπτονται της μεσοπρόθεσμης στρατηγικής της νομισματικής πολιτικής.
Κατά τη διάρκεια της εργοδότησής του στην Κεντρική Τράπεζα των Η.Π.Α. δίδασκε μαθήματα πτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου στη Μακροοικονομία και τη Νομισματική Πολιτική στα πανεπιστήμια του Georgetown και Johns Hopkins των Η.Π.Α. Επίσης, έχει διδάξει οικονομικά μαθήματα μεταπτυχιακού επιπέδου σε πανεπιστήμια της Γερμανίας.