ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ Η ΓΡΑΠΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ MOUSTAFA IMAM
Το πολιτικό μανιφέστο του αεροπειρατή
«Χαίρομαι, γιατί τώρα όλοι θα πληροφορηθούν τον αγώνα μου, γιατί δικάζομαι σε μια χώρα όπου επικρατεί δημοκρατία, ελευθερία και διαφάνεια, μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης»


Moustafa Imam: «Όπως είπε ο Κύπριος μαχητής της ελευθερίας Δώρος Λοΐζου, “οι ιδέες δεν δολοφονούνται” - οι αιγυπτιακές Αρχές μπορεί να με δολοφονήσουν, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν τον αγώνα μου για ελευθερία»


ΛΕΖΑΝΤΕΣ
1 Ο Seif el-Din Moustafa Imam, κατά την προσαγωγή του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, φορά τη φανέλα με το εύγλωττο πολιτικό σύνθημα… (Η φωτογραφία είναι του Γιώργου Μιχαήλ)
2 Ένα από τα κίνητρα του δράστη της αεροπειρατείας, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ήταν η καταγγελία της άγριας δολοφονίας, στο Κάιρο, του Ιταλού φοιτητή Giulio Regeni, επικριτή της κυβέρνησης Sisi.

Β΄ ΜΕΡΟΣ
ΜΑΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
«Cici killer» έγραφε η φανέλα που ο εκζητούμενος Αιγύπτιος αεροπειρατής Seif el-Din Moustafa Imam φορούσε στη διάρκεια μιας από τις προσαγωγές του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Το σύνθημα διαπερνούσε ένα υψωμένο χέρι και προφανώς παραπέμπει στον Πρόεδρο της Αιγύπτου Στρατάρχη Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι (Abdel-Fattah El-Sisi) και στη σφαγή της Rabaa του 2013, όταν αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν σε δύο αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και σκότωσαν εκατοντάδες άτομα. Πριν ο 59χρονος Moustafa Imam εισέλθει στην αίθουσα του Δικαστηρίου, οι αστυνομικοί τού είπαν να κουμπώσει το πουκάμισό του για να μη φαίνεται το σύνθημα. Προφανώς, στη συνέχεια τον διέταξαν να τη βγάλει και όταν αυτός αρνήθηκε, του την έβγαλαν με τη βία. «Σέβομαι αυτό το Δικαστήριο, αλλά όχι τις κυπριακές Αρχές, που προσποιούνται ότι σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά μου έβγαλαν με τη βία τη φανέλα που έφερε πάνω της πολιτικά συνθήματα», κατάγγειλε μετά το επεισόδιο αυτό, σε μια γραπτή, πολυσέλιδη, συγκλονιστική δήλωσή του προς το Δικαστήριο. (Την έγραψε στα Αραβικά και έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Ελληνικά, από εθελοντές της ΚΙΣΑ. Στον υπογράφοντα απεστάλη η αγγλική της μετάφραση). Πρόκειται ουσιαστικά για μια δραματική έκκληση προς το Δικαστήριο να του σώσει τη ζωή, απορρίπτοντας το αίτημα της αιγυπτιακής κυβέρνησης για έκδοσή του στην Αίγυπτο. Αλλά είναι κυρίως ένα αποκαλυπτικό, πολιτικό μανιφέστο, που περιγράφει την προσωπική του ζωή και τη μακρόχρονη δράση του (από τότε που ήταν φοιτητής 20 χρονών), στον Λίβανο, στην Αίγυπτο και σε άλλες αραβικές χώρες ως μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), τις απανωτές φυλακίσεις και βασανιστήρια που υπέστη στις αιγυπτιακές φυλακές, τον αυταρχισμό του αιγυπτιακού πολιτικού συστήματος και την ξεκάθαρη πολιτική του απόφαση να διενεργήσει την αεροπειρατεία στο αεροπλάνο των Αιγυπτιακών Αερογραμμών, με αρχικό στόχο να το οδηγήσει στην Ιταλία, για να ζητήσει πολιτικό άσυλο.

Η σύνδεση με την υπόθεση Giulio Regeni
Ένα από τα κίνητρα του δράστη της αεροπειρατείας, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ήταν η καταγγελία της άγριας δολοφονίας του 28χρονου Ιταλού φοιτητή Τζούλιο Ρεγκένι (Giulio Regeni), επικριτή της κυβέρνησης Sisi, που στις 25 Ιανουαρίου 2016 συνελήφθη από τη μυστική Αστυνομία του καθεστώτος, ενώ πραγματοποιούσε στο Κάιρο έρευνα για τα ανεξάρτητα συνδικάτα στην Αίγυπτο και βρέθηκε νεκρός λίγες μέρες μετά, σ’ ένα χαντάκι της πόλης, με εγκεφαλική αιμορραγία, σπασμένα πλευρά, χωρίς νύχια στα χέρια και στα πόδια, με σημάδια από ηλεκτροσόκ στο πέος του, κοψίματα στ’ αφτιά, ουλές από σβησμένα τσιγάρα και τραύματα σε όλο το σώμα του. O Moustafa Imam υποστηρίζει στη δήλωσή του ότι ενώ ήταν κρατούμενος στην Αίγυπτο, είδε στη φυλακή τον Regeni και διαψεύδει έτσι τον ισχυρισμό της αιγυπτιακής κυβέρνησης, ότι ο Ιταλός φοιτητής δεν συνελήφθη και δεν δολοφονήθηκε από αστυνομικούς, αλλά από συμμορία ληστών. «Τον Δεκέμβρη 2015, συνελήφθην με ουκρανικό διαβατήριο και κρατήθηκα, μέχρι τον Ιανουάριο 2016, σε απομόνωση στη φυλακή Lazogli του Καΐρου. Εκεί πέρασα από ανακρίσεις και βασανιστήρια και άκουσα τους αξιωματικούς να μιλούν για τον Ιταλό φοιτητή και ακτιβιστή Giulio Regeni, που ανακρινόταν στην ίδια φυλακή και που η κυβέρνηση είπε ψέματα ότι είχε απαχθεί από μια συμμορία. Αργότερα το πτώμα του βρέθηκε σε δρόμο, κακοποιημένο. Μετά που αφέθηκα ελεύθερος, αναγνώρισα το πρόσωπό του, ότι ήταν ο νεαρός που είχα δει στη φυλακή. Για τον λόγο αυτό, ήθελα να πάω στην Ιταλία και να καταγγείλω το αιγυπτιακό στρατιωτικό καθεστώς, που τον βασάνισε και τον δολοφόνησε».

«Σέβομαι το Δικαστήριο, όχι τις Αρχές»
«Στέκομαι ενώπιόν σας και δικάζομαι, με τον κίνδυνο να εκδοθώ στην Αίγυπτο, όπου θα υποβληθώ και πάλι σε βασανιστήρια και θα εκτελεστώ», γράφει στη δήλωσή του ο Moustafa Imam. «Φέρω ακόμα τα σημάδια των βασανιστηρίων που υπέστην από τους στρατιωτικούς, στο σώμα μου. Έχω ένα σπασμένο πλευρό από το κτύπημα με το κοντάκι του όπλου ενός δειλού αστυνομικού, που με κτυπούσε καθώς ήμουν δεμένος. Αλλά χαίρομαι, γιατί τώρα όλοι θα πληροφορηθούν τον αγώνα μου, γιατί δικάζομαι σε μια χώρα όπου επικρατεί δημοκρατία, ελευθερία και διαφάνεια, μια χώρα μέλος της ΕΕ. Σέβομαι αυτό το Δικαστήριο, αλλά όχι τις κυπριακές Αρχές, που προσποιούνται ότι σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά μου έβγαλαν με τη βία τη φανέλα που έφερε πάνω της πολιτικά συνθήματα. Που θέλουν να με στείλουν να υποστώ βασανιστήρια και να δολοφονηθώ - αλλά όπως είπε ο Κύπριος μαχητής της ελευθερίας Δώρος Λοΐζου, “οι ιδέες δεν δολοφονούνται” - οι αιγυπτιακές Αρχές μπορεί να με δολοφονήσουν, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν τον αγώνα μου για ελευθερία». Πάντως ο Δώρος Πολυκάρπου, Εκτελεστικός Διευθυντής της μη κυβερνητικής οργάνωσης υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό, που παρέχει με δικηγόρους της, αμισθί, νομική βοήθεια σε ό,τι αφορά την αίτηση του Moustafa Imam για πολιτικό άσυλο, εξέφρασε στην «Κυριακάτικη Σημερινή», την άποψη ότι «η υπόθεση αυτή δεν έχει τύχει αντικειμενικής διαχείρισης μέχρι στιγμής, από το Δικαστήριο. Δεν μπορεί ο κατηγορούμενος να διαμαρτύρεται στο Δικαστήριο ότι του έβγαλαν με τη βία τη φανέλα που έγραφε το πολιτικό σύνθημα και να παίρνει την απάντηση ότι το θέμα αυτό δεν αφορά το Δικαστήριο, το οποίο υποβάθμισε έτσι το δικαίωμα έκφρασης του παραπονούμενου, αλλά και το θέμα της βίας σε βάρος του, που αυτός ήγειρε».

«Ψυχολογική αστάθεια» και πολιτική…
Υπενθυμίζουμε ότι ο Moustafa Imam, ζωσμένος με ψεύτικα εκρηκτικά, ανάγκασε στις 29 Μαρτίου 2016 αεροσκάφος των Αιγυπτιακών Αερογραμμών, που εκτελούσε εσωτερική πτήση από την Αλεξάνδρεια στο Κάιρο, να προσγειωθεί στη Λάρνακα, με στόχο, όπως δήλωσε, να κάνει γνωστή στην Ευρώπη και σε όλο τον ελεύθερο κόσμο τη συστηματική παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το καθεστώς της Αιγύπτου. Τη μέρα της αεροπειρατείας έφερε μαζί του κατάλογο με ονόματα γυναικών που είχαν συλληφθεί στη διάρκεια αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων και φυλακισθεί από το καθεστώς Sisi, ζητώντας την απελευθέρωσή τους. Το βράδυ της αεροπειρατείας ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης δήλωσε ότι «από την αρχή διαπιστώθηκε ότι δεν επρόκειτο περί εκδήλωσης περιπτώσεως τρομοκρατίας και, παρόλο που δεν έδειχνε ότι αυτό το άτομο ήταν επικίνδυνο, υπό την έννοια της συμπεριφοράς του, διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο περί προσώπου ψυχολογικά ασταθούς. Εξετάστηκαν τα φερόμενα εκρηκτικά που βρέθηκαν πάνω του και δεν πρόκειται για εκρηκτικά, αλλά περί καλυμμάτων τηλεφώνου, τα οποία έδιναν την εντύπωση, ή ήθελε να δώσει την εντύπωση, ότι πρόκειται περί εκρηκτικών»...
Όπως γράφει στη δήλωσή του ο Moustafa Imam, «ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, με αποκάλεσε ασταθή, ενώ δόθηκε η εντύπωση ότι έκανα την αεροπειρατεία για να δω την πρώην σύζυγό μου, την οποία δεν είχα κανένα λόγο ή σχέδιο, να τη δω. Από την σκόπιμη παραπληροφόρηση της κυπριακής Κυβέρνησης, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι οι δύο κυβερνήσεις συνεργάζονται πλήρως για να μου βάλουν στο στόμα λόγια που δεν είπα και για ν’ αποκρύψουν τα πραγματικά μου κίνητρα».
Ο Δώρος Πολυκάρπου σχολίασε στην «Κυριακάτικη Σημερινή» ότι «από την πρώτη μέρα της αεροπειρατείας, η Πολιτεία προσπάθησε να δώσει την εντύπωση ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ψυχικά ασταθής, χωρίς να τον εξετάσει ποτέ γιατρός και ότι ο λόγος που ήρθε στην Κύπρο ήταν για να επισκεφθεί την οικογένειά του. Να θυμίσω ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, όταν ρωτήθηκε σε δημοσιογραφική διάσκεψη, στην παρουσία του Προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, “αν η αεροπειρατεία έχει να κάνει με μια γυναίκα”, απάντησε γελώντας, “όλα έχουν να κάνουν με μια γυναίκα πάντα”. Πιστεύω δεν ήταν τυχαία απάντηση και ότι είχε στόχο να ενισχυθεί η αρχική εικόνα, ότι η υπόθεση δεν είχε πολιτικά κίνητρα, παρόλο που ο δράστης είχε δηλώσει ξεκάθαρα τη θέση του απέναντι στο αιγυπτιακό καθεστώς και το στρατιωτικό πραξικόπημα και έχει μια διαχρονική δράση στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όλα αυτά αποσιωπήθηκαν, ή επισκιάστηκαν από τις ιστορίες για την Κύπρια σύζυγό του».

«Είμαι φιλελεύθερος και δημοκράτης»
Περιγράφοντας στη γραπτή του δήλωση τις συνθήκες που τον οδήγησαν στην αεροπειρατεία της 29ης Μαρτίου 2016, ο Moustafa Imam πήγε πίσω στη λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» του 2011, όταν ανατράπηκε ο τότε Πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ και απελευθερώθηκαν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, αφού ήταν στη φυλακή από το 2008. Γράφει ότι «μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές και την εκλογή του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου, Μοχάμεντ Μόρσι (Mohammed Morsi), άρχισα να κερδίζω τα πολιτικά μου δικαιώματα για πρώτη φορά και έγινα μέλος του Κόμματος Ελευθερίας της Αιγύπτου. Δεν είμαι μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ούτε υποστηρικτής της πολιτικής του Morsi - είμαι φιλελεύθερος και πιστεύω στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Γι’ αυτό εξάλλου αφιέρωσα τη ζωή μου στην απελευθέρωση του Παλαιστινιακού λαού. Ένα χρόνο μετά, ο Morsi ανατράπηκε από τον Sisi και η στρατιωτική κυβέρνηση ανέστειλε το Σύνταγμα και άρχισε μια κτηνώδη καταστολή διαδηλωτών και διαφωνούντων. Φυλακίστηκα τον Ιούλιο 2013, ανάμεσα σε χιλιάδες διαφωνούντες και αφέθηκα ελεύθερος τον Ιανουάριο 2015. Τον Μάρτιο 2015, πήγα στο Σουδάν να ζητήσω βοήθεια από κόμμα της χώρας αυτής, εναντίον του πραξικοπήματος στην Αίγυπτο και οι σουδανικές Αρχές με συνέλαβαν και με απέλασαν πίσω στην Αίγυπτο, τον Ιούνιο 2015. Τον Δεκέμβρη 2015, συνελήφθηκα ξανά με ουκρανικό διαβατήριο και κρατήθηκα μέχρι τον Ιανουάριο 2016 σε απομόνωση στη φυλακή Lazogli του Καΐρου. Πριν από την απόλυσή μου, μερικές γυναίκες οργάνωσαν διαδήλωση και κτυπήθηκαν από αστυνομικούς στον δρόμο, κάτι αδιανόητο για τα αιγυπτιακά ηθικά και πολιτιστικά δεδομένα και έτσι αποφάσισα να αποκαλύψω στον κόσμο το φασιστικό καθεστώς του Στρατηγού Sisi. Στις 29 Μαρτίου 2016 επιβιβάστηκα στην εσωτερική πτήση από το Κάιρο στην Αλεξάνδρεια, προσποιούμενος ότι έχω στην κατοχή μου εκρηκτικά και είπα στον πιλότο να προσγειώσει το αεροπλάνο στην Τουρκία, την Ελλάδα ή την Κύπρο, για ανεφοδιασμό. Μετά τον ανεφοδιασμό, ο στόχος μου ήταν να το οδηγήσω στην Ιταλία, όπου θα ζητούσα πολιτικό άσυλο. Κανένας από τους επιβάτες δεν έπαθε τίποτε ή κινδύνευσε στη διάρκεια της επιχείρησης αυτής. Το έκανα γιατί αγαπώ τη χώρα μου και τον λαό της, για την ελευθερία και τη δημοκρατία και δεν το θεωρώ έγκλημα. Εδώ στην Ευρώπη, είναι ο ελεύθερος κόσμος, όπου το επίπεδο ελευθερίας είναι πολύ διαφορετικό από τον Αραβικό κόσμο, όπου υπάρχει το δικαίωμα της ειρηνικής συγκέντρωσης, της δημοκρατίας, της αληθινής δικαιοσύνης, της διαφάνειας και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, που πάνω τους είναι κτισμένη η κοινωνία. Αλλά ο ελεύθερος κόσμος μοιάζει να ξεχνά ότι αυτά τα δικαιώματα πρέπει να εμπεδωθούν επιτέλους και στις χώρες που δεν είναι ελεύθερες και στους καταπιεσμένους λαούς. Και εμείς οι Αιγύπτιοι έχουμε δικαίωμα σε αυτά, όπως κάθε άλλος λαός. Όλος ο ελεύθερος κόσμος βλέπει και ακούει ότι στη χώρα μου συμβαίνουν κρατικές απαγωγές και εξαφανίσεις, παράνομες φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξωδικαστικές δολοφονίες, στημένες κατηγορίες και άλλες αντιδημοκρατικές πρακτικές σε βάρος διαφωνούντων. Όταν είδα τις γυναίκες και τα κορίτσια μας να τις κτυπούν και να τις σέρνουν στους δρόμους, γιατί τόλμησαν να διαδηλώσουν για την ελευθερία, όταν τις είδα να υποφέρουν στη φυλακή, σκέφτηκα ότι δεν μπορούσα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό, γιατί αυτό θα ήταν έγκλημα απέναντι στον αιγυπτιακό λαό».

«Θα είναι έγκλημα να σιωπήσω»
«Εξήγησα ήδη πώς έχασα τη ζωή μου, το μέλλον μου, την ελπίδα μου και τα παιδιά μου, λόγω της καταπίεσης, της αδικίας, των φυλακίσεων και των βασανιστηρίων, ενώ αγωνιζόμουν για την ελευθερία και τη δημοκρατία» γράφει ο Moustafa Imam. «Έκανα την αεροπειρατεία, με κίνητρο όχι τη φήμη, τον εθνικισμό ή τον ηρωισμό… Δεν ήθελα ποτέ να πάρω ομήρους ή να τρομάξω οποιονδήποτε. Ήταν μια απελπισμένη ενέργεια για χάρη της ελευθερίας στην Αίγυπτο, που πυροδοτήθηκε όταν είδα τις όμορφες και αξιοπρεπείς γυναίκες και κορίτσια της Αιγύπτου να ξυλοκοπούνται στους δρόμους από τις δυνάμεις ασφαλείας και να φυλακίζονται. Μπορούσε οποιαδήποτε από αυτές να είναι η κόρη, η αδελφή ή η μητέρα μου. Η Δύση απολαμβάνει την ελευθερία και τη δημοκρατία, αλλά καμώνεται ότι δεν βλέπει και δεν ακούει την καταπίεση στην Αίγυπτο, ενώ τα οικονομικά συμφέροντα διαχωρίζονται από τα δημοκρατικά δικαιώματα και είναι για τις κυβερνήσεις σημαντικότερα από τους ανθρώπους. Βλέπω την πατρίδα μου φοβισμένη, εξευτελισμένη και ντροπιασμένη, χωρίς ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, βλέπω τη λεηλασία του κρατικού πλούτου από διεφθαρμένους άρχοντες, βλέπω την αδιαφορία της Δύσης στην τραγωδία των Αιγυπτίων και βλέπω τις δυτικές κυβερνήσεις να υποστηρίζουν το αιματοβαμμένο, φασιστικό πραξικόπημα και σκέφτομαι ότι θα είναι έγκλημα να σιωπήσω. Ξέρω καλά την πολιτική από τα παιδικά μου χρόνια, έμαθα με δύσκολο τρόπο τι σημαίνει το ρητό ότι “η εξουσία διαφθείρει”, όταν η αστυνομία με υπέβαλλε επανειλημμένα σε βασανιστήρια, όταν οι δεσμοφύλακες έλεγχαν τη ζωή μου και όταν οι δικτάτορες της Αιγύπτου κυβερνούσαν την πατρίδα μου ανελέητα και αδίστακτα».

Η αίτηση για πολιτικό άσυλο
Όπως είναι γνωστό, το καθεστώς Sisi της Αιγύπτου, με το οποίο η κυπριακή Κυβέρνηση έχει αναπτύξει σχέσεις στενής συνεργασίας ιδιαίτερα σε ζητήματα ενέργειας, ζητά την έκδοση του Moustafa Imam, ο οποίος πέρασε στις αιγυπτιακές φυλακές ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, για πολιτικούς λόγους, που σχετίζονται με τη δράση του ως μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και ως διαφωνών με τα στρατιωτικά καθεστώτα, που εδώ και δεκαετίες κυριαρχούν στην άσκηση της εξουσίας στην Αίγυπτο. Ο αεροπειρατής υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο στην Κύπρο, η οποία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, σε πρώτο βαθμό. Τώρα εξετάζεται η έφεση που υπέβαλαν εκ μέρους του στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων οι δικηγόροι της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό, Νικολέττα Χαραλαμπίδου και Μαρίνα Έλενα Ηρακλείδου, για ανατροπή της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. «Η θέση μας είναι ότι ο αιτητής κακώς έχει αποκλειστεί από το καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν ακολουθήθηκαν οι δέουσες διαδικασίες», αναφέρεται στην έφεση. «Περαιτέρω, ακόμα και αν ο αιτητής συνεχίζει να αποκλείεται από το καθεστώς του πρόσφυγα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο ίδιος αναγνωρίστηκε ως πρόσφυγας και άρα έχει αναγνωριστεί το βάσιμο του φόβου δίωξής του και ότι σε περίπτωση έκδοσής του στην Αίγυπτο, αυτός θα υποστεί βασανιστήρια, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση και ως εκ τούτου θα πρέπει να του παραχωρηθεί προστασία».

Διερμηνεία και ανεξάρτητη μαρτυρία
Σε σχέση με κάποια πρακτικά προβλήματα της υπόθεσης, ο Δώρος Πολυκάρπου παρατήρησε ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία παρέχει στον Moustafa Imam νομική αρωγή, αλλά στην ουσία τού παρέχει δικηγόρο για την ποινική πτυχή της αεροπειρατείας - τον Ροβέρτο Βραχίμη - χωρίς να του καλύπτει τα έξοδα διερμηνείας. Πώς θα μιλήσει ο δικηγόρος με τον πελάτη του, όταν ο δικηγόρος μιλά Αγγλικά και Ελληνικά και ο πελάτης μόνο Αραβικά; (Ο Ροβέρτος Βραχίμης επιβεβαίωσε στην εφημερίδα μας, ότι «η Αστυνομία στην αρχή δεν του επέτρεπε να συνοδεύεται από μεταφραστή της δικής του επιλογής, γνώστη της αραβικής γλώσσας και ότι πέρασε ένας μήνας για να μπορέσει να έχει πρόσβαση και επικοινωνία με τον πελάτη του και να προετοιμάσει την υπεράσπισή του»).
Όπως υπογράμμισε ο Δώρος Πολυκάρπου, «ο Γενικός Εισαγγελέας πρέπει να δει αν εξυπηρετείται σωστά ο Νόμος για τη νομική αρωγή που παρέχεται από το κράτος στον κατηγορούμενο, όταν αυτός δεν έχει πόρους και η κατηγορία εναντίον του προνοεί ποινή φυλάκισης πέραν του ενός χρόνου. Ο Γενικός Εισαγγελέας πρέπει ν’ αποφασίσει αν η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να δώσει στον Moustafa Imam τη δυνατότητα μετάφρασης. Ναι, του έδωσε δικηγόρο, αλλά χωρίς να μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του. Χρειάζεται να ικανοποιηθεί και η ανάγκη για δυνατότητα μετάφρασης, όπως και η κάλυψη των εξόδων των ανεξάρτητων μαρτύρων από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού ο ίδιος ο κατηγορούμενος, αποδεδειγμένα, δεν έχει τους οικονομικούς πόρους. Αυτά τα δύο στοιχεία πρέπει να περιληφθούν μέσα στη νομική αρωγή. Αν το Δικαστήριο και ο Γενικός Εισαγγελέας δεν το κάνουν, θα είναι και αυτό μια ένδειξη ότι στην ουσία η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θέλει να του δώσει μια πραγματική ευκαιρία να αποδείξει τη θέση του ότι κινδυνεύει, αν επιστρέψει στην Αίγυπτο. Αυτήν τη στιγμή υπάρχει για υπεράσπιση μόνο η δήλωση του Moustafa Imam, που με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα μπορεί να αμφισβητηθεί από το Δικαστήριο και να εγκριθεί η έκδοσή του στην Αίγυπτο».