ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν τον… φύλακα τους

Υπότιτλος:
Ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Δημοσίων Συμβάσεων Φίλιππος Κατράνης μιλά για το νέο νομοθετικό πλαίσιο συμμετοχής

ΦΥΤΕΥΤΟ:
«Πέραν του €0,5 δις οι δαπάνες του ευρύτερου Δημόσιου τομέα ετησίως»

ΤΗΣ ΕΜΙΛΥΣ ΜΙΝΤΗ
Μεγάλο ενδιαφέρον επιδεικνύεται από τον επιχειρηματικό κόσμο και κυρίως από τους βασικούς παίχτες που ποντάρουν στην κατασκευή των δημοσίων έργων, για το νέο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις.
Και όλα αυτά, σε μια εποχή που λόγω του παρελθόντος-απαιτείται ενίσχυση της διαφάνειας, πάταξη της διαφθοράς και διατήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
Για την αλλαγή του πλαισίου και τα κύρια σημεία που διέπουν τη νομοθεσία μιλά στο Capital Today ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δημόσιων Συμβάσεων, Φίλιππος Κατράνης.

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ
Κεντρικό στοιχείο του νέου νόμου είναι η ενίσχυση της πρόσβασης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις δημόσιες συμβάσεις και η μείωση της γραφειοκρατίας, ενώ καθίσταται πλέον υποχρεωτική η προοδευτική χρήση των ηλεκτρονικών μέσων και καθορίζονται ειδικοί κανόνες σχετικά με τις τεχνικές και τα μέσα για τη συγκέντρωση αγορών από Κεντρικές Αρχές.

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
Ο νέος νόμος, προωθεί τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις και φέρνει τις κοινωνικές πτυχές στο προσκήνιο, ενώ υιοθετεί απλουστευμένο καθεστώς για τις συμβάσεις υπηρεσιών που αφορούν ειδικές προσωποπαγείς υπηρεσίες.
Οι αναθέτουσες αρχές θα πρέπει στο εξής να βασίζουν την ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων αποκλειστικά στην «πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά», ώστε να συνεκτιμώνται η ποιότητα μαζί με την τιμή ή το κόστος του κύκλου ζωής του έργου, της προμήθειας ή της υπηρεσίας. Έτσι, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα, στο περιβάλλον και σε κοινωνικές πτυχές, καθώς και στην καινοτομία για την οποία εισάγεται μάλιστα συγκεκριμένη διαδικασία.

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΙ
Ζητήματα διαφθοράς αλλά και λόγοι αποκλεισμού αποτελούν δυο καυτά θέματα στη διαδικασία για τις δημόσιες συμβάσεις. Σύμφωνα με τον κ. Κατράνη «η νομοθεσία ενισχύει την πάταξη της διαφθοράς, διευρύνοντας τους λόγους αποκλεισμού των οικονομικών φορέων και ρυθμίζει την εκ των προτέρων διαβούλευση και μελέτη της αγοράς ως προπαρασκευαστικό της ανταγωνιστικής διαδικασίας στάδιο για να γίνονται καλύτερες και πιο ποιοτικές ανταγωνιστικές διαδικασίες». Όσον αφορά στους Κανονισμούς που αφορούν στη Διαχείριση της Εκτέλεσης Δημοσίων Συμβάσεων και των Διαδικασιών Αποκλεισμού των Οικονομικών Φορέων από τη Σύναψη Δημοσίων Συμβάσεων, εξηγεί ότι «τυγχάνουν εφαρμογής από όλες τις αναθέτουσες αρχές, τόσο του δημόσιου τομέα όσο και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (Οργανισμούς Δημοσίου Δικαίου, Δήμους και Κοινότητες)». Οι Κανονισμοί καθορίζουν τη διαδικασία πραγματοποίησης τροποποιήσεων επί δημοσίων συμβάσεων και τα αρμόδια όργανα χειρισμού των σχετικών αλλαγών και απαιτήσεων και προσδιορίζουν τον τρόπο αξιολόγησης της απόδοσης των ανάδοχων δημοσίων συμβάσεων. Επιπρόσθετα, ρυθμίζουν τον αποκλεισμό οικονομικών φορέων από διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εγκαθιδρύοντας την Επιτροπή Αποκλεισμού ως το αρμόδιο όργανο εξέτασης και επιβολής, καθώς και τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθείται για τους αποκλεισμούς αυτούς.

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ
Σε ό,τι αφορά κανονισμούς αναφέρει επίσης, ότι «αποδίδεται ο κατάλληλος βαθμός διαφάνειας και βελτίωσης της συνολικής εικόνας των δημοσίων συμβάσεων προς την κοινωνία, την αποφυγή διακρίσεων και στρεβλώσεων, προκειμένου το δημόσιο να λειτουργεί διαρκώς στη βάση της βέλτιστης σχέσης τιμής και ποιότητας, τηρώντας τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της διαφάνειας».

ΔΑΠΑΝΕΣ ΑΝΩ ΤΟΥ €0,5 ΔΙΣ
Αναφερόμενος στη σημασία του τομέα των δημόσιων συμβάσεων ο κ. Κατράνης εξηγεί πως «για την Κύπρο οι δαπάνες του ευρύτερου δημόσιου τομέα ξεπερνούν το €0,5 δις ετησίως». Υποδεικνύοντας ότι η διαχείριση αυτών των χρημάτων πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης, με αποδοτικότητα, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια. Σημειώνει πως «το Γενικό Λογιστήριο ως Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων έχει αναπτύξει ένα Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης, το οποίο υποστηρίζει τόσο τις αναθέτουσες Αρχές όσο και τους οικονομικούς φορείς κατά την εμπλοκή τους με τον τομέα των δημοσίων συμβάσεων».
Σε ό,τι αφορά τη φιλοσοφία της νομοθεσίας, εξηγεί πως «παραμένει η ίδια με την προηγούμενη», διευκρινίζοντας επίσης ότι «το νέο νομοθετικό πλαίσιο καθιστά δυνατή για τις αναθέτουσες Αρχές, την υπό προϋποθέσεις απευθείας ανάθεση σύμβασης σε συνδεδεμένα με αυτές νομικά πρόσωπα και τη συνεργασία μεταξύ αναθετουσών αρχών, ενώ ρυθμίζει και τις προϋποθέσεις τροποποίησης των δημοσίων συμβάσεων».
Καταλήγοντας, εκτιμά πως με τους κανονισμούς αυτούς αποδίδεται ο κατάλληλος βαθμός διαφάνειας και βελτίωσης της συνολικής εικόνας των δημόσιων συμβάσεων προς την κοινωνία, την αποφυγή διακρίσεων και στρεβλώσεων, προκειμένου το δημόσιο να λειτουργεί διαρκώς στη βάση της βέλτιστης σχέσης τιμής και ποιότητας, τηρώντας τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της διαφάνειας.