Συμφώνησαν οι δύο μεγάλοι παίκτες στο Μεσανατολικό

Συρία: ΗΠΑ - Ρωσία… συμμαχία

Η απίστευτη εξέλιξη που έχει γονατίσει τους στρατιωτικούς στην Ουάσιγκτον και έχει χαροποιήσει την ηγεσία του Κρεμλίνου, η οποία βλέπει να δικαιώνεται η εξωτερική πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν

ΑΠΟ ΤΟ 2011 περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας

ΛΕΖΑΝΤΑ: Στο Χαλέπι, δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Συρίας, ο κυβερνητικός στρατός έχει καταφέρει να ελέγξει τις περισσότερες περιοχές της πόλης.

Στο ουδέτερο έδαφος του… Λάος -αν είναι δυνατόν- συναντήθηκαν οι Υπουργοί Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ, με βασικό θέμα τις εξελίξεις στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Κεκλεισμένων των θυρών, για πολλές ώρες οι αρχηγοί της διπλωματίας της Ουάσιγκτον και της Μόσχας ανέλυσαν την κατάσταση και ύστερα ο κ. Κέρι δήλωσε στους δημοσιογράφους, πως αναμένεται μια συμφωνία ανάμεσα στις δύο Υπερδυνάμεις μέσα στις επόμενες βδομάδες. Η είδηση έπεσε σαν βόμβα. Όχι τόσο γιατί συμφώνησαν οι δύο μεγάλοι παίκτες στο Μεσανατολικό, αλλά γιατί, όπως διέρρευσε από την αμερικανική αντιπροσωπία, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συντονίσουν τις ενέργειές τους για αύξηση ανταλλαγής πληροφοριών, σχετικά με τις επιθέσεις που θα εξαπολύουν εναντίον συγκεκριμένων στόχων. Επίσης, συμφώνησαν να συνεργαστούν για τις επιθέσεις εναντίον των ενόπλων ομάδων που δρουν μέσα στο έδαφος της Συρίας.

Το Χαλέπι κρίνει τον πόλεμο
Η συμφωνία ανακοινώθηκε λίγη ώρα έπειτα από νέα τρομοκρατική επίθεση στη βόρεια Συρία, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος. Σκοτώθηκαν περισσότεροι από 50 άνθρωποι. Παράλληλα, το μακελλειό συνεχίζεται στις Νταράγια και Χαλέπι. Στο Χαλέπι, δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Συρίας, με εξαιρετική στρατηγική σημασία, ο κυβερνητικός στρατός, με τη συμπαράσταση μαχητών της ισλαμικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου, μονάδων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν και τον ανελέητο βομβαρδισμό από αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας της Ρωσίας, έχει καταφέρει να ελέγξει τις περισσότερες περιοχές της πόλης. Όπως έχουμε γράψει -αποκλειστικά στη «Σημερινή»- και στο παρελθόν, από την έκβαση του πολέμου στο Χαλέπι θα κριθεί και ο πόλεμος στη Συρία.

Καταστράφηκαν…
Όπως δείχνουν τα πράγματα, το καθεστώς του Σύρου Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ φαίνεται πως έχει το πάνω χέρι στο Χαλέπι, όπου κάποτε δέσποζε υπερήφανο το κάστρο του μεγάλου Άραβα κατακτητή -κουρδικής καταγωγής παρακαλώ- Σαλάχ ε Ντιν (Σαλαντίν ελληνιστί). Τα χαμάμ, από μάρμαρο, ήταν τα πιο φημισμένα στον αραβικό κόσμο, ενώ το παζάρι του (σουκ) χρονολογείται εδώ και αιώνες τώρα. Η γοητεία και η ομορφιά του δεν είχαν τέλος. Όλα αυτά, μάλλον, έχουν καταστραφεί, καθώς οι εικόνες που έρχονται από τη ρημαγμένη ιστορική αυτή πόλη της Συρίας είναι συγκλονιστικές.

Αμοιβαία συμφέροντα
Όπως επισημαίνουν παρατηρητές, η συμφωνία ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ για τη Συρία βασίζεται, πρωτίστως, στα αμοιβαία συμφέροντά τους στην περιοχή, κι όχι στη μεταξύ τους εμπιστοσύνη. Από το 2011 περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Στα πέντε τελευταία χρόνια περισσότεροι από 6.5 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους και έχουν μετακινηθεί στο εσωτερικό της χώρας, ενώ άλλα 4.5 εκατομμύρια Σύροι έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους, ζητώντας καταφύγιο σε γειτονικές χώρες, κυρίως στην Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο. Το δράμα αυτών των ανθρώπων είναι πέρα από κάθε περιγραφή - και γι' αυτό έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε προηγούμενα σημειώματά μας.

Πάταγος στο κατεστημένο
Η συμφωνία που ανακοινώθηκε στο Λάος προκάλεσε πάταγο στο στρατιωτικό κατεστημένο των Ηνωμένων Πολιτειών. Αμερικανοί ανώτατοι στρατιωτικοί πιστεύουν πως ήταν λάθος, αλλά ο Λευκός Οίκος έχει διαφορετική άποψη. Σύμφωνα με αναλυτές του αραβικού τηλεοπτικού δικτύου Al-Jazeera, o ολοένα αυξανόμενος ρόλος της Ρωσίας στη Συρία έχει να κάνει με την αποφασιστικότητα με την οποία χειρίζεται τα εκεί ζητήματα η Μόσχα, σε σχέση με την αναποφασιστικότητα της Ουάσιγκτον. Από την ώρα που επενέβη η Ρωσία στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, η πλάστιγγα έχει αρχίσει να γέρνει υπέρ της κυβέρνησης Άσαντ, που στην αρχή είχε πελαγώσει και δεν ήξερε από πού να προφυλαχτεί. Από την άλλη, ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είδε -με οδύνη- πως οι οργανώσεις της «αντιπολίτευσης» στη Συρία δεν ήταν τίποτε άλλο από άγριους ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με την Αραβική Άνοιξη, όπως ονομάστηκε η εξέγερση ενάντια σε αραβικά καθεστώτα. Εικόνες τηλεοπτικών συνεργείων, που έδειχναν ανθρωπόμορφα τέρατα να σκίζουν τις σάρκες ζωντανών αιχμαλώτων του τακτικού στρατού της Συρίας, να τους κόβουν τις καρδιές και να τις τρώνε, προκάλεσαν κλονισμό σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Ο Ομπάμα, που είχε υπερασπιστεί την Αραβική Άνοιξη και είχε μιλήσει για δημοκρατία και ελευθερίες στις αραβικές μάζες, θυσιάζοντας μάλιστα τον μεγάλο σύμμαχο των ΗΠΑ στην Αίγυπτο -τον πρώην Πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ- δεν ήταν δυνατό να αντέξει σε τέτοιες καταστάσεις και ακύρωσε κάθε βοήθεια προς τους αντιπάλους του Άσαντ. Τότε μπήκε στο παιγνίδι το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο, βλέποντας τον εμφύλιο σπαραγμό στη Συρία, επωφελήθηκε και κατέλαβε τεράστιες εκτάσεις, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να ιδρύσει το χαλιφάτο του.

Προτεραιότητα
Οι Αμερικανοί, έχοντας περισσότερα συμφέροντα στο Ιράκ, όπου το Ισλαμικό Κράτος είχε περιορίσει την εξουσία της κυβέρνησης γύρω από τη Βαγδάτη και τον σιιτικό Νότο, προτίμησαν να δώσουν προτεραιότητα σε αυτήν τη χώρα, αφήνοντας τη Ρωσία να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά στη Συρία. Η Μοσούλη και τα πετρέλαιά της ενδιαφέρουν τους Αμερικανούς και όχι η Συρία, που στο κάτω-κάτω της γραφής από τα παλιά χρόνια είχε στενούς δεσμούς με την πρώην Σοβιετική ΄Ενωση και όχι με τη Δύση. Από τη στιγμή, μάλιστα, που το Ισραήλ εκμεταλλεύτηκε την έκρυθμη κατάσταση και κατέστρεψε επικίνδυνες για την ασφάλειά του στρατιωτικές εγκαταστάσεις μέσα στο συριακό έδαφος, η Ουάσιγκτον, όπως φαίνεται, στρέφει την προσοχή της εκεί που τη συμφέρει. Οι Ρώσοι, από την άλλη, βλέπουν πως η πολιτική τους δικαιώνεται και δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους. Την κρίση στη Συρία και την υπόλοιπη Μέση Ανατολή θα την αφήσουν ο Ομπάμα και ο Κέρι στους διαδόχους τους, μια και στο τέλος του χρόνου θα παραδώσουν την εξουσία είτε στον Ρεπουμπλικάνο Ντόναλντ Τράμπ είτε στη Δημοκρατική Χίλαρι Κλίντον. Οποιος και να είναι ούτε ψύλλος στον κόρφο του, σχετικά με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.
Γ.Σ.