Συνέντευξη
Από τη Μαρίνα Χρυσοστόμου
Κατερίνα Χριστοφίδου
Η «εξουσία» των πολιτικών επιχειρεί «χειραγώγηση» της «τέταρτης εξουσίας»

Για την κόντρα που ξέσπασε με τον Σωκράτη Χάσικο, στον αέρα του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Σίγμα, μίλησε η Κατερίνα Χριστοφίδου, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.

Λένε, πως οι μάχιμοι δημοσιογράφοι φαίνονται στις δύσκολες ώρες, και εσύ τις τελευταίες μέρες έδωσες, από πλευράς σου, έναν μαραθώνιο αγώνα μέσα από την ενημέρωση…
Όντως, και είναι με πολύ περηφάνια που αξιοποιώ την ευκαιρία που μου δίνεται να δώσω και δημόσια τα συγχαρητήρια μου, στους συναδέλφους μου, παλαιότερους και κυρίως τους νεότερους στην τηλεόραση ΣΙΓΜΑ, την εφημερίδα «Σημερινή» και το διαδικτυακό Sigmalive. Χωρίς να υπολογίζουν ωράρια, πνευματική και σωματική κούραση, έδωσαν όλοι -δημοσιογράφοι, τεχνικοί, κινηματογραφιστές, συντονιστές, παραγωγοί, μοντέρ- δυναμικό παρών και κόντρα στις αντίξοες συνθήκες εργασίας άσκησαν, και με το παραπάνω, το δημοσιογραφικό λειτούργημα. Νέα παιδιά, χωρίς μεγάλη εμπειρία φάνηκαν αντάξιοι των περιστάσεων και τους αξίζει όλους ένα μεγάλο μπράβο.
Πώς σχολιάζεις την αντιπαράθεση, που δημιουργήθηκε με τον υπουργό Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικο;
Το θέμα θεωρείται λήξαν. Έτσι κι αλλιώς αυτά τα θέματα είναι μέσα στην επαγγελματική καθημερινότητα μας. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα τα οποία ακολουθώ πιστά μέσα από τη δημοσιογραφική μου πορεία. Ο σεβασμός προς τους θεσμούς ενός κράτους, είναι εκ των ουκ άνευ. Όταν οι εκπρόσωποι των θεσμών, για οποιουσδήποτε λόγους, διαχειρίζονται μια δημόσια συζήτηση με τρόπο που ίσως προσβάλλει προσωπικά ή επαγγελματικά ένα δημοσιογράφο, πάνω από όλα είναι να συγκροτείται η σκέψη, να επιδεικνύεται ψυχραιμία γιατί η ενημέρωση του κοινού, είναι πιο σημαντική από τυχόν ανάγκη προσωπικής άμυνας. Η δουλειά μας, ως δημοσιογράφοι είναι να βάζουμε πάνω από όλα την υπεύθυνη, έγκαιρη, έγκυρη, αντικειμενική ενημέρωση του πολίτη, κυρίως ασκώντας διερευνητική δημοσιογραφία. Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην κρίση της κοινής γνώμης. Ακούω τα μηνύματα της κοινής γνώμης για 22 χρόνια τώρα και αξιοποιώ το κάθε περιθώριο βελτίωσης. Ορισμένα πράγματα είναι πιο σωστό να αφήνονται στην κρίση της κοινής γνώμης. Και μένω ως εδώ.
Πιστεύεις τελικά ότι οι δημοσιογράφοι είναι τα εύκολα θύματα των πολιτικών, όταν οι ίδιοι δεν έχουν άλλες δικαιολογίες να πουν;
Δεν θα το έθετα έτσι. Δεν είναι θέμα θύτη ή θύματος. Η αυτοκριτική και κυρίως η αυτορρύθμιση ενός δημοσιογράφου, ώστε να μην είναι «εξαρτώμενος» από τους πολιτικούς, είναι τα πλέον σημαντικά διδάγματα. Φυσικά αυτή η επιλογή, έχει κόστος. Το γεγονός ότι συνήθως, για διάφορους λόγους, το φταίξιμο πέφτει στα ΜΜΕ και είναι δεδομένο. Όταν μιλάμε για ευθύνες όμως επαναλαμβάνω αυτό που είπα και «στον αέρα» ότι το μερίδιο, της όποιας ευθύνης και όποιο συμβάν, και μιλώ γενικά, είναι αναλογικά μεγαλύτερο ή μικρότερο. Αναλύοντας τις συνέπειες της κάθε ευθύνης, τότε αναδεικνύεται και το μέγεθος του μεριδίου. Από την άλλη, παγκοσμίως είναι άπειρα τα παραδείγματα το πώς η «εξουσία» των πολιτικών επιχειρεί «χειραγώγηση» της «τέταρτης εξουσίας» που είναι τα ΜΜΕ, αλλά και το πώς η «τέταρτη εξουσία» αξιοποιεί ή και κάποιες φορές εκμεταλλεύεται την «εξουσία» των πολιτικών. Το συμπέρασμα δεν είναι ούτε άσπρο ούτε μαύρο και το ζητούμενο είναι να υπάρχει μια υγιής σχέση και συνεργασία μεταξύ των δυο, με στόχο το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον και την εξυπηρέτηση του πολίτη.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι ένας δημοσιογράφος να κρατά τις ισορροπίες μεταξύ των καλεσμένων;
Όταν δεν είναι «πολιτικά» εξαρτώμενος, είναι πολύ εύκολο. Και παράλληλα έχοντας υπόψη το καλώς νοούμενο συμφέρον του απλού πολίτη, ώστε να ενημερώνει με ειλικρίνεια και υπευθυνότητα.
Αν και νωπό το θέμα των πυρκαγιών, βρίσκεσαι στο χώρο πολλά χρόνια. Ποια ήταν η δυσκολότερη μέχρι σήμερα είδηση που έπρεπε να καλύψεις;
Η αεροπορική τραγωδία της Ήλιος. Χωρίς άλλα λόγια. Με πληγές που είναι ακόμα ανοιχτές.
Εκτός από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων βρίσκεσαι και στο Ράδιο Πρώτο, όπου και πάλι ασχολείσαι με την ενημέρωση. Ποιο από τα δύο μέσα θα έλεγες ότι σε γοητεύει περισσότερο;
Αναμφίβολα το ραδιόφωνο. Αυτό που πέτυχε το Ράδιο Πρώτο και η καθημερινή εκπομπή «Όλα στο φως», είναι το δημοσιογραφικό μου λιμάνι. Η ελευθερία της έκφρασης, η αμεσότητα, η επαφή με τους απλούς πολίτες, είναι για μένα ένα μεγάλο σχολείο.
Αλήθεια, θα μπορούσατε να σκεφτείς ποτέ τη ζωή σου χωρίς τη δημοσιογραφία;
Έχω έρθει αντιμέτωπη με «τοίχους συμφερόντων» εντός κι εκτός δημοσιογραφίας, νιώθοντας εντελώς αδύναμη να τους αντιμετωπίσω. Για να τους ανέβω, έπρεπε να γίνω ένα με το σύστημα. Αρνήθηκα. Όχι επειδή κατακρίνω άλλους που το έχουν πράξει, αλλά λόγω διαφορετικού τρόπου που βλέπω την επαγγελματική ζωή στο χώρο της δημοσιογραφίας κι ευρύτερα. Παρόλ’ αυτά θα μου ήταν πολύ δύσκολο να ζω χωρίς τη δημοσιογραφία. Είμαι όμως άνθρωπος που προσαρμόζομαι στα όποια νέα δεδομένα εύκολα, γρήγορα και επιτυχώς. Αυτό άλλωστε είναι μέρος της εξέλιξης μας.
Ποια είναι τα σχέδια σου για τη νέα τηλεοπτική σεζόν ;
Είναι νωρίς ακόμα. Για τη ραδιοφωνική σεζόν, συνεχίζουμε ακάθεκτοι στο Ράδιο Πρώτο, με την εκπομπή «Όλα στο φως», που αγκάλιασαν τουλάχιστον 120.000 ακροατές. Με αυτή την ευκαιρία τους ευχαριστώ όλους, έναν προς έναν και μία προς μία.
Κλείνοντας, ο σημαντικότερος ρόλος της κάθε γυναίκας είναι αυτός της μητέρας. Ποια η σχέση σου με τα παιδιά σου;
Ο Κωνσταντίνος και η Εύα, είναι το οξυγόνο μου, και η μεγαλύτερη μου έγνοια… ο δυσκολότερος ρόλος, η μεγαλύτερη μου αδυναμία. Δε θα μπορούσα όμως να συνδυάσω όλους αυτούς τους ρόλους επιτυχώς, αν δεν έφτιαχνα τη ζωή μου με τον άνθρωπο μου, το Νίκο ο οποίος είναι βράχος. Από την αγάπη και τη στήριξη του Νίκου και των παιδιών μου, αντλώ όλη μου τη δύναμη. Μεγάλη δύναμη αντλώ και από τον πατέρα και τη μητέρα μου που είναι δίπλα μου. Και προσπαθώ να φανώ αντάξια αυτής της αγάπης, κάθε στιγμή, προς όλους, με όποιο τρόπο μπορώ.