Λευκωσία δεν είναι μόνο Λήδρας και Μακαρίου

Του Σωφρόνη Θεμιστοκλέους*

«Η κρίση φέρνει ευκαιρίες», κάποιος, κάποτε σίγουρα είχε πρωτοπεί. Αναρωτιέμαι ποια ήταν η ευκαιρία που συνόδευε τα παραπάνω λόγια. Ποιο το μάθημα που μπορεί να μεταδώσει η εμπειρία αυτή;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται και το μάθημα είναι αχρείαστο, αφού στην Κύπρο όλο αυτό το ζήσαμε από πρώτο χέρι. Αναφέρομαι στη χαρακτηριστική μετακίνηση της εμπορικής ζωής της Λευκωσίας, από την αβύθιστη Μακαρίου στη Λήδρας και τον μετέπειτα υπερκορεσμό της τελευταίας, όπως φαίνεται και από την ανυπαρξία καταστημάτων προσφερόμενων για ενοικίαση, συνοδευόμενη με τη μόνιμη πλέον απροθυμία των Αρχών για έκδοση νέων αδειών.

Μα αν υπήρχε καλύτερος τρόπος;

Είναι καλά γνωστό, όσο γενναίο και αν είναι το επιχείρημα, πως οι Δήμοι -πέραν του Δήμου Λευκωσίας και του Δήμου Αγίας Νάπας και λοιπών, ευκατανόητα παρόμοιων περιπτώσεων- διψούν για εισροή νέων επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει πως η αδειοδότηση νέων επιχειρήσεων θα έπρεπε να αποτελεί μια ευχάριστη, λιτή διαδικασία. Επιπλέον, αν στις μη κεντρικές εμπορικές περιοχές προσθέσουμε το χαμηλό επίπεδο ανταγωνισμού, τον άπλετο χώρο παρκαρίσματος, την απουσία κυκλοφοριακής συμφόρησης κ.ά., στοιχεία που μετατρέπουν μια έξοδο από το σπίτι, οποιουδήποτε σκοπού, σε κάτι μάλλον ξένοιαστο, η απορία αναδύεται ανεμπόδιστα· γιατί μα γιατί δεν δημιουργούνται νέες επιχειρήσεις στους λοιπούς Δήμους;
Ίσως πρέπει εδώ να απολογηθώ, διότι εν ροή, έθεσα ελαφρώς παραπλανητικά το θέμα. Η αλήθεια είναι ότι δημιουργούνται νέες επιχειρήσεις στους εν λόγω «λοιπούς Δήμους», υπό τη μορφή μιας ντροπαλής τάσης. Υπάρχει ένας ευκατανόητος φόβος στην επένδυση εκτός των κύριων εμπορικών κέντρων, που όμως γρήγορα φανερώνεται ως παραπλανητικά ψευδής.

Στις… παραπλήσια του κέντρου περιοχές
Αποφεύγοντας να κατακλύσω τον αναγνώστη με την πληθώρα των διαθέσιμων στοιχείων και ερμηνειών, εισηγούμαι μάλλον κάτι το απλό· μια βόλτα στις παραπλήσια επί του κέντρου περιοχές, στη Λεωφόρο Σταυρού, στην Κέννεντυ και στην Ακροπόλεως, ιδιαίτερα τις καθημερινές (η κίνηση σε αυτές τις περιοχές μπορεί να ξεπεράσει τη Λήδρας), θα αποκαλύψει ένα μάλλον μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων που ανθούν.
Η ντροπαλή όμως τάση που προανέφερα ενυπάρχει, ακόμα και εκεί, εμποδίζοντας -ίσως ως θέμα αντίληψης- την ευκαιρία κέρδους που μπορεί να καρπωθεί από αυτές τις περιοχές και δεινότερα στις περιπτώσεις προαστίων, όπως η Λακατάμεια, το Γέρι κ.ά.
Αποβλέποντας στο μέλλον και σε μια τάση, όπου στις πλείστες πρωτεύουσες επιφέρεται σταδιακά αλλά γοργά η διάσπαση, ή ακόμα καλύτερα η διαμοίραση του κέντρου σε πολλαπλά άλλα μέτωπα, που ανασυγκροτούν μια ευρύτερη έννοια της πόλης, γιατί η Λευκωσία να αποτελεί εξαίρεση; Τα επακόλουθα, ευκόλως νοούμενα.
Η κρίση φέρνει ευκαιρίες, ναι, σε αυτό όμως θα συμπληρώσω κάτι, που ίσως όλοι σε ένα βαθμό γνωρίζουμε· τις φέρνει νοουμένου πως μπορείς να τις προτρέξεις, έχοντας τα μάτια ανοικτά για το πού συμβαίνει τι.
Δεν είναι εξάλλου το να είμαστε οι πρώτοι κάπου, αυτό που κινεί τον κόσμο;

*Οικονομολόγος - Νομικός