Τα «μεταχειρισμένα» και η Καρολίνα...

Η θλιβερή προεκλογική εκστρατεία
και τα θλιβερά δεινοσαυράκια που
κατασκευάζουν τα κόμματα


Παρακολουθώντας, πού και πού, εκείνες τις απογοητευτικές, «μεταχειρισμένες» παρουσιάσεις των απερχομένων, αλλά και εκ νέου υποψηφίων βουλευτών, καθώς και των νέων υποψηφίων, από τα τηλεοπτικά πάνελ, ξεχώρισα ιδιαίτερα τον λιτό, αλλά μεστό, λόγο της υποψήφιας -αριστίνδην-βουλευτού του Δημοκρατικού Συναγερμού Καρολίνας Πελενδρίτου. Την Καρολίνα δεν τη γνωρίζω προσωπικά, πέραν βεβαίως των αξιοθαύμαστων αθλητικών επιδόσεών της και του διαρκούς αγώνα της να προβάλει πως, άνθρωποι που αδικήθηκαν και υπολείπονται ικανοτήτων από τους υπόλοιπους αποδεικνύουν καθημερινά πως τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο, όταν ο άνθρωπος είναι οπλισμένος με πίστη, θέληση και δίνει τον αγώνα τον καλό και τον τίμιο για διακριθεί σε μία κοινωνία, η οποία κατατρύχεται από παλαιολιθικές αντιλήψεις και σύνδρομα.
Διέκρινα στην Καρολίνα αυτό που στερούνται πολλοί άλλοι ανθυποψήφιοί της, σε όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους. Μία καθαρώς δική της αντίληψη, απαλλαγμένη από κομματικές εξαρτήσεις, από παπαγαλίσματα και αποστηθίσεις κομματικών θέσεων, από αναφορές σε χιλιοειπωμένα πράγματα, από επιθέσεις κατά αντιπάλων. Μίλησε για τις δικές της εκτιμήσεις που σχημάτισε μέσα από πολλές επαφές της με ανθρώπους, κυρίως νέους και επεσήμανε τη μεγάλη αποστροφή που αισθάνονται για την πολιτική, για τους πολιτικούς, για τα κόμματα. Τόνισε ότι πρέπει να υπάρξει νέα πολιτική προσέγγιση από τους πολιτικούς, υπέδειξε την ύπαρξη ανισοτήτων και την ανυπαρξία ευκαιριών για τους πολίτες και τόνισε ότι εάν εκλεγεί, θα αγωνιστεί για να εκλείψουν οι ανισότητες και να υπάρξει η προσφορά ίσων ευκαιριών για όλους. Δεν οχυρώθηκε πίσω από καμία κομματική θέση του κόμματός της. Αντίθετα, ανέδειξε τη δική της προσωπικότητα και τις δικές της προτεραιότητες. Δεν επετέθη εναντίον κανενός πολιτικού αντιπάλου, ή ανθυποψηφίου της, δεν φλυαρούσε και δεν κακοποίησε τη γλώσσα. Ούτε καν έδωσε την παραμικρή υπόσχεση στους ψηφοφόρους.
Σε αυτή τη «μεταχειρισμένη» προεκλογική περίοδο, όπου οι περισσότεροι παλαιοί και νέοι υποψήφιοι είναι προσκολλημένοι στα παλαιοκομματικά πρότυπα περασμένων δεκαετιών, η Καρολίνα προσφέρεται ως δείγμα νέου ανθρώπου, ο οποίος αποκολλάται από τον ομφάλιο λώρο της κομματικής εξάρτησης και αναδεικνύει τη δική του προσωπική προσωπικότητα και αξιοπρέπεια.
Γιατί σήμερα πού βρίσκεται το πολιτικό σύστημα; Έχει καταρρακωθεί στα μάτια της κοινωνίας, ως συνώνυμο της διαφθοράς, της διαπλοκής, των ψεύτικων δεσμεύσεων, των ταξιμάτων, των ανήθικων χορηγήσεων, της άρνησης του διαλόγου, της εγωπάθειας, της πέραν από κάθε θεμιτό τρόπο διεκδίκησης δημοσίων θέσεων, προβολής και επίδειξης φράσεων και λαϊκισμού.
Μέσα σε αυτά τα προπατορικά αμαρτήματα, της παλαιοκομματικής μεθόδευσης και επανάληψης, κινείται και η προεκλογική εκστρατεία. Και πιστεύουν πολιτικοί αρχηγοί και υποψήφιοί τους, πως θα ακυρώσουν την απαξίωσή τους από την κοινωνία, επαιρόμενοι για τα «επιτεύγματά» τους, επιτιθέμενοι κατά των αντιπάλων με στερεότυπα και επαναλαμβανόμενα ψευδοεπιχειρήματα, υποσχόμενοι, και μετά τις εκλογές, λησμονώντας όσα υποσχέθηκαν. Παπαγαλίζουν ως γνήσια παπαγαλάκια των πολιτικών τους νονών και επαναλαμβάνοντες τις προ δεκαετιών μεθόδους τους.
Ο τόπος χρειάζεται νέους ανθρώπους. Όχι κατ' ανάγκη νέους ηλικιακά. Αλλά νέους στο μυαλό, νέους στα οράματα, νέους σε αντιλήψεις, νέους όχι απλώς δεινοσαυράκια, δημιουργήματα των δεινοσαύρων, ώστε να σπρώξουν την πολιτική ζωή και το πολιτικό σύστημα στον εκσυγχρονισμό, στον εκδημοκρατισμό και σε εκ βάθρων αναδιάρθρωσή του. Και αυτούς τους νέους ανθρώπους δεν θα τους αναζητήσουν οι ψηφοφόροι μέσα από τις σχολές και τα κομματικά όργανα. Δεν θα τους βρει κανείς μέσα στα κομματικά φροντιστήρια και τους πρωινούς καφέδες των κομματικών γραφείων. Εκεί διδάσκουν δεινόσαυροι, έχοντας ως οδηγό βιβλία και ντιρεκτίβες, αμαρτωλά πρότυπα και μη ηθικά πολιτικές και άλλες μεθοδεύσεις. Τους νέους ανθρώπους θα τους βρουν μέσα στην κοινωνία, μέσα στο ανώνυμο πλήθος, μακριά από τις προβολές και τις κομματικές οργανώσεις. Έχει πολλούς ο τόπος, αλλά οι κομματικοί ηγέτες δεν τους αναζητούν, γιατί δεν θέλουν νέους πολιτικούς με δικό τους λόγο, δική τους προσωπικότητα και δικά τους οράματα. Οι κομματικοί ηγέτες προτιμούν να αναζητούν πειθήνια όργανα, δικούς τους ανθρώπους που πλάθουν οι ίδιοι στα δικά τους μέτρα, στις δικές τους αντιλήψεις. Πολιτικά ρομπότ.
Εξαιτίας, ακριβώς, αυτής της προκατασκευασμένης κατασκευής πολιτικών, το πολιτικό σύστημα συνεχίζει όχι μόνο να φέρει τα προπατορικά αμαρτήματα, αλλά να προσθέτει και νέα στην καμπούρα του. Γι' αυτό ο τόπος υποφέρει σε όλους τους τομείς. Γι' αυτό έχουμε φθάσει στο σημείο να χρεοκοπήσουμε οικονομικά, να έχουμε αγγίξει τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης, να έχουμε καταστεί τόπος σκανδάλων και ατιμωρησίας μεγάλων ενόχων, να κυριαρχούν οι βολεμένοι και οι μεγαλοσχήμονες και να πληρώνουν τα θύματά τους...