Τα έξι στάδια αναφοράς στην πορεία τίτλου
Ο θαυμασμός, η κάμψη, η κρίση, η αντεπίθεση, το διαζύγιο και η αποθέωση

Σε κάποιες περιπτώσεις ήταν το απόλυτο φαβορί, σε κάποιο σημείο ήταν φαβορί μεταξύ άλλων. Υπήρχε σημείο που φαινόταν πως οι πιθανότητες, από βαθμολογικής καθαρά άποψης, έπεφταν πολύ χαμηλά. Η πορεία του ΑΠΟΕΛ προς τον τίτλο μπορεί να χωριστεί σε 6 στάδια.

ΣΤΑΔΙΟ 1: Έσπερνε τρόμο
Με τον Τιμούρ να αναλαμβάνει αντί του Πασιένσια, ο ΑΠΟΕΛ έκανε φοβερό ξεκίνημα. Στις πρώτες αγωνιστικές, κι αν εξαιρεθεί η ισοπαλία με την ΑΕΚ η οποία ήταν φυσιολογική (ντέρμπι εκτός), ο ΑΠΟΕΛ διέλυε τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλο. Μέχρι, λοιπόν, την 9η αγωνιστική είχε 8 νίκες, με απολογισμό τερμάτων 41-5! Έκανε τεράστιες σε έκταση νίκες, έριξε πεντάρες κι εξάρες, με αποκορύφωμα το σκορ-μαμούθ, το 9-0, με τη Νέα Σαλαμίνα. Η διαφορά με την ΑΕΚ ήταν μεν στους τρεις βαθμούς, αλλά η εικόνα, δε, που εξέπεμπε ο ΑΠΟΕΛ, μοιραία, του έδινε τον τίτλο του σούπερ φαβορί. Ο Καβενάγκι άλλωστε σκόραρε το ένα γκολ μετά το άλλο.

ΣΤΑΔΙΟ 2: Η μίνι κάμψη
Η 1η απώλεια έπειτα από 6 νίκες (4η-9η αγωνιστική) στο ντέρμπι με την Ομόνοια ήταν… μέσα στο πρόγραμμα και βαθμολογικά δεν στοίχησε. Καπάκι όμως ήρθε η ήττα από την Ανόρθωση που του έφερε συγκάτοικο στην κορυφή τους Λαρνακείς. Επανήλθε μόνος για μία αγωνιστική (12η), κερδίζοντας με μέτρια εμφάνιση την Αγία Νάπα. Ήταν πρώτος, αλλά είχε δύο ομάδες να τον κυνηγούν.

ΣΤΑΔΙΟ 3: Ξαφνικά στο -7!
Στο τέλος του πρώτου γύρου ο ΑΠΟΕΛ χάνει από τον Απόλλωνα και πέφτει στην 3η θέση. Έναν βαθμό πίσω από ΑΕΚ και Ανόρθωση. Ελεγχόμενη κατάσταση, αλλά τα πάντα άλλαξαν λίγο πριν και αμέσως μετά την πρωτοχρονιά. Ήττα στο ντέρμπι με την ΑΕΚ (και στο -4 από τους Λαρνακείς) και στις 3 Ιανουαρίου το «σοκ», με τη Δόξα να κερδίζει τους «γαλαζοκίτρινους» μέσα στο ΓΣΠ. Ο ΑΠΟΕΛ μένει 7 βαθμούς από την κορυφή, αλλά πλέον βλέπει την πλάτη τριών ομάδων από την 4η θέση.

ΣΤΑΔΙΟ 4: Σούπερ αντεπίθεση
Αφού για μερικές ώρες βρέθηκε και στο -10 από τη 2η θέση, ο ΑΠΟΕΛ άρχισε επική αντεπίθεση. Σημαντικότατο στοιχείο η ενίσχυση. Γιαννιώτας, Μιλάνοφ, Μερκής, με μπροστάρη τον Ελλαδίτη, πρόσθεσαν ποιότητα και φρέσκαραν την ομάδα. Νίκη, νίκη και πάλι νίκη. Μέσα σε 5 αγωνιστικές (18η-22η), βρέθηκε από το -7 στο +1, αφού η ΑΕΚ είχε απώλειες. Το ζητούμενο ήταν να μείνει πρώτος, έχοντας ένα πρόγραμμα φωτιά πριν τη λήξη της κανονικής περιόδου. Νίκη επί της Ομόνοιας, «διπλό» στο «Παπαδόπουλος», διπλό στο «Τσίρειο» με τον Απόλλωνα. Στα πλέι οφ ξανακερδίζει την Ομόνοια. Κερασάκι στην τούρτα η τεράστια σε έκταση και σημασία νίκη επί της ΑΕΚ με 3-0 στο ΓΣΖ, που του έδωσε αέρα έξι βαθμών. Συνολικά, σερί 12 νικών!

ΣΤΑΔΙΟ 5: Φρένο και… Τιμούρ
Ένα καρέ αγώνων, τρεις με τον Απόλλωνα και έναν με την Ανόρθωση, έφεραν μούδιασμα και εξελίξεις. Ο ΑΠΟΕΛ δεν έχασε σε κανένα παιχνίδι στα 90 λεπτά, αλλά γλύτωσε δύο φορές την ήττα στο τέλος. Στο πρωτάθλημα η διαφορά από την ΑΕΚ έπεσε στο +2, αλλά τουλάχιστον μεγάλωσε άμεσα και πήγε στο +4. Σε όλο αυτό το διάστημα υπήρχε μουρμούρα η οποία έγινε ακόμη πιο έντονη μετά τον αποκλεισμό από το κύπελλο, κυρίως λόγω της εικόνας της ομάδας. Η Διοίκηση ήταν ήδη προβληματισμένη με τον Κετσπάγια και τελικά αποφάσισε τη λύση της συνεργασίας, παραμονές του ντέρμπι με την Ομόνοια.

ΣΤΑΔΙΟ 6: «Αιώνιο διπλό» και τίτλος
Για πρώτη φορά, από τη μέρα διαχωρισμού των εξεδρών σε τρεις προς μία, η φιλοξενούμενη ομάδα κερδίζει το «αιώνιο ντέρμπι». Δράστης ο ΑΠΟΕΛ, με ήρωα τον Γιαννιώτα και νίκη 2-0 επί της Ομόνοιας. Δεν άνοιξε τη διαφορά από την ΑΕΚ, αλλά το ζητούμενο ήταν περισσότερο να μη μειωθεί. Έτσι, πήγε με αέρα τεσσάρων βαθμών στο ματς της χρονιάς. Κέρδισε και πανηγύρισε το 25ο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Τέταρτο συνεχόμενο και 6ο σε 9 χρονιές πρωταθλήματος με πλέι οφ.

Η ΤΡΙΑΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ
Όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους για τον τίτλο. Τρεις παίκτες ξεχώρισαν, ειδικά στο κρισιμότερο ίσως στάδιο και πρωτοστάτησαν στην ανατροπή των δεδομένων από τον Ιανουάριο. Ο Εφραίμ έκανε την καλύτερή του χρονιά. Πέτυχε καθοριστικά γκολ, μίλησε σε μεγάλα ντέρμπι και φέτος δικαίωσε τις προσδοκίες μετά τη θορυβώδη περυσινή μετακίνησή του από την Ομόνοια.

Ο Ντε Βινσέντι, παρά τις πολλές απουσίες του λόγω των αψυχολόγητων ενεργειών του, ήταν ο παίκτης-ορχήστρα στα κρίσιμα σημεία. Με την τεχνική, τη σπιρτάδα και τα σημαντικά του γκολ. Ο Γιαννιώτας ήταν κίνηση-ματ τον χειμώνα. Προκαλούσε αναταραχή από το δεξί άκρο, έδωσε ασίστ και έβαλε και κάποια στιγμή σπουδαία σε εκτέλεση και σημασία τέρματα.

Θα πρέπει φυσικά να κάνουμε και άλλες αναφορές. Αν και έφυγε νωρίς, ο μεγάλος Καβενάγκι παραμένει μέχρι και σήμερα πρώτος σκόρερ. Έβαλε 19 γκολ μέχρι τον Φεβρουάριο. Ο Πιέρος Σωτηρίου ανέλαβε βαρύ φορτίο στην κορυφή και τα πήγε περίφημα. Ο Αρτυματάς ωρίμασε και έγινε παίκτης πρώτης γραμμής, κι ο Μοράις παραμένει σούπερ μαν.