ELECTIONS ALERT!
5 + 1 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ


1. Διαφημίσεις με κομματικές δεσμεύσεις.
Ξέρουμε ότι είναι ψέματα, το ξέρετε κι εσείς, άρα why bother;


2. Καμπάνιες με βάση τον αρνητισμό και τη μιζέρια.
“Μου κατέστρεψαν το μέλλον, δεν αντέχω άλλο πια” και “θέλουν να ξεπουλήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία”. Οι πολιτικοί, που στερούνται έμπνευσης, στήνουν τις καμπάνιες τους πάνω στη μιζέρια με θεωρίες συνομωσίας, που θα έβρισκε υπερβολικές ακόμη και η Άγκαθα Κρίστι. Ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά οι ωραιότερες καμπάνιες στήθηκαν στη θετικότητα και την αισιοδοξία. Αν θέλετε να συνεχίσετε να στήνετε σποτάκια με βάση τη μιζέρια με το κλάμα, τουλάχιστον βάλτε πρωταγωνίστρια τη Χριστίνα Παυλίδου ή τη Μήδεια Χάννα.

3. Σποτ με χαζά hashtags.
Δεν θέλω να σας απογοητεύσω, αλλά Χίλαρι Κλίντον (#FightingForUs) και Μπαράκ Ομπάμα (#Change) δεν θα γίνετε ποτέ, γιατί οι καμπάνιες σας είναι πιο boring κι από vegetarian κεφτέδες. Γι’ αυτό σταματήστε να χρησιμοποιείτε άσχετα hashtags τύπου #OloiMeTonAntoni και #GiatiMaziMboroumeNaAllaksoumeTiKipro. Οι γιαγιάδες, που πλέον είναι οι groupies σας, δεν έχουν ιδέα τι σημαίνουν αυτά και για τη νεολαία είναι απλά ένα δείγμα υπερπροσπάθειας το οποίο δεν κατέχετε. Κοινώς, #MasTaPriksate

4. Καμπάνιες που θα μας παρακαλάνε να ψηφίσουμε και γυναίκες.
Στο 2016 βρισκόμαστε, αν μη τι άλλο όσοι έχουμε ελάχιστη συναίσθηση του αιώνα που ζούμε γνωρίζουμε πολύ καλά τη σημαντικότητα της γυναικείας παρουσίας στην Κυπριακή βουλή. Τα σποτάκια που λένε στους πολίτες “κάνε τον κόπο και ψήφισε και αυτή τη μειονότητα που λέγεται γυναίκα, επειδή υφίσταται ακόμη ένας μεγάλος διαχωρισμός των φύλων” το μόνο που καταφέρνουν είναι να διαιωνίζουν το πρόβλημα. Είναι αυτονόητο το ότι πρέπει να υποστηριχθούν και τα δύο φύλα υποψηφίων και στον υπόλοιπο κόσμο σταμάτησαν να το υπενθυμίζουν εδώ και δεκαετίες. Τέτοια σποτάκια έπρεπε να προβάλλονται στα κομματικά συνέδρια, τα οποία μας έδωσαν ανδροκρατούμενα ψηφοδέλτια.

5. Πάνελς βγαλμένα από τα Hunger Games
Τα ίδια ξύλινα τροπάρια, οι ίδιοι υπερβολικοί καβγάδες, οι ίδιες ατάκες βγαλμένες από το “Politics for dummies”. Αυτή είναι η εικόνα που συνθέτει τα προεκλογικά πάνελ των καναλιών εδώ και χρόνια και μοιάζουν τόσο σύγχρονα που, το μόνο που λείπει είναι ένα σκονισμένο κάδρο του Μακάριου κρεμασμένο σε μια γωνιά του σκηνικού. Βρείτε νέες ατάκες, νέες μορφές συζήτησης και εμπλέξτε το κοινό που σας παρακολουθεί. Διότι, προς το παρόν, ο τηλεθεατής έχει αποκοιμηθεί σαλιώνοντας τον ώμο του διπλανού του.

6. Ρομποτικά debate.

Ναι, τα debate. Μια κατηγορία από μόνα τους. Αυτά τα υπέρτατα τηλεοπτικά προγράμματα τα οποία λαμβάνουν χώρα σε ένα κακοφωτισμένο στούντιο του ΡΙΚ, με τους αρχηγούς των κομμάτων να κάθονται μέσα σε σκονισμένα σκηνικά που τους έμειναν προίκα από το “Αμύνεσθαι περί πάτρις”. Δεν είναι κακή ιδέα τα διακαναλικά debate, αντιθέτως, συμβάλλουν στο να ακουστούν οι πολιτικές θέσεις στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό ΟΜΩΣ για ρίξτε μια ματιά στο πως στήνονται τα ξένα debate. Στο εξωτερικό, υπάρχει ζωντάνια, διάλογος μεταξύ των υποψηφίων, σκληρές ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους και ζωντανό κοινό που επευφημεί και γιουχαΐζει. Στα δικά μας, ο καθένας αναπτύσσει ένα δικό του μονόλογο, χωρίς να δικαιούται να απευθύνει τον λόγο ο ένας στον άλλο. Η πιο σκληρή ερώτηση που μπορεί να ακούσουμε είναι το “πως καταφέρνετε να διατηρείστε τόσο αθεράπευτα πανέμορφος καθημερινά”. Ενώ, το πιο ζωντανό πράγμα σε κοινό, που υπάρχει σε εκείνο το στούντιο, είναι η στριγκλιά κάποιας γάτας, η οποία ποδοπατήθηκε καταλάθος από τον κάμεραμαν του ΡΙΚ. Χρειαζόμαστε πιο ξύπνια, πιο σύγχρονα debate γιατί, αγαπημένοι μου υποψήφιοι -δεν θέλω να σας τρομάξω- οι ψηφοφόροι είναι πολύ πιο ξύπνιοι και πολύ μπροστά από εσάς και δυστυχώς, είστε στο σημείο που τρέχετε ξωπίσω τους για να προλάβετε τους σύγχρονους καιρούς.


Νομίζετε είμαι υπερβολικός; Για ρίξτε μια ματιά στον Καναδό Πρωθυπουργό Justin Trudeau, συγκρίνετε τον πολιτικό του βίο και τις καμπάνιες του μαζί με τους δικούς μας και ελάτε να ξαναμιλήσουμε.