STREELIFE

Κατερίνα Βάσου
28 ετών
Φιλόλογος (άνεργη) αλλά ενεργή travel-blogger

Πού σε πετυχαίνουμε αυτή τη στιγμή;
‘Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο σπίτι μιας οικογένειας φίλων, στο Κότσιν της πολιτείας Κεράλας στη Νοτιοδυτική Ινδία όπου διαμένω τον τελευταίο μήνα. Ταξίδεψα μέχρι εδώ για να συμμετάσχω σε ένα press trip μαζί με άλλους 29 travel bloggers από 25 διαφορετικές χώρες. Το ταξίδι αυτό είχε οργανωθεί από τον Οργανισμό Τουρισμού της Κεράλα, ο οποίος μας επέλεξε ανάμεσα σε χιλιάδες, για να συμμετάσχουμε. Το press trip τελείωσε πριν δύο βδομάδες αλλά επέλεξα να μείνω εδώ για να απολαύσω περισσότερο την ομορφιά αυτού του τόπου. Τις τελευταίες 4 μέρες λοιπόν, με φιλοξενεί μαζί με τη Βραζιλιάνα φωτογράφο και φίλη μου, ένας φωτογράφος, τον οποίο γνωρίσαμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού’.
Τι σ' εντυπωσίασε περισσότερο μέχρι στιγμής σ' αυτό το μέρος;
‘H Κεράλα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υπόλοιπη Ινδία. Είναι ένας τροπικός παράδεισος. Οι πανέμορφες παραλίες με χιλιάδες κοκοφοίνικες, τα backwaters με τα παραδοσιακά houseboats, οι καταπράσινοι λόφοι με τις φυτείες τσαγιού και τα ρομαντικά ηλιοβασιλέματα σου κόβουν την ανάσα! Αυτό που με εντυπωσίασε πιο πολύ όμως είναι οι άνθρωποι. Δεν έχω συναντήσει πιο ζεστά, φιλόξενα πλάσματα στη ζωή μου. Σκεφτείτε πως δεν είχαμε πουθενά να μείνουμε και η οικογένεια αυτή μας άνοιξε το σπίτι της και μας υποδέχτηκε σαν μέλη της. Μας φροντίζουν, μας ταΐζουν και μας συμπεριφέρονται σαν αδέλφια. Έχω εντυπωσιαστεί από το πόσο ανοιχτόμυαλοι είναι οι κάτοικοι της Κεράλα και πόσο δεκτικοί είναι με τους ξένους’.
Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με το travel blogging; Είναι καθόλου ρίσκο -οικονομικά μιλώντας;
‘Αν ξεκινήσεις ένα blog σκεπτόμενος μόνο το πώς θα βγάλεις λεφτά, τότε πάει, το έχασες το παιχνίδι. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα “σήμερα θα γίνω travel-blogger”. Η σελίδα μου δημιουργήθηκε πριν από 10 μήνες με σκοπό να καταγράψω τις αναμνήσεις από τα ταξίδια μου, μια και συνειδητοποίησα πως άρχισαν να φθείρονται. Άρχισα έτσι να γράφω τις ιστορίες μου μόνο για εμένα. Το είχα πει μόνο στην αδερφή μου η οποία άρχισε να διαδίδει το blog στο Facebook. Όταν άρχισαν ξαφνικά να έρχονται μηνύματα που μου έλεγαν πόσο τους ενέπνευσε η δουλειά μου, ξεκίνησα συστηματικά πλέον το travel-blogging, προσπαθώντας μέσα από αυτό να επηρεάσω θετικά τον κόσμο. Να του αλλάξω τη διάθεση, και να του περάσω το μήνυμα πως τα ταξίδια δεν είναι ένα άπιαστο πανάκριβο όνειρο. Από οικονομικής άποψης κάθε blog είναι ρίσκο. Βρίσκομαι ακόμα στα αρχικά στάδια, έτσι δεν μπορώ να βασιστώ οικονομικά, στη σελίδα μου. Η ζωή όμως με δίδαξε πως, αν αγαπάς αυτό που κάνεις και έχεις πάθος, τότε θα πετύχεις. Έτσι κι αλλιώς όταν ξεκίνησα το travel-blogging δεν το έκανα για τα λεφτά. Το έκανα για να αλλάξω τον κόσμο γύρω μου’.
Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
‘Δύσκολα μπορεί να απαντήσει ένας ταξιδιώτης, αφού η ζωή του είναι γεμάτη από τέτοια περιστατικά. Ένα από αυτά ήταν το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια της περιήγησής μου στην Κόστα Ρίκα. Βρισκόμουν στο Εθνικό Πάρκο Τορτουγκέρο και πέρασα όλη τη νύχτα στην παραλία, παρακολουθώντας τεράστιες θαλάσσιες χελώνες να γεννούν τα αβγά τους κάτω από το φως του φεγγαριού. Δεν έχουν δει ξανά τα μάτια μου παρόμοιο πράγμα. Είναι ένα αληθινό θαύμα της φύσης’.
Τελικά, πόσο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι μεταξύ τους; Τι εντοπίζεις ως κοινό χαρακτηριστικό όλων μας;
‘Οι άνθρωποι δεν είναι τόσο διαφορετικοί όσο νομίζετε. Μπορεί να έχουμε διαφορετικό χρώμα, εθνικότητα, γλώσσα και θρησκεία αλλά αν βάλουμε αυτά στην άκρη τότε χαμογελάμε όλοι στην ίδια γλώσσα’.
Σε ποια μέρη ανυπομονείς να πας στη συνέχεια; Και γιατί;
‘Μέχρι αυτή τη στιγμή έχω ταξιδέψει σε 37 χώρες, που δεν είναι πολλές αν σκεφτείς πως υπάρχουν 196 σε όλο κόσμο. Σκοπός μου είναι να επισκεφτώ όσο το δυνατόν περισσότερους τόπους. Αν και πιο μεγάλη σημασία για μένα έχουν οι άνθρωποι που συναντώ και οι εμπειρίες των περιπλανήσεών μου. Αυτά θα θυμάσαι περισσότερο. Επόμενός μου σταθμός είναι η πανέμορφη Γκόα που βρίσκεται λίγο πιο βόρεια από το σημείο όπου βρίσκομαι τώρα. Θα φιλοξενηθώ από μια οικογένεια Κολομβιανών φίλων που ζουν και εργάζονται εκεί’.
Ο άνθρωπος οφείλει να ταξιδεύει γιατί... ‘τα ταξίδια είναι γνώση. Να δει με τα ίδιά του τα μάτια τι συμβαίνει στον υπόλοιπο πλανήτη. Για να συνειδητοποιήσει πως ο κόσμος δεν είναι τόσο μεγάλος όσο νομίζει και πως οι άνθρωποι δεν είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Για να γίνει πιο δεκτικός απέναντι στο συνάνθρωπό του και να καταφέρει να εξαλείψει τις απαράδεκτες αντιλήψεις που έχει στο μυαλό του για τον κόσμο. Για να εκτιμήσει επιτέλους αυτά που του έχουν δοθεί και να καταλάβει πως για μερικούς ανθρώπους ένα πιάτο φαΐ, ένα βιβλίο, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, είναι πολυτέλεια. Δεν μπορείς να αλλάξεις σαν άνθρωπος, αν δεν το δεις με τα ίδιά σου τα μάτια. Και τα ταξίδια είναι ο μόνος τρόπος για να το πράξεις’.