UP
Θέατρο
Είδα τον Καρυοθραύστη από τον Κωνσταντίνο Ρήγο στο Ριάλτο και τρελάθηκα. Είναι κι αυτή η αίσθηση της μελαγχολίας των Χριστουγέννων, που επιτάθηκε και ξεχείλισε μέχρι το τέλος της παράστασης. Έτσι όπως η Κλάρα φαντασιωνόταν τα δώρα της και οι άνθρωποι μεταμορφώνοντας σε παιχνίδια πλασμένα με το δικό της τρόπο, προσπάθησα κι εγώ -όπως κι αυτή- να διαλέξω το δικό μου πρίγκιπα. Τελικά καταλήγοντας σε μια κίνηση αυτοχειρίας, βάζει το δικό της τέλος στο παραμύθι και το κοινό αναστατώνεται. Με εντυπωσίασε και με ταξίδεψε πραγματικά

Υπέροχο το μιούζικαλ Amanda και ξέρεις, δεν είναι μόνο για παιδιά, είναι για όλους όσοι αναζητούν μια ξεκούραστη, χαμογελαστή και μουσική ανάπαυλα. Εξαιρετικός ο Νεκτάριος Θεοδώρου. Τι πλάσμα Θεέ μου!


Γεύση
Έφαγα σπουδαία πορτοκαλόπιτα στο Γλυκολέμονο της Λάρνακας! Ήρθε σε vintage πιατάκι, με ρετρό ποτήρι γεμάτο νερό και προσγειώθηκε πάνω στο τραπεζάκι μας που είχε ένα υπέροχο βάζο με μπορντό γκέρμπερες! Oh so chic! Ήταν τόσο αφράτη, μυρωδάτη και πελώρια και την απολαμβάνεις σε ένα χώρο που έχει την ατμόσφαιρα που σε χαλαρώνει.

Πρέπει να κλείσεις τραπέζι στα Βαρελάδικα στη Λακατάμεια, μια Πέμπτη βράδυ. Γίνεται χαμός! Το τι κέφι φτιάχνουν τα δύο Κρητικόπουλα, η Σοφία και ο Βαγγέλης, γνωστοί και ως ‘Τα…Ξύδια Ατελείωτα’ είναι το κάτι άλλο! Σε ανεβάζουν με τις μαντινάδες τους, αλλά και το ποιοτικό ελληνικό ρεπερτόριό τους, μα και με το νοστιμότατο κρητικό μεζέ τους, που οι ίδιοι επιμελήθηκαν. Η κοτόπιτα σε πήλινο ήταν σκέτο… γλύκισμα, τα καλτσούνια με σπανάκι φοβερά και το τηγανητό συκωτάκι μούρλια!

Άργησα να πάω, γιατί το μαγαζί λειτουργεί εδώ και δύο περίπου χρόνια, αλλά, όταν το επισκέφθηκα με παρέα τις προάλλες, ομολογώ ότι πέρασα καταπληκτικά. Τα Αντίπεινα στην Έγκωμη ξέρουν πώς να σε ξεσηκώσουν και ο κύριος τραγουδιστής τους έχει μια χροιά στη φωνή του σαν τον Μητροπάνο, που πραγματικά μας ταξίδεψε. Πολύ καλή και η πλούσια επιλογή μεζέδων που προσφέρει! Ήταν όλα καλοψημένα και νόστιμα.

Το La Boca στο Columbia Plaza αποτελεί μια εξαιρετική value for money επιλογή για self-service ιταλικό γαστρονομικό ξεφάντωμα. Με λιγότερα από δέκα ευρώ απολαμβάνεις όλες τις μακαρονάδες με ό,τι ζυμαρικό επιλέξεις και με μπόλικη παρμεζάνα, ενώ οι ιταλικές πίτσες στον ξυλόφουρνο με την τραγανή ζύμη δεν θα σε απογοητεύσουν, αλλά θα χορτάσουν και τον πιο πεινασμένο της παρέας. Επειδή, όμως, είμαι φύσει μακαρονάς, δεν θα μπορούσα να μη δοκιμάσω τόσο το Ravioli con Carne, με καλοψημένο βοδινό κιμά, φρέσκια κρέμα, ρίγανη, μπέικον και καραμελωμένο κρεμμυδάκι, όσο και την Gamberi, με μικρές γαρίδες, φρέσκια κόκκινη σάλτσα, άσπρο κρασάκι και μπόλικο άνηθο. Τη μέγιστη αμαρτία, όμως, την άφησα για το τέλος: μια νουτελένια πίτσα για άγριο φάγωμα μέχρι τελικής πτώσης!

O πήχης εστίασης στο Bastione, μου θυμίζει λίγο-πολύ το άλμα εις ύψος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου. Μετά από κάθε προσπάθεια, ανεβαίνει και λίγο ο πήχης. Μπράβο στον ιδιοκτήτη Παντελή, αλλά και στο βραβευμένο σεφ Χρήστο Φιλίππου.

Ευτυχώς που έχω εκπαιδεύσει τα γαστρονομικά θέλω μου και χαλιναγωγούνται. Αλλιώς θα αποτελείωνα μεμιάς όλη τη συσκευασία με τα εξαρτησιογόνα πραλινάκια που πήρα από το Pralina Experience στη Λεμεσό.


DOWN

Κεντρικό
Κοινωνία
ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ! Όχι απλώς ‘Down’, στην κόλαση να πάει ο αυτός ο κύριος, ο δολοφόνος για την ακρίβεια, ιδιώτης που διατηρούσε καταφύγιο ζώων στην Αραδίππου. Το εν λόγω άτομο διατηρούσε καταφύγιο αδέσποτων σκύλων για τέσσερις γειτονικούς δήμους και, σύμφωνα με τις καταγγελίες, έκαιγε τα υποσιτισμένα ζώα με καυστική ουσία και τα έθαβε σε παρακείμενο χωράφι. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας του επέβαλε ΜΟΝΟ ποινή φυλάκισης δύο μηνών με αναστολή. ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ!

Κανέναν δεν τον απασχολεί το χάλι που έχουν τα πεζοδρόμια της Λευκωσίας; Εκτός από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, όταν περπατάς, αισθάνεσαι ότι σκαρφαλώνεις κάποιο λοφάκι γιατί είναι κακοβαλμένα και κακοποιημένα!

Νερό κυπριακό σε πλαστική φιάλη προς 5 ευρώ, σπάνια συναντάς ακόμη και στα πεντάσερα ξενοδοχεία του νησιού. Όταν σ’ το χρεώνουν έτσι όμως σε ένα casual εστιατόριο, αφημένο πάνω στο τραπέζι, τότε παραπονιέται η τσέπη σου.

Γεύση
Μπήκαμε στο νεοαφιχθέν, πελώριο μαγαζί της Λάρνακας και περιμέναμε κάποιος να μας προϋπαντήσει και να μας υποδείξει το τραπέζι μας. Όλοι, ‘έβοσκαν’ αδιάφοροι στο μεγάλο κεντρικό μπαρ, χωρίς να μας δίνουν σημασία κι ένας σερβιτόρος, μας χαζογέλασε χωρίς να μας ρωτήσει κάτι! Τελικά, χρειάστηκε να απευθυνθούμε εμείς οι ίδιοι σε έναν ψηλό, που φάνηκε παράγοντας, για να μας εξυπηρετήσουν. Και ο ψηλός έπιασε στο κινητό τον υπεύθυνο και ήρθε και μας βρήκε μετά από λίγο για να μας πάρει στο τραπέζι μας. Απαράδεκτοι!


Ήρθε η εξ Ανατολικής Ευρώπης σερβιτόρα, που δουλεύει σε γνωστή αλυσίδα εστιατορίου, να πάρει την παραγγελία μας. Έριξε λίγα ελληνικά για να δείξει ότι τα μιλά, και σχημάτισε την παραγγελία στο μικρό υπολογιστή της. Μας την επανέλαβε τρεις φορές! Τρεις! Ό,τι κι αν έγραψε πάντως… τα μισά ήρθαν άλλα ντ’ άλλων, τελικά! Άσε που ξέχασε και το sake και φάγαμε τα πιάτα μας χωρίς το ρυζόκρασο…

Κάναμε το λάθος να ρωτήσουμε το σερβιτόρο μπαίνοντας σε καινούργιο μαγαζί της οδού Ελευθερίας στη Λεμεσό:
-Πολύ ωραίο το μαγαζί σας, πότε ανοίξατε; Η απάντηση που πήραμε για καλωσόρισμα μας άφησε άφωνους.
-Είσαστε τίποτα του ΚΟΤ και ρωτάτε;
Τα σχόλια δικά σας!

Έξοδος
Για το ότι περιμέναμε 25 λεπτά σε μια καφετέρια για να καθίσουμε και στο τέλος να μας κοροϊδέψουν, δεν φταίει κανένας άλλος, αλλά εμείς που περιμέναμε! Μας υποσχέθηκες, κύριε σερβιτόρε, ότι μόλις αδειάσει τραπεζάκι, θα μας κανονίσεις και τελικά κάθισαν άλλοι, γιατί μας είπες ότι περίμεναν από πριν. Προσπάθησες να τα μπαλλώσεις βέβαια μετά, αλλά πίστεψέ με δεν τα κατάφερες! Το μόνο που κατάφερες είναι να μας χάσεις από πελάτες!

Nightlife
Η νεαρή DJ του μαγαζιού, ήταν ακριβώς δίπλα στο τραπέζι μας… Επειδή μου φάνηκε οικεία, κάποια στιγμή της ζήτησα ένα τραγούδι σαν… special request! Περίμενα το επόμενο εικοσάλεπτο να το βάλει, τίποτα. Περίμενα να το βάλει την επόμενη ώρα… νιετ! Της το σιγοψιθύρισα -ως υπενθύμιση- κάποια στιγμή κι έδειξε πρόθυμη να το βάλει άμεσα. Α μπα! Ούτε που συγκινήθηκε! Κι έμεινα εγώ με… ‘δκυο αφτιά καμένα’.

Θέαμα
Μετά τον εξαιρετικό ‘Καρυοθραύστη’ η γνωστή αχάπαρη Κύπρια εμφανίζεται από το πουθενά για να μιλήσει φωνάζοντας καταμεσής του φουαγιέ, θυμωμένη για το τάχα ακατανόητο του έργου, τα εγγενή μειονεκτήματα του χορού και τα χρήματα που πήγαν χαμένα. Ερωτώ: καλά, μαρί γιατί δεν είδες την περίληψη; Τι γυρεύκεις σε χορευτική παράσταση του Ρήγου, αφού δεν εκτιμάς το χορό; Και στην τελική, γιατί εμείς οι υπόλοιποι πρέπει να υποστούμε τις αγριογκαρίδες σου; Εμάς δεν μας σεβάστηκες, σεβάσου τουλάχιστον τον κόπο των χορευτών και κάνε μας μια χάρη: stay away!