Να πληρώσει και το «Κολωνάκι»

Αυτόν τον χρόνο βγαίνουμε και από το μνημόνιο, όπως μας υποσχέθηκε ο Χάρης. Ωστόσο η έξοδος από το μνημόνιο δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία. Είναι απόλυτη ανάγκη να θεραπευθούν ριζικά όλες οι ασθένειες της οικονομίας, του τραπεζικού συστήματος και της δημόσιας υπηρεσίας. Ας μην ξεχνάμε ότι και εκτός μνημονίου, πάλι θα δανειζόμαστε λεφτά από τους άλλους (που ούτως ή άλλως... δεν θα μας τα χαρίσουν). Θα δανειζόμαστε από τις αγορές, για να αποπληρώνουμε τα προηγούμενα χρέη μας. Δεν υπάρχει λόγος για μεγάλους πανηγυρισμούς λόγω της εξόδου από το μνημόνιο. Διότι απλώς είμαστε ένας ξιπετσισμένος καταχρεωμένος κουρκουτάς, που κάνει χαρούλες κάθε φορά που τον... ξιπετσίζουν λιγότερο! Κι αν δεν κλείσουμε πρώτα όλες τις τρύπες στον πάτο του πιθαριού της οικονομίας μας, θα πάνε και τα νέα δανεικά του πάτου (για να μη χρησιμοποιήσω πιο απρεπή λέξη). Στο μεταξύ, δεν είναι νοητό να υποβάλλεται ο φτωχός λαός σε νέες στερήσεις και θυσίες και κατά τον νέο χρόνο και το «Κολωνάκι», δηλαδή οι προνομιούχοι του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα, να συμπεριφέρεται ως να μη συνέβη τίποτε. Θα πρέπει όλοι να μοιραζόμαστε το πάπλωμα ακριβοδίκαια, για να νιώθει και ο λαός ότι δεν τραβάει μόνος του όλο το κρύο. Αλλά αυτήν τη στιγμή τι γίνεται; Το «Κολωνάκι» έχει τραβήξει το πάπλωμα προς το μέρος του κι ο λαός έχει μετατραπεί σε... «παγοκολωνάκι»!

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ


Ανένηψε και ο Αρχιεπίσκοπος

Καλώς τονε κι άργησε! Αναφερόμαστε στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του. Σε αυτό υποστηρίζει ότι «ο πρώτος ενθουσιασμός και οι ψευδαισθήσεις για την αλλαγή του κατοχικού ηγέτη (Ακιντζί) έχουν παρέλθει» και ότι ο ίδιος «απέβαλε το επικοινωνιακό προσωπείο του» και πως ο τελικός στόχος της Τουρκίας είναι ξεκάθαρος και συνίσταται «στην κατάκτηση και τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου». Έχουμε χρέος, λέγει, πάση θυσία «να ματαιώσουμε τους τουρκικούς στόχους» και προτείνει να σταματήσει αμέσως «κάθε ενέργειά μας που διευκολύνει την υλοποίηση των σχεδίων του κατακτητή είτε είναι οικονομική ενίσχυση των κατεχομένων είτε έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε απεμπόληση των κατεχόμενων περιουσιών μας».
Όπως ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας αναφέρει, «θα πρέπει αμέσως να παύσουμε να δίνουμε στους τρίτους άλλοθι, με το να παρουσιαζόμαστε έτοιμοι για υποχωρήσεις σε θέματα αρχών. Όσοι διατείνονται ότι η πάροδος του χρόνου εδραιώνει την κατοχή, θα πρέπει να ξέρουν πως είναι οι συνεχείς υποχωρήσεις μας που μας οδηγούν σ’ ένα τέτοιο αποτέλεσμα». Ο Αρχιεπίσκοπος ήταν εξ εκείνων που ενθουσιάστηκαν με την ανάδειξη του νέου υποτελούς της κατοχής. Πίστεψε και αυτός, προφανώς, πως ο νέος εγκάθετος θα ήταν… διαφορετικός από τους προκατόχους του. Είναι ο πιο επικίνδυνος, επειδή είναι ο ιδεωδέστερος Δούρειος Ίππος της Τουρκίας. Ο Αρχιεπίσκοπος, το κατάλαβε. Να ενημερώσει και τον φίλο του, Αναστασιάδη.
Σ.Ι.

«Ο Τούρκος έχει πάντα δίκαιο…»
Με αφορμή την προσπάθεια επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ, ο γνωστός ακαδημαϊκός, Μάριος Ευρυβιάδης, θυμήθηκε και ξαναδιάβασε «τη διαχρονική, πλέον, αξιολόγηση του Ισραηλινού επιτετραμμένου στην Τουρκία, Μορίς Φίσερ, για τις Ισραηλινο-τουρκικές σχέσεις. Ο Μορίς Φίσερ υπηρετούσε στην Άγκυρα στις αρχές της δεκαετίας του 1950, μιαν από τις γονιμότερες περιόδους μεταξύ των δυο κρατών και στη διάρκεια της οποίας τέθηκαν τα θεμέλια για τη σε βάθος συνεργασία μεταξύ της πολιτικο-στρατιωτικής και οικονομικής ελίτ των δυο κρατών και την οποία, από τη δεκαετία του 1980 και μέχρι πρόσφορα, γνωρίζαμε ως Τουρκο-ισραηλινό άξονα.
»Έγραφε, λοιπόν, ο Φίσερ προς τους προϊστάμενούς του στο Τελ Αβίβ, στις 16 Αυγούστου 1953: “Οι σχέσεις μας με την Άγκυρα είναι εξαιρετικά καλές τελευταία… (όμως) αυτές οι καλές σχέσεις μπορεί να χειροτερεύσουν από τη μια στιγμή στην άλλη και θα έπρεπε να πάρουμε μαθήματα από την πικρή εμπειρία άλλων. Οι Τούρκοι δεν έχουν φθάσει ακόμη στο επίπεδο εκείνο κατά το οποίο, σε περίπτωση διαφωνίας με άλλο κράτος, θα μπορούσαν να σταθμίσουν αντικειμενικά τις θέσεις και των δυο πλευρών. Γι’ αυτούς υπάρχει μόνο μία αρχή: σε κάθε σύγκρουση με κάποιον ξένο, είτε άτομο είτε εταιρεία είτε κράτος, ο Τούρκος έχει πάντα δίκιο”». Αυτά πριν από 80 σχεδόν χρόνια. Η αξιολόγηση του Ισραηλινού διπλωμάτη αποτυπώνει την πραγματικότητα για την τουρκική νοοτροπία, που οι δικοί μας ηγέτες ουδέποτε μελέτησαν και ποτέ δεν κατενόησαν. Γι’ αυτό και υφίστανται συνεχείς πολιτικές και διπλωματικές πανωλεθρίες, αναλώμασι του τόπου, δυστυχώς.
Σ.Ι.

Ευρωπαϊκά «στραβά μάτια» στην Τουρκία

Αυτές τις μέρες ένας ακήρυχτος αλλά αιματηρός πόλεμος διεξάγεται στην Ανατολική Τουρκία, δηλ. στις κουρδικές περιοχές. Ο αδίσταχτος Ερντογάν έχει κηρύξει πόλεμο κατά των Κούρδων μαχητών, ενώ δεκάδες πόλεις και χωριά βρίσκονται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι πληροφορίες που έρχονται από την περιοχή είναι ελάχιστες επειδή τις εμποδίζει η τουρκική κυβέρνηση. Και η Ευρώπη; Μετά την τελευταία συμφωνία με την Τουρκία για ν' ανακόψει τη ροή προσφύγων προς τη Γηραιά Ήπειρο, φαίνεται ξεκάθαρα πως κάνει τα στραβά μάτια. Το τίμημα απέναντι στις εκτεταμένες επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού κατά του PKK στην νοτιοανατολική Τουρκία; Τρία δισεκατομμύρια ευρώ.
Σε συνέντευξή του σε γερμανικό ραδιοσταθμό ο ερευνητής ζητημάτων ειρήνης Γόχεν Χίπλερ μιλά για τα κίνητρα της τουρκικής τακτικής: «Η εντύπωσή μου είναι ότι όλα ξεκίνησαν όταν το φιλοκουρδικό κόμμα έλαβε εντυπωσιακό ποσοστό στις εκλογές, ανατρέποντας τα σχέδια του Ερντογάν να μετατρέψει το πολίτευμα σε προεδρική δημοκρατία υπό την ηγεσία του. Έτσι ο Τούρκος Πρόεδρος σκέφτηκε ότι θα τον συνέφερε μια κλιμάκωση με τους Κούρδους για να εμφανιστεί εκ των υστέρων ως πόλος σταθερότητας στις νέες εκλογές. Η Άγκυρα ανησυχεί για μια κουρδική αυτόνομη ζώνη στη Συρία με στενές σχέσεις με τους αντάρτες του PKK». Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και η πολιτική ηγεσία καταλαβαίνουν τι σημαίνουν όλα αυτά και για την Κύπρο;
Σ.Ι.

Τους μάζεψαν οικογενειακώς

Διάταγμα εξαήμερης κράτησης εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για οικογένεια (πατέρας, μητέρα και υιοί), στην οικία της οποίας, στον Ασώματο, βρέθηκαν οκτώ κιλά κάνναβης και 25 φυτά υπό καλλιέργεια. Για να είμαι ειλικρινής, αλλιώς είχα μέσα στο μυαλό μου την έννοια της «οικογενειακής επιχείρησης». Φαίνεται, όμως, ότι στις εποχές που φτάσαμε έχει διευρυνθεί και καλύπτει και την καλλιέργεια χασισιού και άλλες παράνομες δραστηριότητες. Ο βασικός λόγος για να οργανωθεί με οικογενειακό τρόπο μια παρανομία αυτού του είδους, είναι για να υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ αυτών που τη διαπράττουν. Ο Κύπριος δεν επιθυμεί να αναμειγνύονται ξένοι στις δουλειές του. Προτιμά να τις κάνει... εν στενώ οικογενειακώ κύκλω. Εξάλλου και η ιταλική Μαφία κάπως έτσι άρχισε. Γι’ αυτό και έμεινε στην ιστορία γνωστή ως «Famiglia». Κατά παράδοση στην Κύπρο τα παιδιά ακολουθούν το επάγγελμα του πατέρα. Ε, υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ο πατέρας έχει ως επάγγελμα το εμπόριο ναρκωτικών. Συνήθως οι γονείς ανησυχούν μήπως τα παιδιά τους μπλέξουν με άσχημες παρέες. Τι γίνεται όμως όταν οι άσχημες παρέες είναι οι... ίδιοι οι γονείς; Κάποιοι δεν οφείλουν στους γονείς τους μόνο το ζην. Τους οφείλουν και το... αποζήν από κέρδη πωλήσεων κάνναβης! Πάντως πρέπει να παραδεχτούμε ότι η «οικογενειοποίηση» του εγκλήματος βοηθά και την Αστυνομία στο έργο της. Διότι έτσι και συνέλαβες έναν, πας στο σπίτι και συλλαμβάνεις και τους υπόλοιπους...

ΜΠΟΞΕΡ