Στον Νικόλα Νικολαΐδη, το γελαστό παιδί, που το 1975 τόλμησε να περάσει τις γραμμές της κατοχής και να πάει στο σπίτι του στη Μόρφου

38 χρόνια μνήμης

Σε γλώσσα γνώριμη, δική σου,
Σιγοψιθυρίζουμε, της φυσικής, νεαρέ λάτρη
Hawkings εμείς δεν είμαστε
Στου χρόνου τα μυστικά μυημένοι
Μα τόσοι πολλοί που σ' αγαπήσαμε
Με της ψυχής τη δύναμη
Πίσω τον χρόνο γυρίζουμε
Της τρυφερής ψυχής σου το κελάηδημα
Γλυκά ξαναγροικούμε
Αγάπη... Αγάπη... Αγάπη... Χριστιανοί!
Αντιγόνη Μοδέστου
Δεκέμβριος 2015