ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΜΩΥΣΕΩΣ
Πάλι ισοπεδωτική η κριτική…

Άλλα είχα στο μυαλό να γράψω και να σχολιάσω στην στήλη, αλλά πρωί πρωί χθες, διαβάζοντας στον τύπο μερίδας του Κυπριακού αλλά και του Ελλαδικού, αναφορά στον αποκλεισμό του Ολυμπιακού και την έντονη κριτική που ασκήθηκε όλους, αποφάσισα να καταθέσω κάποιες δικές μου απόψεις.
Η κριτική για ένα ματς όσο σημαντικό και να ήταν , όπως δηλαδή αυτό προχθές στο Γεώργιος Καραϊσκάκης, είναι και φυσιολογική και αναμενόμενη, αλλά όταν φτάνει σε σημείο ισοπεδωτικής, νομίζω ξεφεύγει της του μέτρου.
Δεν τα κατάφερε ο Ολυμπιακός, κόντρα σε μια ομάδα που παρά τις ελλείψεις που είχε, παραμένει εκ των πιο δυνατών στην Αγγλία, είναι έμπειρη και αποδεδειγμένα πολύ αποτελεσματική ειδικά στα εκτός έδρας ματς.
Εδώ θα πρέπει να επικεντρωθεί κάνεις , στο πως δηλαδή διαχειρίστηκε το συγκεκριμένο ματς ο Ολυμπιακός και όχι στο ότι ζαλίστηκε από τα ψηλά η ότι δεν έχει αντίπαλους στο Ελληνικό πρωτάθλημα.
Όταν δηλαδή έκανε διπλό ιστορικό στο Λονδίνο επι της ίδιας ομάδας η έκανε διπλό στην Κροατία, είχε αντιπάλους δυνατούς στην Ελλάδα και δεν ζαλιζόταν από την κορυφή, αλλά ξαφνικά όλοι οι αντίπαλοι του αδυνάτισαν και αυτό τον επηρέασε σε τόσο μεγάλο σημείο ώστε να χάσει την πρόκριση;
Δεν δικαιολογώ ούτε την ήττα με καθαρό σκορ, ούτε βέβαια τον αποκλεισμό των Πειραιωτών, απλά δεν ισοπεδώνω την γενική τους προσπάθεια σε ένα όμιλο που έτσι κι αλλιώς φαβορί για πρόκριση ήταν η Μπάγιερ και η Αρσεναλ.
Αν ήρθαν έτσι τα πράγματα και όλα τα λεφτά τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν στο ματς στον Πειραιά, αυτό είναι στα συν και όχι στα πλην των πρωταθλητών Ελλάδας.
Κοντολογίς, ο αποκλεισμός πληγώνει γιατί ήρθε σε μια εποχή και σε ένα ματς που πολλά δεδομένα ήταν υπερ της Ελλαδικής ομάδας, όμως σε τέτοιου είδους αναμετρήσεις ποτέ και κανένας όσο μεγάλη ομάδα και ιστορία αν έχει, δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την επιτυχία.
Τι να πει η Μάντσεστερ Γ. αλλά και άλλες μεγάλες ομάδες που στο παρά κάτι η συν κάτι έχασαν προκρίσεις που θεωρούσαν δικές τους η και ακόμη ολόκληρα τρόπαια σε εγχώριες η και Ευρωπαϊκές διοργανώσεις;
Δεν χρυσώνω το χάπι, απλά δεν αντέχω την ισοπεδωτική κριτική όχι μόνο για το ματς της Τετάρτης στον Πειραιά, αλλά γενικότερα.
Και αναφέρομαι και στην Ελλάδα και στην Κύπρο όπου η υπερβολή της δοξασίας και της αποκαθήλωσης είναι κυρίαρχο θέμα αναφοράς σε πλείστες των περιπτώσεων.
Επειδή σαν λαός, σαν Έθνος γενικότερα, εύκολα ενθουσιαζόμαστε και ευκολότερα απογοητευόμαστε, για αυτό και ποτέ δεν θα εκλείψουν τοποθετήσεις όπου μέσα τους θα έχουν το στοιχείο της υπερβολής .
Κι αυτό το πληρώσαμε αρκετές φορές στο παρελθόν, ακόμα και πρόσφατα, όμως εξακολουθούμε να το έχουμε σαν κουσούρι και ποτέ δεν θα αλλάξουμε νοοτροπία γιατί απλά μια ζωή έτσι μάθαμε, η έτσι μας έμαθαν…