Συνέντευξη: Βάρβαρα Γεωργιάδου

Ένας αυθεντικός showman
Ο Γιώργος Χριστοδουλίδης επιστρέφει στην Κύπρο για να ανακεφαλαιώσει και να ολοκληρώσει την τριλογία των cabaret παραστάσεών του. Ο ταλαντούχος ηθοποιός, μουσικός και showman, μετά το ‘Φέτος το φθινόπωρο’ το 2008 στο Bastione και τον ‘Θαυματοποιό’ το 2011 στο Αντωνάκης μπαρ, παρουσιάζει την παράσταση ‘Χίλια κεριά στο Εναλλάξ κι ένα πιάνο’ και διηγείται τις πιο γλυκόπικρες μουσικές ιστορίες με φόντο ένα παρακμιακό μπορντέλο ενός λιμανιού! ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

“Xίλια κεριά στο Εναλλάξ κι ένα πιάνο”… Τι περιλαμβάνει η παράσταση αυτή;
Όλο το εσωτερικό καλλιτεχνικό μου είναι. Στην παράσταση, την οποία θεωρώ ως την καλύτερή μου στιγμή, υπάρχουν τραγούδια που έχω πει με τον Τάκη Ζαχαράτο στο Cafe Grec, νούμερα που έχω κάνει στον Λάκη Λαζόπουλο και σαφώς πράγματα του Σταμάτη Κραουνάκη. Μπαίνοντας στο χώρο του Εναλλάξ, η αρχική μου ιδέα ήταν να παρουσιάσω τη συνέχεια της καλοκαιρινής μου παράστασης ‘Χίλια κεριά και ένα πιάνο στη Σειρήνα’. Συνειδητοποίησα όμως ότι μου ήταν αδιανόητο να μην κάνω μια παράσταση cabaret. Ξεκίνησα λοιπόν μόνος μου και στην πορεία βρέθηκε στο δρόμο μου η Joanna, μια καταπληκτική ερμηνεύτρια που είναι μόλις είκοσι χρονών, και ένας υπέροχος ηθοποιός ο Άθως Αντωνίου. Μετά προστέθηκαν και τα υπόλοιπα παιδιά στο καστ κι έτσι δημιουργήθηκε μια όμορφη ομάδα που καλύπτει ένα ευρύ ηλικιακό φάσμα από 17-46 ετών. Τη σκηνοθεσία της παράστασης ‘Χίλια κεριά στο Εναλλάξ και ένα πιάνο’ έχει αναλάβει ο βραβευμένος Σπύρος Χαραλάμπους.
Γιατί επέλεξες τη δεδομένη στιγμή για να παρουσιάσεις αυτή την παράσταση;
Το 2015 σε μια Αθήνα που τρέφεται από σκουπίδια και σε μια Κύπρο που, λόγω του ότι οι άνθρωποί της είναι δουλευταράδες, προσπαθεί να επιπλεύσει και τα καταφέρνει, δεν υπήρχε λόγος ύπαρξης ενός cabaret project εάν αυτό δεν είναι πολιτικό. Κι αυτό ακριβώς κάνω και είναι η πρώτη φορά που ακολουθώ αυτή την κατεύθυνση. Ο λόγος είναι επειδή έχω να πω κάποια πράγματα σε αυτόν τον κόσμο που υποφέρει. Έτσι μαζί με τα νέα στοιχεία της παράστασης που είναι ο Καββαδίας, ξανακάνω ανάγνωση στα πολύ γνωστά και αγαπημένα μου νούμερα που παρουσίασα κατά καιρούς.
Τον Καββαδία γιατί τον επέλεξες;
Χρόνια δεν τον έχω αγγίξει. Η νοσταλγία του χαμένου, του ανεκπλήρωτου έρωτα, η έλλειψη της τρυφερότητας και της ανθρωπιάς είναι οι λόγοι που επιλέχθηκε φέτος ο Καββαδίας. Σαν φάρμακο στον κόσμο που έρχεται για να δει την παράσταση, για όλα αυτά που περνάμε.
Γιατί θεωρείς πως τώρα βιώνεις την καλύτερη στιγμή της καριέρας σου;
Πρώτον, στα σαράντα έξι μου είμαι πιο σοφός. Δεύτερο, η τελευταία παράσταση που έχω κάνει ήταν πριν από σχεδόν τρία χρόνια με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου. Ύστερα έπεσα στο κρεβάτι. Κατάθλιψη ονομάζεται. Μετά από δυόμιση χρόνια σκέψης, απραγίας, καθόλου μουσικής και χωρίς κανένα ενδιαφέρον για οποιαδήποτε μουσική δραστηριότητα, σηκώθηκα και είπα ‘Ωραία, τώρα στα σαράντα έξι μου πάω να κάνω το καλύτερό μου’.
Μετά από όλα αυτά που βίωσες, ένιωσες την ανάγκη να κάνεις τη δική σου κατάθεση ψυχής;
Ακριβώς. Μέσα από αυτή την παράσταση εξομολογούμαι τις μοναξιές, τους έρωτες, τα μεθύσια, τα τσιγάρα, τις χαλάστρες, τις δουλειές που κάθονται, τις δουλειές που δεν πληρώνουν…
Πέρα από την παράσταση ‘Χίλια κεριά στο Εναλλάξ’, με τι άλλο ασχολείσαι;
Ετοιμάζω την έναρξη του Πάφος 2017. Μας ζήτησαν από την Ευρώπη να βρούμε ένα χώρο στην Πάφο, που θα εμπίπτει στο σχέδιο εντός πόλεως της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και που θα ανακαινιστεί με δικά τους χρήματα. Συζητάμε για ένα ξενοδοχείο που είναι κλειστό εδώ και είκοσι χρόνια. Θα ανακαινιστεί ένα μέρος του, θα στηθούν εξέδρες και εκεί θα γίνει η τελετή.
Θέλω να γυρίσουμε λίγο το χρόνο πίσω στα 90s και στη δική σου ιστορία, η οποία περιλαμβάνει μεγάλες συναντήσεις σε μια Αθήνα που ζει σε δημιουργικούς ρυθμούς….
Η δική μου γενιά ήταν πολύ τυχερή γιατί πρόλαβα κάποιους από τους μεγάλους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Συνεργάστηκα με τον Ζιλ Ντασέν, τον Σπύρο Ευαγγελάτο, τον Διαγόρα Χρονόπουλο, τον Λάκη Λαζόπουλο. Πρόλαβα τους τελευταίους μεγάλους κινηματογραφικούς σταρ, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Νίκο Κούρκουλο. Τον Νίκο μάλιστα τον γνώρισα στο ‘Φιλοκτήτη’ στην τελευταία του θεατρική παράσταση στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου. Τον Ζιλ Ντασέν επίσης στην τελευταία του παράσταση στην Όπερα της Πεντάρας. Εκεί γνώρισα και τη Μελίνα Μεκρούρη που ερχόταν στις πρόβες. Έζησα σε μια Αθήνα που και να θέλουμε δεν θα υπάρξει πια.
Τι σου έμαθε αυτή η πορεία;
Κάτι που δεν είχα παλιά, γιατί ήμουν νόστιμος και ταλαντούχος, όπως λένε αυτοί που με έπαιρναν στις δουλειές. Έμαθα την ταπεινότητα. Ιδιαίτερα εκείνα τα οκτώ χρόνια που ήμουν και εκτεθειμένος τηλεοπτικά ήμουν θρασύς. Αν τελειώσεις μια σχολή και σε έχει πάρει ο Λαζόπουλος για θεατρική περιοδεία και είναι και ο Θάνος Μικρούτσικος που σου έχει δώσει ένα σόλο στο Λυκαβηττό και είσαι μόνο 21, έχεις μια αυθάδεια.
Την Αθήνα του χτες, σε σχέση με το τώρα πώς την βλέπεις;
Η Αθήνα του τότε ήταν οι Κάννες του ’70. Η Αθήνα του τώρα είναι η Βουλγαρία του ’70.
Σε δημιουργικό επίπεδο;
Και να θέλουμε, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να υπάρξει η πεντακάθαρη στο μυαλό δημιουργία που υπήρχε τότε. Γιατί; Επειδή ο Χατζιδάκις όταν έγραφε το ‘Συνέβη στην Αθήνα’ έκανε μια βόλτα στην Ερμού, έβλεπε στα μπαλκόνια τις κυρίες που πότιζαν τα λουλούδια, ήταν μια ηλιόλουστη μέρα και ένας χαρούμενος κόσμος. Βγήκα κι εγώ στην Αθήνα. Ζω εκεί από το 1987 και έχουμε 2015 και το πρώτο βράδυ που έφτασα μετά από οκτώ μήνες απουσίας, με ληστέψαν. Δεν είχα καν κλειδιά να μπω σπίτι μου. Εμένα αυτή η πόλη μου είπε φύγε προς το παρόν παρότι έχω σπίτι, φίλους κ.λπ.
Με τι είσαι χαρούμενος σήμερα;
Με το να ξαπλώσω στην παραλία βράδυ με ένα τσιγάρο και να ακούσω την ωραιότερη για μένα ενορχηστρωμένη μουσική που υπάρχει. Το κύμα, την ώρα που σκάει στην αμμουδιά.
Επαγγελματικά τι άλλο ονειρεύεσαι;
Έχω μια παράσταση που δούλεψα έξι μήνες με τη Δήμητρα Παπίου και προορίζεται για το μικρό Παλλάς. Όταν φτάσαμε στο τέλος των προβών παραδεχθήκαμε πως αυτή η παράσταση που είναι καθαρά κατάθεση ψυχής -αφού βγάζουμε και οι δύο τα εσώψυχά μας- μπορεί να μην ενδιαφέρει κανένα στην Αθήνα. Πιο πολύ ενδιαφέρει κάποιον να βρει στα σκουπίδια ένα κουτί γάλα για το μωρό του και δυο πάνες για το νεογέννητο, παρά να ακούσει εμάς. Έτσι είπαμε να αφήσουμε την παράσταση αυτή για αργότερα. Αυτό με έφερε ευτυχώς στην Κύπρο και στο Εναλλάξ.
Εξακολουθείς να νιώθεις την Κύπρο πατρίδα σου;
Μα είναι πατρίδα μου, πώς να μην τη νιώθω. Αν βρεθείς στη θάλασσα της πόλης που γεννήθηκες, το συνειδητοποιείς. Είναι η θάλασσα που έμαθες να κολυμπάς. Γι’ αυτό κάνω Καββαδία!


INFO: Στο πολιτικό καμπαρέ εποχής "Χίλια κεριά στο Εναλλάξ και ένα πιάνο" συμμετέχουν εκτός από τον Γιώργο Χριστοδουλίδη, τον Άθω Αντωνίου και την Joanna, o Jonathan Betito στα κρουστά και ο Κωνσταντίνος Δημητρίου ο οποίος θα συνοδεύει στο πιάνο την τελετουργία ανάμματος των κεριών στο χώρο. Τη διαμόρφωση του χώρου σε μπορντέλο εποχής αναλαμβάνει ο εικαστικός Λούης Λοΐζου. Παραστάσεις κάθε Κυριακή στις 19.00. Τηλ.: 22430121.