Γιώργος Καπουτζίδης

Η Κύπρος είναι ένα φιλόξενο σπίτι!
Ο Γιώργος Καπουτζίδης έχει να έρθει στην Κύπρο 3 χρόνια. Την αγαπά. Την πονά. Τη σέβεται. Δεν το λέω εγώ, ο ίδιος μου το είπε, όπως μου είπε και γιατί δέχτηκε να παρουσιάσει τα 11α Time Out Eating Awards που θα γίνουν στις 24 Νοεμβρίου στο Royal Hall. Από τη Σύλια Ιωαννίδου

Γιώργο μαγειρεύεις; Και αν ναι, τι σου αρέσει να φτιάχνεις;
Μαγειρεύω τώρα πια χάρη στον Αλέξανδρο Παπανδρέου. Φτιάχνω εύκολα πιάτα, όπως κοτόπουλο, σαλάτες ωραίες αλλά προσπαθώ να φτιάξω κι άλλα φαγητά.
Ποιο φαγητό σού θυμίζει την παιδική σου ηλικία και εκείνες τις Κυριακές που έτρωγε η οικογένεια μαζεμένη, παρακολουθώντας την ελληνική ταινία του μεσημεριού;
Αχ! Μου θυμίζει το κοκκινιστό που έφτιαχνε η μαμά μου, με πατατούλες ή ρυζάκι. Αν και το καλύτερο φαγητό που φτιάχνει η μαμά είναι τα ντολμαδάκια γιαλαντζί.
Σε ποιον θα ήθελες να κάνεις το τραπέζι και τι θα του μαγείρευες;
Α, μόνο στους φίλους μου. Άλλωστε, όταν έμαθα να μαγειρεύω, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν αυτό. Πήρα όλα τα υλικά από το σουπερμάρκετ και τους έφτιαξα όλες τις συνταγές που είχα μάθει. Ήταν 4-5 συνταγές και ήμουν πολύ χαρούμενος και πολύ αγχωμένος να τους αρέσουν. Φαντάζεσαι πώς ήταν η κουζίνα μου μετά. Σαν κατεστραμμένη.
Ο λόγος που αναφέρομαι στο φαγητό δεν είναι άλλος από τα Time Out Eating Awards, τα οποία κλήθηκες να παρουσιάσεις… Σου φάνηκε περίεργη πρόσκληση;
Όχι, καθόλου! Ίσα-ίσα, μου αρέσει πάρα πολύ η Κύπρος και πάντα ψάχνω λόγους για να την επισκέπτομαι. Όσο δε για τις απονομές, με ενθουσιάζουν. Εξάλλου, το βρίσκω όμορφο, συγκινητικό και πολύ δίκαιο το να επιβραβεύουμε ανθρώπους που έχουν κουραστεί και έχουν αποδώσει τα μέγιστα στη δουλειά τους. Είναι από τις αγαπημένες μου οι βραδιές των απονομών.
Στο πλαίσιο των Eating Awards, 11 χρόνια τώρα αποθεώνουμε τη γεύση της Κύπρου. Για σένα η Κύπρος τι γεύση έχει;
Η Κύπρος μου χαρίζει μια αίσθηση ξεγνοιασιάς. Αισθάνομαι σαν να μπαίνω σε ένα σπίτι πάρα πολύ φιλόξενο, όπου έχει χίλια φαγητά έτοιμα και με καλούν να τα δοκιμάσω.
Σαν την Λωξάντρα…
Άμα μπράβο! Αυτό που μπαίνεις στην παραδοσιακή ταβέρνα και έρχονται τα πιατάκια το ένα μετά το άλλο χωρίς να τα έχεις παραγγείλει είναι το καλύτερό μου! Δεν έχω φάει καλύτερα πουθενά στον κόσμο. Αυτή η αφθονία και η εναλλαγή των γεύσεων μου αρέσει πάρα πολύ. Αν τώρα πάμε στη μοντέρνα κουζίνα πρέπει να σας πω ότι είστε μάστορες στο σούσι!
Τι γεύση σου άφησε η πορεία της σειράς ‘Εθνική Ελλάδος’;
Την πιο όμορφη και την πιο γλυκιά. Είναι η δουλειά για την οποία είμαι τόσο περήφανος, πιο περήφανος από οτιδήποτε έχω κάνει. Με γέμισε πολύ και αισθάνομαι πολύ ικανοποιημένος με το πώς αντιμετώπισα εγώ σαν Γιώργος τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Και χρησιμοποιώ πληθυντικό γιατί σταμάτησαν τα γυρίσματά μας για να ξαναρχίσουν μετά το Πάσχα. Ακόμα κι αυτό αντιμετωπίσθηκε από όλους μας με τόση ψυχραιμία και κατανόηση… Αυτή η δουλειά μάς πηγαίνει όλους ένα βήμα μπροστά. Ο λόγος είναι το ότι μας γεμίζει όλους τόσο πολύ, που αποκτήσαμε όλα αυτά τα εφόδια για να διατηρήσουμε το σίριαλ αυτό στο επίπεδο που ξεκίνησε. Και προσωπικά η σειρά αυτή με ωρίμασε σαν άνθρωπο, με έκανε να ανακαλύψω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί στα επαγγελματικά μου.
Όμως μέχρι τότε έχεις το τηλεπαιχνίδι…
Ναι, είναι για να μένουν αναμμένες οι μηχανές, όπως λέει και μια φίλη μου. Ήταν μια πρόταση που ήρθε ξαφνικά. Κι όταν είδα το παιχνίδι, μου άρεσε. Επίσης, με χαροποιεί το γεγονός ότι θα δουλέψω με ανθρώπους που έχω ξανασυνεργαστεί και στο παρελθόν, στο ‘Twenty’, και πέρασα πολύ όμορφα. Εξάλλου, αυτή είναι η τηλεόραση που αγάπησα από παιδί και εξακολουθώ να αγαπώ. Την αμιγώς ψυχαγωγική τηλεόραση, αυτήν που έχει σαν στόχο να κάνει τον τηλεθεατή να περάσει καλά. Με έχει κουράσει πάρα πολύ η τηλεόραση που ασχολείται με τον εαυτό της, με τους απέναντι, με τους δίπλα, με τις κόντρες και τα σχόλια. Πλέον η τηλεόραση δεν ασχολείται με τον τηλεθεατή. Παραδοσιακά ένα από τα προγράμματα με τα οποία ασχολείτο με τον τηλεθεατή ήταν το τηλεπαιχνίδι, συνεπώς χαίρομαι που θα ασχολούμαι με αυτού του είδους την τηλεόραση.
Το τηλεπαιχνίδι λέγεται ‘Δεν έχω λόγια’… εσύ τραγουδάς ή δεν θα είναι απαραίτητο;
Κανονικά δεν πρέπει να τραγουδώ εγώ, αφού αυτό καλούνται να το κάνουν οι παίκτες. Επειδή όμως τα τραγούδια είναι τόσο γνωστά και αγαπημένα, σίγουρα θα μερακλώνω… Ήδη στις πρόβες τραγουδώ πολύ!
Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;
Τελευταία είχα κολλήσει με το τραγούδι ‘Τι σημασία έχει’ της Δέσποινας Βανδή. Είναι πολύ αγαπημένο μου τραγούδι…
Μήπως είναι επειδή η Δέσποινα Βανδή είναι φίλη σου;
Είναι φίλη μου και της είπα ότι είναι το πιο ωραίο τραγούδι του δίσκου της!
Σε ποιες στιγμές στη ζωή σου ήρθες στο σημείο να πεις… δεν έχω λόγια;
Πλέον με αφήνουν άφωνο τα μεγάλα πράγματα, κι αυτή η αλλαγή συνέβη στο πλαίσιο της ωρίμανσης, γιατί κάποτε με άφηναν άφωνο συμπεριφορές που ήταν ‘κάπως’ απέναντι σε εμένα. Τώρα πια δεν είμαι κι εγώ τόσο εγωκεντρικός, συνεπώς βλέπω τη μεγάλη εικόνα. Τώρα δηλαδή η μεγάλη Ευρώπη, η πλούσια Ευρώπη, δεν μπορεί να πάρει μια σοβαρή υπεύθυνη και ανθρώπινη απόφαση γι’ αυτό που συμβαίνει δίπλα μας. Για όλο αυτό τον πόνο και για όλη αυτή τη δυστυχία.
Στην εξίσωση δεν θα έβαζα μόνο το προσφυγικό αλλά και το οικονομικό πρόβλημα που έχει χωρίσει την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων σε Βόρεια και Νότια…
Κοίταξε, το οικονομικό πια δεν με αφήνει άφωνο, το έχω συνηθίσει και μπορώ να σου πω ότι δεν ξέρω αν είναι ένωση, αφού έχω πια την αίσθηση ότι είναι δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Αυτό το έχω συνειδητοποιήσει πολύ νωρίς. Το 2012 ταξίδεψα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και έκανα τη διαδρομή από το Βορρά στο Νότο, βλέποντας έντονα τη διαφορά πέρα από τις πολιτικές διαφορές. Το προσφυγικό από την άλλη έγινε τόσο απότομα και τόσο βίαια που είναι σοκαριστικό. Είναι σοκαριστικό γιατί η Ευρώπη απλώς παρακολουθεί και δεν κάνει τίποτα. Νομίζω δεν είναι ώρα να αποδοθούν οι ευθύνες αλλά να βρεθούν λύσεις.
Από αυτά που ακούω, καταλαβαίνω ότι βρίσκεσαι σε μια πολύ ώριμη φάση της ζωής σου… Έχεις απωθημένα σε προσωπικό επίπεδο; Σε επαγγελματικό;
Με ακούς έτσι επειδή η δουλειά που έκανα πέρσι με βοήθησε να προχωρήσω σαν άνθρωπος. Απωθημένα θα έλεγα δεν έχω, μόνο όνειρα. Όπως ο κινηματογράφος. Το απωθημένο σε πληγώνει και σε αγχώνει. Εγώ έχω όνειρα, στόχους και ιδέες και γενικότερα είμαι σε μια πολύ πιο δημιουργική φάση. Σε προσωπικό επίπεδο το απωθημένο μου είναι το να σταματήσω να φοβάμαι, να καταφέρω να δεθώ και να σταματήσω να φοβάμαι το για πάντα!
Μας επιφυλάσσεις κάτι για τη βραδιά των Time Out Eating Awards;
Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, με πολλή χαρά και ενέργεια, γιατί μου έχει λείψει πολύ η Κύπρος. Ανυπομονώ!