Τέλος το απόρρητο στην Ελβετία
ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΑΝ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ
ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ στην άρση του τραπεζικού απορρήτου σε τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρούνται από πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελβετία βρίσκεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά την υπερψήφιση της σχετικής γνωμοδότησης.
Η συμφωνία μεταξύ Ελβετίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ως σκοπό να διευκολύνει την αναζήτηση των χρηματικών ποσών, αλλά και των σχετικών χρηματοδοτών τόσο από τις δικαστικές, όσο και από τις φορολογικές Αρχές των κρατών-μελών και σύμφωνα με τον προγραμματισμό θα τεθεί στις αρχές του 2017.
Παράλληλα, η αυτόματη ανταλλαγή ανάμεσα στα κράτη πληροφοριών, που θα αφορούν στους τραπεζικούς λογαριασμούς, αναμένεται να ξεκινήσει το 2018. Όπως τόνισε ο εισηγητής Jeppe Kofod κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια στο Στρασβούργο και ο οποίος προέρχεται από το δανέζικο σοσιαλιστικό κόμμα, ο τερματισμός του τραπεζικού απορρήτου αποτελεί ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα στον αγώνα κατά της φοροδιαφυγής. Επίσης, η συμφωνία πρέπει να επικυρωθεί και από το Ελβετικό Κοινοβούλιο, παράλληλα με τα ευρωπαϊκά.
Αυστηρότερα μέτρα
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελβετία ήρθαν σε συμφωνία για να συνεργαστούν στενά τον Μάιο 2015, έτσι ώστε να παταχθεί η φορολογική απάτη και να εξαλειφθεί η φοροδιαφυγή. Οι πληροφορίες που θα ανταλλάσσουν, δεν θα περιλαμβάνουν μόνον το εισόδημα, όπως τόκους και μερίσματα, αλλά και τα υπόλοιπα λογαριασμών, καθώς και τα έσοδα από την πώληση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Όπως προβλέπεται από την εν λόγω συμφωνία, η Ελβετία θα πρέπει να εφαρμόσει αυστηρότερα μέτρα, ισοδύναμα με εκείνα που εφαρμόζονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Μάρτιο του 2014.
Έτσι, οι φορολογικές Αρχές στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ελβετίας θα είναι σε θέση να εντοπίζουν, χωρίς αμφιβολία, τους σχετικούς φορολογουμένους, να διαχειρίζονται και να επιβάλλουν τη φορολογική νομοθεσία τους σε διασυνοριακές καταστάσεις, να αξιολογούν την πιθανότητα διάπραξης φοροδιαφυγής και να αποφεύγουν τις περιττές περαιτέρω έρευνες.
Πιέζουν και οι Ελβετοί
Επίσης, δεν είναι τυχαίο που η συμφωνία αυτή συμπίπτει χρονικά με την πρόθεση που εξέφρασαν οι ελβετικές Αρχές για αύξηση του δείκτη μόχλευσης των ελβετικών τραπεζών στο 5% του ενεργητικού τους (όπως ισχύει στις ΗΠΑ), παρά το γεγονός ότι η συνθήκη «Βασιλεία 3» για τους παγκόσμιους κανόνες που διέπουν το τραπεζικό σύστημα και θέτουν δικλίδες ασφαλείας επιτάσσει δείκτη μόχλευσης 3,5% του ενεργητικού.
Χοντρικά, μόχλευση είναι η έκθεση μιας τράπεζας σε δανεισμό και περιλαμβάνει την αναπαραγωγή του χρέους υπό μορφήν διαφορετικών πιστωτικών προϊόντων. Στη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 διαπιστώθηκε ότι οι τράπεζες διέθεταν ελάχιστα κεφάλαια για να καλύψουν τεράστιες απώλειες, που προέκυψαν από τεράστιο σύμπλεγμα αλληλένδετων των χρηματοοικονομικών προϊόντων στο οποίο είχαν επενδύσει.
Έχουν παρελθόν…
Εξάλλου, τον Μάιο του 2014, η Credit Suisse αναγκάστηκε να πληρώσει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην αμερικανική Δικαιοσύνη, διότι αποδείχτηκε ότι βοηθούσε Αμερικανούς πελάτες της να φοροδιαφύγουν. Έξι χρόνια πριν, σε ανάλογη υπόθεση, η UBS πληρώσει 780 εκατομμύρια δολάρια, ενώ τον Μάιο κατέβαλε πρόστιμο 203 εκατομμυρίων για τη συμμετοχή της στο σκάνδαλο χειραγώγησης του διατραπεζικού επιτοκίου Libor, με τριετή διαθεσιμότητα στην αμερικανική αγορά. Συν τοις άλλοις, σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα για τη χειραγώγηση των αγορών μετάλλων στην Ελβετία, με την UBS και την Julius Bear να βρίσκονται στη δίνη των κατηγοριών, με άλλες ξένες τράπεζες να κατηγορούνται ότι έπαιξαν παρόμοιο ρόλο.
