ΟΙ YΨΗΛΕΣ ΑΠAΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΡΟΜΗΝΥΟΥΝ ΝΕΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙEΣ
Σύμπηξη μετώπων και συνεργασίες που θα υπερβαίνουν το αθροιστικό 4% φέρνει η επόμενη ημέρα της επιβεβαιωμένης πρόθεσης για υπερδιπλασιασμό του εκλογικού μέτρου
Μπούμερανγκ για τα δύο μεγάλα κόμματα βλέπουν πολιτικοί αναλυτές αν τελικά το εκλογικό μέτρο αυξηθεί
Ως κινούμενη άμμος χαρακτηρίζεται το πολιτικό σκηνικό λίγα μόλις εικοσιτετράωρα μετά την επιβεβαίωση της πρόθεσης του ΔΗΣΥ για αύξηση του εκλογικού μέτρου εισόδου στη Βουλή, με την ανοχή -αν όχι συνενοχή- του ΑΚΕΛ.
Αν και είναι πολύ νωρίς κάποιος να εκτιμήσει, πρώτον, κατά πόσον η πρόθεση αυτή θα υλοποιηθεί και στην πράξη και, δεύτερον, τι αυτό θα σημαίνει στους εκλογικούς σχεδιασμούς των κομμάτων, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ανοίξει έναν νέο κύκλο διαβουλεύσεων των μικροτέρων κομμάτων για σύμπηξη μετώπου, που θα αντιμετωπίζει στο μέτρο του δυνατού το υψηλό εμπόδιο που θέλουν να βάλουν οι δύο μεγάλοι, για παρουσία στο κυπριακό Κοινοβούλιο.
Ευρείες διαβουλεύσεις
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που έσκασε η, αναμενόμενη κατά πολλούς, βόμβα, μικρότεροι πολιτικοί σχηματισμοί έχουν κινητοποιηθεί σε δύο μέτωπα. Σε πρώτο χρόνο θα παλέψουν για να ανατρέψουν τους σχεδιασμούς του ΔΗΣΥ και δευτερευόντως του ΑΚΕΛ, την ίδια στιγμή όμως σφυγμομετρούν τις δυνατότητες συνεργασίας με κοινοβουλευτικούς και εξωκοινοβουλευτικούς σχηματισμούς, που θα ενισχύσουν τα ποσοστά τους σε επίπεδο που να υπερβαίνει το 4% - 5%.
Βεβαίως αυτή η προσπάθεια θα έχει να υπερπηδήσει πολύ συγκεκριμένα και, σε κάποιες περιπτώσεις, υψηλά εμπόδια, αφού θα αφορά συνεργασία σε ψηφοδέλτια και όχι για προεδρική εκλογή και έτσι παρεισφρέουν θέματα όπως ποιος αρχηγός θα είναι επικεφαλής και θα εκλέγεται χωρίς σταυρό προτίμησης, σε ποια επαρχία θα κατέβει ο κάθε υποψήφιος κ.λπ. Γι' αυτό και σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον αυτό που αναμένεται είναι να υπάρξουν συνεργασίες με εξωκοινοβουλευτικά σχήματα και ομάδες πολιτών, ώστε να μην υπάρξουν τα προαναφερθέντα εμπόδια.
Αναλύοντας αυτό το πλέγμα πολλοί θεωρούν ότι κομβικό ρόλο στις συνεργασίες θα έχουν το νεοϊδρυθέν κόμμα Πνοή Λαού, όπως και το ΕΛΑΜ, το οποίο βεβαίως ουδείς θα ήθελε να δει στο Κοινοβούλιο. Απ' εκεί και πέρα, κινήματα που δρουν κυρίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, και κυρίως αυτό που αφορά σε όσους ψηφίζουν αποχή, ενδέχεται να βρεθούν στο πρώτο πλάνο των εξελίξεων και να αναλάβουν ρόλο που μέχρι σήμερα ούτε που φαντάζονταν πως θα είχαν.
Ταυτόχρονα και παράλληλα, σύνδεσμοι που δεν ιδρύθηκαν για να έχουν πολιτική δράση θα μπορούν να διαπραγματευτούν τα συμφέροντά τους με πολιτικούς σχηματισμούς που ψάχνουν ενέσεις ενίσχυσης των ποσοστών τους, ώστε να μην απολέσουν την κοινοβουλευτική τους παρουσία. Κάτοχοι αξιογράφων, κουρεμένοι καταθέτες, Κόμμα για τα ζώα κ.λπ, είναι μόνο μερικοί από αυτούς τους συνδέσμους που το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακούσουν την πόρτα τους να κτυπάει και θα έχουν ενώπιόν τους πολιτικούς με ευήκοα ώτα, έτοιμους να κάνουν το παν για να αντλήσουν τη στήριξή τους.
Αντίδραση μπούμερανγκ
Η πρόθεση πάντως των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων να «αποκλείσουν» την πολιτική παρουσία μικρότερων πολιτικών σχηματισμών, δήθεν για ενίσχυση της πολιτικής σταθερότητας, η οποία άκουσον-άκουσον, πλήττεται από τον πολυκερματισμό που παρουσιάζεται στη Βουλή, δεν αποκλείεται, όπως μας εξηγούσαν πολιτικοί αναλυτές, να λειτουργήσει ως μπούμερανγκ και τελικά να έχει για ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ αρνητικό πρόσημο.
Δεν θα ήταν έκπληξη, μας εξηγήθηκε, το εκλογικό σώμα να λειτουργήσει τελικά αντιδραστικά, αν όχι εκδικητικά, και να στείλει μήνυμα απαξίωσης στους δύο μεγάλους που, με μηχανορραφίες σε μια κρίσιμη περίοδο και πολύ λίγο πριν από εκλογική διαδικασία, επιχειρούν να αναστατώσουν το πολιτικό περιβάλλον.
«Η δεξαμενή της αποχής και της απαξίωσης των κομμάτων είναι πολύ πλούσια και αν οι μικροί κτίσουν μια σωστή επικοινωνιακή εκστρατεία, δεν αποκλείεται να κινητοποιήσουν αυτήν τη μερίδα του εκλογικού σώματος προς όφελός τους πλήττοντας καίρια τα δύο μεγάλα κόμματα, που λειτουργούν με τη λογική της κατάχρησης εξουσίας, εκμεταλλευόμενα δηλαδή την πλειοψηφία που κατέχουν αθροιστικά στο Κοινοβούλιο», έλεγε στην εφημερίδα μας εκλογικός αναλυτής με εμπειρία στην ανάλυση του τρόπου δράσης του εκλογικού σώματος στην Κύπρο.
Προφάσεις εν αμαρτίαις
Στα πολιτικά καφενεία έχει ήδη ανάψει η συζήτηση για τις στοχεύσεις του ΔΗΣΥ αλλά και του ΑΚΕΛ πίσω από την αιφνιδιαστική κίνηση για υπερδιπλασιασμό του εκλογικού μέτρου, που θ' αποτελέσει καίριο πλήγμα στην απλή αναλογική και κατ’ επέκτασιν στην πλήρως αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η επίκληση της πολιτικής σταθερότητας ερμηνεύεται άμεσα ως πρόφαση, καθώς, όπως σημειώνουν όλοι όσοι γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, στο Προεδρικό σύστημα που ισχύει στην Κύπρο δεν τίθεται θέμα δεδηλωμένης, ενώ και η ανάγκη για κοινοβουλευτική πλειοψηφία του όποιου κυβερνώντος κόμματος δεν είναι τόσο αναγκαία από τη στιγμή που στη βάση στοιχείων πέραν του 90% των νομοσχεδίων περνούν από την Ολομέλεια με ομοφωνία.
«Σε κάθε περίπτωση το να μην έχει ένα κόμμα την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο είναι καλό γιατί αυξάνει την ανάγκη ευρύτερων συνεννοήσεων και άρα την καλλιέργεια συνεργασιών», σημείωνε στη «Σημερινή» εκλογολόγος, που πραγματοποιεί αυτήν τη στιγμή δημοσκόπηση, η οποία θα καταδείξει το νέο πολιτικό περιβάλλον.
Έτσι θα ήταν η Βουλή σήμερα
Για να καταδειχθεί τι ακριβώς σημαίνει για το πολιτικό σύστημα της Κύπρου η αλλαγή του εκλογικού μέτρου και παίρνοντας ως παράδειγμα το 4% που ενδεχομένως να είναι τελικά η κοινή συνισταμένη ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ, ανατρέξαμε στα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2011. Από την ανάλυσή τους προκύπτει ότι σήμερα θα είχαμε τετρακομματική Βουλή, με το Κίνημα Οικολόγων και το ΕΥΡΩΚΟ να μένουν εκτός. Αυτό όμως θα είχε ως αποτέλεσμα, από ένα σώμα 530.000 ψηφοφόρων, η άποψη τουλάχιστον 35 χιλιάδων εξ αυτών να μη μετρά. Αν σε αυτό το ποσοστό προστεθεί και η αποχή που είχε καταγραφεί στο 21,3% (σήμερα θα είναι πολύ υψηλότερη), που σε πραγματικό αριθμό αφορούσε σε 113.000 ψηφοφόρους, τότε αντιλαμβάνεται κανείς πόσο καίριο πλήγμα είναι στην πραγματικά αντιπροσωπευτική δημοκρατία.




