Ζήνων Τζέπρας
Γκαλερί Μορφή 18 Νοε-10 Δεκ

Η δουλειά του Ζήνων Τζέπρα κουβαλά μια παιδικότητα, μια αθωότητα και συνάμα μια ανησυχία. Και παρόλο που βλέπεις τους ήρωές του, αποδομένους καλλίγραμμα και μαστορικά σαν καρικατούρες στον καμβά, να ζουν την εμπειρία της παιδικής χαράς, εντούτοις πίσω από κάθε έκφραση, κρύβεται και μια φοβία. Πιθανόν ο αντικατοπτρισμός των συναισθημάτων του ιδίου του καλλιτέχνη. Άλλωστε, κάποτε παραδέχτηκε πως ανέκαθεν ήταν αρκετά καχύποπτος και νευρικός με τα παιχνίδια στις παιδικές χαρές και τα τρενάκια στο λούνα παρκ. Για τον ίδιο το κάθε παιχνίδι είναι σαν να αφαιρεί τη βεβαιότητα και την ασφάλεια που παρέχει το στέρεο έδαφος. Οι τραμπάλες, οι κούνιες και οι τσουλήθρες, σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, αποπροσανατολίζουν τον άνθρωπο από την οικογενειακή ασφάλεια και ζεστασιά, προσφέροντας έναν εφήμερο, και μερικές φορές εμπειρικό ενθουσιασμό που δεν σου δίνει τίποτα ουσιαστικό, παρά μόνο πρόκληση. Μήπως ο Τζέπρας να μην αναφέρεται στα πραγματικά λούνα παρκ και μόνο, αλλά να εννοεί κάτι πιο βαθύ; Τα προσωπικά λούνα παρκ της ζωής μας; Μια ζωή γεμάτη σκαμπανεβάσματα όπως τις τραμπάλες και τα αεροπλανάκια, με πολλά ανεβοκατεβάσματα και κατρακύλες σαν την τσουλήθρα, με αστάθειες σαν μια κούνια και με κύκλους σαν το καρουσέλ; Αστάθεια, φόβος, ανασφάλεια, ενθουσιασμός, προκλήσεις και έντονες εμπειρίες. Αυτή είναι η ζωή μας. Ένα παιχνίδι ενθουσιασμού που ίσως να σε παίρνει μόνο στην κατεύθυνση που εκείνη θέλει, όπως κάθε παιχνίδι του λούνα παρκ που δεν μπορεί να αλλάξει την πορεία της κίνησής του.