‘Ένα πάρτι για έξυπνους’
Έτσι έχει στο μυαλό του ο Γιάννης Μυλιώκας το πρόγραμμα που θα παρουσιάσει σε Πέραμα και Διαχρονική, όπου έξυπνους θεωρεί τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνονται τα τραγούδια του. Τραγούδια που, όπως λέει, δεν είναι και τα πιο εύκολα στον κόσμο αφού έχουν μια παραξενιά, έχουν μια άλλη γραφή.


Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το χιούμορ στους στίχους είναι trademark στην περίπτωσή σας;
Δεν ξέρω αν είναι ένας τρόπος προώθησης καινούργιων ιδεών, ή ένας τρόπος μιας διάθεσης που έχει αρχίσει να εξαφανίζεται, εγώ πάντως έχω σκοπό να διατηρήσω στη ζωή μου κι ένα χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο θα γελώ καθημερινά ό,τι και να γίνει. Βλέπω στενοχωρημένους ανθρώπους για πράγματα που όταν έρθουν οι πραγματικές στενοχώριες θα μετανιώσουν που στενοχωριόντουσαν για χαζομάρες…

Και ο αυτοσαρκασμός, πόσο ψηλά βρίσκεται στη λίστα με τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματά σας;
Πρώτος-πρώτος. Και γι’ αυτό ακριβώς μου δίνεται και το δικαίωμα να κοροϊδεύω ό,τι υπάρχει γύρω μου. Για τον ίδιο λόγο που στενοχωριέσαι, μπορείς να γελάσεις κιόλας. Ακόμα και να γλιστρήσεις και να πέσεις, μπορείς είτε να σηκωθείς και να βρίζεις είτε να γελάσεις με τον τρόπο που έπεσες. Κατά τ’ άλλα, πέρα από τον αυτοσαρκασμό, νομίζω ότι είμαι της σχολής των παλαιότερων ανθρώπων που προβληματίστηκαν πολύ πριν από εμάς, για εμάς. Υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι δούλεψαν πάρα πολύ για να έχουμε εμείς σήμερα όλα αυτά που έχουμε, εννοώ αυτά τα οποία νομίζουμε ότι φυτρώνουν στη φύση. Σε κανένα χωράφι δεν υπάρχουν πιρουνιές, κουταλιές, μαχαιριές, καρεκλιές, ή τραπεζιές. Και μέσα από αυτό το σκεπτικό, κοιτάζω να δω τι μπορώ να κάνω κι εγώ, πώς μπορώ να προσφέρω, πώς μπορώ να αξιοποιήσω το κοιμισμένο μου μυαλό. Με μία λέξη, είμαι εργασιομανής.
Μια και μιλάτε για εχθρό, ποιος είναι αλήθεια ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Φόβους και τέτοιου είδους συναισθήματα, έχω έναν τρόπο και τα πετώ από πάνω μου όπως την τρίχα απ’ το ζυμάρι. Δεν είναι καθόλου καλός σύμβουλος ο φόβος. Γι’ αυτό και οι φίλοι μου στο θέμα του θάρρους με χαρακτηρίζουν τρελό. Παίρνω αποφάσεις πολύ τολμηρές. Λένε ‘θα σε δείρουν, ‘θα σε σκοτώσουν’, ‘δεν λέγονται αυτά τα πράγματα’, αλλά εγώ δεν φοβάμαι. Ο χειρότερος φόβος που υπάρχει, είναι αυτός που ο ίδιος ο άνθρωπος βάζει μέσα στην καρδιά του. Η αγάπη για τη ζωή είναι ο δρόμος. Όταν ο άνθρωπος είναι αχάριστος, τότε αρχίζει τη μιζέρια του γνωστού μίζερου που πηγαίνει σε μια ταβέρνα και βγάζει την ψυχή του ταβερνιάρη, όχι για αυτά τα ωραία που έχει αλλά για αυτά που δεν έχει. ‘Δεν έχετε μύδια Ισπανίας;’. ‘Δεν έχουμε κύριε’. ‘Γιατί δεν έχετε κύριε;’. Αυτοί κοιτούν τι δεν έχει η ζωή. Εγώ κοιτώ τι ωραίο έχει η ζωή. Πιστέψτε με, περνώ πάρα πολύ καλά και αυτό το κόλπο δεν είναι δικό μου, μου το έμαθε η κόρη μου όταν μεγάλωνε, που έκανε ό,τι ήθελε και αποφάσισα κι εγώ, αντί να την συμβουλεύσω, να τη συμβουλευτώ. Μου ξαναθύμισε ότι είμαι και παιδί και τα παιδιά δεν είναι αχάριστα, τα παιδιά δεν φοβούνται.
Πάντως, οι φίλοι σας πρέπει να είναι πολύ τυχεροί. Νομίζω θα ήθελα να ήμουν ένας εξ αυτών.
Είμαστε φίλοι ρε συ. Ευχαριστώ για την ατάκα που μου ’δωσες γιατί εγώ αισθάνομαι πως είμαστε πνευματικά αδέρφια. Γιατί τα τραγούδια μου δεν είναι και τα πιο εύκολα τραγούδια του κόσμου, έχουν μια παραξενιά, έχουν μια άλλη γραφή. Η μουσική είναι η γνωστή μουσική. Ο λόγος, όμως, όπως τον χρησιμοποιώ, απευθύνεται σε έξυπνους, δεν απευθύνεται σε ηλίθιους. Και όταν ακούω ανθρώπους να λένε πως με πάνε, αυτό είναι πραγματικά τιμή για μένα.
Ξέρω ότι δεν σας αρέσει να βάζετε ταμπέλα στα τραγούδια σας. Θέλω να μου πείτε όμως ποιες είναι οι μουσικές αναφορές σας;
Λόγω του ότι τα τραγούδια, την εποχή που μεγάλωνα, είχαν μια μιζέρια παραπάνω από αυτήν που άντεχα, υπήρχε πολλή κλάψα στα λαϊκά, υπήρχε πολλή καφρίλα, αυτή βέβαια που υπάρχει και στις μέρες σε πιο περιορισμένη εμβέλεια, γύρισα προς τη σκηνή εξωτερικού, χωρίς να ξέρω αγγλικά τότε, απλώς γιατί είχαε μια ζωντάνια, μια αισιοδοξία. Μετά είδα ότι τα νησιώτικα, τα δημοτικά, οι καντάδες κ.λπ., όλα αυτά που υπήρχαν πριν από τα λαϊκά, είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον και κάπου εκεί ανάμεσα και κοροϊδεύοντας λίγο και το λαϊκό με κάποια τραγούδια σαν την ‘Σκύλα’, έδειξα περίπου μουσικά πού βρίσκομαι. Αυτό το παιχνίδι πάντως δεν έχει τελειωμό, αφού τώρα κάτι άλλο έχω στο νου μου. Είναι τρελός ο καλλιτέχνης, δεν σταματά ποτέ.
Δουλεύετε πάνω σε κάποιο καινούργιο πρότζεκτ δισκογραφικά;
Κάτι ετοιμάζω αλλά επειδή έχουν αλλάξει όλα στην Ελλάδα και όλοι παρακολουθούν 12 φορές την ημέρα ειδήσεις, τα πράγματα είναι πολύ ρευστά, ανάλογα με αυτό που συμβαίνει προχωρώ κι εγώ. Θα μπορούσα να προχωρήσω αν ήμουν μόνος μου, αλλά είμαι σε μια κοινωνία η οποία φοβάται, σκέφτεται, εμποδίζεται, κι έτσι δεν υπάρχουν προγραμματισμοί. Πάντως, καινούργια τραγούδια στα live μου παρουσιάζω.
Πώς θα παρουσιάζατε ένα δίσκο σήμερα;
Δεν ξέρω, δεν συμμετέχω στο γαϊτανάκι της παρουσίασης καινούργιων τραγουδιών. Το ζητούμενο για μένα είναι να γράψω ένα τραγούδι, να είμαι αληθινός απέναντι σε αυτά που αισθάνομαι κι αυτά που γράφω. Ακόμα και το ξεκίνημά μου ήταν τόσο καθοριστικό και τόσο ενδεικτικό για το τι θα γίνει με την περίπτωσή μου, που δεν αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων. Καμία σχέση με το πώς παρουσίαζαν όλοι τους δίσκους. Βγήκα το ’85, με τις χειρότερες συνθήκες γιατί ήταν καλοκαίρι, όλοι είχαν πάει για μπάνιο και τα μηχανήματα που τύπωναν τους δίσκους ήταν κλειστά. Έβγαλαν 500 και τους μοίρασαν σε όλη την Ελλάδα. Τα έπαιξαν δυο ραδιόφωνα όλα κι όλα. Την άλλη βδομάδα, τύπωναν 3000 δίσκους την ημέρα, καλοκαιριάτικα, σε 24ωρη βάση, ενώ ξαναγύρισαν οι υπάλληλοι πίσω για να προλάβουν τη ζήτηση. Εγώ την επαφή μου με τον κόσμο, την έκανα μέσα από το ‘Ποιμενικό ροκ’, θέλοντας να συστηθώ και να πω πως δεν θα πω τα πράγματα στενάχωρα -παρόλο που ο ίδιος έζησα πολύ στενάχωρα. Απλώς παρουσίασα 10 τραγούδια και ξαφνικά μου έδωσαν θυμάμαι κάτι πρωτοσέλιδα σε εφημερίδα με τίτλο ‘Θεσσαλονικιός πουλά περισσότερους απ’ όλους’.
Πώς θα είναι το πρόγραμμα των επικείμενων συναυλιών στην Κύπρο;
Θα παίξουμε ό,τι γουστάρουν τα σχήματα σε Πέραμα και Διαχρονική, ό,τι γουστάρει η Βιολέτα (Ίκαρη) και ανάλογα με αυτό που συμβαίνει, ό,τι γουστάρω κι εγώ. Δεν θέλω να τους πάρω τη μερίδα του λέοντος, θα τους βάλω με το ζόρι να εμφανίσουν ό,τι καλύτερο έχουν και αν χρειαστεί να πω και κάνα-δυο λιγότερα τραγούδια δεν χάθηκε ο κόσμος. Γενικά, θα δώσουμε ένα ραντεβού, να γελάσουμε, να στενοχωρηθούμε, να προβληματιστούμε, να ευθυμήσουμε, να ηρεμήσουμε, να σκεφτούμε. Ένα πάρτι για έξυπνους. Κάπως έτσι το έχω εγώ στο μυαλό μου.

Στο Πέραμα, Λεμεσός. Τετ 30 Σεπ & Σ 3 Οκτ, 22.30, €10. Πληρ. 25373763.
Διαχρονική, Λευκωσία. Παρ 2 Οκτ, 22.30. Πληρ. 99783455.