Άνοιξαν ορίζοντες

Θυμάμαι το ελληνικό κρασί στο Λονδίνο, μέσα της δεκαετίας του ’80. Τα πρώτα δείγματα των δραματικών εξελίξεων στο χώρο του ελληνικού κρασιού είχαν φτάσει στη Γηραιά Αλβιών και εκεί πήραμε σαν νεαροί οινοχόοι τις πρώτες γεύσεις των αλλαγών που μας επιτρέπουν τώρα να μιλάμε για επανάσταση, που δεν αφορά μόνο την παραγωγή κρασιού. Από τον Γεώργιο Κασσιανό, οινογράφο, οινοκρίτη, Πρόεδρο Συνδέσμου Οινοχόων Κύπρου

Η αφομοίωση της σύγχρονης τεχνολογίας -ανοξείδωτες δεξαμενές, οινοποίηση σε χαμηλές ελεγχόμενες θερμοκρασίες- από τους μεγάλους παραγωγούς στην αρχή, σε συνδυασμό με την επιστροφή στην Ελλάδα μιας φουρνιάς οινολόγων που είχαν σπουδάσει στο εξωτερικό και είχαν ‘βάψει’ τα χέρια τους με σπουδαία κρασιά, έφεραν το ελληνικό κρασί στα διεθνή πρότυπα γεύσης.

Τώρα πλέον η μύτη μαγνητίζεται από γοητευτικές μυρωδιές. Από τη μια, έχουμε διάσημες για την αρωματική τους δύναμη ξένες ποικιλίες, που δίνουν πάνω στο ελληνικό χώμα την ελληνική εκδοχή γι’ αυτές (Sauvignon Blanc και Chardonnay κυρίως). Από την άλλη, παρεξηγημένες ή χωρίς ταυτότητα ελληνικές ποικιλίες βρήκαν, χάρη στη σύγχρονη οινολογία, το πραγματικό τους πρόσωπο, παρουσιάζοντας τα άγνωστα αρωματικά και γευστικά τους χαρτιά. Η γεύση τους επιτέλους αποκτά τη δροσιά (οξύτητα) που εκτιμά πολύ ο σύγχρονος ουρανίσκος διεθνώς.
Αλλά και τα νέας γενιάς κόκκινα ελληνικά κρασιά ρίχνουν μαύρη πέτρα στις βαριές, παλιομοδίτικες εκδοχές τους. Στη γεύση τους μεταγγίζεται το άφθονο φρούτο και τα χαρίσματα της παλαίωσης στο δρύινο βαρέλι κολακεύουν τον ουρανίσκο μας. Ταυτόχρονα, τέλος του 1986, ξεκινούσαν οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες στο χώρο επικοινωνίας του κρασιού. Πυροδοτήθηκε έτσι το πλέον φανερό κομμάτι της επανάστασης.
Παλιά δεν είχε, παρά μερικές δεκάδες κρασιά, τώρα υπάρχει αύξηση της ποικιλίας των παραγόμενων κρασιών, άρα μιλάμε για εκατοντάδες. Λίγα χρόνια πριν, όταν μιλούσαν για κρασί, αναφέρονταν σε ελάχιστα ονόματα, τώρα ‘ψαχνόμαστε’ ανάμεσα σε δεκάδες παραγωγών. Οι οινοποιοί έπαιζαν με 10-12 ποικιλίες σταφυλιών. Τώρα έχουν μπει στο ‘παιχνίδι’ περισσότερο ή λιγότερο διάσημες διεθνείς ποικιλίες σταφυλιών, αλλά και αρκετές ξεχασμένες ελληνικές.
Διεθνείς τάσεις βρίσκουν θιασώτες και δημιουργούς στην Ελλάδα, επανάσταση συντελείται ακόμη και στο φτηνό κρασί για το καθημερινό τραπέζι. Τα φρουτώδη αρώματα ξεχειλίζουν, η γεύση πιο δροσερή και κρασιά που ωριμάζουν σε δρύινα βαρέλια και γίνονται πιο σύνθετα.
Η Ελλάδα ανταποκρίνεται στη διεθνή πρόκληση και τα ελληνικά κρασιά ανεβαίνουν συχνά στο potium των διεθνών διαγωνισμών.

2011 Κατώγι Αβέρωφ, Π.Γ.Ε. Μακεδονία, Μέτσοβο, €10.50 (Vinocultura)
Το Κατώγι Αβέρωφ είναι ένα κρασί που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με δύο μόλις λέξεις: Σταθερή αξία! Το πρώτο "καλό" ελληνικό εμφιαλωμένο ερυθρό κρασί εξακολουθεί να τιμά την ιστορία του, αφού φτιάχνεται από Cabernet Sauvignon (τα πρώτα κλήματα ξενικής ποικιλίας που καλλιεργήθηκαν στην Ελλάδα) και Αγιωργίτικο. Μπορεί εύκολα να συνοδεύσει όλα τα ψητά και μαγειρευτά κρεατικά του καθημερινού ελληνικού τραπεζιού, αλλά και να κεραστεί σε ποτήρι σε οποιαδήποτε ώρα και περίσταση. Σύνθετο, διαυγές, ερυθρό χρώμα, πλούσιες και ελκυστικές ανταύγειες, ιδιαίτερο μπουκέτο όπου τα αρωματικά χαρακτηριστικά δένονται ισόρροπα με το ιδιαίτερο άρωμα δρυός. Απαλή, γεμάτη αίσθηση στο στόμα με πλούσια αρωματικά χαρακτηριστικά.
2006 Chateau Πόρτο Καρράς, Π.Ο.Π. Πλαγιές Μελίτωνος, €18 (Spectus)
Από τα πρώτα μεγάλα ελληνικά κρασιά, το Ch?teau Porto Carras παντρεύει τις Μπορντολέζικες ποικιλίες με το ελληνικό Λημνιό, δίνοντάς μας τη δική του εκδοχή στα ποιοτικά ερυθρά παλαίωσης. Πληθωρικό, γεμάτο και πικάντικο, αποτελεί αγαπημένο συνοδό καλών κρεατοφαγικών συναντήσεων. Με έντονα πορφυρό χρώμα και μοβ ανταύγειες στη χρωματική του παλέτα, ένα μοναδικό μπουκέτο μικρών φρούτων του δάσους με γοητευτικές πινελιές βανίλιας στη μύτη και βελούδινο σώμα, το κρασί αυτό σφραγίζει την πολυπόθητη ποιοτική στιφάδα των τανινών της φλούδας των εκλεκτών σταφυλιών του Μελίτωνα.
2009 Κτήμα Χατζημιχάλη Cabernet Sauvignon Π.Γ.Ε., Αττική, €16 (Κάβα Πρότασης)
Γνωστή και ποιοτική ετικέτα ελληνικού Cabernet Sauvignon από το Κτήμα Χατζημιχάλη. Θα ικανοποιήσει απόλυτα τους φίλους της ποικιλίας και των καλών ερυθρών κρασιών. Βαθυκόκκινο συμπαγές χρώμα. Κομψό μπουκέτο αρωμάτων με κυρίαρχες νότες φραγκοστάφυλου, βατόμουρου, μύρτιλου, μπαχαρικών και αρωματισμένου καπνού. Έξοχος συνδυασμός δύναμης, πολυπλοκότητας και χάρης στο στόμα. Στρογγυλεμένες τανίνες, πλούσιο φρούτο και μακρύ επίμονο τελείωμα με μνήμες καπνού.
2014 Κτήμα Γεροβασιλείου Λευκό, Π.Γ.Ε. Επανωμή, €12.40 (Κάβα Διονύσιον)
Ένα από τα δημοφιλέστερα λευκά κρασιά στην ελληνική αγορά. Προκύπτει από το πάντρεμα δύο εξαιρετικών ελληνικών ποικιλιών, τη Μαλαγουζιά, που διακρίνεται για τη φινετσάτη αρωματικότατά της, και το Ασύρτικο, που χαρακτηρίζεται από μεταλλικότητα και εκρηκτική οξύτητα. Το αποτέλεσμα: δροσιστικό, κομψό, απολαυστικό. Το κρασί έχει λαμπερό αχνόξανθο χρώμα με πρασινωπές ανταύγειες. Η μύτη του είναι εκφραστική με εναλλασσόμενες εντυπώσεις, καθώς δίπλα στα εξωτικά φρούτα περνούν νότες πιπεριάς, γιασεμιού, πορτοκαλιού, πεπονιού, βοτάνων και λεμονιού. Η πρώτη επαφή με το στόμα αποπνέει ευγένεια, ενώ η συνολική παρουσία χαρακτηρίζεται από πλούτο, αρμονία ευχάριστη ζωντάνια και λεμονάτο τελείωμα.
2009 Καλλίστη Μπουτάρη, Σαντορίνη ΠΟΠ, €12.50 (Φωτιάδης Διανομείς)
Κλασική κι αυθεντική ετικέτα βαρελάτης Σαντορίνης, αδιαμφισβήτητη πρωτοπόρος της συγκεκριμένης -και πλέον ιδιαίτερα δημοφιλούς- κατηγορίας. Η ζύμωση σε δρύινο βαρέλι δίνει στα διακριτικά μεταλλικά και λεμονάτα αρώματα του Ασύρτικου μία πιο καβουρντισμένη και καπνιστή αρωματική διάσταση. Λαμπερό κίτρινο χρώμα, πολύπλοκα αρώματα παλαίωσης (ξύλο φουντούκια, καπνός και βανίλια) που δένουν αρμονικά με τα φρουτώδη αρώματα της ποικιλίας (μήλο, ροδάκινο). Πλούσιο, λιπαρό, στρογγυλό, με εξαιρετική δομή, μεταλλικότητα και έντονη αρωματική επίγευση.

Και δεν είναι μόνο αυτά που άνοιξαν τους ορίζοντες… σ’ άλλο τεύχος, Λαζαρίδης Κώστας και Νίκος, Σκούρας, Κτήμα Μερκούρη, Τσάνταλης, Κτήμα Παπαϊωάννου κ.ά.