Η Άννα και οι άλλες
Η Μαντάμ Σουσού, η εμβληματική ηρωίδα του Δημήτρη Ψαθά ζωντανεύει στη θεατρική σκηνή από την alpha square με πρωταγωνίστρια την Άννα Γιαγκιώζη. Η ταλαντούχα ηθοποιός αναμετράται με έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της και με μια από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες του Ελληνικού θεάτρου!
Φωτογραφία: Θεοδώρα Ιακώβου
Styling: Σοφία Ευσταθίου


Πώς νιώθεις που υποδύεσαι τη Μαντάμ Σουσού;
Αισθάνομαι χαρά κι έχω τρελό άγχος να τα καταφέρω.
Τι συμβολίζει για σένα αυτός ο ρόλος;
Τα οποιαδήποτε όνειρα μπορεί να έχει ένας άνθρωπος στη ζωή του. Είτε αυτά είναι μεγάλα και άπιαστα είτε απλά.
Παρακολουθούσες την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά;
Φανατικά, ωστόσο ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι θα υποδυόμουν αυτό το ρόλο. Όταν μου το πρότεινε ο Ανδρέας Αραούζος, ο σκηνοθέτης της παράστασης, ξετρελάθηκα. Ήταν λες και κάποιος εκεί πάνω μου έκανε πλάκα.
Πώς αντιμετωπίζεις το ρόλο σου αλλά και το έργο του Δημήτρη Ψαθά;
Μιλάμε για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που γράφτηκε τη δεκαετία του ’40 από έναν ευφυέστατο άνθρωπο, ο οποίος εμπνεύστηκε το χαρακτήρα αυτό από υπαρκτό πρόσωπο. Σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε να ανακάμψει από αλλεπάλληλους πολέμους, όπου οι άνθρωποι ήθελαν να ξεφύγουν από το βούρκο και τη φτώχεια, γεννήθηκε το σύνδρομο του Σουσουδισμού. Ημιμαθείς άνθρωποι, με λίγη έως και καθόλου μόρφωση, ονειρεύονταν ένα καλύτερο αύριο, που στη βαθιά ταξική κοινωνία του ’40 ερμηνευόταν ως απόκτηση μιας θέσης στην υψηλή κοινωνία του Κολωνακίου. Η Μαντάμ Σουσού είναι η προσωποποίηση αυτού του ευγενούς αλλά και άστοχου ονείρου. Είναι ο πόνος και η καρικατούρα της εποχής μαζί, μια γυναίκα με λίγα ‘γαλλικούλια’, ένα ‘φασαμάν’ στο χέρι και μια ιδέα από savior vivre που γίνεται η Πυργοδέσποινα του Μπύθουλα. Το ενδιαφέρον στο έργο είναι πως κάτω από αυτή την αστεία φιγούρα, με τα τσακισμένα φτερά στο μαλλί και τα ξύφτια ταγεράκια, υπάρχει μια υπέροχη, αληθινή ψυχή που πονά πραγματικά γιατί δεν μπορεί να ζήσει το όνειρο που θεωρεί πως της αξίζει.
Ποιες προκλήσεις έχει για σένα αυτός ο ρόλος;
Να μην υποκύψω σε ευκολίες. Είναι ένας δραματικός ρόλος μιας γυναίκας που ζει στη δική της πραγματικότητα και όλοι οι άλλοι την περνούν για τρελή. Δεν είναι. Είναι μια καλόψυχη, γενναιόδωρη και αθώα γυναίκα που τολμά να αμφισβητήσει τις κοινωνικές συμβάσεις. Επαναπροσδιορίζει τον εαυτό της ως αριστοκράτισσα και αυτό είναι η δική της επανάσταση. Μπορεί να είναι μια ξεκάθαρα άστοχη και ξεκαρδιστικά κωμική επανάσταση, αλλά για την ίδια είναι βαθύτατα αληθινή. Αυτή την αλήθεια θέλω να βρω. Αυτή είναι η πρόκλησή μου.
Ταυτόχρονα με τις πρόβες για τη Μαντάμ Σουσού, συμμετέχεις και στην παράσταση της Μαρίας Κυριάκου ‘Erofili Repeat’, που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια. Μίλησέ μου γι’ αυτό το έργο…
Πρόκειται για ένα έργο εντελώς διαφορετικό από τη Μαντάμ Σουσού. To ‘Erofili repeat’ είναι μια devised παράσταση, βασισμένη στο υπέροχο έργο του Χορτάτση. Η Μαρία αποφάσισε να το ανεβάσει μόνο με γυναίκες κι έναν άντρα ο οποίος δεν μιλά. Με αυτό τον τρόπο, όλες μας κάνουμε Ερωφίλη, Βασιλιά, Πανάρετο, Χορό, Σύμβουλο.....
Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να «προβάρει» ταυτόχρονα δυο διαφορετικά έργα;
Πάρα πολύ δύσκολο.
Φαντάζομαι πως το να ισορροπείς στις αντιθέσεις των ρόλων θα είναι και πολύ ψυχοφθόρο…
Ψυχοφθόρα είναι η δουλειά μας γενικά. Ισορροπία βρίσκεις. Άμα υπάρχει συγκέντρωση και καλή διάθεση, όλα γίνονται.
Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την υποκριτική;
Επαγγελματικά από το 2004. Δεν αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό το δρόμο, έτυχε. Μικρή ήθελα να ασχοληθώ με την όπερα. Στα δεκαεννιά μου αποφάσισα πως θέλω να γίνω ηθοποιός αφού είχα ήδη μπει στη Δραματική Σχολή και τελείωσα το πρώτο έτος.
Θυμάσαι την πρώτη σου δουλειά;
Αχ αυτά τα φαντάσματα του Εντουάρντο ντε Φιλίππο, σε σκηνοθεσία του δασκάλου μου Γιώργου Αρμένη. Ήμουν φοιτήτρια στο πρώτο έτος, όταν με έβαλε να κάνω αντικατάσταση της Μελίνας Βαμβακά.
Πώς ένιωθες στη σκηνή;
Υπέροχα. Σαν σε παιδική χαρά!
Η συνέχεια ποια ήταν;
Τελειώνοντας τη σχολή το 2004 άρχισα κατ’ ευθείαν να διδάσκω εκεί φωνητική τοποθέτηση και θεατρικό τραγούδι για τέσσερα χρόνια, ενώ παράλληλα για δύο χρόνια συνεργαζόμουν με το Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη. Μετά είχα μια συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο όπου είχα την τύχη να δουλέψω με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Ήταν και ο πρώτος χορός που έκανα σε Αριστοφάνη και ήμουν κατενθουσιασμένη. Μετά για σχεδόν τέσσερα χρόνια ήμουν στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Μ 'αυτά και μ' αυτά πέρασα έντεκα χρόνια στην Ελλάδα, μαγικά. Μετά γύρισα στην Κύπρο το 2010. Άρχισα τις συνεργασίες με ΘΟΚ, την ομάδα Persona, μια συνεργασία με το θέατρο Διόνυσος, ένα σίριαλ στο ΡΙΚ και τώρα με την alpha square.
Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η πορεία;
Δηλώνω από τους τυχερούς της δουλειάς. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζω συνήθως έχουν να κάνουν με το βαθμό δυσκολίας της κάθε παραγωγής. Για την ψυχή μου σίγουρα είναι δύσκολο. Κάθε φορά αφήνεις κι ένα κομματάκι σου, αλλιώς δεν γίνεται!
Απογοητεύσεις βίωσες ή την απόρριψη;
Μα φυσικά. Και απογοήτευση από παραστάσεις που δεν αγάπησα ή από ανθρώπους που με πλήγωσαν, αλλά και απόρριψη στη δουλειά. Αλλά αυτή είναι η σύμβαση του να είσαι καλλιτέχνης. Εκτίθεσαι κάθε μέρα, σε κάποιους αρέσεις, σε κάποιους όχι. Οk. Το λέω αυτό βέβαια αφού είμαι στη δουλειά σχεδόν δώδεκα χρόνια. Έχω κλάψει πολύ, έχω χαρεί, όλα είναι στο παιχνίδι.
Εργάστηκες αρκετά χρόνια στην Ελλάδα, πώς ήταν η εμπειρία;
Πέρασα υπέροχα. Ο τρόπος ζωής διαφέρει απλά, αυτό το ξέρουν όλοι. Στη δουλειά τα πράγματα πάνω-κάτω είναι ίδια. Απλά εδώ είναι πιο μικρό το κοινό και πιο λίγα τα θέατρα. Ποιοτικά εξαρτάται με το ποιους θα συνεργαστείς. Αλλά είχα εξαιρετικές συνεργασίες και εδώ κι εκεί. Σίγουρα στην Ελλάδα υπάρχει περισσότερο παιδεία και περισσότερος σεβασμός όσον αφορά στο θέατρο.
Γιατί αποφάσισες να επιστρέψεις στην Κύπρο;
Για τους γονείς μου.
Τα τελευταία χρόνια έχεις μια σταθερή πορεία στην υποκριτική, πόσο δύσκολο ήταν να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά;
Τα πράγματα δεν μπαίνουν ποτέ σε σειρά στη δουλειά μας. Έχω υπάρξει και άνεργη, και χωρίς χρόνο καθόλου για να ξεκουραστώ. Μόλις βρεις μια δουλειά αμέσως αρχίζεις να ψάχνεις για την επόμενη. Άρα ναι, τα πράγματα ήταν, είναι και θα παραμείνουν δύσκολα.
Είσαι ικανοποιημένη από τη μέχρι τώρα πορεία σου;
Πολύ. Έχω γευτεί και υπέροχα και καλά και κακά και άθλια πράγματα, άρα είμαι γεμάτη εμπειρίες. Μακάρι να με αντέξετε για να έχω κι άλλες!
Είναι κάποιες δουλειές που σε πήγαν ένα βήμα παραπέρα;
Όλες οι δουλειές μου με πάνε ένα βήμα παραπέρα.
Κάποιος άνθρωπος που συνάντησες στο δρόμο σου και καθόρισε τη διαδρομή σου υπάρχει;
Ο δάσκαλός μου Γιώργος Αρμένης.
Μετά τη ‘Μαντάμ Σουσού’, ποια είναι τα επόμενά σου επαγγελματικά σχέδια;
Ακόμα μια συνεργασία με τον Αντρέα Αραούζο, στην παιδική θεατρική παράσταση ‘Σταχτοπούτα’.
Την επιτυχία πώς την ορίζεις;
Αν περνάς καλά και εσύ και το κοινό έχεις πετύχει.
Νιώθεις πετυχημένη;
Όχι, αν πω πως πέτυχα δεν θα έχω κανένα στόχο για να συνεχίσω.

Info: Η Μαντάμ Σουσού σε σκηνοθεσία Ανδρέα Αραούζου που ανεβαίνει από την alpha square κάνει πρεμιέρα στις 17/10 στο Θέατρο Παλλάς (πληρ. www.tickethour.com.cy). Στις 14/11 θα παρουσιαστεί στο θέατρο Ριάλτο (πληρ. www.rialto.com.cy). Η παράσταση Erofili repeat θα παρουσιαστεί στις 2/10 στο Δημοτικό Θέατρο Λάρνακας, στις 6/10 στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου, στις 8/10 στο Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην Πάφο και στις 9/10 στο Θέατρο Ριάλτο στη Λεμεσό.