Το ατυχές παράδειγμα του Χονγκ Κονγκ
Ιστορικά, αξίζει να σημειωθεί ότι το Χονγκ Κονγκ αποτελεί ένα ημι-αυτόνομο καθεστώς, το οποίο υπάγεται ουσιαστικά στην Κίνα και αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης από την πρώην αποικιοκρατική δύναμη, τη Βρετανία, πριν το Λονδίνο αποφασίσει να παραδώσει το έδαφος στην Κίνα το 1997. Βάσει της σινο-βρετανικής συμφωνίας, η Κίνα υποσχέθηκε ότι το Χονγκ Κονγκ θα διατηρεί έναν σχετικά υψηλό βαθμό αυτονομίας, τουλάχιστον έως το 2047, εξαιτίας των στενών οικονομικών δεσμών που αυτό διατηρεί με την Κίνα.

Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο η Βρετανία εξασφάλισε παράλληλα τη δέσμευση ότι το Χονγκ Κονγκ θα ξεκινήσει, υποτίθεται, μια ομαλή μετάβαση στην εκλογική δημοκρατία, κάτι που αποδείχθηκε εκ των υστέρων ανέφικτο, δημιουργώντας κλίμα αστάθειας στο εσωτερικό της χώρας. Συγκεκριμένα, τον Σεπτέμβριο του 2014 στο Χονγκ Κονγκ ξέσπασαν μεγάλης έντασης επεισόδια, με βίαιες συγκρούσεις διαδηλωτών με την Αστυνομία. Αιτία των συγκρούσεων ήταν η απόρριψη εκ μέρους του Πεκίνου κάθε σκέψης για νέα μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος, αφού η Κίνα επέμεινε στο ότι οι υποψήφιοι για τις εκλογές του 2017 θα μπορούσαν να εγκριθούν μόνο από αυτήν.

Παρά το γεγονός ότι η Κίνα διαφημίζει επικοινωνιακά την απόφασή της για γενικές εκλογές το 2017, οι διαδηλωτές ήταν εξοργισμένοι, καθώς υποστήριξαν ότι η δομή του συστήματος αποκλείει κάθε πολιτικό του οποίου οι απόψεις αποκλίνουν από την κυβέρνηση του Πεκίνου. Επομένως, το καθεστώς του Χονγκ Κόνγκ, που αναφέρεται και ως «μια χώρα, δύο συστήματα», η αυτονομία αφορά ουσιαστικά το νομικό σύστημα, τη νομισματική πολιτική, την τελωνειακή πολιτική, τις πολιτιστικές αντιπροσωπίες, τα αθλητικά δρώμενα, τους νόμους μετανάστευσης, με τη «μητρόπολη» Κίνα να εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το Χονγκ Κονγκ τόσο διπλωματικά όσο και στρατιωτικά.

Υπενθυμίζεται, παράλληλα, ότι σε σχετική ερώτηση που τέθηκε στον Πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου στο Βρετανικό Κοινοβούλιο σχετικά με τις κινητοποιήσεις στο Χονγκ Κονγκ, ο κ. Κάμερον απάντησε ότι είναι σημαντικό ο λαός της πρώην βρετανικής αποικίας να είναι σε θέση να απολαμβάνει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα τα οποία ορίζονται στην αγγλοκινεζική συμφωνία, που συνήφθη προτού η Βρετανία επιστρέψει στην Κίνα την κυριαρχία επί του Χονγκ Κονγκ, το 1997. «Πρόκειται για σημαντικές ελευθερίες, οι οποίες διασφαλίζονται από αυτήν την κοινή διακήρυξη, και αυτά για τα οποία, πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να υψώσουμε το ανάστημά μας», είπε.