Στον παράδεισο της τζαζ
Ο Σωκράτης Ευσταθίου διοργάνωσε το πρώτο Paradise Jazz Festival στον Πωμό το ’99, τότε που λίγοι άκουγαν jazz στην Κύπρο. Και παρόλο που τα τελευταία χρόνια ο ίδιος δεν ζει εκεί, εντούτοις το φεστιβάλ όχι μόνο έχει ταυτιστεί με το χωριό και έχει καταστεί θεσμός αλλά ενδυναμώνεται κιόλας χρόνο με το χρόνο.


Τα τελευταία χρόνια ζεις στη Λευκωσία. Παρόλα αυτά, κάθε Αύγουστο επιστρέφεις στον Πωμό για το Jazz Festival.
Το Paradise Jazz Festival έχει ταυτιστεί με τον Πωμό και το Paradise Place και δεν τίθεται πια θέμα για αλλαγή τοποθεσίας. Μια χρονιά, το 2008, κάναμε ένα πείραμα πηγαίνοντας αλλού και αποτύχαμε, αν και είχε γίνει σε μια πανέμορφη τοποθεσία στην Πόλη, σε πιο κεντρικό σημείο, ενώ ήταν ίσως και η καλύτερη παραγωγή που κάναμε. Ο κόσμος, όμως, το σνόμπαρε και μπήκαμε αρκετές χιλιάδες μέσα, ενώ την επόμενη χρονιά που επιστρέψαμε στη βάση μας, ο κόσμος επανήλθε και το διασκέδασε δεόντως, αν και δεν υπήρχαν στο πρόγραμμα τόσο ηχηρά ονόματα.... Ένα φεστιβάλ που στηρίζεται κατά 90% από τον κόσμο πρέπει να σέβεται τις επιθυμίες του κοινού του.
Σου λείπει ο Πωμός;
Ναι, φυσικά μου λείπει ο Πωμός και κάποια στιγμή ελπίζω πως θα επιστρέψω μόνιμα. Ο λόγος που άνοιξα το Paradise το ’94 ήταν από μια ανάγκη για ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και όχι για οικονομικούς λόγους. Εκτός από την αδιαμφισβήτητη ομορφιά του τοπίου, μου πρόσφερε και μια ελευθερία στο να φτιάξω κάτι όπως το φανταζόμουν. Σε κάποια στιγμή όμως -πέρα από τη γενική οικονομική κρίση- αιχμαλωτίστηκα εσωτερικά στην εικόνα που είχα δημιουργήσει για τον εαυτό μου και έτσι κάποια στιγμή έπρεπε μετά από 18 χρόνια να εγκαταλείψω τον τόπο. Πέρασα όμως τόσες πολλές μοναδικές στιγμές που μου είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να απαντήσω στο τι μου λείπει περισσότερο.
Είναι κάτι ιδιαίτερο που χαρακτηρίζει το φετινό πρόγραμμα;
Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε προχωρήσει σε μια συνεργασία με αυτό που στην αφίσα μας το αποκαλούμε ‘Cyprus Jazz Musicians’, η οποία είναι μια ομάδα των καλύτερων και πιο αναγνωρισμένων μουσικών τζαζ της Κύπρου. Αυτή η ομάδα έχει και μια άτυπη επιτροπή και άτυπο ‘καλλιτεχνικό διευθυντή’ τον Γιώργο Κούλα με τον οποίο συνεργάζομαι πολύ στενά στην κατάρτιση του προγράμματος αλλά και σε άλλες πτυχές που αφορούν στην παραγωγή (φιλοξενία, ήχο κ.λπ.) και τον ισολογισμό του budget. Έτσι δημιουργήσαμε μια συμπαραγωγή με στόχο να προσφέρουμε μια πιο γερή πλατφόρμα για την προβολή των καλλιτεχνών του νησιού μας. Εδώ να πω πως η επιλογή του προγράμματος βασίζεται στο ποια είναι αντικειμενικά τα πιο ολοκληρωμένα projects στο σύνολό τους τη δεδομένη στιγμή και όχι στο ποιοι είναι οι καλύτεροι ή πιο γνωστοί ή οι πιο φιλικοί μουσικοί. Το ήθος, η γνώση του θέματος και η αντικειμενικότητα του Γιώργου (Κούλα), το διασφαλίζει αυτό, κάτι που για μένα έχει την πιο μεγάλη σημασία.
Ανέκαθεν θυμάμαι να δίνεις βήμα και να προωθείς κυρίως εγχώριους καλλιτέχνες και μπάντες.
Φυσικά... Το φεστιβάλ αυτό θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό των καλλιτεχνών του νησιού μας όπως και αυτοί βρίσκονται πάντα στο πλευρό μας. Κατά την άποψή μου είναι πολύ πιο σημαντικό να βοηθήσουμε στο ζύμωμα του εγχώριου δυναμικού παρά στην εισαγωγή ονομάτων με στόχο το θέαμα και την εμπορικότητα. Ο συνδυασμός αυτών θα ήταν φυσικά το ιδανικότερο σενάριο.
Θα μπορούσε κάποιος από τους φετινούς συμμετέχοντες, έστω άτυπα, να έχει ρόλο κράχτη για το φεστιβάλ;
Σίγουρα το highlight είναι το κουαρτέτο των Ειρηναίου Κουλλουρά και Γιώργου Κούλα, με τους προσκεκλημένους Asaf Yuria και Ofer Ganor, αλλά δεν πάνε πίσω όλα τα υπόλοιπα σχήματα. Οι Batukinio ετοιμάζονται πυρετωδώς, το project του Ανδρέα Ροδοσθένους έχει δέσει καλά μετά από πολύμηνες ηχογραφήσεις στο στούντιο και ζωντανές εμφανίσεις, ο πολύπειρος Ιωάννης Βαφέας έχει νέες ενδιαφέρουσες προτάσεις, ενώ το νεοφερμένο σχήμα από την Ολλανδία ‘The Other Quartet’ που όπως λέει και το όνομά του έχει μια άλλη άποψη προς την τζαζ ενσωματώνοντας στοιχεία από άλλες μουσικές όπως ροκ και φανκ, προσθέτει στο σύνολο το αλάτι και το πιπέρι σε ένα καλομαγειρεμένο φαγητό. Έτσι, για να απαντήσω στην ερώτησή σου, εμάς είναι η ποιότητα και η ισορροπία του συνόλου του προγράμματος που μας ενδιαφέρει και πιστεύω πως αυτό ενδιαφέρει και τον κόσμο μας.
Κάποιος που θα αποφασίσει να έρθει ως τον Πωμό για το διήμερο 7 & 8 Αυγούστου, τι άλλο θα μπορούσε να κάνει στην περιοχή για να γεμίσει το χρόνο του;
Η περιοχή ολόκληρη της Πόλης Χρυσοχούς είναι τόσο όμορφη που σηκώνει εξερεύνηση. Πέρα από τις ταβέρνες και τα μπαρ υπάρχουν τα φράγματα νερού της Αργάκας, Άγιας Μαρίνας και του Πωμού που προσφέρουν απίθανες διαδρομές στο δάσος. Επίσης, ο Παχύαμμος και η παράλια του, το λιμανάκι στον Πωμό, η Γιαλιά που κρύβει και ένα μοναδικό στεκάκι, το κάμπινγκ στην Πόλη και τόσα άλλα που καλά θα ήταν να τα ανακαλύψουν μόνοι τους. Ναι, βέβαια, και το ψάρεμα, η θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα, ο καλός ο κόσμος...

Τι σε ενώνει με τους καλλιτέχνες που συνεργάζεσαι για το φεστιβάλ πέρα από μια σχέση σε επαγγελματικό επίπεδο;
Κατ’ αρχάς η αγάπη τους για τη μουσική, μιας τέχνης καθαρά επικοινωνιακής. Αλλά υπάρχει και κάτι πιο βαθύ. Ξέρεις, σε μια σύγχρονη καθημερινότητα όπου όλα μετριούνται σε χρήμα, η ανάγκη αναμετάδοσης ηθικών και πνευματικών αξιών είναι τεράστια. Ο κάθε έντιμος καλλιτέχνης εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο και μας μιλά για αλήθειες πολύ πιο σημαντικές για την ψυχή μας σε αντίθεση με το πολιτικό-οικονομικό σκηνικό που μας φθείρει καθημερινώς και που θέλει να μας πείσει ότι είναι η μόνη πραγματικότητα. Το επαγγελματικό είναι καθαρά για να διασφαλίζει τη βάση, τη μουσική σκηνή. Τίποτα παραπάνω. Όταν μοιράζομαι χρόνο με καλλιτέχνες νιώθω πως ζω και αισθάνομαι.
16 χρόνια μετά, με ποιο τρόπο θα μπορούσες ενδεχομένως στο μέλλον να εξελίξεις αυτό το σημαντικό για την jazz σκηνή του νησιού φεστιβάλ;
Ίσως σου φανεί παράξενο αυτό που θα πω αλλά είμαστε ακόμα μακριά από τους στόχους μας. Ίσως να είμαστε κάπου στη μέση. Έχουμε δημιουργήσει μια γερή βάση. Είμαστε όμως μέσα στη διαδρομή και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Θα χρειαστούμε όμως την οικονομική υποστήριξη τρίτων, πέρα από την αξιοθαύμαστη υποστήριξη από το κοινό μας, που θα μας επέτρεπε να πραγματοποιήσουμε εκείνον τον άψογο συνδυασμό που ανέφερα πριν λίγο και να φέρναμε έστω έναν κράχτη, όπως το λες κι εσύ, ο οποίος θα προσφέρει μια πιο μεγάλη διεθνή προβολή στην εκδήλωσή μας και γενικά στο νησί μας. Εδώ, θέλω να πω πως με εκπλήσσει η απουσία επιχειρηματιών που μόνο καλά θα βλέπανε από μια σύνδεση του ονόματός τους με μια τόσο θεσμική εκδήλωση. Όταν τους μιλάς για τζαζ σε κοιτούν με ένα συγκαταβατικό ύφος και βάζουν τον φάκελο σε κάποιο συρτάρι που δεν θα ανοίξουν ποτέ... δεν πουλά για αυτούς. Το δε πελατειακό κράτος βρίσκει χιλιάδες προφάσεις. Έτσι, προς το παρόν προχωρούμε μόνοι, στο βαθμό που μας επιτρέπει η δύναμή μας παρέα με τον αγαπημένο κόσμο μας που μας στηρίζει ακλόνητο και μας εκτιμά και κατανοεί τις αδυναμίες μας.
Σωκράτη, τι έχεις κερδίσει μέσω του Paradise Jazz Festival;
Τη χαρά να είμαι κομμάτι του και την απόλαυση της διαδρομής του. Το ότι νιώθω πλούσιος από το πάρε-δώσε της κοινωνικής προσφοράς.

Paradise Place, Πωμός. Παρ 7 & Σ 8 Αυγ, 21.30, €10 (για κάθε βράδυ). Πληροφορίες στο facebook page Paradise Jazz Festival.