Το παρελθόν και το μέλλον της αναμέτρησης
1. Οι εκλογές διεξάγονται ως αποτελέσματα των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που έλαβαν χώρα μετά το δημοψήφισμα του 2007 στην Τουρκία, όπου υιοθετήθηκαν αλλαγές στην εκλογική διαδικασία, σύμφωνα με την οποία η διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών γίνεται πλέον κάθε τέσσερα αντί κάθε πέντε χρόνια και η εκλογή του Τούρκου Προέδρου απευθείας από τον ίδιο τον λαό και όχι μέσω ψηφοφορίας στην εθνοσυνέλευση.
2. Στο ίδιο δημοψήφισμα υιοθετήθηκε και η μείωση της θητείας του Προέδρου από επτά σε πέντε χρόνια, αλλά και το δικαίωμα επανεκλογής του για δεύτερη θητεία.
3. Οι βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιουνίου θα αποτελέσουν την τελευταία εκλογική διαδικασία για την Τουρκία μέχρι το 2019, όπου θα πραγματοποιηθούν τρεις εκλογικές διαδικασίες: Βουλευτικές, Προεδρικές αλλά και εκλογές τοπικής Αυτοδιοίκησης. Σύμφωνα με κάποιους Τούρκους αρθογράφους, αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού σε περίπτωση που το ΑΚΡ πετύχει τους στόχους του και επιβάλει και το προεδρικό σύστημα, θα βρίσκεται επικεφαλής όλων των θεσμών της χώρας, ασκώντας απόλυτη εξουσία.
4. Είναι η πρώτη φορά από το 2002 που ανήλθε στην εξουσία που συζητείται στην Τουρκία η πιθανότητα να μην δημιουργήσει το ΑΚΡ αυτόνομη κυβέρνηση. Οι δημοσκοπήσεις που φέρνουν το ΑΚΡ κοντά στο 40%, δείχνουν πως για πρώτη φορά το κόμμα παρουσιάζει φθίνουσα πορεία και η υποστήριξη των ψηφοφόρων έχει επηρεαστεί από τα σκάνδαλα που ταλανίζουν το κόμμα.
5. Όλα θα εξαρτηθούν από την είσοδο η όχι του φιλοΚουρδικού Κόμματος του Λαού στην Εθνοσυνέλευση. Η είσοδός του, πέραν από το γεγονός ότι μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη στις φιλοδοξίες του Ερντογάν, είναι επίσης σημαντική για την ύπαρξη ουσιαστικής αντιπολίτευσης στην τουρκική εθνοσυνέλευση.