Η συμβολή της ΕΣΣΔ στην αντιφασιστική νίκη


Φέτος στις 9 Μαΐου στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, προς τιμήν των 70χρονων της αντιφασιστικής νίκης, θα πραγματοποιηθεί η στρατιωτική παρέλαση, η οποία θεωρείται το κυριότερο γεγονός των εορτασμών αυτής της επετείου όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στο εξωτερικό. Πριν από δέκα χρόνια, με την ευκαιρία της 60ής επετείου της Νίκης, τη ρωσική πρωτεύουσα για να αποτίσουν φόρο τιμής στον άθλο του σοβιετικού λαού επισκέφθηκαν οι αρχηγοί των 53 χωρών. Και τώρα, στα πρόθυρα της νέας επετείου της Νίκης, μόνο οι 24 αρχηγοί κρατών συμφώνησαν να παρευρεθούν στη στρατιωτική παρέλαση. Μεταξύ των οποίων μόνο τέσσερεις αρχηγοί των ευρωπαϊκών κρατών. Δυστυχώς, οι αρχηγοί των κρατών-συμμάχων της ΕΣΣΔ -της Μεγάλης Βρετανίας και των ΗΠΑ- δεν θα επισκεφθούν τη Μόσχα.
Είναι φανερό ότι η άρνησή τους να έρθουν στη Μόσχα σχετίζεται με τη διαφωνία μερικών χωρών αναφορικά με τη στάση της Ρωσίας στο θέμα του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία. Επιπλέον, γίνονται δηλώσεις που αμφισβητούν τη συμβολή της Ρωσίας ως συνεχιστή της ΕΣΣΔ στη συντριβή της φασιστικής Γερμανίας. Η προετοιμασία για την Ημέρα της Νίκης γίνεται με φόντο μια πλατιά αντιρωσική προπαγάνδα από δυτικά ΜΜΕ, τις προσπάθειες της αναθεώρησης των αποτελεσμάτων του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, του ρόλου στη Νίκη που ανήκει σε μια είτε άλλη χώρα που πήρε μέρος σε αυτόν τον πόλεμο.
Το διεθνές φόντο το διαμορφώνουν η πολιτική και η οικονομική πίεση, οι κυρώσεις, η κρίση στην Ουκρανία, η αγανάκτηση της Δύσης λόγω επανένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία σύμφωνα με την ελεύθερη λαϊκή ετυμηγορία, οι παράλογες και αντι-ιστορικές προσπάθειες να παρουσιασθεί η ΕΣΣΔ, και όχι η φασιστική Γερμανία, ως εισβολέας, και τέλος οι δηλώσεις μερικών πολιτικών για την ανάγκη να μεταφερθούν οι γιορτασμοί αλλού, για παράδειγμα στο Βερολίνο. Αρκεί να θυμηθούμε τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Πολωνίας Γ. Σχετίνα, ότι τον Ιανουάριο 1945 το στρατόπεδο συγκέντρωσης Οσβέντσιμ απελευθερώθηκε όχι από τον Σοβιετικό αλλά από τον Ουκρανικό στρατό.
Όμως πρέπει να θυμηθούμε τον ρόλο της ΕΣΣΔ στη συντριβή των χωρών του χιτλερικού συνασπισμού. Το σοβιετογερμανικό μέτωπο από τις 22 Ιουνίου 1941 έγινε τόπος των αποφασιστικών εχθροπραξιών όλου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε τέτοιο μέχρι τις 9 Μαΐου 1945. Αυτό εκφράσθηκε με τις ποσότητες των στρατευμάτων, την ένταση και τις διαστάσεις των μαχών, καθώς και τη σημασία τους για τη συντριβή του εχθρικού συνασπισμού. Εκ των πραγμάτων, η έκβαση όλου του πολέμου καθορίστηκε στα πεδία μάχης κατά την άμυνα της Μόσχας, των μαχών του Στάλινγκραντ και του Κουρσκ. Και η σοβιετική σημαία υψώθηκε πάνω στο Ράιχσταγ τον Μάιο 1945.
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος για τον σοβιετικό λαό δεν ήταν απλώς αγώνας για την ελευθερία και την ανεξαρτησία, αλλά ήταν θέμα επιβίωσης. Στο βιβλίου του «Μάιν Καμπφ» ο Χίτλερ ανοικτά έθεσε ως προγραμματικό του στόχο την εξόντωση των Σλάβων, δηλαδή, πρώτ’ απ’ όλα, των Ρώσων, των Ουκρανών και των Λευκορώσων. Έτσι το στοίχημα για τον πληθυσμό της ΕΣΣΔ ήταν: είτε η νίκη και η συντριβή του φασισμού, είτε η πλήρης εξόντωση.
Εκτός από την υπεράσπιση της χώρας του, ο Σοβιετικός Στρατός πήρε μέρος στην απελευθέρωση των 11 ευρωπαϊκών χωρών με συνολικό πληθυσμό 113 εκατ. ανθρώπων. Η αποφασιστική συμβολή στη Νίκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι η Βέρμαχτ έχασε πάνω από 70% της δύναμής της στο ανατολικό μέτωπο. Πέραν τούτου, μετά τη συντριβή της φασιστικής Γερμανίας, η Σοβιετική Ένωση έκανε πόλεμο με τη μιλιταριστική Ιαπωνία μέχρι τη συνθηκολόγησή της.
Η ΕΣΣΔ πλήρωσε την πιο υψηλή τιμή της Νίκης. Έχασε στον πόλεμο 27 εκατ. ανθρώπους, από τους οποίους 11 εκατ. πέθαναν στα πεδία της μάχης και 2 εκατ. πέθαναν στην αιχμαλωσία, ενώ οι υπόλοιποι ήταν άμαχοι. Οι ΗΠΑ έχασαν 300 χιλ. ζωές, η Μεγάλη Βρετανία 370 χιλ., η Γαλλία 600 χιλ. Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν ότι οι απώλειες των συμμάχων ήταν σημαντικές, αλλά δεν συγκρίνονται με τον αριθμό των Σοβιετικών πολιτών που έχασαν τη ζωή τους. Το τίμημα που πλήρωσε η ΕΣΣΔ είναι αδιάψευστο επιχείρημα υπέρ του ότι στη Μόσχα, την πρωτεύουσα της ΕΣΣΔ στο παρελθόν και της Ρωσίας τώρα, πρέπει να διεξαχθούν οι κυριότεροι γιορτασμοί της επικείμενης επετείου της Νίκης. Όποιες προσπάθειες παραχάραξης ιστορίας, όποια γεωπολιτική συγκυρία, όποιες κυρώσεις δεν θα είναι σε θέση να κλονίσουν τη βεβαιότητα του λαού της Ρωσίας γι' αυτό.

Πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία