Η μονή
ανθρωποκεντρική
ιδεολογία

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΩΚΑ
Αποτελεί προσωπική πεποίθηση του αρθρογράφου το γεγονός ότι το μοντέλο της σοσιαλδημοκρατίας, ως έχουν διαμορφωθεί τα υφιστάμενα σύγχρονα πολιτικά, εμπορικά αλλά πολύ περισσότερο τα οικονομικά δεδομένα, τόσο στη μικρή μας πατρίδα άλλο τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και παγκοσμίως, συνιστά την πιο δίκαιη, την πιο αντικειμενική, με απλά λόγια την πιο ανθρωποκεντρική ιδεολογία. Άποψη την οποία ενστερνίζονται εκατομμύρια των συμπολιτών μας ανά την υφήλιο.
Οι άλλες δύο κοσμοθεωρίες και πρακτικές, δηλαδή από τη μια ο αχαλίνωτος κρατισμός που επικρατούσε πριν από τριάντα τόσα χρόνια στο άλλοτε σιδηρούν παραπέτασμα, δηλαδή την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση και τους «δορυφόρους» της δοκιμάστηκε διά μέσου του παράγοντα χρόνου, πλην όμως απέτυχε παταγωδώς.
Από την άλλη σκοπιά να είστε, λοιπόν, βέβαιοι, φίλτατοι αναγνώστες, ότι και στο για δεκαετίες «αντίπαλο δέος», δηλαδή τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό και την επικράτηση των κάθε λογής κεφαλαιοκρατών καθώς και των ολιγοπωλίων, με άλλα λόγια την επιβίωση των ολίγων εις βάρος των πολλών, έχει ήδη αρχίσει να διαβρώνεται και να φυλλορροεί. Έτσι λοιπόν θα το δούμε με μαθηματική ακρίβεια στα επόμενα, ας πούμε κατά προσέγγιση, πέντε με έξι χρόνια να διαλύεται στα εξ ων συνετέθη! Με αυτό λοιπόν «δεσμεύομαι». Αυτό λοιπόν σας το υπόσχομαι! Έτσι, ως θα έλεγε ένας οιοσδήποτε ουδέτερος ή καλύτερα αντικειμενικός παρατηρητής, θα έχει την ίδια ακριβώς τύχη με το μοντέλο του αχαλίνωτου Κρατισμού που επικρατούσε, ως ειπώθηκε και προηγουμένως, στο άλλοτε σιδηρούν παραπέτασμα η διαφορετικά στο πρώην ανατολικό μπλοκ.
Εδώ θα σταθώ λίγο για να στείλω ένα μήνυμα ελπίδας, μια νότα αισιοδοξίας σε όλους τους κατοίκους αυτού του πολύπαθου πλανήτη (θύματα και των δύο ακραίων, άδικων και, διαβρωμένων, κοσμοθεωριών) κυρίως των υπανάπτυκτων ή έστω των αναπτυσσόμενων χωρών, όπου καλή ώρα ανήκει και η μικρή Κύπρος μας, ότι, ναι, αγαπητέ μου αναγνώστη, υπάρχει μια «τρίτη διέξοδος», ή πιο εύστοχα υπάρχει μια σανίδα σωτηρίας!
Σημειωτέον, δε, αρκετές χώρες κυρίως του Τρίτου Κόσμου, λόγω της υφιστάμενης κατάστασης, έχουν βυθιστεί στο χάος, τη σήψη και τη διαφθορά, χωρίς ίχνος σχεδόν υγιών θεσμών, αρχών και αξιών. Ακολουθώντας λοιπόν στοχοπροσηλωμένα την οδό της ανάπτυξης, της ευημερίας και του λεγόμενου μικτού μοντέλου οικονομίας, το οποίο, όσο και αν ακούγεται σχήμα οξύμωρο, θα συνδυάζει ορισμένα έστω θετικά στοιχεία και από τους δύο ακραίους πλην χρεοκοποιημένους στην πορεία του χρόνου πόλους, αλλά ταυτόχρονα (και το τονίζω αυτό) θα εμπερικλείει κάτι το καινούργιο με διαφορετικές καινοτομίες, πιο δίκαιες και ισορροπημένες πρακτικές, καθώς και ριζικές τομές, έτσι ώστε αυτόματα η ψαλίδα που διαχωρίζει τους πλούσιους ή ευκατάστατους και στον αντίποδα τους φτωχούς ή μικρομεσαίους πολίτες θα έχει ως θετικό αντίκτυπο την αισθητή σμίκρυνση του εν λόγω χάσματος, που μαστίζει τους περισσότερους από εμάς τους «κοινούς θνητούς» ανά το παγκόσμιο.
Εμπρός, λοιπόν, γρηγορείτε, ξεχάστε την πολυθρόνα και τον ωχαδελφισμό, αφουγκραστείτε το νόημα των καιρών, βγείτε διαδηλώνοντας με σθένος στους δρόμους, διατρανώστε την επιθυμία σας, διεκδικήστε τα δίκαια και τα δικαιώματά σας, δώστε μια ευκαιρία στην ελπίδα, μια νότα αισιοδοξίας, δώστε τροφή στην ειρήνη και στην ελευθερία έκφρασης, χωρίς φόβο αλλά με πάθος, άλλωστε ας μην ξεχνάμε το κυριότερο συστατικό της επιτυχίας που εξυπακούεται στο εξής: «Κανείς δεν είναι ηττημένος αν νικηθεί, όμως ταυτόχρονα είναι ξοφλημένος αφότου σταματήσει να αγωνίζεται»!