Η κερκόπορτα και οι κράχτες

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ

Ο Μουσταφά Ακιντζί «παίζει» με την Αμμόχωστο. Συζητά μεν το θέμα αλλά με ανταλλάγματα. Και όπως ο ίδιος είπε, το κύριο αντάλλαγμα είναι το άνοιγμα του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου. Διεκδίκησε, μάλιστα, την πατρότητα της πρότασης. Που οδηγεί, κατ' ελάχιστον, στη λογική του “acknowledgment”, δηλαδή της αποδοχής δύο χωριστών οντοτήτων. Γιατί; Διότι, το θέμα του αεροδρομίου σχετίζεται με εκείνα του FIR και της εναέριας κυριαρχίας. Και όταν επί τούτων δοθούν εξουσίες προς την άλλη πλευρά, καθώς και το άνοιγμα του λιμανιού της Αμμοχώστου, οι Τούρκοι θα μας πατήσουν στον λαιμό! Καθότι θα επιβάλουν διχοτομική λύση προ της λύσης. Εφόσον θα αποκτήσουν ήδη μια μορφή Ταϊβάν γιατί να είναι διαλλακτικότεροι στις συνομιλίες;
Εάν προσέξει κάποιος τις τοποθετήσεις Ακιντζί διαπιστώνει ότι εκείνο που εμείς θα πάρουμε σε πρώτη φάση, είναι την έναρξη μελετών για τεχνικά ζητήματα που αφορούν την ανοικοδόμηση της πόλης. Και μετά βλέπουμε… Διότι πώς θα κατοικηθεί και πώς θα αρχίσουν οι δραστηριότητες στην Αμμόχωστο χωρίς ανοικοδόμηση; Και γιατί χρειάζονται ανταλλάγματα προς την τουρκική πλευρά για τις τεχνικές μελέτες. Άλλωστε, επί του θέματος, δηλαδή της Αμμοχώστου, υπάρχουν σχετικές δεσμεύσεις της τουρκικής πλευράς από το '79, κατά τις Δεύτερες Συμφωνίες Κορυφής, Κυπριανού - Ντενκτάς, όπως και σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ. Και χωρίς να αναφέρονται σε ανταλλάγματα.
Προσέξτε τι έχει συμβεί. Αντί εμείς να θέτουμε την επιστροφή της Αμμοχώστου ως ένδειξη έμπρακτης καλής βούλησης από μέρους της τουρκικής πλευράς, δώσαμε ως αντάλλαγμα το άνοιγμα του λιμανιού της πόλης υπό την αιγίδα της ΕΕ. Και αντί το δώρο να εκτιμηθεί, η Άγκυρα και η τουρκοκυπριακή ηγεσία ζητούν και τα ρέστα. Την Τύμπου και την αναγνώριση. Χωρίς στην ουσία να μπορούν εκ των πραγμάτων να επιστρέψουν οι νόμιμοι κάτοικοι της Αμμοχώστου. Αντιθέτως, η τουρκική πλευρά θα πάρει αμέσως το μέγιστο αντάλλαγμα, που αποτυπώνεται στη λογική των «δύο χωριστών οντοτήτων». Των «δύο κρατών».
Και αυτή η διχοτομική πολιτική δεν εκφράζεται μόνο από τον Έρογλου και την Άγκυρα. Είναι και πολιτική του κ. Ακιντζί. Ο οποίος μάς κάλεσε να μην συμπεριφερόμαστε ως κυρίαρχο κράτος εντός της ΑΟΖ. Διότι ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του «Πρόεδρο κράτους», αδελφού με την Τουρκία και που θα συνάψει ισότιμο συνεταιρισμό με τους «Ελληνοκυπρίους» και θα τριχοτομήσει την κυπριακή ΑΟΖ.
Ο νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης εκφράζει την πολιτική της διχοτόμησης με τον δικό του ευέλικτο τρόπο. Και με διάφορους κράχτες στην ελληνοκυπριακή πλευρά να υποστηρίζουν τη γραμμή αυτή στη λογική των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών. Και η φόρμουλά του για την Αμμόχωστο διατυπώνεται με τη μορφή της κερκόπορτας για τη διχοτόμηση και τη διάλυση. Το «οικονομικό μπουμ», στο οποίο αναφέρονται κάποιοι ευνουχισμένοι ηθικά και χρεοκοπημένοι πολιτικά «παραλήδες», που φλερτάρουν με την πρεσβεία των ΗΠΑ και της Βρετανίας, το μόνο που θα καταστρέψει είναι το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αργά ή γρήγορα θα πληγούν βαθύτατα και οι ίδιοι. Διότι πλανώνται πλάνην οικτράν, εάν νομίζουν ότι θα ανοίξουν οι κρουνοί του ουρανού και θα βρέχει χρήμα στην Αμμόχωστο. Η Άγκυρα δεν είναι τόσο ηλίθια για να τους αφήσει να κάνουν κουμάντο. Απόδειξη είναι τι συμβαίνει με τους Τουρκοκύπριους ηγέτες και μη.
Για μας η θέση είναι σαφής: Η επιστροφή της Αμμοχώστου δεν συνιστά πύλη για την διχοτόμηση, αλλά για την επανενσωμάτωση των κατεχομένων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συνιστά χώρο κοινής συμβίωσης και όχι υποταγής. Αποτελεί βασική πρόταξη στο Κυπριακό και απόδειξη από την άλλη πλευρά ότι έχει πρόθεση για λύση και όχι διάλυση. Επί του παρόντος και μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου ισχύει το δεύτερο. Δηλαδή η διάλυση.