«Θα στερηθώ την ελευθερία μου»
Η ΑΙΤΗΣΗ βασίζεται σε πολυεπίπεδη νομική βάση και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, στην οποία αναφέρει πως στις 31.3.2015 του επιδόθηκε κλήση να παρουσιαστεί στις 30.4.2015 ενώπιον του R.H. Naqvi σε ακρόαση κατηγορίας για παρακοή διατάγματος που εξέδωσε το εν λόγω πρόσωπο, το οποίο παρουσιάζεται ως Δικαστής στη Βρετανική Βάση Δεκέλειας. Αν, ισχυρίζεται, δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντιμετωπίζει «… πραγματική απειλή και κίνδυνο για τη σωματική του ακεραιότητα και τη στέρηση της ελευθερίας του…».

Ο δικαστής του Ανωτάτου, Μ. Χριστοδούλου, αφότου εξέτασε το υλικό που τέθηκε ενώπιόν του, αναφέρει στην απόφασή του: «Εγείρεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ελέγξει την εξουσία του R.H. Naqvi για άσκηση δικαστικών καθηκόντων και μόνο αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική μπορεί να εξεταστεί αίτημα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, που να του απαγορεύει να ασκεί τέτοια καθήκοντα.

Κατά συνέπεια, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προϋποθέτει δικαστική απόφαση ότι ο φορέας της θέσης -ο R.H. Naqvi- δεν νομιμοποιείται να ασκεί δικαστικά καθήκοντα, ζήτημα που αποτελεί αντικείμενο της (κυρίως) αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση εντάλματος Quo Warranto». Ως εκ τούτου, το δικαστήριο αποφάνθηκε πως «δεν υπάρχει δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος πριν από την εκδίκαση της κυρίως αίτησης…». Υπό το φως των πιο πάνω, το Ανώτατο απέρριψε την αίτηση ως «νόμω και ουσία έκδηλα αβάσιμη», με την εξέταση της κυρίως αίτησης να συνεχίζεται.