Editorial

Άνοιξη ήταν και πέρασε
Ευτυχώς να λες! Ο Μάιος, τυπικά τουλάχιστον, ανήκει -έτσι όπως μας έμαθαν στο σχολείο δηλαδή- στους ανοιξιάτικους μήνες. Καλά! Άνοιξη στην Κύπρο ζεις ένα μήνα κι αυτό αν είσαι τυχερός. Πες μου πού να προγραμματιστεί ο θερμοστάτης. Πού να προλάβει ο οργανισμός να μπει σε καλοκαιρινό πρόγραμμα λειτουργίας, όταν το μεσοδιάστημα είναι τόσο μικρό. Βέβαια, στο σχολείο μάς μάθαιναν κι άλλα πράγματα όπως για παράδειγμα ‘όταν σου δίνουν ένα χαστούκι, να γυρνάς και το άλλο σου μάγουλο’. Το έχεις δει εσύ αυτό στην πράξη; Και αναφέρομαι μόνο στις διαπροσωπικές σου σχέσεις. Έχεις δει κανέναν στο δρόμο να ‘μπινελικώνει’ κάποιον και αυτός ο κάποιος να χαμογέλα; Όχι. Εκτός κι αν το ‘θύμα’ έχει περάσει τα προηγούμενα 10 χρόνια δίπλα στον Δαλάι Λάμα και ήταν ο προσωπικός του βιογράφος, κι ως εκ τούτου οι διδαχές του δασκάλου έχουν αφομοιωθεί, ή έχει υποστεί λοβοτομή. Μήπως έχεις δει κανέναν στον πολιτικό βίο να το κάνει αυτό; Έναν από όλους αυτούς τους ‘δημογέροντες’ να χαμογελά με σοφία ως απάντηση στο χλευασμό; Όχι, εγώ το μόνο που έχω δει είναι όταν ρίχνει ο ένας χαστούκι, ο άλλος να του ανταποδίδει δεξί κροσέ και ο δημόσιος βίος να μεταλλάσσεται ως διά μαγείας σε πολλά και παράλληλα λαϊκά δικαστήρια με background ένα ικρίωμα να περιμένει να εκτελέσει επιτέλους την απόφαση.
Ζούμε όμορφες στιγμές στην Κυπριακή Δημοκρατία, που, όπως δήλωσε μια φίλη, ‘αισθάνομαι ότι το κράτος μας είναι χτισμένο πάνω από μια σκόνη’. Εγώ, από την άλλη, θεωρώ ότι η Δημοκρατία αυτή δυστυχώς είναι χτισμένη πάνω σε κινούμενη άμμο. Λίγο να κουνηθείς, λίγο να λυγιστείς ήρθε και σε ρούφηξε η μαύρη τρύπα. Αλλά ξυπνήσαμε! Καιρός δεν ήταν; Πόσο ακόμα να αντέχεις ο άνθρωπος τη θεωρία της ‘κουμπαριάς’ για να πορεύεσαι στη ζωή; Δεν ξέρω αν έχεις και εσύ την ίδια αίσθηση ότι αυτή την περίοδο θα αποκαλυφθούν τα πάντα. Γιατί νομοτελειακά αυτό συμβαίνει. Είναι ο νόμος του Μέρφι. Αν πάει κάτι στραβά σε παρασέρνει το ρέμα. Κατάσταση ντόμινο. Ο ένας πάνω στον άλλον.
Ή τουλάχιστον αυτό ελπίζω! Για να σταματήσουν οι εκπρόσωποί μας στη βουλή να θεωρούν ότι εκπροσωπούν ΕΠΕ (Εγκεφάλους περιορισμένης ευθύνης), να συνειδητοποιήσουν ότι πραγματικά θέλουμε ικανούς ανθρώπους σε εκείνη την αίθουσα. Ανθρώπους που πρώτα από όλα θα σέβονται την έννοια της δημοκρατίας και δεν θα μας θεωρούν ένα τσούρμο ανώριμους κατά λάθος ψηφοφόρους. Γιατί πολύ απλά ίσως να πάψαμε να είμαστε κιόλας.