‘Για να ισορροπήσεις στη γη θα πρέπει να έχεις το ένα σου πόδι στον αέρα’
Αφού έκανε τη διαδρομή του περνώντας από δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία, θέατρα, CD players αυτοκινήτων και παιδικά υπνοδωμάτια, ο ‘Τεμπέλης Δράκος’ συναντά επιτέλους μια Συμφωνική Ορχήστρα.

Το δικηγόρο στο επάγγελμα Γιώργο Χατζηπιερή τον γνώρισα πριν από μια δεκαετία, μόλις είχε κυκλοφορήσει ο ‘Τεμπέλης Δράκος’, η πρώτη του δουλειά με παιδικά τραγούδια. Έκτοτε έχει κάνει σπουδαία πράγματα. Κυκλοφόρησε την ‘Επιστροφή του Τεμπέλη Δράκου’, είδε και τις δυο δουλειές του να πωλούνται μαζικά σε Κύπρο αλλά και Ελλάδα (βρίσκονται μάλιστα πολύ ψηλά στη λίστα των charts με τις πωλήσεις της IFPI Ελλάδος), δουλεύει συνεχώς στο μυαλό του την ιδέα να παρουσιάσει τις δουλειές του και σε μορφή θεάτρου ή μιούζικαλ, έγραψε μουσική για τον ΘΟΚ, έκανε συναυλίες, ενώ μέσα σε όλα αυτά δεν σταμάτησε ποτέ να διαβάζει παραμύθια στα παιδιά του και να προσπαθεί να καλλιεργήσει τη φαντασία τους με κάθε τρόπο.

“Η φαντασία είναι το αντίβαρο της πεζότητας που ζούμε στην καθημερινότητά μας. Χωρίς τη φαντασία εγώ νομίζω θα ήταν πολύ δύσκολο να ισορροπούμε στη γη. Για να ισορροπήσεις στη γη θα πρέπει να έχεις το ένα σου πόδι στον αέρα. Το είπε και ο Ελύτης αυτό: Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη γη, ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της’. Ένα motto που εκτιμώ πάρα πολύ. Η φαντασία σού ανοίγει άλλους κόσμους, βλέπεις παραπάνω χρώματα, ακούς περισσότερους ήχους. Και μετά, το να ζεις μέσα από τη φαντασία, θεωρώ πως σε κάνει και καλύτερο άνθρωπο”.

Τυχερός άνθρωπος ο Γιώργος Χατζηπιερής και σπουδαίος δημιουργός! Αυτή την περίοδο βρίσκεται μάλιστα στη διαδικασία ετοιμασίας του τρίτου και τελευταίου δίσκου με τον οποίο θα κλείσει και ο κύκλος του ‘Τεμπέλη Δράκου’, ενώ παράλληλα θα ακούσει και τα τραγούδια του από μια συμφωνική ορχήστρα!

Η δεκάχρονη διαδρομή του ‘Τεμπέλη Δράκου’
Ο Τεμπέλης Δράκος απέκτησε μια προσωπική, δική του, δυναμική, πέρα από μένα, πέρα απ’ τη δισκογραφική εταιρεία, αγαπήθηκε πάρα πολύ από τον κόσμο, όχι μόνο στην Κύπρο αλλά στο πανελλήνιο. Αυτό ήταν ένα προσωπικό όραμα που είχα. Όταν δρας πολιτιστικά, πρέπει να δρας σε σχέση με όλη την Ελλάδα -όχι μόνο στο μικρόκοσμο της Κύπρου- και να συγκρίνεσαι με ό,τι υπάρχει στον ευρύτερο ελληνικό χώρο. Είναι σε όλα τα σχολεία, είναι σε όλα τα νηπιαγωγεία…

Η Λιλιπούπολη ως κίνητρο για δημιουργία
Η ‘Λιλιπούπολη’ είναι μια δουλειά που έγινε στη δεκαετία του ’80 και είναι αξεπέραστη. Δεν θέλω να τη χρησιμοποιήσω ως μέτρο σύγκρισης, απλώς τη χρησιμοποιώ ως κίνητρο για δημιουργία. Ήταν τόσο εμπνευσμένη δουλειά και τόσο ολοκληρωμένη που δεν νομίζω να την πλησιάσει ποτέ κανένας. Αλλά ούτε πρέπει να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα, έγινε τη συγκεκριμένη στιγμή, με τους συγκεκριμένους συντελεστές και δημιούργησε έτσι ένα στίγμα στον ελληνικό μουσικό χώρο.

Πρόσφορο το έδαφος αλλά δύσκολο το έργο
Είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις παιδικά τραγούδια αφού χρειάζεται αρκετή προσοχή. Γίνονται αρκετά πράγματα που δεν είναι όμως παιδικά αλλά παιδιάστικα. Τα παιδιάστικα είναι αυτά που θεωρούν ότι τα παιδιά είναι ένα άλλο είδος κατηγορίας ανθρώπων που πρέπει να τους λες ‘λα, λα, λα’ για να χαίρονται. Εγώ θεωρώ ότι τα παιδιά είναι ολοκληρωμένοι άνθρωποι, ολοκληρωμένες προσωπικότητες και απευθύνομαι ως ίσος προς ίσον. Και για να απευθυνθείς χρειάζεται υπερβολική ευαισθησία, θέλει υπερβολική προσοχή, τι λέξεις χρησιμοποιείς, πώς φροντίζεις την τελειότητα των κομματιών, να μην είναι παρατονισμένα, τα όργανα να είναι φυσικά, να δώσεις το καλύτερο στα παιδικά αφτιά για να μπορέσουν να το αποδεχτούν. Βεβαίως, δεν αρκεί μόνο αυτό, αφού πρέπει να υπάρχει και επικοινωνία.

Οι ηλικίες στις οποίες απευθύνονται τα τραγούδια
Όταν κάναμε τον πρώτο δίσκο, δεν ξέραμε τι απήχηση θα είχε. Μετά την τεράστια αποδοχή, είχαμε πρόσφορο έδαφος. Στο δεύτερο κάναμε έναν πειραματισμό, δηλαδή χρησιμοποιήσαμε πιο πολύπλοκες ενορχηστρώσεις κ.λπ. Από το feedback που είχαμε, ο δεύτερος άρεσε περισσότερο σε πιο μεγάλα παιδιά, όχι σε αυτά των 3-5 αλλά στα παιδιά των 5-8 ας πούμε. Τώρα, στη νέα δουλειά που θα κάνουμε, νομίζω θα είναι ένας μέσος όρος.

Οι συντελεστές του καινούργιου δίσκου
Η ομάδα θα είναι περίπου η ίδια, αφού υπάρχει και μια σχέση μαζί τους. Είναι όλοι φίλοι και ήθελα να υπάρχει μια συνέχεια σε αυτό το πράγμα. Ένα μέρος των τραγουδιών, τα μισά περίπου, θα είναι από θεατρικές παραστάσεις που έκανα με τον ΘΟΚ, τον ‘Τρελαντώνη’ και τις ‘Τρεις πριγκίπισσες που χόρευαν και τραγουδούσαν’, οπότε διάλεξα τα τραγούδια που δεν ήταν τόσο προσαρμοσμένα στο κείμενο αλλά μπορούσαν να σταθούν και από μόνα τους, τη μαγιά ας πούμε, ενώ προσθέσαμε και ορισμένα άλλα τραγούδια και πάλι με δικούς μου στίχους και μουσική, ενώ εννοείται, οι ενορχηστρώσεις θα είναι του Μάριου Τακούσιη με τον οποίο δουλεύουμε πάρα πολύ καλά. Σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία, θα είναι ο Μάλαμας, ο Απόστολος Ρίζος, ο Αλκίνοος, οι γνωστοί…

Ο Τεμπέλης Δράκος από Συμφωνική Ορχήστρα
Με προσέγγισε η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου και ο μαέστρος της Άλκης Μπαλτάς, ρωτώντας με κατά πόσο θα με ενδιαφέρει να κάνουμε αυτό το πράγμα, να παρουσιαστούν δηλαδή κάποια από τα τραγούδια μου από συμφωνικό σύνολο, στο φεστιβάλ με τίτλο ‘Η ορχήστρα είναι η πόλη: Το Πάρκο της Μουσικής’ που θα γίνει στο Πάρκο της Ακρόπολης, στις 23 Μαΐου. Μια πολύ τιμητική πρόταση αφού ο κύριος Μπαλτάς είναι ένας σπουδαίος μαέστρος και μάλιστα ανέλαβε να κάνεις ο ίδιος ενορχηστρώσεις για Συμφωνική Ορχήστρα. Αυτό είναι καθαρά project της Ορχήστρας, εγώ εδώ απλώς έχω υποβοηθητικό ρόλο. Δεν επεμβαίνω καθόλου, τους πρότεινα μόνο τους τραγουδιστές, έχουμε άψογη συνεργασία, αλλά είναι δική τους συναυλία και όχι δική μου. Δεν ξέρω ακριβώς τι έκανε, είμαι κι εγώ περίεργος και θέλω να τα ακούσω σαν ακροατής.