Juliette Binoche: ‘Υπάρχει μια ερωτική αποπλάνηση την ώρα του γυρίσματος’
Η βραβευμένη με Όσκαρ Γαλλίδα ηθοποιός, κάνει μια αναδρομή στη μακρά της πορεία, μιλά για τη γοητεία της υποκριτικής και για το πώς έχει συμβιβαστεί με το πέρασμα του χρόνου. Συντέντευξη: Joshua Rothkopf Μετάφραση/Απόδοση: Κλεάνθης Κλεάνθους
Μπορεί η ταινία ‘The English Patient’ (1996) του Anthony Minghella να χάρισε στην Juliette Binoche τη μεγαλύτερη της καλλιτεχνική αναγνώριση (ανήκει στην ελίτ των ξένων ηθοποιών που έχουν ένα βραβείο Όσκαρ στη βιβλιοθήκη τους), αλλά η γοητευτική Γαλλίδα σταρ μας έχει χαρίσει εξίσου σπουδαίες ερμηνείες σε φιλμ όπως το ‘Three Colors:Blue’ (1993), το ‘Chocolat’ (2000) και το ‘Certified Copy’ (2010). Η τελευταία της ταινία ‘Clouds of Sils Maria’ του Olivier Assayas, δίνει στην 51χρονη -πλέον- Binoche, την ευκαιρία να υποδυθεί ένα ρόλο που μόνο μια σταρ του βεληνεκούς της μπορεί να βγάλει σε πέρας: μιας πρώην ενζενί που ξεκινά να νιώθει την απειλή του ανταγωνισμού από τις πιο νέες γυναίκες που βρίσκονται γύρω της, όπως είναι για παράδειγμα η προσωπική της βοηθός, την οποία υποδύεται η Kristen Stewart.
Στο ‘Clouds of Sils Maria’ συναντάτε για δεύτερη φορά τον Olivier Assayas. Στο παρελθόν έχετε συνεργαστεί και με άλλους σπουδαίους σκηνοθέτες για περισσότερες από μία φορά. Πώς είναι αυτό;
Το λατρεύω. Έχω κάνει δύο δουλειές και με τον Anthony Minghella και με τον Michael Haneke. Στη δεύτερή σου συνεργασία με έναν σκηνοθέτη αποκτάς μια διαφορετική σχέση. Αλλάζεις, ωριμάζεις. Πάντα ονειρευόμουν ότι θα δούλευα με τον ίδιο σκηνοθέτη για πολλά χρόνια, να κάναμε και δέκα φιλμ μαζί.
Πώς ήταν αυτή τη φορά η συνεργασία σας με τον Olivier Assayas, με τον οποίο δουλέψατε για πρώτη φορά μαζί το 2008, στο ‘Summer Hours’;
Νιώθεις άνετα γιατί υπάρχει εμπιστοσύνη -όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πιο εύκολο. Στο ‘Summer Hours’, ο Oliver ήταν λίγο ντροπαλός μαζί μου. Δεν τον γνώριζα. Και είχα απογοητευτεί. Έτσι αυτή τη φορά θέλησα να σπρώξω την ικανότητά του να κατευθυνθεί περισσότερο προς τη γυναικεία πλευρά. Και οι δύο αγαπούμε πολύ τον Ingmar Bergman. Έτσι του είπα: ‘Τι λες για τον Bergman; Ο Bergman έγραφε για τις γυναίκες όλη του τη ζωή. Πρέπει να πας προς το άγνωστο’.
Και τι σας απάντησε; Ακούγεται λίγο σαν να τον φλερτάρατε.
Συμβαίνει κάτι στο γύρισμα, μια έλξη, ειδικά όταν υπάρχει μια κάμερα ανάμεσα σε εσένα και την ιστορία που καλείσαι να διηγηθείς. Ο ένας βλέπει και ο άλλος δίνει. Υπάρχει αδιαμφισβήτητα μια γοητεία σε αυτό, μια ερωτική αποπλάνηση την ώρα του γυρίσματος. Δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι θα σε οδηγήσει στο κρεβάτι. Όταν υπάρχει χημεία, σε γεμίζει και θέλεις να το ξανακάνεις. Δημιουργείς μια άλλη ζωή. Ξεχνάς ποιος είσαι στην πραγματικότητα.
Το κοινό που γνωρίζει την Kristen Stewart μόνο μέσα από τη συμμετοχή της στην τριλογία ‘Twilight’, θα εκπλαγεί όταν θα τη δει στο ‘Clouds of Sils Maria’ -είναι περίπλοκη και μυστήρια εδώ. Ποια ήταν η γνώμη σας γι’ αυτήν πριν το γύρισμα;
Είδα το ‘On the Road’ του Walter Salles όταν ήρθε στη Γαλλία. Και μπορούσα να δω τις δυνατότητές της, την ομορφιά της, την παρουσία της. Άλλα ήθελα να παρακολουθήσω μερικές συνεντεύξεις της, γιατί δεν είχα σχηματίσει ακόμη ολοκληρωμένη εικόνα. Βρήκα πολύ ευφυή, ασυμβίβαστο και αληθινό τον τρόπο που άκουγε τις ερωτήσεις και που απαντούσε. Είδα ‘κάτι’ σε αυτήν. Κάτι ‘άγριο’. Έτσι όταν άκουσα ότι την ενδιέφερε να παίξει το ρόλο της Valentine, ενθουσιάστηκα. Ο Oliver ήταν διστακτικός, ήθελε να υποδυθεί έναν άλλο ρόλο (μια ρηχή Χολιγουντιανή σταρ), κάτι που θα ήταν πολύ προφανές και αναμενόμενο πιστεύω.
Η ταινία μιλά για την κρίση της μέσης ηλικίας. Αυτό είναι κάτι που σας απασχολεί;
Ο τρόπος που το αντιμετωπίζω είναι να επιλέγω να κάνω πράγματα με τα οποία παθιάζομαι. Αυτό έκανα πάντα στη ζωή μου. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την ηλικία μας έχει γίνει τόσο αρνητικός και αυτό ενισχύεται ακόμα περισσότερο μέσω των media. Δεν ακούτε ανθρώπους να λένε: ‘Είμαι 40 ετών, αλλά είμαι πολύ πιο χαρούμενος από τότε που ήμουν 20;’ Ε, αυτό ακριβώς αισθάνομαι κι εγώ.
Μέσα από τις ερμηνείες σας νιώθω ότι σας γνωρίζω και εγώ από τότε που ήσασταν 20 χρονών. ‘Ταξιδεύετε’ καθόλου πίσω σε ρόλους που υποδυθήκατε στο παρελθόν, όπως για παράδειγμα αυτόν της Tereza το 1988 στο ‘The Unbearable Lightness of Being’ και αναρωτιέστε πόσο πολύ έχετε αλλάξει;
Θυμάμαι τα παιδιά μου, όταν ήταν πολύ, πολύ μικρά. Στην αρχή νιώθεις ένα τεράστιο συναίσθημα. Η αλήθεια εκείνης της στιγμής είναι μέσα σου. Οι αναμνήσεις μάς επιτρέπουν να είμαστε εκεί, όποτε εμείς θέλουμε. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τη δουλειά μου. Δεν νοσταλγώ τους παλιούς μου ρόλους, γιατί έχω την ικανότητα να τους ξαναζώ, όποτε εγώ το επιθυμήσω.
Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του ‘Godzilla’;
Όταν διαβάσω ένα σενάριο και δω μια πιθανή μεταμόρφωση, είμαι εκεί! Άλλά όχι με τον ‘Godzilla’ (γελά). Με συγκίνησε το μήνυμα του σκηνοθέτη Gareth Edwards, στο οποίο μου ζητούσε να λάβω μέρος στην ταινία. Σκέφτηκα ότι θα είχε πλάκα: ένα blockbuster Χολιγουντιανό παραμύθι. Υπάρχουν πολλοί πιστοί οπαδοί του ‘Godzilla’ εκεί έξω και ο γιος μου είναι ένας απ’ αυτούς. Ο γιος μου δεν ενδιαφέρεται συνήθως για τις ταινίες που πρωταγωνιστώ, έτσι τουλάχιστον τον έκανα να δει μία απ’ αυτές! (γελά)
Info: H Juliette Binoche πρωταγωνιστεί στην ταινία ‘Tusen Ganger God Natt’ (Χίλιες Φορές Καλυνύχτα) που θα προβληθεί την Παρ 22 Μαΐου & Κ 24 Μαΐου στο πλαίσιο του αφιερώματος στο Σκανδιναβικό Σινεμά που θα πραγματοποιηθεί στο Cine Studio στη Λευκωσία.
Λεζάντα
‘Δεν νοσταλγώ τους παλιούς μου ρόλους, γιατί έχω την ικανότητα να τους ξαναζώ, όποτε εγώ το επιθυμήσω’.
cine anoigma





