(ΒΑΛ ΜΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ Η ΧΑΡΙΣ ΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ)
Ο ΜΑΡΙΟΣ ΦΟΡΕΙ BLAZER ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ, ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ GUCCI

O ΜΑΡΙΟΣ ΦΟΡΕΙ ΚΑΠΕΛΟ ΑΠΟ ZARA, ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ ΑΠΟ GUCCI, ΤΙΡΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Ο ΜΑΡΙΟΣ ΦΟΡΕΙ POLO T-SHIRT ΑΠΟ GUCCI ΚΑΙ ΣΑΚΑΚΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Από τη Βαρβάρα Γεωργιάδου

Α talented boy
Μετά τις sold out παραστάσεις ‘Λαίδη Μάκμπεθ’ και ‘Tα 39 Σκαλοπάτια’, ο ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης Μάριος Μεττής ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη νέα του δουλειά. Πρόκειται για το έργο του Νικ Πέιν, ‘Μια Μέρα όταν Ήμασταν Νέοι’, που κάνει πρεμιέρα στο τέλος Απριλίου και που σίγουρα θα καθηλώσει.

Φωτογραφία: Μιχάλης Κυπριανού
Styling: Σοφία Ευσταθίου
Ευχαριστίες στο Moshi Moshi

H πρώτη του σκηνοθετική δουλειά Λαίδη Μάκμπεθ, ήταν sold out όπως και η δεύτερη ‘Τα 39 σκαλοπάτια’. Τα Θεατρικά Βραβεία Κύπρου που πραγματοποιήθηκαν πριν από μερικές ημέρες στην Κεντρική Σκηνή του ΘΟΚ, είχαν τη σκηνοθετική του σφραγίδα, ενώ ο Μάριος Μεττής και οι δουλειές του είχαν υποψηφιότητες σε τρεις κατηγορίες. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος στις κατηγορίες Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο ‘Παλτό’ του Νικολάι Γκόγκολ από την Ομάδα Paravan και Σκηνοθεσίας για τη ‘Λαίδη Μάκμπεθ’. Πέραν τούτου, οι δυο πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης παράστασης, Χριστόδουλος Μαρτάς και Νιόβη Χαραλάμπους απέσπασαν υποψηφιότητες Καλύτερου Ανδρικού και Γυναικείου Ρόλου. Τώρα ο ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης ανεβάζει το έργο του Νικ Πέιν, ‘Μια Μέρα όταν Ήμασταν Νέοι’ και αναμετράται με το χρόνο…

Σε τι αφορά η παράσταση ‘Μια μέρα όταν ήμασταν νέοι’;
Πρόκειται για ένα έργο του συγγραφέα Νικ Πέιν, τη μετάφραση του οποίου έχω κάνει ο ίδιος. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος για αυτή τη δουλειά. Στο έργο βλέπουμε δυο ανθρώπους σε τρεις ηλικιακά διαφορετικές στιγμές της ζωής τους. Στα 18, στα 39 και στα 78 τους χρόνια. Παρακολουθούμε τις υποσχέσεις που έδωσαν ο ένας στον άλλο, τα όνειρα που έκαναν, το πώς η ζωή άλλαξε αυτούς ή πόσο ίδιοι έμειναν. Βλέπουμε τα πράγματα που κάποτε ήταν για αυτούς σημαντικά και που τώρα παύουν να έχουν σημασία αλλά και το πώς ο χρόνος αλλοιώνει τα πάντα. Μου έρχεται στο μυαλό ένας στίχος του Ελύτη από τη Μαρίνα των βράχων ‘Ο χρόνος, γλύπτης των ανθρώπων παράφορος’.
Για επέλεξες το συγκεκριμένο έργο;
Διότι είναι καθαρά ανθρωποκεντρικό. Η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης φύσης, μου κινεί πάντα το ενδιαφέρον. Οι άνθρωποι είμαστε τόσο ευάλωτοι συναισθηματικά και τόσο αδύναμοι στο να χειριστούμε ακόμα και τον ίδιό μας τον εαυτό, που πολλές φορές γινόμαστε αυτοκαταστροφικοί.
Παρατηρώ ότι ο άνθρωπος και τα συναισθήματα έχουν σημαντικό ρόλο στις δουλειές σου…
Το θέατρο που με ενδιαφέρει είναι ανθρωποκεντρικό. Έχει πολύ πιο μεγάλο ενδιαφέρον να δεις τι συμβαίνει μεταξύ δυο ανθρώπων. Πώς ένας χαρακτήρας βιώνει τον έρωτα, το φόβο ή την απογοήτευση. Εγώ θέλω να συγκινούμαι στο θέατρο και όχι να εντυπωσιάζομαι απαραίτητα.
Ήθελες από μικρός να ασχοληθείς με την υποκριτική;
Ασχολήθηκα για πρώτη φορά με το θέατρο στο Λύκειο. Μου άρεσε μεν αλλά δεν ήταν κάτι που σκεφτόμουν να το σπουδάσω. Πήγα στην Αθήνα για σπουδές γραφιστικής και παράλληλα γράφτηκα σ’ ένα θεατρικό εργαστήρι στο Δήμο Ζωγράφου όπου έμενα. Όταν ξεκίνησα τα μαθήματα υποκριτικής αντιλήφθηκα πως το να είσαι ηθοποιός δεν είναι και τόσο απλό. Έτσι αποφάσισα να δώσω εξετάσεις για το Εθνικό. Δεν περίμενα ότι θα περάσω. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη όταν έμαθα τα αποτελέσματα. Έζησα τρία υπέροχα χρόνια στο Εθνικό.
Η πρώτη σου δουλειά ως ηθοποιός ποια ήταν;
Το ‘ΔΥΟ’ του Δημήτρη Παπαϊωάννου όπου πέρασα από οντισιόν. Δεν ήταν εύκολο να πάρω αυτή τη δουλειά. Την περίοδο που γινόταν η ακρόαση, στο Εθνικό κάναμε πρόβες για τις τελικές μας εξετάσεις. Ο καθηγητής μου, δεν μου έδινε άδεια για να πάω. Εμένα το όνειρό μου όμως ήταν να δουλέψω με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου. Έτσι πήγα και με πήραν στο ‘ΔΥΟ’. Βεβαίως αυτό είχε και το τίμημά του. Ο καθηγητής, μου έκοψε ένα αγαπημένο κομμάτι από το ρόλο που είχα στις τελικές εξετάσεις. Δεν το μετάνιωσα όμως.
Στην Αθήνα έχεις κάνει σημαντικές συνεργασίες και στο Εθνικό και στο ελεύθερο Θέατρο. Αισθάνεσαι τυχερός για αυτό;
Ναι, φάνηκα τυχερός. Βεβαίως όταν μιλάμε για τύχη, πάντα παίζουν ρόλο και οι ικανότητές σου και το ποιοι άνθρωποι θα περάσουν από το δρόμο σου.
Γιατί αποφάσισες να αφήσεις την Αθήνα και να επιστρέψεις στην Κύπρο;
Είχα απογοητευτεί πολύ. Έφυγα από εκεί το 2010 με την οικονομική κρίση. Θυμάμαι έτρεχα σε πολλές δουλειές, δεν είχα καθόλου χρόνο για μένα και τα χρήματα που έπαιρνα ήταν ελάχιστα. Για πολύ καιρό έμενα στην Αθήνα γιατί μπορεί οικονομικά να μην ήμουν ευχαριστημένος, ήμουν όμως καλλιτεχνικά. Με την κρίση δεν ήμουν ούτε καλλιτεχνικά ευχαριστημένος.
Η προσαρμογή στην Κύπρο ήταν εύκολη;
Πολύ εύκολη. Ξεκίνησα στο παιδικό του ΘΟΚ, βρήκα τους παλιούς μου φίλους και γενικά ήμουν ευχαριστημένος.
Η σκηνοθεσία πώς προέκυψε;
Νομίζω πως πάντα με ενδιέφερε. Λίγο-πολύ σκηνοθετούσα τον εαυτό μου στις παραστάσεις όπου συμμετείχα και πάντα μου άρεσε να έχω μια γενική εικόνα της παράστασης. Ήθελα πολύ να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον ένιωσα και μια ανάγκη να επικοινωνήσω διάφορα πράγματα. Βεβαίως πρέπει να σου πω πως δεν το είχα προγραμματισμένο να σπουδάσω σκηνοθεσία.
Η πρώτη σου σκηνοθετική προσπάθεια, η ‘Λαίδη Μάκμπεθ’, είχε τεράστια απήχηση. Το περίμενες αυτό;
Πήγε ανέλπιστα καλά, αλλά πρέπει να σου πω ότι είχα δυσκολευτεί πολύ να ανεβάσω αυτή την παράσταση. Πήγαινα από θέατρο σε θέατρο και ζητούσα να μου κάνουν την παραγωγή. Μου είπαν όλοι όχι. Κάποιοι δεν μου απάντησαν καν. Θεωρούσαν ότι επειδή πρόκειται για Σαίξπηρ δεν θα φέρει κόσμο. Έτσι αποφάσισα να την ανεβάσω μόνος μου. Είχα κάποια χρήματα στην άκρη, πολλοί φίλοι ήρθαν να με βοηθήσουν χωρίς χρήματα και κάποιοι για γελοία ποσά.
Θυμάσαι την πρεμιέρα;
Είχα τόσο πολύ άγχος που δεν κατάλαβα τι ακριβώς έγινε.
Εξίσου πετυχημένη ήταν και η παράσταση ‘Τα 39 σκαλοπάτια’ η οποία ξεκίνησε το Δεκέμβριο και συνεχίζεται ακόμη….
Ήταν και αυτό ευτύχημα. Το άγχος μου για αυτή την παράσταση ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Δεν ήταν δική μου παραγωγή, με εμπιστεύτηκε το θέατρο Διόνυσος και ήθελα να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Πριν από μερικές ημέρες σκηνοθέτησες τα Θεατρικά Βραβεία Κύπρου. Πώς ήταν η εμπειρία;
Ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα. Ήταν πολύ τιμητική η απόφαση της επιτροπής των Βραβείων Θεάτρου να μου εμπιστευτεί τη σκηνοθετική επιμέλεια της απονομής των βραβείων.
Πώς ήταν να σκηνοθετείς και να είσαι υποψήφιος;
Το αισθανόμουν περισσότερο σαν διπλή ευθύνη. Αλλά ήταν και η χαρά μου διπλή. Ιδιαίτερα χάρηκα για τα παιδιά, τους φίλους μου, που ήταν υποψήφιοι για τους ρόλους τους στην παραγωγή ‘Λαίδη Μάκμπεθ’ που είχα σκηνοθετήσει πέρσι. Σε τέτοιες παραγωγές χαμηλού προϋπολογισμού, το μόνο που μπορείς ουσιαστικά να προσφέρεις σε κάποιον συνεργάτη σου είναι την ικανοποίηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αυτό το κέρδος έχει μία άλλη, ιδιαίτερη αξία.
Τι σου αρέσει περισσότερο, να παίζεις ή να σκηνοθετείς;
Όταν παίζω θέλω να σκηνοθετώ και όταν σκηνοθετώ θέλω να παίζω. Δεν θα έπρεπε να κάνω και τα δυο ταυτόχρονα. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω κανένα πίσω.
Τι είναι η επιτυχία για σένα;
Να είσαι ευχαριστημένος και ευτυχισμένος με αυτό που είσαι.
Ποια σχέση έχει ο Μάριος του χθες με το Μάριο του σήμερα;
Αν σκεφτώ πώς ήμουν ως έφηβος και πώς είμαι σήμερα μιλάμε για δυο διαφορετικούς ανθρώπους. Ο τρόπος που αντιμετωπίζω τους γύρω μου, το πόσο πιο υπομονετικός και θετικός είμαι και πόση κατανόηση μπορώ να δείξω, όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με το πριν. Έχω ηρεμήσει πολύ και είμαι πολύ πιο αισιόδοξος!



INFO: Η παράσταση ‘Μια Μέρα όταν Ήμασταν Νέοι’ του Νικ Πέιν σε σκηνοθεσία Μάριου Μεττή κάνει πρεμιέρα στις ??????. Στην παράσταση συμμετέχουν οι Μάριος Μεττής, Νιόβη Χαραλάμπους και Θέμις Ππόλου. Τηλέφωνο για πληροφορίες: ??????????.











`