Πλούσια τέχνη σε φτωχούς καιρούς

Κάποιοι θεσμοί, όταν έχουν ιερό σκοπό, πάντα μεγαλώνουν. Για αυτό και ο θεσμός της Is not Gallery ‘Πλούσια τέχνη σε φτωχούς καιρούς’ ξεπερνά, για 7η συνεχή χρονιά, κάθε προηγούμενο, παρουσιάζοντας την πιο ολοκληρωμένη έκθεση από ποτέ.

Το να είσαι προνοητικός, πολλές φορές μπορεί και να φανεί χαζομάρα στα μάτια των κοντόφθαλμων. Ο ιδιοκτήτης τής Is not Gallery Άντρος ίσως να πλήρωσε κάπως ακριβά το τίμημα, αλλά ευτυχώς στο τέλος δικαιώθηκε. Από τότε που πρωτολειτούργησε την γκαλερί του φρόντισε να δημιουργήσει ένα θεσμό που θα εξυπηρετούσε και το πιο φτωχό φιλότεχνο κοινό. “Όταν φωνάξαμε πριν από 7 χρόνια για πρώτη φορά το σλόγκαν” επισημαίνει ο Άντρος, “πολλοί διαμαρτυρήθηκαν, και πολλοί χλεύασαν τον τρόπο που σκεφτόμασταν. Εμείς όμως ήμασταν ξεκάθαροι από την αρχή. Είχαμε σκοπό να φέρουμε τον κόσμο κοντά στην τέχνη και να αφήσουμε πίσω μας τετριμμένες αντιλήψεις, ειδικά της νεόπλουτης κυπριακής κοινωνίας, ότι η τέχνη αφορά μόνο τους ευκατάστατους”. Γι’ αυτό λοιπόν και καλεί νέους και παλαιότερης γενιάς καλλιτέχνες, με σύγχρονη ματιά στην τέχνη, να φέρουν ή να δημιουργήσουν έργα που θα πωληθούν σε χαμηλότερες τιμές με σκοπό να παρακινήσει το θεατή να έρθει πιο κοντά στην αγορά ενός έργου, κυρίως μάλιστα όταν η αξία πώλησής του δεν ξεπερνά τα €500 και το καλλιτεχνικό του κύρος δεν είναι υποδεέστερο. “Σε αυτό ήμασταν κάθετοι και εξηγημένοι” εξηγεί ο Άντρος, “ότι δεν θα παίρναμε οτιδήποτε, απλά και μόνο για να βάλουμε γνωστά ονόματα στην έκθεση, μόνο και μόνο για show. Ούτε μπήκαμε στη διαδικασία να εκθέσουμε έργα δεύτερης διαλογής και έργα που δημιούργησαν ‘κακοί’ καλλιτέχνες, επειδή δεν είμαστε έμποροι. Ζητάμε έργα σωστά και αρκετά δουλεμένα, με ιδέα και άποψη, ώστε να έχουν χώρο στην έκθεση. Το κοινό πλέον αντιλαμβάνεται πως θα επισκεφτεί μια έκθεση με κομμάτια που υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα μπορούσε να αγοράσει σε τέτοια τιμή, αν ήταν κάπου αλλού. Είμαι κι εγώ πρώτα καλλιτέχνης και μετά ιδιοκτήτης της γκαλερί και γνωρίζω καλά πως συμπεριφορές υπερτίμησης καταστρέφουν πάνω από όλα τον καλλιτέχνη και μετά την ίδια την τέχνη”. Ο θεσμός αυτός κατάφερε να προσελκύσει μέχρι στιγμής όχι μόνο φιλότεχνους και αγοραστές αλλά διάφορα σχολεία και πανεπιστήμια που επιθυμούν να ενημερωθούν για τις νέες τάσεις και τεχνοτροπίες. Πριν από 7 χρόνια ξεκίνησε με 30 καλλιτέχνες. Σήμερα φιλοξενεί 60 καλλιτέχνες από Κύπρο, Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία και Αγγλία, με έναν αριθμό έργων που ξεπερνά τα 250, παρουσιάζοντας ίσως την πιο πλήρη έκθεση από ποτέ, κυρίως από απόψεως τεχνοτροπίας, συμπεριλαμβάνοντας έργα ζωγραφικής, φωτογραφίας, γλυπτικής, κεραμικής και πολυμέσων. Φέτος λαμβάνουν μέρος ο διεθνώς αναγνωρισμένος εικαστικός Stefano Bonacci, από την Ιταλία, βραβευμένος το 2014 με το βραβείο Jackson Pollock και ο διεθνής καλλιτέχνης και συνεργάτης του ιδρύματος MIRO, Marios Teriade Eleftheriades από τη Γαλλία.

Εγκαίνια 4 Φεβ, Is Not Gallery, Λευκωσία, 20.00. Πληροφορίες 22343670, 99569498. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 4/3.