Αξιούμεν Ένωσιν της Κύπρου…
Η Κύπρος ιστορικά, γλωσσικά, πολιτιστικά και εθνολογικά είναι ελληνική. Και εκείνην την15η Ιανουαρίου 1950, μετά από κυοφορία αιώνων, δεινά, ελπίδες, προσδοκίες, ο κυπριακός Ελληνισμός ανέμελψε και υπέγραψε εκείνο το θρυλικό, «Αξιούμεν Ένωσιν της Κύπρου μετά της Μητρός Ελλάδος». Πέντε χρόνια αργότερα, ο προαιώνιος και διαιώνιος πόθος τόσων γενεών Ελλήνων έπαιρνε ένοπλη σάρκα και οστά, διά του ανεπανάληπτου και λαμπρού απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Οι Έλληνες της Κύπρου πάντοτε ήσαν έτοιμοι να δώσουν το αίμα τους και να αφήσουν τα κόκκαλά τους στα πεδία μαχών και αγώνων για εθνική αποκατάσταση.
Δεν ευθύνεται ο κυπριακός Ελληνισμός αν ο πόθος και το δίκαιο αίτημα της Ένωσης της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα δεν υλοποιήθηκε. Γι’ αυτό βαρύτατες ευθύνες φέρουν όσοι κυβέρνησαν την Ελλάδα και την Κύπρο. Όλοι οι ήρωες της ΕΟΚΑ, οι αγωνιστές, οι απλοί πολίτες γεννήθηκαν, αναγιώθηκαν και πέθαναν με το όραμα της Ένωσης. Αυτή έπρεπε να ήταν η σωστή κατάληξη τόσων αιμάτων, τόσων θυσιών, τόσων ηρωικών θανάτων. Οι απαγχονισθέντες, οι πίπτοντες στα πεδία της μάχης, μίαν κραυγήν έβγαζαν και μίαν ευχήν ως ιεράν παρακαταθήκη άφηναν στα παιδιά και στους Έλληνες της Κύπρου: Την Ελλάδα μας αγαπούμε και με αυτήν θέλουμε να ενωθούμε. Εξήντα πέντε χρόνια αργότερα, οι Ενωτικοί της Κύπρου δεν σβήνουμε το όραμα, επειδή η Ελλάδα μας είναι διαχρονική και ζώσα στις καρδιές, ανεξάρτητα από ανεπαρκείς διοικούντες.
Σ.Ι.

Γιατί η Κύπρος έμεινε μόνη;
Γράφτηκε στον Τύπο, χωρίς να διαψευστεί, πως κατά τη σύναξη του άτυπου Συμβουλίου Αρχηγών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να δικαιολογήσει την ολέθρια μεταστροφή του και να διασυνδέσει το φυσικό αέριο με το εδαφικό, πως η Κύπρος έμεινε μόνη. Ότι κανείς δεν μας υποστηρίζει, άρα τι να έκανε ο καημένος ο Πρόεδρος; Όλα αυτά συνιστούν παταγώδη αποτυχία της λεγόμενης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής του, που κατήντησε μονοδιάστατη, δηλ. προσκολλημένη στις ΗΠΑ και συνακόλουθα στη Βρετανία.
Ήταν ωραία εκείνη η δήλωση του Μπάιντεν, τον περ. Μάιο ότι, «η Κύπρος είναι ο νέος πιο σημαντικός στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ στην περιοχή της Αν. Μεσογείου». Δεν διευκρίνισε πως ο πιο σημαντικός στρατηγικός σύμμαχός τους είναι η Τουρκία, άσχετο αν δεν την χωνεύουν αλλά την έχουν ανάγκη. Γιατί, λοιπόν, η Κύπρος έμεινε μόνη, αφού ο Πρόεδρος και οι συνεργάτες του μας διαβεβαίωναν καθημερινά ότι όλοι ενδιαφέρονται για εμάς και μας υποστηρίζουν; Στα λόγια, βέβαια, και στις ανέξοδες δηλώσεις. Η παραδοχή Αναστασιάδη για αποστασιοποίηση ακόμα και από παραδοσιακούς φίλους μας, όπως η Ρωσία και η Γαλλία, είναι πιστοποίηση της έλλειψης συνέπειας, σταθερότητας και σοβαρότητας στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση απλώς μιλούν αλλά κατά κανόνα δεν φαίνονται να εννοούν αυτά που εξαγγέλλουν. Γιατί οι ξένοι να τους πάρουν στα σοβαρά;
Σ.Ι.