Κανείς δεν είναι σίγουρος…

Δεν θα ισχυριστώ ότι έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση περί απομάκρυνσης του Γιώργου Δώνη από τον πάγκο του ΑΠΟΕΛ.
Οι τελευταίες εμφανίσεις που δεν ξεπέρασαν τη μετριότητα σε Ευρώπη και κυρίως στο πρωτάθλημα, είναι γεγονός ότι μεγάλωσαν τη μουρμούρα όλων όσοι αμφισβητούσαν την παρουσία του Ελλαδίτη τεχνικού στον πάγκο των «γαλαζοκιτρίνων».
Είναι αλήθεια ότι σπάνιο φαινόμενο ήταν στη φετινή περίοδο να φτάσει σε ψηλές πτήσεις ο ΑΠΟΕΛ.
Όμως, μέχρι και τη 10η αγωνιστική έπαιρνε τα αποτελέσματα που ήθελε και οδηγούσε την κούρσα, έχοντας μάλιστα διπλή αποστολή μέχρι να ολοκληρωθούν οι υποχρεώσεις του στην Ευρώπη.
Αυτή ήταν και η δικαιολογία για τις εμφανίσεις στην Κύπρο, μέχρι που η εικόνα ουσιαστικά χειροτέρεψε όταν από τις αρχές Δεκεμβρίου, ο ΑΠΟΕΛ αποχαιρέτησε την Ευρώπη.
Όμως, όπως και να το δει κανείς, όταν απομακρύνεται από το πόστο του ένας προπονητής που κατέκτησε νταμπλ σε μια περίοδο που ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς και έβαλε την ομάδα σε ομίλους του Τσιάμπιονς Λιγκ και ταυτόχρονα η ομάδα του είναι στην κορυφή -έστω με συγκάτοικο τον Απόλλωνα-, αποτελεί είδηση και χρήζει ανάλυσης.
Αποδεικνύεται όμως στην πράξη ακόμη μια φορά ότι στον πάγκο της όποιας ομάδας, ειδικά από τις μεγάλες και πρωταγωνίστριες, κανένας δεν μπορεί να νιώθει σιγουριά για την επόμενη μέρα και βεβαίως για την ίδια τη θέση...
Δεν είναι η πρώτη φορά που απομακρύνεται από τον πάγκο του ΑΠΟΕΛ προπονητής που είναι αήττητος ή που διεκδικεί πρωτάθλημα, όπως έγινε με τους Μάριο Κωνσταντίνου και Ιβάν Γιοβάνοβιτς επί προηγούμενης προεδρίας Πρόδρομου Πετρίδη.
Βεβαίως, σε τέτοια περίπτωση, ο καθένας κρίνεται εκ του μελλοντικού αποτελέσματος.
Πάντα υπάρχει το ρίσκο μιας αντικατάστασης, ειδικά όταν αυτός που αποχωρεί έχει σφραγίσει μια εποχή και έχει πετύχει σημαντικά πράγματα.
Από την άλλη, οι έχοντες την ευθύνη της ομάδας ασφαλώς και έχουν καλύτερη άποψη από τον καθένα για το τι περιμένουν και τι βλέπουν στο γήπεδο να βγαίνει από προπονητή και παίκτες.
Είναι λογικό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε κάθε περίπτωση, η ουσία είναι όμως ότι ο απόλυτος κριτής θα είναι ο μήνας Μάιος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις εγχώριες διοργανώσεις.
Το τονίζω αυτό, γιατί για τον ΑΠΟΕΛ και τον Απόλλωνα τουλάχιστον, στα τελευταία χρόνια, σημαντικό ρόλο στο να θεωρηθεί η σεζόν πετυχημένη παίζει και η παρουσία και, κυρίως, η πορεία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Πάντως, είναι άξιο αναφοράς ότι τα δυο μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του φετινού τίτλου έχουν ήδη αλλάξει τεχνική ηγεσία, με την οποία είχαν εισέλθει στους ομίλους των ευρωπαϊκών διοργανώσεων που συμμετείχαν.
Είναι και αυτό δείγμα των πολύ υψηλών απαιτήσεων που έχουν οι διοικήσεις αλλά και των πολλών πιέσεων που δέχονται από μερίδα του κόσμου τους, που δεν έχει την υπομονή να αναμένει την εξέλιξη των πραγμάτων.
Κατά τα άλλα, μετά την ολοκλήρωση της 15ης στροφής, αυξήθηκε το ενδιαφέρον και για πάνω και για κάτω και πλέον είναι καιρός να ασχοληθούμε και λίγο με το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι…