Η χρονιά του Σενέρ και της Ντογούς

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Δύο συμπατριώτες μας της άλλης πλευράς σκέφτομαι πιο έντονα από κάθε άλλον, σήμερα, τελευταία ημέρα του 2014, που σφράγισε τα σαράντα χρόνια της τουρκικής εισβολής και κατοχής της μισής πατρίδας μας - τον δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ και την πολιτικό Ντογούς Ντεριά. Βρίσκονται και οι δύο στο ψηλότερο σκαλοπάτι της δικής μου αξιακής κλίμακας και είναι, για μένα, οι άνθρωποι της χρονιάς που φεύγει, γιατί ρισκάρουν την ίδια τη ζωή τους, για το ιδανικό της συμφιλίωσης, στηριγμένης, όμως, στην αλήθεια.
Η Ντογούς, που κάλεσε τους Τουρκοκυπρίους να μην ξεχνούν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος Ελληνοκυπρίων και τους βιασμούς γυναικών από τον τουρκικό στρατό το 1974, προκαλώντας το μένος αρρωστημένων εθνικιστών και μισογύνηδων στα κατεχόμενα και στην Τουρκία.
Και ο Σενέρ, που την στήριξε ολόψυχα με την αρθρογραφία του, όλες αυτές τις μέρες της δοκιμασίας της.
Μόλις χθες η εφημερίδα του Λεβέντ, «Αφρίκα» (Αφρική), επέκρινε τον Μπερτάν Ζάρογλου, πρόεδρο ενός Συνδέσμου Τούρκων εποίκων, που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες της Ντογούς Ντεριά και την απείλησε ότι, «όλοι αυτοί που προσβάλλουν την πατρίδα, το έθνος, τη σημαία, το κράτος και την ισλαμική θρησκεία, θα έρθει μια μέρα που θα πληρώσουν βαρύ τίμημα».
Έγραψε ο Σενέρ Λεβέντ ότι «όσοι προσπαθούν να μας αποδείξουν ότι είναι πατριώτες, λέγοντας ότι δεν βίασε Ελληνοκύπριες γυναίκες και κορίτσια ο τουρκικός στρατός, ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο από εν δυνάμει δολοφόνοι. Αποκαλύπτουν με αυτήν τους τη στάση ότι, σε παρόμοιες περιπτώσεις, θα είναι και οι ίδιοι βιαστές. Δεν διαφέρουν καθόλου από εκείνους που διέπραξαν ομαδικά εγκλήματα πριν από σαράντα χρόνια και ακόμα συνεχίζουν να ζουν ανάμεσά μας, χωρίς να τους επιβληθεί καμιά απολύτως τιμωρία».
Απευθυνόμενος, δε, στον Ομέρ Φαρούκ Οζ, διευθυντή της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος του Ερντογάν στην πόλη Μαλάτια, που ζήτησε από την Ντεριά να απολογηθεί, ο Σενέρ Λεβέντ με το πρώτο του άρθρο, τον ασιχτίρισε κανονικά (« Ε, αν δεν του πεις τώρα ένα αϊ σιχτίρ, τι άλλο να του πεις;») και με ένα δεύτερο άρθρο, τον αποστόμωσε.
Του έγραψε, μεταξύ άλλων: «Κοίτα, ρε κύριε. Τους φόνους και τους βιασμούς άμαχων Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων, δεν τους έκαναν ζώα, αλλά οι στρατιώτες σας, οι Τούρκοι στρατιώτες, που ήταν χειρότεροι από ζώα, στη διάρκεια της επιχείρησης την οποία εσείς αποκαλείτε “ειρηνευτική” και εγώ αποκαλώ "επιχείρηση βιασμού". Τώρα θες και απολογία από πάνω; Πήγαινε ζήτα απολογία από τους στρατιώτες που έκοψαν το κεφάλι του Ελληνοκύπριου παιδιού και ήπιαν το αίμα του. Ζήτα απολογία από τους απεχθείς στρατιώτες που άδειασαν τις σφαίρες τους στην κοιλιά εκείνης της νεαρής γυναίκας αφού τη βίασαν. Και μην προκαλείς περισσότερη ανακατωσούρα. Μια μέρα θα λογαριαστούμε με αυτούς που το έκαναν αυτό και βρίσκονται ανάμεσά μας. Αλλά μη φορτώνετε στην κοινότητά μας και τις απεχθείς πράξεις που διέπραξαν οι δικοί σας στρατιώτες. Εγώ δεν έχω σχέση με όσους πούλησαν την αξιοπρέπεια αυτής της κοινότητας για το χρήμα και δεν σου δίνουν την απάντηση που σου αξίζει».