Τα ερείπια
μιας κοινωνίας
που κατέρρευσε
σαν χάρτινος πύργος…

TOY ΑΝΔΡΕΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
ΟΛΑ ΟΣA διαδραματίζονται στην Πάφο την τελευταία περίοδο με τις αποκαλύψεις αλυσιδωτών σκανδάλων και ατασθαλιών, δεν είναι, ασφαλώς, μεμονωμένα γεγονότα, και ούτε φυσικά μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι αποτελούν εξαίρεση από τον γενικότερο κανόνα διαχείρισης αυτού του κράτους. Η δε έκταση που πήραν οι έρευνες οφείλεται, κυρίως, στα σοβαρά λάθη, και άστοχες, άτσαλες κινήσεις, πρωταγωνιστών των σκανδάλων, κυρίως του τέως Δημάρχου Πάφου.
ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ για όλα τα κωμικοτραγικά που συνέβησαν στην Πάφο τα τελευταία χρόνια παίρνουν, πλέον, μορφή χιονοστιβάδας και για όσους ασχολούνται με θέματα που αφορούν στη γενικότερη διαχείριση θεμάτων, στην επαρχία αυτή, είναι πεποίθηση ότι ακόμη δεν τα είδαμε όλα. Υπάρχουν και πολλά άλλα. Και σίγουρα τώρα, που άρχισαν οι έρευνες, το κουβάρι της σήψης, της διαφθοράς και των υπόγειων κυκλωματικών διαδρομών χρειάζεται πολλή δουλειά, επιμονή, αποφασιστικότητα και θέληση, για να ξετυλιχθεί μέχρι και την τελευταία του άκρη. Κυρίως χρειάζεται, πλέον, και πολιτική απόφαση, ότι όπου κι αν φτάνει το κουβάρι αυτό θα ξετυλιχτεί. Μάλλον πολύ δύσκολο το εγχείρημα.
ΤΙ, ΟΜΩΣ, δείχνουν όλα αυτά που παρακολουθούμε σχεδόν άφωνοι την τελευταία περίοδο; Τι άλλο, από αυτό που όλοι περίπου ξέραμε και όλοι σιγο- ψιθυρίζαμε, το ότι, δηλαδή, η κυπριακή κοινωνία έχει εδώ και χρόνια αλωθεί κυριολεκτικά από τη σήψη, τη διαφθορά και τη διαπλοκή, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την πλήρη κατάρρευσή της μέσα σε μια φάση - περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης, που λειτουργεί σαν καταλύτης στην αποκάλυψη και απομυθοποίησή της. Το γεγονός είναι ότι, πλέον, η κυπριακή κοινωνία, το κυπριακό κράτος, οι θεσμοί του και τα θέσμιά του έχουν πλέον περάσει ακόμη και την κόκκινη γραμμή της παρακμής τους. Και αν κάτι χρειάζεται πρώτα και πάνω απ' όλα αυτήν την περίοδο, πέρα απ' όλες τις έρευνες που θα γίνουν, πέραν από την τιμωρία ενόχων, και πέραν από τις όποιες αποκαλύψεις σε όλα τα επίπεδα, είναι η πλήρης αλλαγή πλεύσης και η ριζική αναστροφή όλων των δεδομένων, που οδηγούν σε μια συνολική αναγέννηση της κοινωνίας μας.
ΕΔΩ ΚΑΙ αρκετόν καιρό, κάποιοι μιλούσαν για την αναγκαιότητα ριζικών μεταρρυθμίσεων σε όλα τα επίπεδα, αλλά, φυσικά, το συνολικό κύκλωμα έκλεινε τα αφτιά, και θα έλεγα ότι συνεχίζει να το κάνει αυτό, γιατί απλώς το εγχείρημα για να αλλάξουμε τα πάντα πλέον δεν βολεύει, ταράζει λιμνάζοντα νερά, ταρακουνά καρέκλες, προνόμια, στάτους, και σπάζει την αλυσίδα που επιτρέπει στο γενικότερο κύκλωμα να διατηρεί τις εξουσίες, ή τη δύναμή του μέσα στην κοινωνία.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ έτσι όπως έχουν αφεθεί να λειτουργούν από την εποχή της ανεξαρτησίας μέχρι και σήμερα, είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν, αλλά κάποτε κάποιοι θα πρέπει να αποφασίσουν να προσφέρουν, με όλο το κόστος, αυτήν την υπηρεσία στον τόπο και στον λαό. Για να το κάνουν χρειάζεται, φυσικά, πολλή δουλειά, και προπάντων θέληση για τη γέννηση του νέου, του ριζοσπαστικού, του πραγματικά σύγχρονου.
ΟΣΟ ΟΙ πολιτικοί μας, και κυρίως αυτοί που αναλαμβάνουν να κυβερνήσουν κάθε φορά, απλώς θέλουν να συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο, και απλώς με αλλαγές προσώπων, τη διαχείριση μιας ήδη σάπιας και βρομερής δομημένης για να εξυπηρετεί το γενικότερο κύκλωμα κατάστασης πραγμάτων, άλλο τόσο θα συνεχίζουμε τα μετέωρα, και πάντα προς τα πίσω βήματά μας. Αλλά το ερώτημα είναι μέχρι ποιο πάτο μπορούμε τελικά να φτάσουμε…