Δείγματα χρεοκοπίας;

Ζητείται, τελικά, πολιτικό-κομματικό υποκείμενο, που θα εμπνέει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία

ΤΟΥ Α. ΦΡΥΔΑ*
Σε περίοδο εθνικής, κοινωνικής και οικονομικής ανασφάλειας αλλά και πολιτειακής ελαφρότητας, με τις συνεχείς γονυκλισίες και αντεθνικές πολιτικές εκπτώσεις (που ευνοούν τον κατακτητή και τους εδώ μαζικούς κατοχικούς ηγέτες και υποστηρικτές τους), το θεμελιακό ζήτημα για τις πολιτικές μας συνθήκες είναι: Ποιους θα πρέπει να εμπιστευθεί ο συγχυσμένος λαός, για να βγει σε εθνικοκοινωνικό ξέφωτο;
Σε ποιους, δηλαδή, θα πρέπει να στηριχθεί για να βρει τη χαμένη του ελπίδα και την καλώς νοουμένη περηφάνια του; Και ποιους από τους καλλικέλαδους φάλτσους κοάζοντες της πολιτικής κονίστρας θα πρέπει να πιστέψει, για να διασφαλιστεί η ιστορική συνέχεια της πατρίδας μας; Αγωνιώδης αυδή* λαού.
Μέσα στο κομματοκοινωνικό έρεβος και στο νοσογενές τέναγος που μας έχουν οδηγήσει οι «συνέταιροι» στην κραιπάλη της εξουσίας και οι ταραξίες της υλακτούσης αντιπολίτευσης, με τους θεσμούς να ευτελίζονται εν αναρχία, την πολιτική να ηττάται και πολλούς «πολιτευόμενους» να ηδονίζονται σε συνθήκες χλεύης και κακόγουστων παρατάσεων θεάτρου μη σκιών - ζούμε τον θρίαμβο της παγκομματικής υποκρισίας και την ταπείνωση. Με τους δράστες στο απυρόβλητο. Και το χειρότερο: Οι διαχρονικές ηθικές αξίες της εργατικότητας, της εντιμότητας, της με προσωπικό κόστος συνέπειας και υγιούς άμιλλας και υπευθυνότητας, απαξιώθηκαν! Καθημερινά διαπομπεύονται από πλειάδα νεοταξικών καιροσκόπων (με τους Τούρκους να το απολαμβάνουν…), αποκαθηλώνοντας το ηρωικό παρελθόν και υπονομεύοντας τις ιστορικές υποθήκες, που ήταν εχέγγυο για ένα αξιοπρεπές εθνικό μέλλον.
Με αδιέξοδα ιδεολογήματα και κομματικούς φανατισμούς οδηγούν στη διάβρωση των θεσμών, στον εξευτελισμό και την απαξίωση των μεγάλων οραμάτων (που τους θέτουν ενώπιον των ευθυνών τους). Ξεκομμένοι, αυτοί οι διάφοροι κομματικοί γυρολόγοι και πολιτικοί πένητες, από την πραγματικότητα και την εθνική δυσπραγία το λαού μιαίνουν τις αλήθειες, συμβιβάζονται με τα ως έχουν, μιλούν -άμα λάχει- και τη γλώσσα του εχθρού για να είναι… in! Και δίνουν συνεχώς και εκ του ασφαλούς «μάχες οπισθοφυλακής» μεγαυδιζόμενοι!
Ζητείται λοιπόν (και κατ’ ακολουθίαν) πολιτικός σχηματισμός, που θα λειτουργεί επιτέλους ως έλλογη πολιτική κοινότητα. Που θα κομίζει νέα σύλληψη των προβλημάτων και νέα πρόταση αντιμετώπισής τους. Που θα επανατοποθετεί την κοινωνία και θα διασφαλίζει τη συνέχιση και την παρουσία μας στον κόσμο.
Ζητείται, τελικά, πολιτικό-κομματικό υποκείμενο, που θα εμπνέει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία. Και όχι ένα υποκείμενο επιτηδείων μιζαδόρων παντός καιρού, εφιαλτών κλαυσίγελων διαπλεκομένων, ή ευρωπαΐστικης δημοκρατικοφάνειας, ή και ολίγον ψευδοσοσιαλίζουσας ευρωπαΐστικης φάρσας. Επαγγελματίες γαρ!
Και αυτό αφορά όλους τους σχηματισμούς, που εναγωνίως αγωνίζονται για εύνοια λαού προς δικαίωση άνευ αιδούς, χωρίς αναστολές, ενώπιον στημένων ωτίων και παραιτημένων υπηκόων. Χρεοκοπία!!
Υ.Γ. Σ’ αυτούς όλους τους καραδοκούντες, άνετα μπορεί να περιληφθούν καίτινες «κάποιας» ηλικίας που αγωνίζονται να περισώσουν (ή να εδραιώσουν) την κλονισμένη υστεροφημία τους.

*Αυδή λαού = φωνή λαού.
*Πτυχ. Νομικών και Πολιτικών Σπουδών