Στον Νίκο Νικολαΐδη, το γελαστό παιδί, που το 1975 τόλμησε να περάσει τις γραμμές της κατοχής και να πάει στο σπίτι του στη Μόρφου

37 χρόνια μνήμης

Φλόγα κεριού τρεμόπαιξε
μπροστά στο εικονοστάσι
μέσα της καθρεφτίστηκες
μα έξαφνα εχάθης

Ψυχή αγαθή και όμορφη
χαμόγελο αγάπης πέρα ώς πέρα
δεν ταίριαξες στον κόσμο μας τον άσχημο
στης ατιμίας και της κατήφιας τη χολέρα

Αγνή ψυχή απροσκύνητη στου κόσμου την ασχήμια
φως μέσα στο φως
το εικονοστάσι κοιτώ και προσεύχομαι
κάποτε το φως ν' αξιωθώ, εσέ να ξαναδώ

Αντιγόνη Μοδέστου
Δεκέμβριος 2014