Ο Ιανουάριος της κρίσεως
Σημαντική κρίνεται η χειμερινή μετεγγραφική περίοδος, ακόμα πιο σημαντική όμως η εξεύρεση οικονομικών πόρων

ΟΜΟΝΟΙΑ
Ανδρέας Βιολάρης
Η εικόνα της Ομόνοιας στο προχθεσινό ντέρμπι με την Ανόρθωση αποτέλεσε μια μικρογραφία της φετινής παρουσίας της ομάδας, με τις όποιες δυνατότητες και αδυναμίες έχει. Μέσα σε ένα 90λεπτο οι «πράσινοι» έβγαλαν στον αγωνιστικό χώρο του «Αντ. Παπαδόπουλος» κάποιες από τις αρετές που μας έδειξαν και σε προηγούμενα παιχνίδια, κυρίως τα ευρωπαϊκά, και επανέλαβαν αρκετά αγωνιστικά τους κουσούρια. Αν πρέπει να απομονώσουμε 1-2 από τα βασικά αίτια της ήττας αυτά θα ήταν: (α) η έλλειψη δυνάμεων από ένα σημείο του ντέρμπι και μετά και (β) η αδυναμία των ποδοσφαιριστών που ήρθαν από τον πάγκο να προσφέρουν ουσιαστικές βοήθειες στην ομάδα τους.

Αξία και διαχείριση
Αν θα έπρεπε να αναπτύξουμε λίγο περισσότερο το δεύτερο σημείο, το γεγονός δηλαδή ότι κάποιοι παίκτες δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά, είτε ερχόμενοι από τον πάγκο είτε σαν βασικοί, θα μπορούσαμε να το προσεγγίσουμε από δύο διαφορετικές σκοπιές. Η μία αφορά στην αξία αυτή καθ’ αυτή των ποδοσφαιριστών και η άλλη με τη διαχείριση που κάνει η τεχνική ηγεσία. Ξεκινώντας από το τελευταίο, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τις ιδιαίτερες, προβληματικές και μη φυσιολογικές συνθήκες κάτω από τις οποίες κλήθηκε να δουλέψει από την πρώτη μέρα ο Κώστας Καϊάφας, ένας ούτως ή άλλως άπειρος προπονητής. Μπορεί ο ίδιος να γνώριζε τα κακώς έχοντα της ομάδας, απόρροια -τα περισσότερα- των οικονομικών προβλημάτων και των λανθασμένων αποφάσεων του παρελθόντος, άλλο όμως να βλέπεις από μακριά κάποια πράματα και άλλο να τα ζεις στην από κοντά.

Απογοητευτική παρουσία
Παρά τις γνωστές δυσκολίες και τη δεδομένη απειρία του Κώστα Καϊάφα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και να μην κριτικάρουμε κάποιες επιλογές του. Επιλογές που είχαν να κάνουν κυρίως με τον μετεγγραφικό σχεδιασμό. Και πάλι στην εξίσωση μπαίνει η οικονομική στενότητα και οι αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετώπισε στο χτίσιμο της ομάδας. Κρίνοντας όμως εκ του αποτελέσματος και έχοντας πλέον ένα μεγάλο δείγμα ενώπιόν μας, οι πλείστες καλοκαιρινές μετεγγραφές δεν έχουν προσφέρει τα αναμενόμενα. Αυτό φαίνεται μέσα από τα αποτελέσματα και τις εμφανίσεις της Ομόνοιας τους τελευταίους τρεις μήνες.
Φτάνοντας στην αγωνιστική αξία των νεοφερμένων ποδοσφαιριστών, με εξαίρεση τον Μίκαελ Ποτέ (και τους Κύπριους που ήρθαν το καλοκαίρι), δύσκολα μπορεί να πει κανείς ότι κάποια άλλη καλοκαιρινή μετεγγραφή έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Γκαρσία, Γκριγκαλασβίλι, Ράμος, Φοφανά, Ρόντρι, Λομπιανίτζε, Στεπάνοφ, Κιρμ έχουν δείξει ένα μικρό δείγμα των δυνατοτήτων τους, η γενικότερη εικόνα της παρουσίας τους όμως είναι απογοητευτική. Κάπου εδώ προκύπτει το εξής ερώτημα: Είναι αυτή η πραγματική αξία τους ή επηρεάζονται και σε ποιο βαθμό από τις ιδιαίτερες συνθήκες που υπάρχουν στο «Ηλίας Πούλος». Το ερώτημα είναι περισσότερο φιλολογικό, αφού δύσκολα μπορεί να είναι κάποιος ακριβής στην απάντησή του. Η αλήθεια ίσως είναι κάπου στη μέση.

Χρήμα και ποιότητα
Υπό κάποιες προϋποθέσεις και αν αλλάξουν ορισμένα πράγματα στην ομάδα, η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα μπορεί να δοθεί με ακρίβεια τους επόμενους μήνες. Ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; Η βασικότερη έχει να κάνει με το οικονομικό. Αν η διοίκηση βρει τους τρόπους να εισρεύσει χρήμα στα ταμεία της (σ.σ. η επένδυση από τους ξένους επιχειρηματίες στην παρούσα φάση φαντάζει η μοναδική λύση στο πρόβλημα) και να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της, τότε οι ποδοσφαιριστές δεν θα έχουν δικαιολογίες για να μην δίνουν καθημερινά το 100% των δυνάμεών τους και κατ’ επέκταση θα δείξουν ποιοι αξίζουν και ποιοι όχι να είναι στο ρόστερ του «τριφυλλιού».
Η δεύτερη προϋπόθεση έχει να κάνει με την καθαρή αγωνιστική παράμετρο. Αναφερόμαστε στους παίκτες που θα ενισχύσουν την Ομόνοια τον ερχόμενο Ιανουάριο. Το στοίχημα για τον Καϊάφα και τους συνεργάτες του είναι να περιορίσουν στο ελάχιστο τον βαθμό του ρίσκου που θα συνοδεύσει τις μετεγγραφές και να φέρουν παίκτες εγνωσμένης αξίας που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Όπως, δηλαδή, οι Αντρέ Σκέρμπι και Λεάντρο που επιστρέφουν σε δύο εβδομάδες. Ειπώθηκαν διάφορα για τις εναπομείνασες δύο κινήσεις. Θα επιστρέψει ο Σάλατιτς, θα επιστρέψει και ο Σπούνγκιν, θα επιστρέψει και ο Παρασκευάς Χρίστου. Όπως σε κάθε μετεγγραφική περίοδο, η ονοματολογία δίνει και παίρνει. Καλύτερα λοιπόν να κάνουμε υπομονή και να δούμε τι θα φέρουν οι επόμενες εβδομάδες.
Για την ώρα οι «πράσινοι» οφείλουν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στο τελευταίο παιχνίδι που έχουν να δώσουν μέσα στο 2014 (με Σαλαμίνα στο ΓΣΠ) και να δουν πώς θα πάρουν το μοναδικό ζητούμενο, που είναι η νίκη.