Editorial
Δεκα χρονια αποθεωνουμε τη γυναικα!
Θυμάμαι όταν πρωτοείδα στην τηλεόραση την καμπάνια της Madame Figaro, είχα κάποιους μήνες στην Κύπρο και με είχε εντυπωσιάσει η φρεσκάδα της. Αν και το background μου ήταν σε free press κι εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, παρόλα αυτά ζήλεψα όταν το πήρα στα χέρια μου για πρώτη φορά. Θυμάμαι πόση χαρά έκανα όταν μου είπαν να είμαι η «φωνή» της Madame Figaro, αλλά κι όταν για πρώτη φορά έγραψα τη στήλη μου, το Sugar Free. Αγαπημένη στήλη, έβγαζα τα σώψυχά μου ανακάλυπτα την πιο θηλυκή μου πλευρά.
Τώρα έχω τη μεγάλη τύχη-ευλογία να είμαι κάθε μέρα με τους ίδιους ανθρώπους που ξεκίνησαν αυτό το εγχείρημα. Που έφεραν την αποθέωση της γυναίκας στην Κύπρο. Μπορεί ο ιθύνων νους ο Άντης, να έφυγε, αλλά στη σκέψη μας είναι πάντα μαζί μας, στο μηνιαίο μας meeting, στα brainstorming για φωτογραφήσεις, στις συναντήσεις μας για στησίματα κι ιδέες. Είναι παντού και θα είναι για πάντα. Πόσο τραγικό μπορεί να είναι, που φέτος κλείνει 5 χρόνια από τον άδικο χαμό του και η Madame Figaro γιορτάζει τα δεκάχρονά της.
Ο Ιανουάριος όμως αυτός είναι γιορτή. Φέρνει νέες ιδέες, φέρνει νέα διάθεση, φέρνει νέες σκέψεις και μια νέα χρονιά. Φέρνει συγκινήσεις και ευχαριστώ, που δεν έχουν ειπωθεί λόγω αμέλειας, λόγω καθημερινότητας.
Εγώ χρωστώ ευχαριστώ:
Στη Σόφη αρχικά, που με έβαλε στο παιχνίδι και κάθε μέρα με υπομένει…
Στην Κούλα για την αμέριστη αγάπη της, όχι μόνο στη δουλειά…
Στη Βαρβάρα για την αφοσίωσή της…
Στον Κλεάνθη, που με κάνει προσωπικά περήφανη σε κάθε γραμμή…
Στη Χάρις, για την απίστευτη υπομονή και δύναμη…
Στην Κλαίρη για τις καθημερινές νίκες που μας χαρίζει…
Στη Μαρία Χρυσοστόμου που κάνει πραγματικά θαύματα με τις φωτογραφίες (και με κερδίζει στην μπιρίμπα πάντα, αλλά δεν πειράζει)…
Στον Μιχάλη που έχει τόση επιμονή και ευαισθησία…
Στη Σοφίτσα που θα είναι πάντα το μικρό μας, με την τεράστια αισθητική…
Στην Μαριάννα που η αγάπη της γι’ αυτό το περιοδικό ξεχειλίζει από τις σελίδες.
Στη Νάντια που μας στηρίζει πάντα και παντού (αδέλφι σε αγαπώ)…
Στο Κατερινάκι που τα σαρώνει όλα με χαμόγελο και τρελό νάζι… (και μου τσαταλιάζει τα νεύρα κανονικά)
Στη Θεοδώρα μας, που είναι… η νέα άφιξη, αλλά ήρθε με όρεξη και ιδέες….
Στη Γεωργία που νοιάζεται με τον δικό της τρόπο…
Στη Χριστιάνα που επέστρεψε και μας έβαλε σε τάξη (thanks god)
Στη Γιόλα, τον Μαρίνο, τη Γιώτα που στηρίζουν πάντα το περιοδικό και το αγαπούν.
Και φυσικά στη Μαριλένα που την ευχαριστούμε, γιατί αν και μας κάνει τη ζωή δύσκολη, μας αγαπά και το ξέρουμε…
Αυτοί είμαστε… Αυτά δείξαμε μέχρι τώρα… αλλά υπάρχει συνέχεια, κι η συνέχεια θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή, γιατί είναι αυθεντική. Η Madame Figaro είναι ένα αυθεντικά γυναικείο περιοδικό, είναι σαν να φυλλομετράς την πιο ωραία πλευρά της ζωής σου. Μαθαίνεις και ζεις μέσα σε αυτές τις σελίδες, όπως έμαθα κι έζησα κι εγώ και πιστεύω όλες και όλοι μας… Όλοι αυτοί οι άνθρωποι συνθέτουν αυτόν το «ζωντανό» οργανισμό, αυτό το «ζωντανό» περιοδικό, που αποδεικνύει περίτρανα ότι το έντυπο δεν θα χάσει ποτέ τη μαγεία του και θα συνεχίσει να γιορτάζει κάθε μήνα στις σελίδες του.

Καλή μας χρονιά και χρόνια πολλά στη Madame Figaro!α