CITY LIFE

Στέλλα Ορατίου, Κωνσταντίνος Τσαρτσάλης, Κώστας Κοντόκαλος, Λουκία Παπακυριακού

Πού: Τους συναντήσαμε 'Στην Πίσω Αυλή'
Πότε: Την Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου.


Πώς ένας Κρητικός-ηχολήπτης, μια μακιγιέζ, ένας γραφίστας και μια photo editor δημιούργησαν τη δική τους αυλή;
Στην περίπτωση αυτή, συνωμότησε το σύμπαν ώστε να μας φέρει όλους κοντά και να εκπληρώσει το όνειρο και των τεσσάρων μας. Το θέλαμε για πολύ καιρό, αλλά επειδή η λογική μας ήταν και ο μεγαλύτερος εχθρός μας, δεν το τολμούσαμε. Την ευκαιρία μάς έδωσε ο Μορφωτικός Σύλλογος Πρόοδος Καϊμακλίου και την αρπάξαμε απ' τα μαλλιά!
Τι σας γοητεύει περισσότερο στην κυπριακή κουζίνα;
Τώρα την μαθαίνουμε κι εμείς. Αυτό που μας γοητεύει περισσότερο είναι η αλήθεια της. Όταν τα υλικά είναι καθημερινά φρέσκα, δεν χρειάζονται πολλά-πολλά, αναδεικνύονται από μόνα τους. Όταν η ντομάτα μυρίζει 'ντοματένια' και προσθέσεις λίγο θαλασσινό αλατάκι, η γεύση μιλά από μόνη της. Και ο κόσμος αυτό ζητά, αλήθεια στις γεύσεις του.
Για ποιο πιάτο σας είστε ιδιαίτερα περήφανοι;
Για όλα. Γι’ αυτό το λόγο έχουμε και λίγα πιάτα. Καλά και προσεγμένα. Έχουμε κόσμο που έρχεται να φάει σεφταλιές, άλλοι πανσέτα ή κοτόπουλο. Εκείνο που τρώνε όλοι με μανία είναι οι φρέσκες τηγανητές πατάτες. Το ότι είμαστε 'αρχάριοι' μας βοήθησε ώστε να το ψάξουμε πάρα πολύ. Κάναμε τη 'διατριβή' μας στο σουβλάκι. Λες κι εμείς το ανακαλύψαμε για πρώτη φορά. (Γέλια).
Ποιες οι διαφορετικές πινελιές της δικής σας 'αυλής' σε σχέση με άλλες ταβέρνες;
Η δική μας 'αυλή' είναι η αυλή του σπιτιού μας. Έτσι λειτουργούμε κι έτσι αντιμετωπίζουμε τον κόσμο μας. Τώρα μάλιστα που μεταφερθήκαμε στον εσωτερικό χώρο, τον φτιάξαμε με την ίδια ζεστασιά, τέτοια που είναι λες και βρίσκονται στο ίδιο μας το σπίτι. Ακόμα και όταν ετοιμαζόμαστε, νιώθουμε ότι μαγειρεύουμε για φίλους. Η αγάπη και η όρεξη για αυτό που κάνουμε, περνά με ένα μαγικό τρόπο στο φαγητό. Αρχή μας, είναι ο σεβασμός προς τον κόσμο μας και αυτό που του προσφέρουμε. Ενώ κάθε Πέμπτη, το ρίχνουμε λίγο έξω, τρώμε και πίνουμε με καλή παρέα και ζωντανή μουσική.
Έχω την εντύπωση πως η λέξη πελάτες σας ενοχλεί. Πελάτες ή φίλοι λοιπόν;
Δεν μας ενοχλεί ακριβώς, απλώς τις περισσότερες φορές οι πελάτες μας στην πορεία γίνονται και φίλοι. Υπάρχει ένα δέσιμο ‘Στην πίσω αυλή’, ένα πάρε-δώσε. Ακούμε ιστορίες, λέμε και εμείς ιστορίες, μοιραζόμαστε στιγμές, εμπειρίες, απόψεις.
Τι μπορεί να μάθει κανείς μέσα από το φαγητό μιας χώρας, γι' αυτήν και τους ανθρώπους της. Και συγκεκριμένα, τι μπορεί κανείς να μάθει για την Κύπρο μέσα από το φαγητό της;
Για τους Κύπριους το φαγητό δεν τρέφει απλώς το σώμα τους. Είναι το μέσο και η δικαιολογία να μαζευτούν γύρω από ένα τραπέζι. Ένα μεγάλο και 'πλούσιο' τραπέζι, με μεγάλα και πλούσια συναισθήματα. Ένα τραπέζι που έχει θέση για όλους, φίλους, οικογένεια, γείτονες. Θα γλεντήσουν, θα γελάσουν, θα φιλοσοφήσουν, θα τσουγκρίσουν ποτήρια και θα ευχηθούν καλή υγεία. Όλο αυτό δείχνει την κουλτούρα μας και το ποιοι είμαστε πραγματικά. Μέσα από τα φαγητά μας, μπορεί κανείς να κάνει ένα κλιμακωτό ταξίδι από την απλότητα στην πολυπλοκότητα της κυπριακής κουζίνας, κάτι που αντικατοπτρίζει και χαρακτηρίζει και τους ανθρώπους της.
Συμπληρώστε. Ζούμε σε μια χώρα που…
Κάποτε ήταν παράδεισος για νέους ανθρώπους με όνειρα. Ο καθένας μας πλέον, προσπαθεί απλώς να πιαστεί και να δημιουργήσει στο δικό του μικρόκοσμο. Όπως να δημιουργήσει αυλές για να μαζεύονται οι φίλοι. Αυλές που μας παίρνουν πίσω στο χρόνο, απλά και ευχάριστα. Όταν αυτό πετυχαίνει, τότε είναι υπέροχο.
Τι κρατάτε από το 2014, τι πετάτε και τι εύχεστε για το 2015;
Κρατάμε τους συνοδοιπόρους και φίλους μας, τη δική μας και τη δική σας ‘Πίσω αυλή’. Κρατάμε και αυτά που μας πήραν κάτω, γιατί εκτιμήσαμε περισσότερο τα πάνω μας, όσο μικρά και να είναι αυτά. Θα πετάξουμε όμως με μεγάλη ευχαρίστηση, αρνητική ενέργεια και φόβους που μπαίνουν τροχοπέδη στα όνειρά μας. Για το 2015 θα τολμήσουμε περισσότερο, θα ανακαλύψουμε νέες γεύσεις και μουσικές. Θα προσπαθήσουμε το ταξίδι να είναι για όλους μας μαγευτικό.