Το αν είμαι Έλληνας ή Τούρκος και νιώθω έτσι δεν μου το αναιρεί κανένας, αλλά ζω στην Κύπρο και είμαι Κύπριος πολίτης

ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ*
Κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ και πριν από το 1960, οι Άγγλοι εκπόνησαν ένα σύνταγμα το οποίο θα καθιστούσε (τρομάρα μας) την Κύπρο Ανεξάρτητο Κράτος. Ξέρουμε την πολιτική που εφάρμοζε η Μεγάλη Βρετανία για τις αποικίες της που γίνονταν ανεξάρτητα κράτη. Αυτό ήταν το εργαλείο της που χρησιμοποιούσε, ιδιαίτερα σε χώρες που γεωγραφικά και στρατηγικά θέλει να κινεί τα νήματα και μετά την «ανεξαρτησία» και να τις χρησιμοποιεί για τα δικά της συμφέροντα.
Έτσι έγινε και στην περίπτωση της Κύπρου. Το 1960, λοιπόν, παρουσίασε το Σύνταγμα της Ζυρίχης, που είναι μοναδικό στο είδος του και το οποίο δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί η Κύπρος, αφού ήταν ακόμα μία αποικία. Το έπαιρνες και γινόσουν «Ανεξάρτητο Κράτος» ή έμενες αποικία, μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως. Πιστεύω ήταν λάθος που το δεχτήκαμε. Ήταν ένα Σύνταγμα που προδιέγραφε την πορεία αυτού του «Κράτους». Ένα κράτος των 500.000 κατοίκων με δύο κοινότητες, τρεις θρησκευτικές ομάδες, δύο μητέρες πατρίδες («motherlands»), τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, ξένες βάσεις, ραντάρ, ξένοι στρατοί, στρατιωτικά επεμβατικά δικαιώματα από Τουρκία, Ελλάδα, Αγγλία, ρητός ρατσιστικός διαχωρισμός (Τούρκοι, Έλληνες, Λατίνοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες), τρεις ξένοι διορισμένοι δικαστές διαιτητές, ποσοστώσεις στη Βουλή, στο Υπουργικό, στη δικαστική εξουσία, στις προσλήψεις στη Δημόσια Υπηρεσία κλπ. Ένα βρέφος σακατεμένο, που θα το μεγάλωναν οι «motherlands» του, απούσης της Ελλάδας και υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.
Με τις πρώτες διαφωνίες και αναταραχές (καθοδηγούμενες ή όχι) το μόρφωμα αυτό κατέρρευσε όπως αναμενόταν. Πώς να χωρέσουν τόσοι διαχωρισμοί σε ένα χωριό; Γκετοποιήθηκαν οι Τουρκοκύπριοι και η Τουρκία περίμενε τις συγκυρίες για το επόμενο βήμα και το πράσινο φως από την Αγγλία. Οι Τουρκοκύπριοι ανέκαθεν ήταν το άλλοθι της Τουρκίας για τις βλέψεις της στην Κύπρο. Έτσι και έγινε, και μετά το πραξικόπημα της Χούντας στις 15 Ιουλίου του 1974, ακολούθησε Τουρκική Εισβολή με το πρόσχημα της προστασίας των Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία κατέλαβε το 38% του εδάφους της Κύπρου και από τότε το κατέχει παράνομα. Ανεξάρτητα αν η κατάσταση αμέσως μετά την εισβολή ομαλοποιήθηκε και ο Πρόεδρος Μακάριος επέστρεψε γρήγορα. Πριν από την εισβολή, οι Τουρκοκύπριοι ήταν πολύ περισσότεροι. Από την εισβολή μέχρι σήμερα που τους «προστατεύει» η Τουρκία, έφυγαν πολλές χιλιάδες σε άλλες χώρες και έμειναν πολύ λίγοι. Εποικίστηκε η Κύπρος με Τούρκους, αλλοιώθηκε ο πληθυσμός και δημιουργήθηκε μια καθαρά τουρκική κατεχόμενη περιοχή. Η συνήθης τακτική του τουρκικού επεκτατικού κράτους προς τους γείτονές του έγινε πράξη και στη χώρα μας.
Ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για επίλυση του κυπριακού προβλήματος όπως δημιουργήθηκε μετά την εισβολή, με τη μισή Κύπρο υπό κατοχή. Συζητούμε για 40 χρόνια κάτω από την μπούκα των τουρκικών κανονιών, των βρετανικών βάσεων, του Ehcelon και των απειλών για περαιτέρω εποικισμό και εκτουρκισμό της Κύπρου. Τι λύση μπορείς να βρεις και τι επιλογές έχεις κάτω από τέτοιες συνθήκες; Όλα τα σχέδια λύσης που ήρθαν, δημιουργήθηκαν από τους Άγγλους με τη συγκατάθεση της Αμερικής και της Τουρκίας, καλύπτοντας τα συμφέροντα όλων αυτών εκτός των Κυπρίων, και το βρίσκω γελοίο να μιλώ για Ελληνοκυπρίους, Τουρκοκυπρίους, Μαρωνίτες, Αρμένιους, Λατίνους. ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΥΠΡΙΟΙ. Το αν είμαι Έλληνας ή Τούρκος και νιώθω έτσι, δεν μου το αναιρεί κανένας, αλλά ζω στην Κύπρο και είμαι Κύπριος πολίτης.
Δεν χρειαζόμαστε άλλα σχέδια λύσης τύπου Ζυρίχης, που θα διαιωνίζουν ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τους ρατσιστικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς που επέβαλαν οι Άγγλοι. Εμείς οι Κύπριοι χρειαζόμαστε μια λύση χωρίς μητέρες πατρίδες, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα, χωρίς ξένους στρατούς. Μια λύση για εμάς και όχι για την Αγγλία και την Τουρκία. Όλα τα σχέδια λύσης τύπου μετεξέλιξης της Ζυρίχης των 10.000 σελίδων, που κορυφαίοι συνταγματολόγοι δεν συμφωνούν στη ερμηνεία, είναι η ομίχλη στο δάσος με τα τέρατα. Το κυπριακό πρόβλημα είναι ζήτημα εισβολής και στρατιωτικής κατοχής του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, και της εμμονής της Αγγλίας να ελέγχει την Κύπρο (διαμελισμένη ή όχι) για τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή. Κατά την προσωπική μου άποψη, όλο και περισσότερο προβάλλει ως η περισσότερο βιώσιμη λύση για όλους τους Κύπριους το ενιαίο κράτος, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποστρατιωτικοποιημένο με ευρωπαϊκή ασφάλεια, χωρίς ρατσιστικούς περιορισμούς, με ισότητα ανάμεσα σε όλους τους πολίτες. Και αφού κάποιοι λένε ότι είναι δικοινοτικό δήθεν το πρόβλημα, τι πρόβλημα δημιουργείται στους Τουρκοκυπρίους με αυτήν τη λύση; Τι φοβούνται (γι' αυτούς που προφασίζονται τη δήθεν ανασφάλεια των Τουρκοκυπρίων); Οτιδήποτε θα καθιστά την Κύπρο μη ενιαίο κράτος, θα είναι μια λύση για την Αγγλία και την Τουρκία μόνο. Αυτό θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε ένα παρατεταμένο μη βιώσιμο μπάχαλο, με ανοιχτό ορίζοντα την εξαφάνιση της Κύπρου και των Κυπρίων, διότι θα μεταβιβάζει το κράτος και όλα τα δικαιώματα που έχουμε ως πολίτες στην πατρίδα μας, σε άλλους. Και για το όνομα του Θεού, οι διαπραγματεύσεις θα έπρεπε να γίνονταν με την Αγγλία και την Τουρκία, όχι με τους Τουρκοκυπρίους.

*Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου
Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών