SELFPORTRAIT
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
Η μουσικη μεσα του…
Η μουσική του ασκεί μια ιδιαίτερη μαγεία. Ο Κώστας Κακογιάννης έχει το χάρισμα να δημιουργεί τις πιο νοσταλγικές εικόνες και να αναδεικνύει τα πιο όμορφα συναισθήματα. Ο γνωστός συνθέτης ο οποίος έχει «ντύσει» μουσικά πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις κι έχει συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες συνθέτει τις δικής του ζωής….
ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
STYLING: ΣΟΦΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
1. ΚΟΣΤΟΥΜΙ ΚΑΙ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ GUCCI, ΠΑΠΙΓΙΟΝ DOLCE&GABBANA
2. ΚΑΜΠΑΡΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΚΑΣΚΟΛ DOLCE&GABBANA

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ με το που ήρθε το πρώτο πιάνο στο σπίτι, όταν ήμουν πέντε χρονών. Το ζήτησε η αδελφή μου, ζήλεψα κι άρχισα να μαθαίνω πιάνο. Μετά ζήλεψα όταν είδα το βιολί, το φλάουτο, το τσέλο και ούτω καθεξής. Είχα πάθος με τα μουσικά όργανα γι’ αυτό κι έμαθα τόσα πολλά. Αυτό με βοηθά σήμερα να παίζω όλα τα όργανα στα κομμάτια μου. Φτιάχνω την ορχήστρα μόνος μου. Συμφέρω δηλαδή. (γέλια)
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΕΙΧΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ELECTRICAL ENGINEERING. Ο πατέρας μου πίστευε ότι θα ήταν καλύτερα να ακολουθήσω τον δικό του τομέα στα ηλεκτρολογικά, τον άκουσα κι όμως βγήκα κερδισμένος. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ στην τεχνολογία της μουσικής. Να μπορώ να χειρίζομαι και να προγραμματίζω.
Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ήταν και η αφορμή για να συνεργαστώ με τη Διάσταση. Ήμουν δεκαεννέα χρονών όταν μου ζήτησε ο Μάριος Παπαδόπουλος, που είχε τη Διάσταση, να κάνω μια συναυλία ηλεκτρονικής μουσικής. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο τότε και έγινε στο Παττίχειο στη Λεμεσό.
Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ήταν μεγάλο σχολείο για μένα. Ξεκίνησα από μικρός από τη θέση του μαέστρου και είχα την ευκαιρία να μάθω πολλά, καθώς και το πώς να διαχειρίζομαι το άγχος μου. Αυτό με βοήθησε πολύ αργότερα στη ζωή μου.
ΗΜΟΥΝ ΤΥΧΕΡΟΣ γιατί είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με μεγάλα ονόματα της μουσικής και λόγω της Διάστασης, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Νανά Μούσχουρη και ο Ζωρζ Μουστακί. Ύστερα προέκυψαν κι άλλες συνεργασίες μεταξύ αυτών με το Γιάννη Κότσιρα, τον Τζώνι Λόγκαν, την Ελευθερία Αρβανιτάκη με την οποία βγάζουμε το CD Πέτρινο Ποτάμι και τον Μιχάλη Χατζηγιάννη που τραγουδά τα τραγούδια της τηλεοπτικής σειράς του ΣΙΓΜΑ, Όρκος Σιωπής. Όσο πιο μεγάλο το όνομα, τόσο πιο ταπεινός ο καλλιτέχνης. Είναι άνθρωποι που δεν έχουν την ανάγκη να αποδείξουν ποιοι είναι, γιατί είναι φτασμένοι κι έχουν την επιτυχία στα χέρια τους.
Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ήταν το παιδικό μου όνειρο. Ήταν το μεγάλο όνομα της οικογένειας και ήθελα πάντα να συνεργαστούμε. Η πρώτη μας φορά ήταν το 1994 για μια παράσταση στο Ηρώδειο με τον Γιώργο Νταλάρα και τη Διάσταση. Μετά κάναμε ένα θεατρικό αναλόγιο στο Μέγαρο Μουσικής με επώνυμους ηθοποιούς, όπου έγραψα τα τραγούδια. Είχα επίσης την τιμή να γράψω τη μουσική για την τελευταία του θεατρική παράσταση, τον Κοριολανό, που ήταν μια υπερπαραγωγή και παρουσιάστηκε για δυο χρόνια στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Ήταν ο μέντοράς μου ο Μιχάλης, ο πιο κοντινός μου άνθρωπος μετά τους γονείς μου. Σύμβουλος, όταν είχα κάποια προβλήματα και πάντα δίπλα μου.
ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ με προσκαλούν κάθε χρόνο, αλλά εγώ δεν κάνω ζωντανές συναυλίες. Μου αρέσει να είμαι στο στούντιο. Θέλω να ελέγχω την κάθε στιγμή, είμαι τελειομανής στο κάθε βήμα της δημιουργίας μου. Σε μια ζωντανή παράσταση υπάρχουν πολλά απρόοπτα, τα οποία με αγχώνουν και δεν τα αντέχω.
Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. Στην τηλεόραση είμαι πιο δεμένος με τις σειρές εποχής. Από τις πιο αγαπημένες μου δουλειές είναι το Πέτρινο Ποτάμι, Οι γενιές της Σιωπής, Η Πέτρα του Παράδεισου, Τα Ρόδα της Οργής, Σε φόντο Κόκκινο και Ακτή ονείρων. Στον κινηματογράφο, η πιο όμορφη μου συνεργασία ήταν το The road to Ιthaka με τον Κώστα Δημητρίου όπου τραγουδούσε η Αλέξια και είμαι πολύ περήφανος για αυτό. Ο τελευταίος γυρισμός της Κόρινας Αβρααμίδου ήταν επίσης μια πολύ ωραία δουλειά. Σε ό,τι αφορά στο θέατρο είχα την τύχη να συνεργαστώ με τους κορυφαίους της προηγούμενης γενιάς, το Μιχάλη Κακογιάννη, τον Εύη Γαβριηλίδη, τον Νίκο Χαραλάμπους και το Γιώργο Μουαΐμη. Είχα πολύ καλούς δάσκαλους και τους χρωστώ πολλά.
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΜΟΥΣΙΚΗ για το κάθε μέσο διαφέρει. Στον κινηματογράφο πρώτα ολοκληρώνεται η ταινία και μετά πιάνει δουλειά ο συνθέτης, ο οποίος γράφει δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο τη μουσική. Στις τηλεοπτικές σειρές αναγκαστικά η μουσική γράφεται πρώτα. Ετοιμάζεις πολλά θέματα, όπως τώρα με τον Όρκο Σιωπής, όπου έγραψα δυο ώρες μουσικής. Απ’ εκεί και πέρα είναι δουλειά του σκηνοθέτη και του μοντέρ να επενδύσουν μουσικά τη σειρά.
Η ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ είναι αυτή που βασίζεται στους χτύπους της καρδιάς. Όταν είμαστε παιδιά και μας κρατά η μητέρα μας αγκαλιά το αυτί μας είναι πάνω στην καρδιά της. Οι ήρεμοι χτύποι της καρδιάς είναι γύρω στους 70-72 το λεπτό, γι’ αυτό και η μουσική που έχει αυτό το ρυθμό μας καθησυχάζει και μας ηρεμεί.
Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ είναι για μένα είναι έμπνευση. Εδώ και δέκα χρόνια διδάσκω στη Σχολή Μιτσή στη Λεμύθου όπου ζω κιόλας. Από τα παιδιά μαθαίνω πάρα πολλά. Οι πρώτοι αποδέκτες των κομματιών μου, είναι οι μαθητές μου. Μόλις γράψω κάτι, τους βάζω να το ακούσουν και αν τους αρέσει ξέρω ότι θα αρέσει και στο πλατύ κοινό. Είναι αυστηροί κριτές και δεν ντρέπονται να σου το πουν, όταν κάτι δεν τους αρέσει.
ΟΙ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ Όταν πήγα στη Λεμύθου, η σχολή Μιτσή, ετοιμαζόταν να κλείσει. Έτσι σκεφτήκαμε να κάνουμε κάτι, που θα κάνει τη σχολή πιο γνωστή προς τα έξω. Αποφάσισα να δώσω στη χορωδία μας ένα όνομα και παράλληλα να κάνουμε video clips και Cds . Το πρώτο Cd έγινε αμέσως χρυσό και έτσι βοήθησε και τη σχολή, η οποία την επόμενη χρονιά είχε τους διπλάσιους μαθητές.
ΤΟ ΠΑΡΑΚΕΝΤΡΟ το φτιάξαμε με τον Πάμπο Κουζάλη και λειτουργούσε σαν εκδοτική εταιρεία προτού μετακομίσω στη Λεμύθου. Όταν έψαχνα για σπίτι στο χωριό, ανακάλυψα ένα κτίριο του 19ου αιώνα και άρχισα να το αναπαλαιώνω μόνος μου. Τελικά στην πορεία προστέθηκε σε αυτό στούντιο, αίθουσα μοντάζ και ένας χώρος για υπαίθριες εκδηλώσεις. Έτσι κτίστηκε το όνειρο που είχαμε για ένα πολιτιστικό χώρο, μη κερδοσκοπικό.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ. Όταν με διόρισαν στη σχολή Μιτσή μαγεύτηκα από το τοπίο. Πριν δεν ήξερα καν τη Λεμύθου, αλλά όταν είδα τα δάση, τα βουνά, τη θέα, την ομίχλη και γενικά το όλο σκηνικό ξετρελάθηκα. Αμέσως έψαξα για σπίτι και αποφάσισα ότι εκεί θα μένω. Ζω τη ζωή στο χωριό στο φουλ. Έχω τα ζώα μου, τις κότες, τα κουνέλια, τις καλλιέργειές μου και προσπαθώ να ζω όσο πιο φυσικά και ήρεμα γίνεται. Αυτό με τη σειρά του με εμπνέει, στο να είμαι πιο κοντά στη φύση, όσον αφορά στις δημιουργίες μου. Να είναι πιο γήινες, πιο ανθρώπινες χωρίς έντονους ρυθμούς .
ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΖΕΙΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ. Το φθινόπωρο, με τα φύλλα να πέφτουν, την άνοιξη με όλα αυτά τα δέντρα που ανθίζουν… είναι μαγικά. Πέραν από τη φύση, η εικόνα με εμπνέει επίσης για να γράψω μουσική. Μπαίνω στο συναίσθημα του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης. Επίσης εμπνέομαι από τις αναμνήσεις, την οικογένεια, τους φίλους, τον έρωτα.
ΟΣΑ ΖΗΤΗΣΑ ΤΑ ΕΧΩ, οπότε ό,τι έρθει απ’ εδώ και πέρα, είναι δώρο. Ο καθένας ποθεί μια πιο μεγάλη καριέρα ό,τι κι αν κάνεις, πάντα θες κάτι πιο μεγάλο.
ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΝΑ ΠΟΤΕ ΤΗ ΛΕΜΥΘΟΥ για να κάνω καριέρα στο εξωτερικό. Στην Αμερική όπου σπούδασα, είχα ευκαιρία να μείνω, αλλά προτίμησα να επιστρέψω. Είναι πιο σημαντικό να μοιράζεσαι τη ζωή σου με τα δικά σου άτομα, παρά να κάνεις την όποια καριέρα και να είσαι μόνος σου σε ένα διαμέρισμα μιας μεγαλούπολης.
Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ. Η ευτυχία περιέχει τα αγαπημένα σου πρόσωπα, τον έρωτά σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου και τα βασικά για να μπορείς να ζεις άνετα.
ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ. Το τραγούδι αυτό που έγραψα για τον Όρκο Σιωπής και το τραγουδά ο Μιχάλης Χατζηγιάννης είναι, ότι είμαι και εγώ!
ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ θα κυκλοφορήσει το Cd του Όρκου Σιωπής τόσο στο νέο δίσκο του Mιχάλη Χατζηγιάννη αλλά και ως soundtrack. Eπίσης ετοιμάζω ακόμη δυο Cd με τους Ορειβάτες μου στη Σχολή Μιτσή και δυο κινηματογραφικές ταινίες μια κυπριακή και μια ξένη!