Κάθε μέρα, σε διάφορα επίπεδα και με κάθε τρόπο, η κοινωνία μας επιβεβαιώνει την οπισθοδρομικότητά της. Το χειρότερο είναι ότι τον δρόμο αυτό ακολουθεί και η νεολαία μας. Νέοι άνθρωποι, έφηβοι, το καμάρι μας, το μέλλον μας, οι αυριανοί πολίτες και ηγέτες του τόπου, μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας επιμένουν να συμπεριφέρονται και να ενεργούν όπως οι πατεράδες και οι παππούδες τους.

Το βλέπουμε στα γήπεδα, το παρατηρούμε στους δρόμους, το μαρτυρούμε σε κάθε βήμα μας. Και επιστέγασμα ήρθαν τα σοβαρά επεισόδια που διαδραματίστηκαν στην Πάφο, στο πλαίσιο εκλογών μεταξύ μαθητών για την ανάδειξη της ηγεσία της μαθητικής κοινότητας. Μιλούμε για επεισόδια με ξύλο και τραυματισμούς.

Μια εκλογική, δημοκρατική διαδικασία, που έπρεπε να ήταν πανηγύρι χαράς, άσκηση, δοκιμασία και υποταγή στους θεσμούς, μετατράπηκε σε θέατρο του παραλόγου. Τα σοβαρά αυτά επεισόδια δεν ήταν μεμονωμένα, όπως συνήθως κάποιοι μυωπικά επιμένουν να παρουσιάζουν ανάλογα περιστατικά.

Ούτε στιγμιαίο λάθος ή πρόσκαιρες εξάρσεις. Όχι. Ήταν γεγονότα με πρωταγωνιστές άτομα που γνώριζαν καλά τι έκαναν, που είχαν στόχους και επιδιώξεις. Τρανή απόδειξη ότι υπήρξε και συνέχεια. Οι μαθητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις, που έπαιξαν ξύλο για το αποτέλεσμα μιας εκλογής, διαπληκτίστηκαν στη συνέχεια λεκτικά.

Με ανακοινώσεις που εξέδωσαν, επισημοποίησαν και με βούλα τη ρήξη και αντιπαλότητά τους. Σ' έναν δεύτερο γύρο αποπειράθηκαν να επιρρίψουν η μια στην άλλη την ευθύνη για το ξύλο και διεκδίκησαν μέσα από τις γραπτές ανακοινώσεις τους την αυτοδικαίωση. Αυτή είναι η εικόνα της μαθητιώσας νεολαίας μας και επιμένω ότι καμιά δικαιολογία και κανένα άλλοθι δεν μπορεί να ισχύσει.

Ούτε μπορεί να ευσταθεί πιθανή απόπειρα παρουσίασης των επεισοδίων ως εξαίρεση του κανόνα της σωστής συμπεριφοράς και αγωγής των μαθητών. Όταν κανείς δει συσσωρευμένα τέτοια περιστατικά, αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος.

Το οποίο είναι ακόμα μεγαλύτερο αν συνυπολογίσει και την υπόγεια υποστήριξη που τα κόμματα δίνουν στις μικρές λερναίες ύδρες, που τα ίδια δημιούργησαν μέσα στα σχολεία. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο λεγόμενος μαθητικός συνδικαλισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι βραχίονες των κομμάτων στον χώρο της εκπαίδευσης. Το θέμα είναι ποιος θα τιθασεύσει αυτό το τέρας, που δημιούργησαν και εξέθρεψαν τα κύτταρα της δημοκρατίας.